Lief bloot lijfje

Wie ‘mij’ al lang leest, herinnert het zich misschien nog.

Het blogje dat ik schreef over Lizzy – toen een jaar of één – en de idylle van het ouder- en kindzwemmen. Dat we daar stonden, samen onder de douche, en dat ik haar dan optilde. Dat zij haar kleine koppetje in mijn nek legde en hoe we daar doodstil stonden. Voor mijn gevoel uren, onder het warme water van de ruime zwembaddouche. ‘Blijf nog even zo klein, blijf nog even zo baby’, schreef ik toen.

Lizzy is nu niet meer klein. Met haar bijna-acht is ze echt een flinke meid. Een schoolkind dat graag laat merken hoe zelfstandig ze is en hoezeer ze al in staat is om zichzelf te redden. “Dat kan ik zelf wel, als je dat nog niet wist,” is één van haar ‘favo’ kreten. “Zo praat me maar tegen je vriendinnetjes,” hoor ik mezelf regelmatig zeggen. Hm. Waar heb ik dat eerder gehoord?

Maar die grote meid heeft ook zo haar momentjes. Momentjes waarop ze graag weer even heel dicht bij mamma is. In bed, op de bank maar vooral onder de douche. De liefde voor water is in de loop der jaren niet gesleten. Bij haar niet en bij mij niet. Nog steeds genieten we graag van het warme water.

Vanochtend ben ik vroeg opgestaan. Kan ik wat langer douchen. Lizzy heeft me gehoord en meldt zich in de badkamer. “Mag ik erbij?” Ik glimlach en doe de douchedeur voor haar open.

“Zullen we zitten?”

Ik ga zitten in de douchebak.
Lizzy kruipt op mijn schoot en legt haar koppetje in mijn nek.
Ik sla mijn armen om haar heen, kriebel op haar rug.
Lief bloot lijfje.
Zo blijven we – in alle vroegte – samen zitten onder de straal van de warme douche.
Niemand zegt iets. We genieten van de druppels.
Na een tijdje beginnen mijn benen te slapen.

Als ik me later sta af te drogen besef ik dat ik sommige dingen veel minder veranderen dan je eigenlijk denkt.

Ze worden hooguit (flink) wat zwaarder.

27 thoughts on “Lief bloot lijfje

  1. Prachtig stukje! Bij de foto kreeg ik er al zin in en toen ik las over het ouder- en kindzwemmen kreeg ik spijt dat ik dat nog steeds niet gedaan heb (ik als voormalig wedstrijdzwemster). O, wat heerlijk moet dat moment wat je beschrijft geweest zijn, zowel toen als nu, vanmorgen vroeg.
    Een prachtig stukje!!
    (Ik ga een dezer dagen écht maar eens een nieuwe poging met Jippe onder de douche doen… Die zit nog steeds in het badje op de standaard. :{ ).

    Like

  2. Zo herkenbaar…. Mijn grote zoon (inmiddels 9,5) zat als baby al graag op mijn schoot, beentjes aan weerszijden langs me en zijn armpjes slap en ontspannen laten hangen. En dan dat koppie gewoon lekker tegen me aan. Zijn favoriete (en die van mij!) houding om lekker te hangen en te knuffelen. Tot een jaar geleden wist ik hem nog weleens zo te vangen, al moest hij dan zijn benen achter mijn rug dubbel vouwen en kwam zijn hoofd allang niet meer op mijn borst, ha ha! Inmiddels zijn we in het stadium van knuffelen grotendeels voorbij, een zoentje kan er nog net af soms (en dan omstandig zijn mond afvegen met zijn mouw!). Gelukkig kruipt hij ‘s ochtends nog regelmatig bij mij in bed voor een kwartiertje doezelen. Daar doe ik het dan maar mee…

    Like

  3. Een heerlijk momend beschijf je, heel bijzonder. Want met hoeveel mensen zou je nou onder de douche gaan he? 😉 Gelukkig blijven dat soort momenten. Als mijn dochters (die alledrie een kop groter zijn) naar huis gaan geven ze me altijd een knuffel. En dan hou ik mijn meisjes een paar tellen teggen me aan. Dan voel ik me zo rijk!

    Like

  4. Denise, ik heb ook wel wat minder gezellige stukjes over babyzwemmen geschreven hoor! 🙂 Toen de kinderen begonnen weg te lopen, niet wilden aan- en uitkleden, toen ik er met een in ‘t zwembad lag en de ander op de kant stond te krijsen, dat soort dingen 😀 . Maar goed, dat hoort erbij. Al met al vond ik het fijn, dat zwemmen. Liz had met vijf jaar A en B, Bel schiet nog steeds niet op dus of het nou wat uitmaakt voor de vaardigheid, mwoh, weinig.

    Marjolein, mooi geschetst! Ik zie het voor me, je zoon met dubbel gevouwen benen op jouw schoot. 🙂 Met schootzitten hier idem. Bel is wat dat betreft handiger, die kan ik nog een beetje lekker opvouwen. 🙂

    Like

  5. ik heb mijn mazzel : mijn kind van 23 is nog steeds een pukkie wat maat betreft, een stuk kleiner als ik, dus ik kan haar af en toe nog lekker knuffelen, als ze daar tenminste tijd voor heeft…. 🙂 🙂

    Like

  6. Heel mooi stukje. Over Annabel heb je ook een keer een mooi stukje geschreven dat jullie samen in bad zaten en nog genoot van haar laatste babyvet. Dat vind ik zelf ook altijd erg grappig om te zien.
    Ben zelf niet zo knuffelig met mijn moeder maar zij is wel de enige die mijn voornaam op een speciale manier uitspreekt met veel warmte erin. Dat doet niemand anders.

