Keuzestress en afscheid

Of het nou gaat om het boeken van een vakantie, het uitzoeken van een telefoonabonnement of het samenstellen van mijn nieuwe keuken, steeds vaker zit ik met het zweet in mijn bilnaad. Omdat ik niet kan kiezen.

Keuzestress. Al voordat ik wist dat er een woord voor bestond had ik er last van.

“Kan ik dit niet uitbesteden?” roep ik regelmatig gefrustreerd. Waarop Paul dan zegt: “Natuurlijk, kies maar iemand uit!” Argh!

Het (aller)beste

Het is een feit. We hebben gewoon teveel keuzes. En ik weet niet hoe dat met jullie is, maar ik lijd daar onder. Teveel keuzes hebben verlamt, zegt psycholoog Barry Schwartz. “Was er maar niet zoveel,” zegt hij, “dan waren we gelukkiger”. En dat is niet zomaar een verzuchting, dat is een wetenschappelijk inzicht.
We hebben een natuurlijke neiging  om te zoeken naar het beste. Want alleen het beste is goed genoeg. Toch? “Nee hoor,” zegt Schwartz. Van al dat zoeken kan je écht gek worden. Gek. Of gékker, denk ik dan. Maar natuurlijk hebben we ook hierin een keus (haha) zegt Schwartz.  “Durf te gaan voor goed genoeg is in plaats van altijd het allerbeste”, zegt hij deze week in de Volkskrant. “Niet alles hoeft meteen perfect te zijn. Haal die druk van de ketel.”

Voornemen

Mensen, ik geloof dat ik mijn ultieme goede voornemen te pakken heb! Dit jaar ga ik voor ‘goed genoeg’. Bijsturen kan altijd nog. En of er nou vierkante of gebogen greepjes op de nieuwe keukenkastjes komen, het geheel wordt evengoed heus prachtig.

En tenslotte

Ook schrijven voor verschillende platforms is een keuze. In 2015 gaat er in dat opzicht wat veranderen. Ik stop bij Vrouwonline en verleg de focus naar mijn eigen blog. Wel blijf ik schrijven voor Sanoma. Waar? Bij Libelle! Als je mij wil blijven volgen, dan kan dat hier, op mijn eigen site of je volgt me via mijn facebookpagina.

Dit was in elk geval mijn laatste blog hier op Vrouwonline. Allemaal bedankt voor het (mee)lezen en tot snel elders!

Best of both worlds

Het is een mythe dat het ouderschap gelukkig(er) maakt, dat blijkt althans uit dit onderzoek.

Maar het is een féit dat je – wanneer je eenmaal kinderen hébt – éxtra gelukkig wordt van de tijd die je exclusief met je partner kan doorbrengen. Die tijd is namelijk kostbaar en wat kostbaar is, dat is vaak bijzonder. (Dat geldt ook voor die kinderen natuurlijk, maar dat is een ander soort blog.)

In stilte

In dat opzicht hebben Paul en ik veel mazzel met de opa’s en oma’s. Die vinden het altijd heel gezellig wanneer de meiden komen logeren en ja, dat vinden wij dan ook weer gezellig! Natuurlijk, omdat het soms praktisch is – er moet tussen Kerst en Nieuwjaar óók gewerkt worden – maar vooral ook omdat het gewoon heel heerlijk is om in alle rust van de stilte te kunnen genieten.

Kerstblur

Na de Kerstdagen (vier dagen dit jaar, het weekend werd hier ook meegenomen in de grote Kerstblur) waren we elkaar hier een beetje zat, dat merkten we allemaal. De meiden werden steeds klieriger, onze lontjes werden korter en er was vooral veel gemopper. Kortom, de uitnodiging van mijn moeder voor een logeerpartij was erg welkom.

Samen poetsen

Gistermiddag brachten we de meiden weg. En toen we thuiskwamen ging de Top2000 aan. Zelfs het samen schoonmaken was gezellig. Helemaal met het vooruitzicht dat er die avond vrienden zouden komen. Eten & spelletjes als volwassenen onder elkaar.

Balen!

“Ik voel me bijna schuldig hoe lekker ik het vind dat ze even weg zijn”, zei ik tegen Paul. “Daar heb ik geen last van”, antwoordde deze vanaf zijn vaste plek op de bank. “Ik zit alleen nu al te balen dat ze over drie dagen weer thuiskomen.”

Geluksniveau?

De conclusie van het eerdergenoemde onderzoek is dat mensen met kinderen aanvankelijk iets gelukkiger zijn dan mensen die kinderloos blijven. Maar zodra de kinderen er eenmaal zijn, slaat de kleine voorsprong om in een achterstand. Pas wanneer de kinderen uit huis gaan, herstelt het geluksniveau zich.

