Altijd al geweten!

Uit de Telegraaf van vandaag:

[quote:2234613eea]“Vriendinnen hebben een postief effect op de gezondheid. (…) Vriendinnen beperken ook de effecten van stress. (…) Hoe meer vriendinnen, hoe minder kans op gezondheidsproblemen. Ze zijn ook nog eens gelukkiger en leven langer!”[/quote:2234613eea]

Dat wilde ik even horen!
Waar is mijn mobiel?

Daag schat. Ik ben even de stad in.

Koken met kaneel!

Kaneel is afkomstig van een groenblijvende boom die familie is van de laurierboom. Bij het oogsten van kaneel wordt de buitenste bast verwijderd en de binnenste bast gewonnen en gedroogd. Deze binnenste “floeëmlaag” wordt opgestapeld zodat je de bekende kleine pijpjes kaneel krijgt.

Lees hieronder drie heerlijke gerechten met kaneel!

Garam masala
Garam masala is een mengsel dat gebruikt wordt als smaakbasis voor bijvoorbeeld boterkip.

Voor 4 eetlepels:
10 groene kardemompeulen
1 pijpje kaneel
2 eetlepels komijnzaad
2 theelepels kruidnagel
1 theelepel zwarte peperkorrels
1 theelepel vers geraspte nootmuskaat

Verwijder het zaad ui de kardemom en gooi de peulen weg. Breek de kaneel in stukjes. Rooster kardemomzaak, kaneel, komijnzaad, hele kruidnagels en zwarte peperkorrels 1-2 minuten in een droog koekenpannetje, of tot de aroma’s loskomen.
Laat afkoelen. Maal in een keukenmachine of specerijenmolen tot fijn poeder.

Wentelteefjes
Wentelteefjes zijn boterhammen die in een mengsel van ei, kaneel en melk zijn gebakken. Heerlijk voor tijdens de lunch!

Voor 2 personen:
5 dl volle melk
1 ei
100 g boter
8 sneetjes oud casinobrood
100 g kaneelsuiker

Doe de melk en het ei in een beslagkom en klop ze los. Doe de boter in de koekenpan en zet deze op een hoog vuur. Verhit de boter. Haal de sneetjes brood door het melkmengsel en laat ze uitlekken. Doe het brood in de koekenpan en bak het aan een zijde goedgeel.
Draai het brood om en bak ook de andere zijde goudgeel. Bestrooi de wentelteefjes met kaneelsuiker en serveer ze direct.

Kaneelbavarois
Bavarois is een heerlijk puddingachtig toetje die je in verschillende smaken kunt maken. Ook met kaneel zijn ze moeilijk te weerstaan.

Voor 6 personen
300 ml melk
1 theelepel kaneel, plus extra om te bestuiven
50 g suiker
3 eieren, alleen de dooier
3 blaadjes gelatine
een halve theelepel natuurlijk vanille-extract
175 ml room

Doe de melk, kaneel en de helft van de suiker in een steelpan en breng aan de kook.
Klop de dooiers en de rest van de suiker licht en luchtig.

Klop de kokende melk door de dooiers, giet alles terug in de steelpan en verhit al roerend tot het mengsel dik genoeg is om aan de achterkant een houten lepel te blijven plakken. Laat niet koken, want dan gaat de custard schiften.

Week de gelatineblaadjes 5 minuten in koud water, knijp uit, en doe ze met het vanille-extract bij de hete custard. Laat het in een schone kom afkoelen. Klop de room, schep hem door de custard en verdeel de pudding over 6 bavaroisvormpjes van 100 ml, ingevet met olie. Zet ze in de koelkast om op te stijven.
Pak de vormpjes met een hete doek, draai ze om boven een bord en bestrooi met de extra kaneel.

Eet smakelijk!

Bron: boek Specerijen van Jane Lawson

De leukste ontwerpen van de Dutch Design Week

In de Witte Dame, eind jaren twintig gebouwd in opdracht van Philips, werd het werk van alle afgestudeerden van de Design Academy gepresenteerd. Verder lieten ook verschillende ontwerpbureaus hun producten zien.