    Like

  7. @ Margje: dat dacht ik ook, maar daarna dacht ik dat ze er wel een bedoeling mee zou hebben: haar eigen lijf samen met dat kleine lijfje, denk ik?

    Like

  8. Wat lief! Ik zit met tranen in m’n ogen, vind het echt een mooi stukje. (en ook zwanger hoor, dus tranen zitten erg los hier, maar nog steeds mooi) Dochter hier is 2 jr en 10 mnd. Als sinds een paar dagen oud ging ze mee onder de douche en nu nog steeds, vinden we alledrie (ook papa) heerlijk. En sinds een paar weken vraagt ze soms weer of ik haar dan wil optillen zodat we kunnen “tuffelen” zoals toen ze nog mini was.

    Like

  9. ah, wat een lief, mooi stukje! Dan is geluk heel simpel en simpel heel rijk.
    Ik hoop voor jullie allebei dat ze dit nog heel lang blijft doen!

    Like

  10. Wat een lief stukje!

    Ik herinner me het babyzwem-stukje met Lizzy niet meer, maar was het “blijf nog even zo baby”-zinnetje niet uit een stukje over Annabel? Volgens mij ging dat over dat ze in bad zat en jij de douche op haar rug richtte, die zij vervolgens heerlijk kromde. Hetzelfde idee eigenlijk, lekker genieten van het warme water.. 🙂

    Like

  11. Zwijmel…

    Heb je dat ook wel eens, zo’n perfecte dag of een perfect moment, dat je als een bestand zou willen opslaan op je harde schijf? Zodat je het in de toekomst nog eens zou kunnen openen en er weer net zo van zou kunnen genieten zonder een detail te vergeten?
    Ik zou bij mijn kinderen zo graag willen dat dat kon…

    Like

  12. Dank allen. Daar doe ik ‘t voor. 🙂

    Abe, ik heb eens even diep nagedacht en je kon wel eens gelijk hebben (o my god, mijn lezers kennen me beter dan ik mezelf ken?!). Er is inderdaad zo’n stukje over Annabel (inderdaad ook over de warme douche op haar rugje) dat op die manier eindigde. Iets van ‘blijf nog even zo klein’, ik zal beide stukjes eens terugzoeken!

    Like

  13. Haha Esther, ik geloof dat ik meer reden heb om me zorgen te maken. Hoeveel onbelangrijke details kan een mens onthouden?? (En waaaaaar zijn die woordjes Frans gebleven? :()

    Annabel was toen ongeveer een jaar dacht ik, misschien vergemakkelijkt dat het zoeken?

    Like

  14. Jaaa die over Annabel – waar Goose het over heeft – kan ik me ook nog goed herinneren! Was ik toen helemaal door geraakt. Was nog bij Viva, of niet? Ik probeerde ‘m hier terug te zoeken, maar kan ‘m niet vinden. Heb je een linkje Esther? 🙂

    Like

  15. Ik ben een fanatieke lezer, maar reageer eigenlijk nooit, maar dit stukje vond/ vind ik zo herkenbaar, daar moet ik gewoon ook even mijn liefde voor douchen met kind aan toevoegen.
    Sebastiaan is 13,5 maand, loopt al dik 2 maanden, is een druk en ondernemend mannetje. Op schoot zitten? Hoogstens 20 seconden en dan sprint ie er al weer vandoor. Af en toe een snelle kus, maar altijd onderweg naar “iets”. Met het douchen is hij rustig, geeft zich helemaal over, zijn armen om mijn nek, handjes friebelen door mijn haar, benen geklemd om mijn middel. Ik word helemaal en overal gekust (met mond open en tong eruit;-) ). Dit is mijn moment met hem, wat een genot. En wat een geluksvogel is Sebastiaan, want dit hele ritueel doet hij ‘s avonds nog eens over en dan met zijn papa! Tja, de liefde voor het douchen wordt hem met de paplepel ingegoten :-)!

    Like

  16. Nog even een kleine toevoeging op stukje hierboven: Al met 6 dagen oud begonnen we met douchen, na 4 weken hebben we het badje maar weer in de kast gedaan ;-)!

    Like

  17. Haha, dus toch lief ipv lijf.
    Zie je dat je je lezers toch een hoop wijs kunt maken? Kennelijk denken ze dat je er dan een bedoeling mee hebt, ha ha. Ik dacht dat althans wel.

    Like

  18. Ik las het stukje stiekem even in de pauze op mijn werk. En daar zat ik dan. Achter m’n PC. Werkdruk in mijn hoofd. Broodje kaas in m’n hand. Brok in de keel. Tranen in mijn ogen.

    Prachtig stukje….

    Like

  19. Och, ik zie nu pas dat Goose ook al geschreven had over het stukje van Annabel! Dat had ik helemaal niet gezien. Thanks Meelezertje! 🙂

    Esther, ik heb het stukje over Annabel even gezocht (heerlijk, zo’n vrije zondagmiddag…. ;-)):
    http://www.vrouwonline.nl/weblog/esther_vuysters/345/o-lief-lijf
    Ik ben zo nieuwsgierig naar het stukje over Lizzy, maar denk dat dat nog in je Viva-tijd was, hè? Die staat dan dus niet op Vrouwonline… Heb jij hem nog ergens?

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s