Bel-mania

Ik keek door het raam van de Etos naar buiten.

Twee meisjes fietsen al bellend langs. Ze reden naast elkaar. “Ze zouden toch niet met elkáár bellen?” vroeg ik me verschrikt af.

Ergens in de winkel hoorde ik een ringtoon. “Met Anneke.” Ik kon het niet helemaal volgen, maar ondanks dat het gesprek nogal lang duurde begreep ik dat Annneke ‘over vijf minuten’ terug zou bellen. Ze wilde de telefoon net in haar tas stoppen toen deze wéér begon te rinkelen.

Tenslotte kwam ik aan bij de kassa. De man voor me haalde, terwijl hij afrekende, een of ander fancy apparaat uit zijn zak. Het bleek, jawel, zijn telefoon. “Waar ben je nu?” De welbekende vraag. Er liep een vrouw de winkel binnen. Ook bellend. “Hier ben ik,” zei ze. “Ik ga even naar de groenenboer.” En weg was ze. “Dag,” zei de man en verbrak de verbinding.

En op dat moment vroeg ik me wérkelijk af of we niet een béétje aan het doorslaan waren.

10 thoughts on “Bel-mania

  1. Dat vraag ik me al heel lang af ! Ik geef altijd als antwoord dat ik geen GSM heb, deze is namelijk alleen bestemt voor heel privé, dwz kind, man en hele directe familie, en dat geeft altijd hetzelfde effet: ongeloof ! 😉
    Maar ik heb thuis een antwoord apparaat en indien iemand mij wil spreken bel ik altijd terug, en voor de rest wil ik rust zonder gezeur !

    Like

  2. Oh, dat denk ik al zo lang…en het verbaast me ook dat mensen altijd opnemen. Als je bv aan het afrekenen bent in de supermarkt of zo, kan je hem toch even naar voicemail laten schieten en later terugbellen. Alleen al uit beleefdheid tegenover diegene die met je afrekent!
    En dan heb ik het nog niet eens over al die gesprekken die je ongewild mee kunt volgen, omdat mensen niet eens de moeite nemen om even zachter te praten of een rustig hoekje op te zoeken…Nou, je raakt bij mij in ieder geval een “geirriteerde snaar” met dit blogje 🙂

    Like

  3. Een béétje?! Nee, hoor, een heleboel!!!!
    Mijn mobieltje heb ik net als Dine voornamelijk voor man en kind, voor de rest gebruik ik het errrug weinig. Heb sinds een jaar eindelijk een contract (of hoe noemen jullie dat), in ieder geval geen pre-paid meer. Maar dat heb ik eerder voor dochterlief gedaan, die uiteraard veel meer “moet” 🙄 bellen en zo zijn we goedkoper uit.
    En vooral mensen die in de Metro zitten te bellen en dan lekker hard gillen zodat iedereen mee kan genieten, daar wordt ik helemaaaaal gestoord van. Want het gáát meestal ook nog eens nergens over.
    😡

    Like

  4. Ach dat valt toch wel mee. Ons valt het op omdat we ouder dan 28 zijn. Daar komt dat door…

    En met bellen vind ik het ook ten opzichte van sommige andere dingen nogal meevallen hoor. Waar mensen echt in doorschieten vind ik, dat is in weblogs schrijven.

    (Behalve als een weblog echt iets toevoegt natuurlijk, zoals bijvoorbeeld dat van mij 😆 😉 😆 )

    Like

  5. Nou John, als ik bij de Etos sta heb ik minder last van iemand die een weblog schrijft dan van iemand die uitgebreid in zo’n lulijzer staat te gillen. 😉

    Like

  6. Inderdaad is het hoogst irritant wanneer je alle onzin moet aanhoren die sommigen uitkramen in hun hypermoderne GSM’etje. Van standaard-opening “Waar zit je nu?”, tot het uitgebreid bespreken van wederzijdse kennissen (roddelen dus…), of de intiemste details over seks… Om het nog maar niet te hebben over de mensen met “een oortje”. Loop je op straat, komt iemand je tegemoet lopen en vlak voordat ‘ie bij je is, begint ‘ie ineens te praten. Omdat er verder niemand in de buurt is, denk je dat jij degene bent die aangesproken wordt. Als je geluk hebt, dan ontdek je net op tijd dat ‘ie helemaal geen antwoord van jou verwacht, maar als je pech hebt… dan ben je al aan het terugpraten en sta je mooi voor joker. Niet leuk.

    En waar ik me ook enorm over kan opwinden:
    Zit je gezellig bij iemand op verjaardagsvisite, grijpt de één na de ander in zijn broekzak om een mobieltje voor de dag te halen. Om dan vervolgens de rest van de avond via het éénvinger-systeem hele verhalen te typen. Ook in deze situatie kan je je afvragen of ze zitten te sms’en met iemand die in dezelfde kamer aanwezig is, want er zijn steevast meerdere “mobiele eenheden” tegelijk aan het werk.

    Nee, ik ben heus niet anti-mobieltje, hoor. Maar ik wil er wel voor pleiten om een soort etiquette hiervoor in het leven te roepen.

    Like

  7. Eensch met de etiquette van Muts.

    Regel een: niet opnemen als je met iemand staat te praten. (Sta je ergens samen te praten, gaat telefoon… en die schijnt altijd voor te gaan….)

    Like

  8. In 1995 ging ik met mijn vriend (nu mijn man) naar Israel op vakantie. Toen wemelde het van de mobiele telefoons daar. Echt iedereen liep daar met een mobieltje in zijn hand luid te bellen. Ik vond dat zo vreemd. Nederland was toen nog vrijwel mobielloos.

    Ik had mijn handen ervoor in het vuur gestoken dat het in Nederland nooit zo gebeuren. Maar wat zat ik er naast.

    Ik pleit ook voor een soort etiquette voor de mobiele telefoon.

    Het ergst vind ik: zit je in de bioscoop, veschijnt er levensgroot op het scherm. ZET JE MOBIEL UIT. Gaat toch nog die k*t telefoon al weer na een paar minuten. Echt niet te geloven.

    Like

  9. Voorlopig heb ik er geen last van, in het ziekenhuis laat ik hem altijd in de kelder in mijn kastje liggen en omdat er geen netwerk is, loopt ie altijd leeg.
    Maar mijn studiegenootjes hebben hem altijd in de witte jas, vind erg overdreven

    Like

  10. Gesprekken meeluisteren is niet altijd vervelend hoor. Ik heb er zeker zes columns aan gewijd. Zeer welkom hoor die moeiteloze en geheel gratis input 🙂 Ik lach me vaak een kriek over de naïviteit of het enthousiasme waardoor mensen de remmen laten gaan en zo een anoniem publiek deelgenoot maken van veel tamelijk intieme details. Ik moet ook hartstikke lachen om zo’n yuppenkoppel dat in hun semi-chique merkkleding de supermarkt half plundert en deze haast militaire actie dan coördineert via hun mobieltjes. Alleen als ik in de trein wil lezen is het soms nog wel eens lastig.

    En Israël liep idd voor met het uitrollen van hun mobiele netwerken. Veel problemen mee geweest in die begintijd (te krap berekende capacitiet van die netwerken bijvoorbeeld, waardoor mensen soms dagenlang niet konden bellen). Afijn, daar hebben de andere landen weer van geprofiteerd 😉

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s