Zweeds löfje

Paul heeft weer iets.

Via zijn favoriete veilingsite (denk aan het marmer en de kermisbuksen) heeft hij de hand weten te leggen op een ‘schitterende’ bestekset. Nou was de aanschaf van nieuw bestek wel eens nodig, onze bestekla is nog immer gevuld met restanten uit vorige levens, maar je kán overdrijven.

Zo bestaat onze nieuwe aanwinst bijvoorbeeld uit gerei voor tien man (waar moet ik al die mensen kwijt?) en telt wel twaalf onderdelen per couvert (ik krijg al buikpijn als ik aan het bijbehorende gekokkerel denk). Bovendien moet het bestek eerst ‘gebruneerd’ worden. Nog los van het feit dat ik geen idee heb wat dit is (of wat het kost) lijkt me dit allemaal nogal een onderneming.

“Had je niet beter gewoon een setje bij de Ikea kunnen kopen?” vroeg ik, toen ik de factuur zag. Paul schudde zijn hoofd. “Dit is véél beter, dit bestek heeft een geschiedenis.” Zo! Zullen de piepers daar even lekker van gaan smaken! “Bovendien,” ging hij verder, “twáálf delen per persoon,” stel je voor! “Ja,” dacht ik, “de kletsen hebben al moeite om een mes en een vork uit elkaar te houden, wat moeten die met al dat gereedschap?” Maar ik zei niets.

“Het is Haags Lofje,” ging Paul enthousiast verder, terwijl hij de site op de computer minitiues bekeek. “Haags Lofje, dat is een heel bekend bestekmerk. Klinkt beter dan Ikea hè?” Ik knikte, hoewel ik persoonlijk vond dat Haags Lofje meer klonk als iets eetbáárs dan iets om mee te eten. Ik loerde over Pauls schouder. Het zag er inderdaad mooi uit.

“Er staat dat het verzilverd is,” zei ik. Paul knikte. “Mooi hè?” “Nou,” reageerde ik een beetje bedenkelijk. “Daarom zal je het moeten bruneren. Wat het dan ook is.” Maar volgens Paul was dat allemaal geen probleem. (Alsof hij wél weet wat bruneren is!) “En je Haagse Lofje mag níet de vaatwasser!” “Echt niet?” Nu keek Paul me een beetje geschrokken aan. Hier had hij duidelijk geen rekening mee gehouden. “Nee schat,” zei ik. “Echt niet.”

“Tja,” zei hij uiteindelijk. “Misschien moeten we er dan toch maar zo’n Ikeasetje erbij kopen.”

Advertisements

8 thoughts on “Zweeds löfje

  1. Ah joh, ik doe mijn zilver ook gewoon in de vaatwasser, hoor. Dat gaat al 14 jaar goed… Als het een beetje kwaliteit is, moet het daar heus wel tegen kunnen…

    Like

  2. Twáálf-delig per couvert!!! Zitten er vast de vismessen bij die bij ons ontbreken en die hier in Spanje veel gebruikt worden! Kan ik die dan niet van je overnemen? 😆
    Hoewel, heb net even “bruneren” opgezocht. In het Frans “brunir”, op zijn Spaans “pulir” en de Dikke van Dale (Sp/Nl) zegt “polijsten, oppoetsen”!!! Dus toch maar niet dan! 😉

    Like

  3. 😀 😀 😀 😀 😀 😀
    alleen al die eerste zin… dan voel je de bui al hangen!
    heerlijk zo’n vent.
    en vooral heerlijk geschreven!!

    Like

  4. Nou, mij lijkt het ontzettend chic om bij elk gerecht een nieuwe set te hebben. Lekker vismessen maar ook kaas en zoet dessert. Lijkt me leuk. Ik ben benieuwd!

    Like

  5. Ik heb hem ook hoor. Twaalfdelig. Geen Haags Lofje, dat niet, maar wel een andere serie. Dat Paul zich daar druk om maakt… Dat is toch meer iets voor de dames?

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s