Over de kletsende kletsen

Annabel praat – voor een driejarige – heel goed.

Ze draait haar hand niet om voor moeilijke zinnen en laat zich niet van de wijs brengen door lange woorden. “We hebben Tuffy’s posters met mayonaises aan de bomen gehangen,” vertelt ze de buurvrouw. “Even op mijn bodyloge kijken hoe laat het is.” “Bij de apotheek haal je pillecijnen. O nee. Dat heet ‘melicijnen’.” En mijn persoonlijke favoriet (tijdens het piraatje spelen): “Aan de kant! Aan de kant! Het karton gaat schieten!”

En waar Annabel soms nog moeite heeft de juiste woorden te vinden, is Liz inmiddels zó ‘ontwikkeld’ dat ze alles begint af te korten. “Anna, ik ga nog even naar de wee en daarna aan taaf want we gaan zo eet.” Steevast gevolgd door: “Mag ik dan nog even naar buit?” Nog géén zes jaar en nu al een geheel eigen (turbo)taal. Dat wordt nog wat.

Afijn, ik blijf het een genot vinden. Het is heerlijk om te merken hoe de kletsen creatief kunnen zijn met woorden en zinnen. Hoe ze op dingen komen die ons volwassenen steevast een lach ontlokken en/of aan het denken zetten. Neem nou Bel met haar vraag van een tijdje geleden: “Hoe komen die liedjes in Tuffy zijn buik?” En Liz: “Mamma, ‘lui’ zijn dat altijd mensen die moe zijn?”

Het állermooiste vind ik op dit moment dat Lizzy de ‘uitdrukking’ heeft ontdekt. Waar Annabel nog vaak denkt dat ze alles letterlijk moet nemen (ik tegen Paul na een drukke dag: “Bel is helemaal kapot!” Bel (verontwaardigd): “Niet. Ik ben gewoon heel!”) is Lizzy aan het experimenten gelagen. Dat levert taalpareltjes op als: “Waar is pappa ‘m heengesmeerd?” en “Annabel, kleine dringeland!”

Ik vind het elke dag weer leuk om de kletsen nieuwe dingen te leren. En soms leer ik ook weer van hen. Zoals die keer dat ik de telefoon neerlegde en zei: “Ik zie je, hói!” Annabel vroeg me waarom ik ‘hoi’ zei en ik legde uit dat ik ging ‘ophangen’. Waarop Annabel zei: “Dan moet je geen ‘hoi’ zeggen, maar ‘doei’”.

Toegeven, ze hééft een punt! Dus daarom, speciaal voor mijn eigen kleine wijsneus, sluit ik vandaag op de enige juiste manier af. Ik ben weg. Ik ben naar het zwembad. Tot later.

Doei.

13 thoughts on “Over de kletsende kletsen

  1. haha, blijft leuk die kinderlogica. Die liedjes in Tuffy’s buik deden me denken aan mijn zoon (toen 5), die heeft miljoen droom-dcd’s in zijn hoofd.

    Like

  2. Was me inderdaad al opgevallen dat iedereen bij het neerleggen een heel elegant “hoi” zegt…. 😉 Ik ben nu 27 jaar geleden uit Nederland weggaan en inderdaad: toen zeiden de mensen nog daaag bij het opleggen…… 🙄

    Like

  3. Kindertaal is inderdaad fantastisch! Volgens mij hebben ze alletwee jouw taalvaardigheid en misschien ook wel je liefde voor taal ge-orven 🙂

    De mensen met de zendbakjes in de jaren tachtig zeiden aan het einde van een gesprek trouwens ‘hoei!’ Misschien een tip 😉 😆 😆

    Like

  4. Heerlijk! Daar verheug ik me ook al op!

    Mayonaises… fantastisch. En die liedjes in Tuffy’s buik… Prachtig!

    Ik zeg meestal ‘Doeg’ (iets tussen doei en daag).

    Like

  5. Hahaha, leuk die kletsen van jou!

    Ik kom uit het Noorden, daar is hoi al mijn hele leven lang een normale “dagzegger” slash afsluiting. Weet nog wel dat mijn Noord_hollandse penvriendinnetje die kwam logeren dat heel gek vond.

    Je spreekt de begroetingshoi wel wat anders uit dan de afscheidshoi. Die laatste is wat langer/slepender. Nu ik weer terug ben in het Noorden hoor ik het mezelf ook weer doen 🙂

    Like

  6. Eigenlijk vind ik ‘hoi’ als ‘dag’ helemaal niet klinken. Maar ik zeg het ook!

    En wb. taal; ik hoorde eens een kind vragen ‘waar de bonen waren’ nadat iemand had gezegd dat-ie helemaal ‘in de bonen’ was. 😀

    Like

  7. Leuk!! 😀
    ik wist wel dat karton gevaarlijk was!
    prachtige combi, kinderen en taal.
    mijn zwager vroeg mijn moeder jaren geleden of ze wat wou drinken, ze zei “nee bedankt” waarop mijn neefje na lang nadenken vroeg waarom ze bedankt zei als ze niets krijgt. Kids wijzen ons zo prachtig op onze, soms rare, gewoonten.

    ik herken overigens helemaal wat Margje zegt over Hoi bij het afscheid: is hier in Groningen net zo normaal als dag ofzo, maar t klinkt idd net iets langer. wist niet dat het inmiddels elders ook wordt gebruikt.

    Ik vind de turbotaal van Lizzy heel grappig! dat belooft nog wat.

    Like

  8. leuk he die kinderlogica.

    Toen mijn oudste een jaar of 4 was aten wij een keer pizza van de supermarkt.
    Nadat deze op was vertelde ze me dat ze de pizza van de postbode veel lekkerder vond.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s