Ik zeg, gewoon af en toe even uit logeren sturen. Dan heb je best of both worlds en hoef je niet te gaan zitten wachten tot ze het huis uit gaan.

Meer van mij lezen? Mij volgen? Kijk eens op mijn blog www.esthervuijsters.nl

 

Is het nou gezeik of niet?

Dat vuurwerkverbod, dat lijkt wel wat op die zwartepietendiscussie.

Aan de ene kant vind ik het vooral gezeik, aan de andere kant zit er natuurlijk wel wat in. In beide gevallen is er soms sprake van korte lontjes en kunnen omstanders in de problemen komen. En problemen, die willen we niet. Ik niet tenminste.

Vuurwerkverbod?

Wat betreft het vuurwerk betreft neig ik sowieso steeds meer naar ‘afschaffen’. Ik heb jaren geroepen dat we ‘maar gewoon een beetje moesten opletten’, dat vuurwerk gewoon erg leuk is, maar ik besef nu dat er toch wel wat meer aan de hand is. Als 90% van de slachtoffers omstanders betreft, dan gaat dit allang niet meer over een stelletje onverantwoordelijke branieschoppers.

Explosiegevaar

En het is – inderdaad, net als Zwarte Piet – ook niet meer van deze tijd. Open vuur, explosiegevaar. Het mag zo ongeveer nergens meer, er zijn veiliger alternatieven (vanuit de gemeente) en eigenlijk kost het ook gewoon teveel geld. Een paar sterretjes oké, maar zomaar honderden euro’s de lucht in knallen? Belachelijk.

Hypocriet

Paul is het met me eens. Desalniettemin ‘doet’ hij dit jaar gewoon nog vuurwerk met de meiden. Weliswaar met brillen op, maar hij kóópt het wel. “Dat is toch wel hypocriet”, zei ik hem nog, “dat je wel voor een verbod bent, maar het wél gaat halen!” Daar had hij eigenlijk geen antwoord op. Sterker nog, hij had geen tíjd om antwoord te geven want hij ging met die meiden naar de Action om vuurwerk te halen.

“De Action?!” riep ik verontwaardigd.
“Daar moet je niet heengaan, dat is echt een foute winkel! Allemaal veel te goedkoop spul uit derdewereldlanden, gemaakt door kindertjes in onveilige fabrieken, waarmee hier óók nog eens de markt wordt kapotgemaakt!”
“Tja”, zei Paul droog. “Min maal min is plus. Laten we het daar maar ophouden.”

Volgend jaar….

Pfff. Hopelijk is er volgend jaar – naast een garde gekleurde Pieten – sprake van een vuurwerkverbod én een aantrekkende economie. Dan lossen we een hoop problemen in één keer op. Dunkt me.

En jullie, komt er bij jullie dit jaar nog vuurwerk aan te pas?

Foto geleend hier en wil je meer lezen van mij? Op www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over… mijn puberdochter.

“Jouw hamburger is ook niet bepaald duurzaam!”

Annabel (9) heeft iets gehoord.

Zonne-energie is duurzaam: het raakt niet op en er komt geen broeikasgas bij vrij. En dus wil Annabel nu zonnepanelen. Voor Kerst. (Ik zei nog: “Waar is de tijd gebleven dat kinderen gewoon een pop vroegen?”) Twee stuks. Op het dak.

Zonnepanelen op school

School krijgt ook zonnepanelen. En er zijn lessen geweest over ‘duurzaamheid’, en ‘het milieu’. Toen ik niet direct mijn portemonnee greep – ‘lieverdje, zonnepanelen zijn nogal duur, dus misschien moeten we daar even mee wachten’ – kreeg ik de wind van voren. We moesten goed voor de aarde zorgen en deze netjes achterlaten voor onze kinderen. Sowee! Milieuactivistje-in-de-dop dit!

Hamburger

Paul probeerde de zaak te redden door de bal terug te kaatsen. “Jouw hamburger is ook niet bepaald duurzaam hoor!” zei hij. “Want die komt van een koe en koeien zijn met hun scheten verantwoordelijk voor een groot deel van het gat in de ozonlaag.”

“Jij laat anders ook behoorlijk wat scheten”, zei Annabel nuffig.

Andere oplossingen

Een paar dagen later kwamen de zonnepanelen weer ter sprake. Of we echt geen zonnepanelen konden nemen, want dan zouden we echt iets goeds doen voor de aarde. En juist met Kerst moest je goede dingen doen. “Misschien over een tijdje”, zei ik. “Als de techniek wat goedkoper is.” Ik stelde voor om in plaats van zonnepanelen voor nu ándere duurzame oplossingen te bedenken.

