Met z’n állen!

Ik moest éven een dagje bijkomen.

Maandag na de vakantie is altijd erger dan een gewone maandag. De kinderen staan nog in de relaxstand, de huishoudhulp komt vroeg en mamma heeft geen tijd voor koffie. En die had ik nou juist zo hard nodig vanochtend. Echt.

Ik zag het al toen ik de straat uitliep. Chaos. Het krioelde overal van de mensen, fietsen, kinderen en auto’s. Na onze eigen straat was nu de omgeving van de school aan de beurt. Beide toegangswegen waren afgesloten en als klap op de vuurpijl was er werk aan de winkel op het grote plein.

Het gevolg; alle mamma’s, pappa’s en kindertjes moesten (inclusief accessoires) via de zij-ingang naar binnen. En die zij-ingang was uitsluitend bereikbaar via een paar aan elkaar geknoopte vlonders op de opengebroken weg. Stel je een lange carnavalsoptocht voor die zich door een smal steegje perst en je hebt een aardig beeld.

En had iedereen nou even nagedacht, dan had de karavaan zich nog wel staande gehouden. Maar nee, deze en gene hadden besloten dat het handig was om 1) bakfietsen 2) uitgeklapte paraplu’s 3) steppen en 4) breedgeschouderde mammafietsen door de flessenhals te persen. Tja, en als je dan ook nog tegenliggers krijgt, dan heb je een probleem.

Ik begrijp zulks niet. Waarom laten mensen hun hulpstukken niet even staan? En dat geldt bij uitstek voor hen die met de auto komen. Werkelijk, is het nou echt nodig om het point of no return zó dicht te naderen dat niemand er meer langs kan? En hoe haal je het in je hoofd om dan nog te gaan tóeteren naar voetgangers die op de wég lopen?!

Nadat ik Lizzy in de klas had afgeleverd liep ik dezelfde weg terug. Vlak voor de afgraving krioelde het nog steeds van de auto’s. Iemand zette snel zijn kind uit de auto en reed achteruit. Op datzelfde moment gaf een ander gas en een derde voertuig gooide zijn portier open. De drie raakten elkaar precies op hete moment dat ik het slot van mijn fiets opende.

Eigen schuld. Niet zo aardig, maar ik dacht het wél.

4 thoughts on “Met z’n állen!

  1. kan het me heeeeeeeeeeeel goed voorstellen. Ik woon in een dorpje met de school in het midden. Vanaf alle kanten prima te belopen of te fietsen, maar nee…alle kids moeten met PC Hooftstraat tractors naar school gebracht worden, waardoor er elke keer als de school in- en uitgaat een “miljoenen €’s-file” staat, de kinderen tussen die nog lopende auto’s moeten oversteken, terwijl andere auto’s proberen de file te verlaten, en je er als gewone burger nauwelijks doorkomt! Erger me er regelmatig aan!

    Like

  2. ik ben het helemaal met het laatste eens, eigen schuld.
    Al die auto-ouders zijn duidelijk meestal vergeten hoe kwetsbaar lopende kinderen zijn en dat hun eigen kinderen prima een paar meter verder kunnen lopen. En wat voor voorbeeld geef je je kind op die manier.
    En (als laatste 😉 ) jammer van het gemiste moment van rustig samen naar en van school lopen/fietsen en de dag doornemen en ondertussen hier en daar eens wat aanwijzen etc. of is dat wat te rooskleurig gedacht van mij als niet-moeder, haha

    leuk begin zo’n dag…. hoop dat ie daarna wat beter werd, maar maandagen, en dan ook nog net na een vakantie, tja 😕

    Like

  3. Erg he, dat ouders te belabbert zijn om een stukje te lopen en ze allemaal precies op het gevaarlijke stuk vlak voor school willen parkeren…
    Nu heb ik wel makkelijk praten hoor, want vanaf hier is het goed aan te lopen naar school, dus ik hoef nooit na te denken over parkeren.
    En… hier hebben we nu lekker vakantie, dus even helemaal geen haast/stress enz, gewoon tot 11 uur in pyama beneden keutelen!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s