Winterefteling

Oké, ik geef het toe.

Ik had gezworen nooit meer een voet op de gelaafde grond van de Efteling te zetten. (Vorig jaar klein drama met klierige kletsen.) Maar ja, als je dan gratis en voor niets een all inclusive dagtripje krijgt aangeboden (via werk), tja, dan is het wel héél onhollands om ‘nee’ te zeggen.

Het gesprek dat we met de kletsen voerden was vriendelijk doch dringend. (“Als jullie gaan zeiken gaan we naar huis.”) En dat hielp. Als waren ze weggelopen uit een spotje van Center Parcs, zo zoet laveerden de meiden door het park. Niets geen gezeur en gemopper, gewoon lekker en ongeremd enthousiast.

We zagen de rode schoentjes, alle sprookjes, de draak (Annabel was hier niet weg te slaan) en natuurlijk de Indische Lelies. We moesten snel naar ‘het draaiende huis’ (Villa Volta) want dat vonden de meiden zo geweldig. We warmden ons aan de knapperende vuren en blancheerden de kinderen in de draaiende kookpotten.

“Ik wil in dat schip,” zei Lizzy aan het einde van de dag. Paul en ik keken elkaar verschrikt aan. Het schip? Dat nare ding waar je maag van in je keel geraakt? Echt niet. “Daar ben je te klein voor,” probeerden we nog. “Nietes,” zei Lizzy. “Mamma moet bij mij blijven,” riep Annabel. Opgelucht keek naar Paul. Hij zuchtte en slofte vervolgens achter Lizzy aan.

“Viel best mee,” zei hij later. “Ik wil nog een keer!” riep Lizzy enthousiast. “We zijn nog niet in de draaimolen geweest,” probeerde ik. Maar nu had Annabel óók iets gezien; de zweefmolen. Dit keer was ik de pineut. Flink misselijk kwam ik er weer uit. De pannenkoek die ik had gegeten zat opeens flink dwars. “We gaan naar de Pandadroom,” fluisterde in Pauls oor. “Dat is gewoon stilzitten.”

Ach ja, alles voor de kinderen. “Het was een geslaagde dag,” zei ik na afloop in de auto. “Zeker,” knikte Paul. “Maar we gaan pas wéér als ze overal alléén in kunnen!”

10 thoughts on “Winterefteling

  1. Dat schip??!! Over bikkels gesproken! Lizzy is er echt één, hoor. Ik heb een dochter in dezelfde leeftijd, maar voor geen goud is zij in dat schip te krijgen! (en niet dichtbij de draak, etc, etc!). Leuk stukje!

    Like

  2. Ooo, Pandadroom is zo leuk! Zo lachen om al die kinderen met vingertjes omhoog te zien, elke keer maar weer denken dat ze die 3-d beelden kunnen aanraken. Maar het ziet er ook zo echt uit!

    Bel heeft er ook veel zin in, te zien aan de onderste foto. 😀

    Like

  3. wat een leuk verhaal en mooie plaatjes van een topdag! Als ons spook even ouder is, moeten we ook maar eens een dagje Efteling inplannen…dit voorjaar eerst nog maar een keertje naar Sprookjeswonderland in Enkhuizen…

    Like

  4. Deze fase duurt nog wel even!! Dat je kinderen in hele enge dingen durven en jullie hun nog niet alleen willen laten gaan! Dit jaar hebben wij huiverend toegekeken hoe onze zonen (14 en 12) in een achtbaan gingen waarin hun benen los bungelden. Godzijdank durven ze nu alleen, hier was ik voor geen goud met hun meegegaan, mijn man trouwens ook niet.

    Wel heel leuk trouwens, een bezoek aan een pretpark. De kinderen genieten altijd met volle teugen!
    En….het zijn niet alleen kleintjes die zo opgaan in 3-D-films. Ik heb ook wel eens stiekem geprobeerd een figuurtje aan te raken dat wel erg dicht bij mijn gezicht kwam!

    Like

  5. Ooohhh wat leuk!!!! En hoe herkenbaar dat misselijke!!! Vooral van dat schip. Daar ben ik ook in geweest in de Efteling (ergens in de vorige eeuw en in een ander leven 😉 ) en dat hoeft dus nooooooooooit meer!!! Het is inderdaad een voordeel wanneer ze overal alleen in kunnen en durven. Eén ding hou ik nog wel vol, maar als ik twee keer ergens in moet dan herinnert mijn maag zich zelfs nog wat die gisteren gekregen heeft! 😀
    Heb trouwens drie keer moeten lezen voordat ik begreep wat een Pandadroom was (las nl. pandad-room 😆 )

    Like

  6. Die van mij gaan beiden ih schip, al jaren. En ik ga juichend mee. En ook in alle 8banen. Ik baal juist dat ze voor de meest heftige nog te klein zijn, en daar balen zij al evenhard van.
    Ik neem ze wel een keertje mee hoor naar Walibi, als jullie betalen ;-).

    Like

  7. Leuke dag gehad zo te lezen!! Blijft altijd super, de efteling, het minst leuke vond ik …. de zweefmolen, wat was ik misselijk zeg.
    En deze kleine dames hier wilden wel met papa mee in de achtbaan, die houten. Nou ja vooruit, ben ik ook maar mee gegaan, nou dat voel je wel in je buik, maar de kids vonden het geweldig!
    Enne heb je nu niet de hele dag het deuntje in je hoofd ‘pepepepepepepepedede’ (carnavalfestival) …..(wat ik overigens een van de leukste atracties vind!)

    Like

  8. Marlieke: ik ook hoor! 😀

    Brie, achtbanen vind ik dan weer wel leuk, ik ben alleen niet zo’n fan van ronddraaienden dingen en dingen die heel lang (en hoog) heen en weer gaan.

    Dat van die carnaval hoorde ik pas later, dat ken ik eigenlijk helemaal niet. Moeten we toch nog een keertje terug! 😀

    Pandadroom is idd beetje gekke naam als je ‘t verkeerd leest. A la bommelding.

    Like

  9. wat mij betreft hoe hoger en harder, des te beter. 8) 8) 8)
    over de kop? nog beter!! 😈 😈 😈

    voor iedereen die last heeft van misselijkheid in het schip enzo: weten jullie dat je moet uitademen op het moment dat je naar beneden gaat? dan wordt dat rare gevoel in je buik onderdrukt en word je (meestal) niet misselijk. probeer maar de volgende keer dat jullie gaan. (want dat kan niet missen met al die lieve kleine schatjes die in steeds meer leuke dingen willen 😉 )

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s