Coca Cola light-break

Ik heb nieuwe vrienden.

Het zijn de mannen van de straat. Elke ochtend staan ze in hun oranje vesten te ploeteren. Ze scheppen, graven en drillen. Zo nu en dan wissen ze met een vermoeide blik het zweet van hun voorhoofd. Om beurten besturen ze één van de twee grote grijpmachines.

Ik heb een band met ze opgebouwd. Sinds ik vorige week met een grote bos bloemen naar Lizzy’s afzwemmen vertrok – en een van de helden opmerkte ‘dat ik dat niet had moeten doen’ – is het ijs tussen ons gebroken. “Jongens, daar komt onze vriendin aan!” roepen ze wanneer ik langs wandel.

Vanochtend was de riolering aan de beurt. Terwijl ik niets vermoedend stond te douchen werd er aangebeld. “Mamma, je moet onder de douche uit,” kwam Lizzy vertellen. “De meneren buiten hebben er last van.” Door de open deur hoorde ik geschreeuw. “Kappen met douchen,” riep er een. “Ik verzuip hier godverdomme bijna!” “Verderop zit er ergens een te schijten,” mopperde een ander.

Even later verliet ik de woning om de kinderen naar school te brengen. Voor de deur gaapte een enorm gat. Eén voor één tilde ik de kinderen er over heen. Toen ik zelf wilde springen rende één van de mannen op af. “Ik geef u wel een hand, we willen niet dat u valt.” Heel galant hielp hij me naar de overkant.

Later thuis heb ik ze koffie gegeven. Ruwe bolsters hebben blanke pitten. En die moet je koesteren.

De reactiemogelijkheid doet het weer.

6 thoughts on “Coca Cola light-break

  1. Topstukje! Ik ben er ook altijd van: koffie voor de mensen die hard werken in de straat. Ze hebben ook altijd mooie verhalen 🙂

    Like

  2. Vind je stukjes ook leuk om te lezen, grappig en zoals lekkere chocolaatjes. Lees ze al aardig lang eigenlijk. Het valt me op dat je stukjes niet echt ergens meer over (jezelf) gaan, dat is geen kritiek, kan me voorstellen dat je ontwikkelt of veranderd in schrijfstijl en in leven, ik was benieuwd of je dat zelf ook vindt, of dat bewust is dat je gewoon lekkere hapklare brokjes schrijft 🙂 waar niet over nagedacht hoeft te worden. In ieder geval ook en nog leuk om te lezen. Veel plezier met loggen verder.

    Like

  3. Hm, nee, ik was me er niet van bewust. Dat ik minder over mezelf schreef.

    Het zou wel kunnen, maar het is – nogmaals – niet bewust. Ik denk dat het ligt aan de mix. Ik probeer mijn weblog gevarieerd te houden. Een taalgrap, iets over de kinderen, een foto, een grappige situatie. Maar ik merk wel dat ik de ene keer meer over mezelf schrijf van de andere keer.

    Sowieso schrijf ik volgens mij minder over mezelf als ik goed in mijn vel zet (en dus meer oog heb voor alle leuke dingen) dus dat is – voor mij – een goed teken. 😉

    Tssk. Toch zomaar een stukje over mezelf geschreven! 😉

    Like

  4. Heerlijk zo’n herkenbaar stukje. Dan weet ik dat ik Nederland toch soms een klein beetje mis….en zeker ‘de mannen van de straat’! Die krikken je ego en zelfvertrouwen net dat extra stukje op….kunnen ze nog wat van leren hier!

    Groetjes uit Denemarken

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s