Mijn favorieten:

Small bins for garbage
Richard Beumer ontwierp deze prullenbakken. Best zonde om afval in te gooien.

Vaccinaid
De meeste kinderen vinden inenten maar eng en pijnlijk, de vaccinatiepleister vaccinaid biedt de oplossing hiervoor. Geen prik, maar een pleister die het werk doet. Geniaal toch?


Design shoppen
De papieren lampen collectie van Paula Arntzen is feestelijk en monumentaal tegelijk. Doordat de lampen zijn gemaakt van papier zijn prachtige lichteffecten te creëren.


Minimal Dress
Verdwijnen jouw kleren ook vaak al achter in de kast terwijl ze nog lang niet versleten zijn, maar enkel omdat ze uit de mode zijn? Digna Kosse maakt met haar ‘Minimal Dress’ een fashion statement.

Meubels moeten hinderen
Peter Verschuuren en Jeroen Wesselink kwamen op het absurde idee om de meubels uit de cartoon Gummbah te vertalen naar een driedimensionale versie. Resultaat: een meubellijn met drie hinderlijke meubels.


Zelf ook een creatieve opleiding volgen? Op de website van Eigen Huis & Interieur vind je onder andere brochures van interieuropleidingen, maar daarnaast ook een designbibliotheek waarin je meubelontwerpen van de hele wereld kunt opzoeken.

Ze lijken ook allemaal op elkaar!

En daar sta ik weer.

Op de parkeerplaats van het postkantoor. Driftig drukkend op het knopje van mijn centrale deurvergrendeling. Mopperend op de auto die voor me staat. “Waarom dóe je het nou niet?”

“Mag ik even?” vraagt de vrouw. Terwijl ik een stap opzij doe, opent ze haar portier en stapt in. Gegeneerd loop ik naar het andere groene peugeotje, dat enkele plaatsen verderop geparkeerd staat.

Wanneer leer ik nou eens te onthouden waar ik mijn auto parkeer?!

Vier Vuysten op gesprek

We staan op het punt ons kantoor te verlaten.

“Ik schakel de telefoon door, test jij ‘m even?” Roept broer. Ik pak mijn mobiel en bel ons eigen kantoor. De telefoon op mijn bureau gaat over en ik krijg mijn voicemail. “Hij doettut,” roep ik. Ik stop de telefoon in mijn zak.

Broer en ik rijden naar de groothandel. De bureaustoelen zijn in de aanbieding. Halverwege de rit zie ik het scherm van mijn mobiel oplichten. “Hé,” zeg ik. “Volgens mij word ik gebeld, maar ik hoor niets. Hallo? Hallo?” Als niemand antwoordt, druk ik de lijn weg.

Eenmaal op kantoor krijg ik een sms-je. “U heeft één voicemailbericht.” Dus toch! Snel bel ik de voicemail. “Hij doettut,” hoor ik mezelf zeggen. “Ik ga nog even naar de plee,” roept mijn broer. Snel zet ik mijn telefoon op de speaker en roep mijn broer. “Moet je dit horen!”

Voetstappen. Ik hoor mezelf klagen over het feit dat de lamp in de hal nog steeds niet is gemaakt. Mijn broer mompelt iets dat klinkt als ‘lawwelaaie’. “Heb jij je portemonnee bij je?” vraag ik. Daarna hoor ik ons in de auto stappen. Startende motor. De telefoon wordt ergens neergelegd. “Kauwgumpie?”

Nog geen twee minuten later heeft mijn broer twee automobilisten uitgescholden en een brommer vervloekt. De radio gaat aan en we zingen samen mee met Anouk. Vals. Vervolgens vraagt mijn broer of ik de voorkeur geef aan pampers of huggies waarop ik antwoord dat ik al zo’n 34 jaar zindelijk ben. Gelach.

