Sorry…

Anderhalve week heeft ze hem nu.

Haar mobieltje. En ze is te gierig om er mee te bellen of om zelfs maar een sms te sturen. Welbeschouwd is de enige lol die ze van het ding dus heeft, het feit dat ze gebeld kan worden. Of dat ze een sms ontvangt.

Gelukkig gebeurt dat regelmatig. Ik stuur een sms vanaf mijn werk als ik weet dat ze thuis is, oma belt en sms’t (je weet wel, oma Tokkie), haar vader stuurt haar berichtjes en zo zijn er nog wat vrienden en bekenden die van tijd tot tijd iets later horen.

Vorige week stuurde ik een sms ’s avonds vanuit het zwembad. Ongeveer op het moment dat zij naar bed ging. Gisteren vroeg ze of ik dat weer wilde doen. En dan mocht ik het niet tegen pappa zeggen want dan ging zij de sms in haar bed lezen. Wilde ik wel doen, vond ik wel schattig.

“Niet vergeten hè?” fluisterde ze toen ik wegging.

Maar ik vergat het wel. Ik kwam het zwembad binnen en begon een gesprek met heksvriendin S. en daarna met I. en toen begon de aquarobicles. Pas toen ik om negen uur het water weer uitkwam, herinnerde ik me mijn belofte. Ik zag dat arme kind al met haar mobiel in bed liggen, wachtend op een bericht van mamma. Dat niet kwam.

“Sorry, sorry, sorry,” sms’te ik, ook al wist ik dat ze het niet meer zou lezen. “Veel te laat maar ik hou wel van je.” Ik voelde me erg schuldig.

Heksvriendin S. vroeg wat ik daar in al mijn nattigheid nou stond te sms’en. “Ik sms mijn dochtertje,” zei ik. “Sorry dat ik te laat ben.”

“Ach,” zei juf R. laconiek (die oudere kinderen heeft) “over een paar jaar gaat ze jou nog vaak genoeg hetzelfde flikken. En dan is het nog maar de vraag of ze netjes sorry zeg.”

16 thoughts on “Sorry…

  1. Ik kan me voorstellen dat je je heel erg schuldig voelde. Zij maar wachten… Gelukkig heb je sorry gezegd en dat je van haar houdt; en hopelijk was ze vanmorgen niet boos?

    Ik voelde me laatst ook zo schuldig toen ik naar de stad ging en Bo al een tijdje beloofd had yoghurtrozijntjes mee te nemen, van de Hema, want die vindt ze zo lekker. Kwam ik met van alles thuis, ook van de Hema, ook met rijstewafels, soepstengels en crackertjes, die ze ook lekker vinden, maar was ik de yoghurtrozijntjes hélemaal vergeten… O, dan baal je zo.

    Like

  2. O daar kan ik me van alles bij voorstellen Denise, dat zou mij ook kunnen overkomenh.

    En dan die blik die je krijgt: alsof je ze op hun tweede naar het weeshuis hebt gebracht en na elf jaar weer komt ophalen… (We lezen Kruimeltje, vandaar deze vergelijking).

    Isme, sja, zo blijft een mens veranderen. 😉

    Kikker, nee hoor, ze sliep. Maar ze was niet boos. ;-P

    Like

  3. O, wat erg als je er achter komt dat je het vergeten bent als je het hebt beloofd….Je voelt je zo machteloos…..
    En ook al is het later andersom, doet nu niet ter zake!
    Dan zit je uren met eten te wachten of je ligt inderdaad in bed te
    wachten totdat madammeke weer thuis geeft…

    Nog een leuke tutti van gisteren uit het familiediner….:
    gemene streekjes onder water door!! %-P

    Like

  4. “alsof je ze op hun tweede naar het weeshuis hebt gebracht en na elf jaar weer komt ophalen…” 😀

    @ Eva: dat is dan meteen nóg een tuttu! 😉

    Like

  5. Klopt DeniseM, dat is er dan 1 van mijzelf….
    Ik ging twijfelen toen ik het zag staan en ben opnieuw gaan luisteren :-S.
    Welkom bij de tutticlub 😀

    Like

  6. Zo zie je maar dat een mobieltje echt niet alleen maar louter lol betekend…of klink ik nu heel zuur? Beetje wel misschien, maar ik blijf van mening dat een mobiel nog niet voor kinderen geschikt is. Maar ja, ik sta daar behoorlijk alleen geloof ik…

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s