Moord in de tuin!

Stel je bent een pissebed.

Het is zondagmiddag, een uur of twee, en je zit lekker rustig onder de favoriete bloempot. Heerlijk donker, veilig voor snaaiende vogelbekjes en op een bepaalde – pissebedachtige manier – gezellig.

En dan opeens wordt de rust verstoord.

Jouw bloempot, tot voor kort een veilig onderkomen voor kleine, kreeftachtige onderkruipsels, wordt opgetild. Een onnoemelijke felle streep licht valt over je heen en je panser trilt. Aan de hemel verschijnt een groteske kop: een monster!

Zo snel je gelede pootjes je kunnen dragen ga je er vandoor. Opzoek naar die ene veilige spleet waarin je oudtante (die ook onder de bloempot zat) reeds is verdwenen. Maar je bent te laat. Een reusachtige hand strekt zich naar je uit en knijpt je bijna fijn.

Gebutst, gekneusd en bijna blind (je zag voor die tijd al niet zo best maar goed, in het donker had je daar geen last van) val je vervolgens in een enorm diep gat. Tot je grote schrik merk je dat je zit opgesloten samen met minstens twee van je natuurlijke vijanden.

Smekend kijk je door het glas. “Kom op,” denk je. “Ik leef van dode bladeren en dood hout, ik ben een heel nuttige opruimer. En ik staak nooit!” Je probeert weg te kruipen maar stoot telkens je kop. “Mooie verzameling,” hoor je iemand zeggen. “Maar straks de beestjes wel weer eruit laten hè?”

Je slaakt een zucht van verlichting als het dekseltje word afgenomen. Je strekt je pootjes wanneer je weer vaste grond voelt. Je zet koers naar de eerste de beste bloempot.

En juist op dát moment… vliegt vader koolmees over.
Snap.

5 thoughts on “Moord in de tuin!

  1. 😥 oh wat erg…
    Je moet vooral zulke beestjes niet personaliseren. Ik moest ooit ontzettend huilen (toen ik klein was) omdat ik per ongeluk een lieveheer beestje gedood had en mijn broer zei toen dat nu haar alle eitjes – wees kindjes zijn gewoorden 😥 😥 😥

    Like

  2. 😀
    Ben nu natuurlijk wel erg benieuwd wie die twee natuurlijke vijanden waren. Gewoon….om je verhaal nog wat gruwelijker te maken. :O)

    Like

  3. Een ontzettend spin (waarvan ik heb begrepen dat Annabel hem heeft gevangen… :O) en een vrij grote rups die naar mijn idee net iets te lang naar dat kleine pissebedje loerde…

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s