Minder vlees

“Jij kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat de lichten uit zijn als je de kamer uitgaat. En misschien minder lang douchen. De oplader uit het stopcontact als je ipod is opgeladen.”
“Precies”, viel Paul bij. “En minder vlees eten. Géén hamburgers meer!”
Dat laatste viel niet lekker. “Maar hamburgers zijn harstikke lekker!” riep Annabel. Gevolgd door: “Dat vind ik nou zo flauw van jullie. Dan heb ik een goed idee en dan komt het er weer op neer dat ík iets niet mag!”

“O jee”, zei Paul bezorgd. “Ik geloof dat ze het leven begint te begrijpen!”

Meer lezen van mij? Op mijn blog www.esthervuijsters.nl lees je alles over korte lontjes en kerstwensen.

Waarom doen we niet gewoon aan Kerstspreiding?

December is bést een drukke maand.

Niet alleen omdat je zoveel móet, maar gewoon, omdat zovéél mensen zoveel moeten. Dus: file onderweg, rijen voor de kassa en winkels waar je je kont niet kunt keren.

Bepotelen

Cadeautjes bestel ik zoveel mogelijk online. Maar dat werkt natuurlijk niet altijd. Soms moet ik het leuks gewoon even bepotelen voordat ik weet of iets geschikt is voor (schoon)moeder, man of kind. Of ik wil in een tijdje in de etalage loeren om inspiratie te krijgen. Maar ja, daarin ben ik niet de enige.

Geen keukenprinses

Ook wat eten betreft is december één groot drama. Ik ben geen keukenprinses en áls ik dan een keertje iets bijzonders maak (rosbief is bij mij al heel exotisch), dan wil ik er wél een leuke versiering bij. Het recept roept om dingen als mierikswortel, steranijs en guavepitten. En dat terwijl ik doorgaans al moeite heb met het vinden van een pak melk. Tel daarbij op: een ramvolle supermarkt en een volkomen onduidelijk boodschappen-navigatiesysteem en ja, een paniekaanval ligt op de loer!

Hysterische toestanden

En dan heb ik het nog niet eens over school gehad! Over de hysterische toestanden die dáár aan de kerstvakantie vooraf gaan. Iets maken voor het kerstdiner, nette (als het even kan nieuwe) kleren scoren en helpen met versieren en knutselen (kwam je vroeger nog wel eens weg met een stuk oasis voor een kerststukje, tegenwoordig worden er complete pallets ontmanteld om houten kerstbomen te maken!). Vind je het gek dat alle ouders halverwege december sterretjes zien en het op een zuipen zetten tijdens de glühweinborrel in de aula?!

Gezanik

De schaapjes zijn ondertussen ook toe aan vakantie – moe & mekkerig – en die maken het er niet gezelliger op. Gezeur over cadeautjes, gejengel bij het uit bed komen, gymspullen die net in de was zitten blijken opeens nodig en hoepsasa, drinkbeker nummer zes is kwijtgeraakt tijdens het oefenen van het kerstspel. Lekker weer.

Zucht. Nog een weekje, dan is het schoolgedoe in elk geval voorbij. Kunnen we achter aansluiten in de (kassa) rij bij het tuincentrum of in de file staan onderweg naar opa en oma. Waarom, bedenk ik me terwijl ik dit stukje schrijf, waarom doen we met Kerst niet aan spreiding, zoals met bijvoorbeeld de zomer- en herfstvakantie?

Kerstspreiding

Dan viert deze regio het gewoon een maandje eerder dan de rest? En een andere regio een maand later? Lijkt me echt ideaal. Geen files, geen massahysterie en eeuwig uitverkoop.

Wat? Niet handig in verband met (familie) bezoeken? O. Tja. Dat vond ik er nou juist zo lekker relaxed aan!🙂

Meer lezen van mij? Op www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over mijn puberdochter!

2015 is kicking in!

Nog zo’n twee weken en dan is het zover.

2015 is ‘kicking in’ en wie niet in het oude jaar wil blijven hangen, verdiept de komende tijd vast in trends-to-come. Want dán weet je tenminste dat je gewoon kan doorgaan met cupcakes bakken, dat ‘comfy food’ steeds hipper wordt en dat ‘ice cream-sandwiches’ straks booming business zijn.

Wrapped & colored

Qua inrichting gaan we in 2015 voor wrapped and colored – Christo is er niets bij – en wat deze trend betreft ben ik razend enthousiast. Hoe meer we inpakken, hoe meer ons leven een cadeautje wordt. Een kleurig cadeautje, wel te verstaan.

Welke kleuren dan? Nou, volgens Histor komen we in 2015 vooral verschillende blauwtinten en geel tegen, maar naturel en vezelkleurig (?) mogen natuurlijk ook. (Hm. Jammer. Geen roze!)