Na nog een minuut zinloos gezwets (broer vindt nog tijd om een verkeersverwensing te uiten) en een flauwe mop (van mij), hoor ik mezelf ‘Hallo?’ ‘Hallo?’ roepen en de verbinding verbreken. Ik leg mijn mobiel op mijn bureau. Een beetje genegeerd kijken broer en ik elkaar aan.

“Tja,” zegt broer. “Geconfronteerd worden met je alledaagse ‘ik’ is best even schrikken.”

Lekker snoepen in bed!

De Brugse topchocolatier Dominique Persoone bedacht de chocoladelipstick als letterlijke “ijsbreker” voor op chique feestjes. De gasten moesten namelijk hun vanille-ijs dessert opeten nadat ze de lippenstift hadden opgedaan. Natuurlijk kun je dit zelf thuis ook gaan proberen, maar leuker is het om de lipstick in de slaapkamer te gebruiken! Laat je lief bijvoorbeeld je lippen aflikken of teken figuren op zijn buik die jij subtiel met je tong volgt. Pas wel op: hij smelt snel!

De lippenstiften zijn verkrijgbaar in verschillende chocoladesmaken en kun je kopen in Dominique’s winkel The Chocolate Line in Brugge. Kijk voor het adres op www.dominiquepersoone.be.

40: Nattigheid 2

Dus ik superblij met mijn nieuwe badpak naar het zwembad. Wel weer op een onmenselijk vroeg uur natuurlijk en dan ook nog in het weekend, maar à la. En het was inderdaad heerlijk. Op wat lullige spelletjes na dan, maar goed, ik begrijp dat je iets moet doen om de sfeer er een beetje in te houden. Als je iedereen maar individueel laat ronddobberen kun je net zo goed alleen gaan zwemmen.

Dus na een rondje voorstellen (naam en uitgerekende datum) stond ik lekker tot mijn schouders in het warme water een bal over te gooien naar een collega dikke buik (naam en uitgerekende datum vergeten) en moesten we door het water wadend een soort estafette doen met van die gekleurde schuimrubberen buizen. Daarna moesten we nog een paar baantjes drijven op matjes en toen mochten we nog een kwartiertje ‘vrij zwemmen’. Dat vond ik eerlijk gezegd nog het allerleukste.

Maar, toen ik lekker rozig (misschien straks een ochtenddutje doen?) in het kleedhokje mijn natte badpak had afgestroopt, me flink met deodorant had besproeid (ja, van zwanger zijn ga je verschrikkelijk zweten!) de zoogcompressen weer in mijn beha had gepropt (melk in overvloed!) en aan het plakstripje van een inlegkruisje aan het peuteren was (ja, ook daar voel ik constant nattigheid sinds ik zwanger ben!), bekroop me ineens een misselijkmakende gedachte.

Dus al die nattigheid van al die zwangere vrouwen zweeft nu door dat lauwwarme water?

Oké, mij zie je dus never nooit meer terug in dat zwembad!

—Wordt vervolgd—

37: Yummiemummie

“Je bent al echt aan het waggelen,” zegt mijn zus, complimenteus als altijd. “En je helt een beetje achterover. Daar moet je mee oppassen hoor, straks krijg je nog rug- en bekkenproblemen.”

“Ja, ja,” mompel ik afwezig. We staan in een geweldige hippe babyboetiek en ik houd een piepklein petticoatachtig rokje omhoog. “O, kijk wat schattig.”

“Ja, maar niet echt functioneel. Je kunt je geld beter investeren in een paar zachte badstof boxpakjes, daar heb je veel meer aan,” zegt mijn zus, praktisch als altijd.

“Ja, ja,” mompel ik, graaiend in een bak met haarbandjes. Ik vis er een brede band met een kokette strik uit. “Kijk, past precies bij dat rokje. “
“Ja, leuk zo’n kale baby met een haarband,” zegt mijn zus, cynisch als altijd.

Ik moet lachen als ik het voor me zie. “Tja, dan zien ze in ieder geval dat het een meisje is.”

