Van Appel tot Zwagerman

Mijn eerste keer cursus.
Vooral veel geluisterd. En mijn medecursisten (vier stuks) een beetje leren kennen.

Dit is onze eerste opdracht, je eigen ‘literatuurlijst’.

Wanneer ik ‘gewoon’ lekker wil lezen kies ik makkelijk: (literaire/ psychologische) thrillers. Niet te moeilijk, mooie verhalen en (bijna) altijd goed. Pure ontspanning die soms ook heel verrassend kan zijn (“Daglicht” van Marion Pauw, “Tulpenvirus” van Danielle Hermans.)

Niet-thrillers zijn echter een stuk interessanter dan thrillers. Maar ze vallen ook veel sneller tegen. (“Het diner” van Koch “Nachttrein naar Lissabon” van Pascal Mercier) De meeste niet-thrillers lees ik op aanraden van andere mensen (“De tweede dochter” van Jodi Picoult). Of naar aanleiding van een recensie (“De oversteek” van Justin Cronin). Of gewoon omdat iedereen het leest (Millenniumboeken). Ik ben niet dol op ‘moeilijke’ en ‘verdrietige’ boeken (“De witte met het zwarte hart” van Japin, “Haar naam was Sara” van Tatiana de Rosnay). Evengoed, als ik erin begin, lees ik ze uit.

Boeken die mij de afgelopen tijd aangenaam hebben verrast: “De schaduw van de wind” van Zafon, “Het zwijgen van Maria Zachea” van Judith Koelemeijer en “Een keukenmeidenroman,” van Kathryn Stokett. Het beste boek aller tijden is voor mij nog altijd “De verborgen geschiedenis” van Donna Tart. Daar zit alles in wat ik in een boek zoek.

Ik probeer gevarieerd te lezen – van Appel tot Zwagerman – maar ik lees nooit een boek ‘omdat ik vind dat ik het moet lezen’.
Humor in boeken kan ik erg waarderen. (“Van je familie moet je het maar hebben” van David Sedaris, “Eten, bidden en beminnen” van Elizabeth Gilbert.) Ik herinner me dat ik in de trein zat naar de universiteitsbibliotheek. Twee stoelen verderop zat een jongen te lezen. Kennelijk was zijn boek nogal grappig want hij lachte hardop. Toen ik uitstapte keek ik stiekem wat hij las. Het was ‘Het feest der liefde’ van Ronald Giphart. Ik heb dat boek dezelfde dag nog gekocht. “Zo’n boek wil ik schrijven,” dacht ik. “Een boek waar mensen hardop om moeten lachen.” Ik noem mijn genre ‘literatuur light’.

In “Je kan er maar beter om lachen’ – mijn eigen verhaal – betrekt een jong gezin een nieuwe woning. Elk hoofdstuk wordt opgehangen aan één van de kamers van de woning. De relatie van de hoofdpersonen ontwikkelt zich hier parallel aan. De vertellingen van de ik-persoon worden afgewisseld door (korte) stukjes uit haar weblog. Het verhaal is op verschillende niveaus te lezen waardoor een zekere gelaagdheid moet ontstaan. Dit is noodzakelijk anders wordt het verhaal te oppervlakkig. Humor als verhaal vind ik niet genoeg.

Het grote probleem bij het verhaal is dat ik niet kan kiezen tussen fictie en non-fictie. Oftewel; de hoofdpersoon lijkt op mij maar ze maakt andere dingen mee. Hier moet ik nog iets mee. Ik weet alleen niet zo goed wat.

20 thoughts on “Van Appel tot Zwagerman

  1. Klinkt zeker goed. En als je niet kunt kiezen: wat is er mis met een mix tussen fictie en non-fictie..? Laat de lezer maar raden wat werkelijk is gebeurd en wat niet.

    Like

  2. Klinkt boeiend, jouw opzet.
    Ik zou gaan voor Esther met een scheut fictie, dan heb je meer vrijheid het verhaal naar je hand te zetten. En kun je het smeuiger of spannender maken als je daar zin in hebt. Hoewel jouw leven over het algemeen spannend genoeg is 😉
    Boeken waar je hard om moet lachen zijn fijn!
    Ben nu Sedaris aan het lezen. Hij is leuk!

    Like

  3. Geen dank Jobje, ik heb even getwijfeld of ik die tekst integraal zou overnemen maar ik dacht inderdaad: jullie lezen allemaal graag, wie weet staan er wat tips tussen en bovendien; ik heb beloofd jullie te betrekken bij het schrijfproces… dus…

    Like

  4. Ik vind het knap, wat je allemaal doet. Succes met je cursus en je boek.
    Als er één blog genoemd zou moeten worden dat het meeste leesplezier geeft, is dat voor mij jouw weblog. Variatie, humor, knusheid. 🙂

    Nu, zoveel jaren verder, zou ik graag jouw columns uit de Viva-tijd herlezen. Dat kan natuurlijk niet. Heb je ze zelf allemaal nog wèl?