Digitale make-over

De meest interessante trends vind je echter op het snijvlak van technologie en lifestyle. Zo lees ik dat ‘de digitale make-over’ dé trend wordt van 2015. “We nemen ons dagelijks leven onder de loep en geven verschillende aspecten van de routine een digitale make-over”, aldus dit artikel op de site van Forbes.

Zo komt het Finse bedrijf Cosmethics met een app om cosmetica te scannen! Je ziet dan direct of er schadelijke of giftige ingrediënten zijn gebruikt. Indien dat het geval is, wordt een alternatief aangeraden. (En ja, daar verdienen ze aan, dat is dan weer jammer.)

Was-app

Ook wassen gaat straks via de app, als we de Japanse media moeten geloven. Vieze was laat je achter in een soort kluis. Daar wordt het opgehaald, krijgt het een barcode en wordt het na het wassen netjes weer teruggebracht. Je krijgt een sms als de was klaar is en door de barcode kan je elk kledingstuk individueel volgen.

“Even mijn telefoon checken of mijn onderbroeken al klaar zijn!”

Kantoortuin 3.0

En de allermooiste trend: een ecosysteem voor op kantoren. Plantenmuren moeten ervoor gaan zorgen dat de luchtvochtigheid altijd optimaal is. En de lucht zuiver. Via de cloud wordt voeding en irrigatie afgestemd op het binnenklimaat. Alles is computergestuurd en als je ’s ochtends binnenkomt zet je niet alleen de lampen en de koffie aan, maar ook de groene muur.

Tablet & Phablet

Kortom, de meest hippe trends hebben allemaal te maken met tablet, phablet, smartphone en apps. En dat terwijl ik me nou juist had voorgenomen om vooral mee te gaan met de Zen-trend waarbij je minder met je mobiel te maken hebt.

Adem in en…

Nou ja. Hopelijk hebben we hier binnenkort op kantoor ook zo’n groene muur. Kan ik in 2015 in elk geval even adem-in-adem-uit met frisse lucht doen, als ik weer eens niet weet welke trends ik moet volgen om nog een beetje hip te blijven!

muur.

Foto: The NaturVention enclosed ecosystem in action / Credit: NaturVention

Meer van mij? Bekijk mijn blog op www.esthervuijsters.nl

Meegaan met je tijd? Check deze Kerstcadeautjes?

“Ik wou dat ik met mijn ogen kon inzoomen!” zei Annabel (9) laatst.

“Dan moet je een Google Glass voor Kerst vragen,” antwoordde Liz (11) prompt.

Wetenschap rules

De wetenschap krijgt ons steeds meer in zijn greep. Bedrijven grijpen crises aan om mensen versneld te vervangen door technologie. Robots namen al 154.000 administratieve banen over! Therapeuten zijn het ‘veiligst’ wat hun baan betreft, dat las ik een tijd geleden in de Volkskrant. Verpleegkundigen gaan het zwaar krijgen.

3D Dino koekjes bakken!Hersenchirurg?

Nieuwe technologieën. Onze kinderen groeien er mee op en ze weten niet beter. Liz wordt twaalf en gaat naar de middelbare. Ze vraagt een smartphone voor haar verjaardag. Ze wil hersenchirurg worden en Ebola genezen (ja, ik moet nog even uitleggen dat dat niet bij elkaar hoort). Als ik haar vertel dat ik mijn eerste mobieltje kreeg toen ik in de twintig was, is ze geschokt. “Ik ben blij dat ik in een moderne tijd leef!”

Verlanglijstjes Kerst

Als ik de verlanglijstjes voor verjaardag & Kerst bekijk weet ik niet of ik moet lachen of huilen. Hoesje voor iPod, beltegoed, nieuwe oordopjes en, o ja, een eigen account voor Netflix. Annabel wil een “3-Dee printer!” Welja. Ik weet, het klinkt erger dan is hoor. Ze lezen nog steeds elke avond een ‘gewoon’ boek en onze nieuwe familiekwartet komt regelmatig op tafel. Maar ik voel me zo oud als ik weer eens zeg: “Wij gingen gewoon bij onze vriendinnen lángs was we wilden afspreken.”

Smartphone-home

Natuurlijk wil ik met mijn tijd meegaan. De smartphone gaat er komen en – naast Stratego – koop ik ook gewoon de felbegeerde selfie-stick. Al googlend naar originele cadeautjes – om te laten zien dat mamma heus wel met de tijd meegaat – kwam ik terecht op deze site. Cadeautjes gebaseerd op de toekomst. For science-lovers!

Ik zoek niet verder. (Ik vind vooral de knuffel-microben leuk, jullie dan?)

Meer lezen? Ook een origineel cadeautje? Lees deze blog en win ook zo’n superleuk DIY familiekwartet!