Om mijn zus een plezier te doen, zoek ik nog een T-shirtje uit van zachte katoen en een badstoffen broekje met ruches aan de pijpjes. Als ik aan de kassa voor rokje, T-shirtje, broekje en haarbandje bijna 70 euri moet afrekenen, moet ik wel even slikken. Die baby gaat een flinke aanslag op mijn portemonnee betekenen, zoveel is al zeker.

Even later zitten we in een grand café en neem ik gretig een grote hap van een overheerlijk reuzensaucijzenbroodje die ik wegspoel met een flinke slok warme chocolademelk.

“Jeetje, jij eet echt ongezond. Je moet juist veel groente en fruit eten als je zwanger bent. En volkoren producten en yoghurt en kwark,” zegt mijn zus belerend als altijd.

“Daar ga ik van over mijn nek.”
“Nou ja, je moet in ieder geval echt minder vet eten. Die extra kilo’s moeten er wel weer af hoor. Anders zie je er straks uit als zo’n moeke en dat wil je echt niet.” zegt mijn zus, eerlijk als altijd.

Nee, dat wil ik inderdaad niet. Ik wil er uitzien als een jonge hippe yummiemummie, gesteld dat ik de bevalling overleef tenminste, iets waar ik  nog niet zo zeker van ben.

 “Waarom ga je niet een cursus doen? Zwangerschapsyoga, of zo. Dan beweeg je tenminste nog een beetje, je ontmoet lotgenoten, en je hebt er ook nog iets aan tijdens je bevalling,” zegt mijn zus, adviserend als altijd.

Oké, daar heeft ze wel een punt. Ik heb nog niets ondernomen in die richting en misschien wordt dat inderdaad eens tijd…

Wordt vervolgd…

Over cirkels

Mijn weblog lag eruit!

En dat terwijl ik vanalles te vertellen had! Om te beginnen kreeg ik gisterochtend de uitslag van mijn examen (levensverzekeringen). “Je kan overdrijven,” zei collega M. toen ik vertelde dat ik met een tien geslaagd was!

Nou moet ik zeggen dat ik éigenlijk ’t weekend al wel een borreltje op ‘de goede afloop’ had gedronken. En nog een. En nog een. Maar ja, de halve buurt waaide aan (letterlijk) en het was ook zó gezellig. De volgende dag had een kleine kater. (Een kitten?)

Dus deden we rustig aan. Lizzy en Annabel keken naar hun favoriete film; Finding Nemo. Toen de dvd echter voor de derde keer bleef hangen, werd Annabel boos. “Stom rotding!” riep ze. “Zo,” zei ik. “Dat kwam uit je tenen hè” “Nee hoor,” mokte Annabel. “Dat kwam gewóón uit mijn mond.”

’s Middags bogen we ons over Lizzy’s bureau. Het was zover. Ze sliep intussen alweer ruim een week in haar eigen bed en ze had hem verdiend. Via marktplaats vonden we een leuk tienerbureautje. Zaterdag zocht ze de kleuren en uit en zondag begon Paul met schilderen.

En gisteren wás het dan zover. Lizzy’s bureau ging naar haar kamer. “Nog een beetje voorzichtig,” zei Paul. Maar ze hoorde hem al niet meer. In het licht van haar nieuwe lampje en gezeten op haar halve bureaustoel, begon ze te werken. Laatjes indelen, ‘huiswerk’ maken. Tot ’s avonds laat was ze er druk mee.

“’s Kijken of ze over een jaar of zeven nog stééds zo enthousiast is over haar huiswerk,” zei Paul. “Als ze op mij lijkt waarschijnlijk niet.” “En als ze op mij lijkt wel,” bracht ik daar tegen in. “Ik haal tenslotte niet zómaar een tien voor mijn examen!”

En zo was de cirkel weer rond.

PS, vandaag is de laatste dag dat je kan stemmen op mijn weblog voor de Dutch Bloggies. Nog niet gestemd? Nog ergens een stoffig account liggen? Doe mij een plezier en stem nog even!

http://www.dutchbloggies.nl/2009/stemmen/stemmen.php?cat=6#noms