    Oh, en ‘De verborgen geschiedenis’… ik kwam er niet doorheen. Toch hoor ik van meerdere mensen dat het boek de moeite waard is. Irritant. Misschien nog eens een poging wagen. 🙂

    Like

  5. Ik zeg FICTIE! Kijk naar kluun met zun scheut NON Fictie. Die arme man wordt (en helemaal na die flim) overal afgeschilderd als MONSTER. Dat wil ik jouw besparen als je eerste film in premiere gaat! 🙂

    En idd, een boek waar mensen hardop om lachen is heerlijk. Bij je titel krijg ik al een smile… En dat wordt vast hardop lachen als het boek af is! Ik ben zeer benieuwd naar je boek! Ik kan niet wachten!! LEUK LEUK LEUK.

    Kus M (doe gewoon net of ik niet tegenover je zit nu! hahahaha!)

    Like

  6. Goed dat je er nu echt serieus aan gaat werken. En spannend tegelijk.
    ‘De verborgen geschiedenis’ van Donna Tartt vond ik ook geweldig, en zou ook absoluut in mijn top 10 staan. (Haar tweede dan weer helemaal níet).

    O ja, en het is ‘De zwarte met het witte hart’ en niet “De witte met het zwarte hart”. 😉

    Like

  7. Jij wilt een boek schrijven waar mensen om moeten lachen schrijf je. Dat lijkt me niet zo’n moeilijk doel. Nu schrijf je ook al columns waar ik al heel wat keren hardop om heb moeten lachen. En zelfs ook wel eens een traantje om moet wegpinken. En ik ben niet de enige als ik de reacties lees. Heerlijk toch, als je dat effect al bereikt bij mensen!
    Tussen de titels die je noemt een aantal die ik ook gelezen heb, nu mee bezig ben (De schaduw van de wind) of nieuwsgierig naar ben geworden.

    Like

  8. @ Denise: 😀 Wat suf! (Ik laat hem lekker staan, kijken of het nog meer mensen opvalt 😀 )

    Miran: 😉

    Marlieke… jaaaaaaaa…… maar een boek is toch wel wat anders dan zukke korte stukkies…

    Like

  9. Ja joh, moet je gewoon doen alsof dat de bedoeling was; even kijken of we wel opletten allemaal.
    (Staat ie wel goed op je literatuurlijst? :{ 😛 )
    (Ik heb ‘m trouwens niet eens gelezen hoor.)

    Like

  10. Sommige van de boeken die je noemt heb ik ook gelezen, sommigen ga ik nav jouw recensie eens proberen. De opzet van jouw eigen boek klinkt heel erg leuk! Maar wat lijkt het me moeilijk om een verhaallijn op de bouwen en boeiend te kunnen schrijven. Respect! Ben zeer benieuwd naar het eindresultaat, zal het zeker kopen als je het gaat publiceren!

    Like

  11. volgens mij zijn de chicklits (Anita Verkerk) (Jill Mansell) niet echt aan jou besteed Esther?.. 😉 die lees ik altijd, maar ga ook maar eens een ander genre proberen..

    Like

  12. Wat goed zeg! En spannend ook; het lijkt me echt ontzettend cool om je eigen boek te schrijven en uit te geven. Ik zou gaan voor fictie met een vleugje Esther; dat geeft denk ik iets meer ruimte voor creativiteit.

    Heb je wel eens wat van Charles den Tex gelezen? Ik vind dat zijn thrillers een wat hoger niveau hebben dan de “gemiddelde” literaire thriller (waar toch vaak een standaard structuur in zit waardoor het “dertien in een dozijn-boeken” worden).

    @Denise: herkenbaar, je opmerking over Donna Tartt. Las ergens dat haar tweede (de kleine vriend) in Nederland het meest ongelezen boek is dat mensen in de kast hebben staan…

    Like

  13. Alrijd leuk, boekentips :! (al heb ik er veel al van gelezen, de andere maar eens halen bij de bieb, wegdromen tijdens de lange, donkere avonden)

    Combi van ficite en non-fictie lijkt mij ook ideaal. Dan kun je alles kwijt. En het is voor ons (nou ja, niet ons maar je nieuwe lezers ;-)) een vraag en voor jou een weet wat wel en wat niet echt waar is. (Een beetje geheimzinnigheid is PR technisch altijd positief. Kun je dan voor en na in intervieuws wat laten uitlekken wat je echt overkomen is. Bij Pauw en Witteman ofzo 🙂 ).

    Like

  14. Melanie, die heb ik vroeger wel veel gelezen, maar op een gegeven moment was ik daar echt klaar mee.

    Dess81, Charles den Tex ken ik niet, goeie tip, ga ik eens opzoeken!

    Angeliek ‘Bij Pauw en Witteman’ 😀 Maarrehh.. ik dank jullie voor alle tips, ik kan er zeker wat mee!

    Like

  15. Charles den Tex kan ik ook van harte aanbevelen…net als Carla de Jong (heb net haar nieuwe in huis) en verder kijk ik uit naar het eerste boek van een veelbelovend talent 😉

    Like

  16. Leuk weblog heb je!
    Die keuze tussen fictie en non-fictie is heel herkenbaar, ik zit in een vergelijkbaar proces. Sowieso ontkom je volgens mij niet aan autobiografische elementen als je een boek schrijft. Maar met non-fictie geef je jezelf helemaal bloot (soms letterlijk :$) en dat gaat mij persoonlijk te ver.
    Het heeft ook wel iets spannends als de thematiek dicht bij jezelf ligt; wat heeft ze nou wel en niet zelf meegemaakt?!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s