Lekker dan!

“Mam, als jij dood bent, mag ik dan jouw hakkenschoenen?”

De eerste keer dat ze erover begonnen verslikte ik me dusdanig in een hap cornflakes dat de vraag bijna profetisch was.

Nadat ik stamelend ‘Euh, nou ja, best hoor,’ had geantwoord, was natuurlijk ’t hek van de dam. “Nou,” zei Annabel. “Dan wil ik jouw zilveren sjaal als je dood bent.” En omdat ik altijd mijn kinderen gelijk wil behandelen, vond ik dan ‘ook wel goed’. Leuk man, erfenisje spelen. “Gaan jullie maar rechten studeren,” mopperde ik. “Kunnen jullie later notaris worden en naar hartelust spullen verdelen.”

Zo ging het een tijdje door. Tussen neus en lippen door werd mijn gehele garderobe, mijn Blondservies en mijn brillencollectie verdeeld. “Als jij nou de kopjes neemt, dan mag ik de borden.” Niet alles ging even harmonieus. Soms moest er flink onderhandeld worden over wie nou dat leuke rokje mocht of wie die mooie ketting. Op een gegeven moment vroegen ze het niet eens meer aan mij. “Zal ik mijn testement even halen?” opperde ik.

Ik hoorde het een tijdje aan. Dacht dat het wel weer over ging. Niet dus. “Zeg,” zei ik uiteindelijk. “Ik ben dat ge-mamma-als-jij-dood-ben-mag-ik-dan…eigenlijk wel en beetje zat. Ik leef nog en dat ben nog lang niet van plan dood te gaan. Daarbij vind ik het redelijk irritant dat jullie onder mijn neus gewoon mijn spullen zitten te verdelen.”

Verwonderd keken de Kletsen me aan. “O maar mamma,” zei Lizzy serieus. “Als we er niet uitkomen, dan leggen we het gewoon bij jou in de kist hoor.”

15 thoughts on “Lekker dan!

  1. Waar ze soms mee bezig kunnen zijn he?! 🙂
    De oudste van mij vroeg op een gegeven moment een keer aan oma wanneer ze dood ging..
    :{ Sta je wel ff met je mond vol tanden..
    Maar mijn spullen zijn nog niet verdeeld 😉

    Like

  2. Hahah tsja hoewel ik en mijn broer iets ouder zijn dan de kletsen. Hadden wij het er laatst thuis wel serieus over (niet omdat het nodig is) maar het kwam ter sprake. En omdat ik geadopteerd ben concludeerde mijn broer ineens(er was discussie over of je naar waarde in geld kijkt of naar waarde in emotie) dat hij sowieso ongeveer 20.000 gulden (10.000 euro) meer zou krijgen dan ik, want ik was duurder in de aanschaf. Waarop ik antwoorde tsja maar aan jou hebben ze meer”satisfaction”gehad en dat is ook redelijk onbetaalbaar. Conclusie we zijn er nog niet uit en mijn ouders willen niet loslaten wat mijn adoptie destijds allemaal voor kosten met zich mee heeft gebracht. Voorlopig hoop ik vooral dat ik maar ook de kletsen zich niet met dit soort zaken hoeven bezig te houden.

    Like

  3. Zeg M, ik hoop toch oprecht dat die opmerking van jouw broer (en jouw reactie daarop), een soort grapje was?

    En Es, die kletsen van jou die zijn me er eentje, ehm, twee! 😀

    Like

  4. Ai M., dat wat Margje zich afvraagt, vroeg ik me ook af. “Duurder in de aanschaf” lijkt (hopelijk) op grapje te wijzen. 😉

    Marg, nou he? 😛

    Susan, sja, ‘t was alleen wel jammer dat Paul niets kreeg. Niet dat die nou mijn hakkenschoenen wil, maar een servies is wel handig natuurlijk. Maar goed, misschien speelde het overlijden zich wel in de verre verre toekomst af (dat hopen we dan maar) en gingen ze er vanuit at Paul ook al lang overleden zou zijn.

    Ik kom er toch steeds meer achter dat dood/ziekte/leven voor kinderen een heel andere betekenis heeft. Ze hebben ook een tijdje ziekenhuisje met de barbies gespeeld. En alle barbies hadden kanker. Klinkt ook niet, maar ja, het komt voor. Gelukkig genazen alle barbies. 🙂

    Like

  5. Wat een heerlijke kletsen heb je toch. De dood en ziektes e.d. beleven kinderen inderdaad compleet anders dan wij. Zo vroeg mijn nichtje ooit eens of oma al heel oud was en of ze al bijna dood is. Hierop antwoorde ik dat ik hoopte dat oma nog heel lang blijft leven. Waarop zij zei; “ik hoop dat ze volgende week nog leeft want dan ga ik bij oma logeren”
    Haar zusje zag vorige week ook de knusheid in van dood gaan. Ze gaf aan dat ze liever begraven wil worden dan gecremeerd. Want als je begraven bent dan lig je lekker knus in een kist op een heel mooi zacht kussentje en kun je allemaal leuke dingen meenemen in je kist. Tja……

    Like

  6. Niet! Die Kletsen toch. En ze zeiden niet eens dat ze je zouden missen? Mmm, kennelijk vergaten ze dat even in de drukte van het verdelen. Het verdriet komt vaak pas later. :@ Nou, laten we hopen dat dit allemaal nog heeeeeel lang duurt, als dat leuke rokje bij hen ook al lang niet meer kan. :O

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s