Juffrouw Minoes

Ik heb tegenwoordig een kat als dochter.

Dat zit zo, sinds Lizzy de film Minoes* ontdekt heeft, trippelt ze op hoge hakjes (míjn hakje!) door de kamer en springt van tafel naar kist naar bank (“Ik loop over het dak, mamma!”).

Annabel is voor de gelegenheid omgedoopt tot “Bibi”, het tienjarige meisje dat halverwege de film bevriend raakt met Minoes en ik doe dienst als “Tibbe”, de journalist bij wie Minoes inwoont. De katten van de buren worden tot in den treuren achternagezeten omdat Lizzy, pardon Juffrouw Minoes, met ze wil ‘praten’ en alle nieuwtjes die ze van de katten hoort geeft ze aan mij door.

Lizzy neemt haar katzijn erg serieus. Ze geeft tegenwoordig kopjes in plaats van kusjes, blaast naar haar vader en slaat haar nagels uit als iets haar niets bevalt. Ze probeert nog net niet Tuffy op te vreten maar verder is ze verdraaid ‘poezig’. Als ik vraag of ze iets minder ‘kattig’ kan doen dient ze me van repliek door te zeggen dat ze niet ‘kattig’ is maar ‘kats’ waarna ze haar koffertje pakt en weer op het ‘dak’ (de kist) gaat zitten miauwen.

Gisteren kwamen ze op het idee om aan de buuvrouw te vragen of ze even ‘echt’ op het dak mocht. Buurvrouw heeft een –niet al te hoog – plat dak waar je via het badkamerraam op kan. Buurvrouw keek een beetje vreemd (want stromende regen) maar vond het verder wel goed. Even later stonden Minoes en Bibi samen op het dak bij de buurvrouw. Ik stelde voor dat ze daar de rest van de middag zouden blijven, lekker rustig, maar dat was ook niet de bedoeling. Ze gingen weer mee naar binnen en ik moest ‘een stukje schrijven’ voor de krant want dat deed Meneer Tibbe ook.

En alsof ze het allemaal nog niet erg genoeg was begon Juffrouw Minoes gisterenmiddag ook nog te vragen om haar eigen eten.
“Ik heb zo’n zin in vis,” zei ze nuffig.
Oké, dacht ik, jij hebt zin in vis. Eens even kijken. Ik dook de kelder in en vond daar een stoffig blikje ansjovis. Uitermate geschikt om kinderen met kattenaspiraties te genezen, leek me.

Ik legde de ansjovis op een schoteltje en zei: “Alsjeblief Minoes, lekker visje!” (“Juffrouw Minoes,” beet ze me toe!)
Binnen vijf seconden had Lizzy een hap genomen, de hap weer uitgespuugd, haar mond gespoeld een koekje en een appel gegeten en de rest van de vis in de prullenbak gekieperd.
“Wat?” zei ik verbaasd. “Niet lekker? Tsssk. Rare poes ben jij.”

Boos ging Lizzy op ‘het dak’ zitten miauwen. Pas na een half uur kwam ze eraf.
“Ik ben een vegetarische poes,” zei ze.

* Voor wie de film niet kent: Minoes is een juffrouw die vroeger een kat was – en dat in een aantal opzichten nog is – en die als gevolg daarvan met katten kan praten.

Foto: Juffrouw Minoes op het dak van de buurvrouw.

Advertisements

Zal ik gaan huilen?

De meiden zijn weer terug.

Gisterenavond hebben we ze opgehaald. Rond borreltijd waren we bij mijn ouders en tot mijn verrassing was mijn broer er ook, met nichtje Elena. Toen ik bovenkwam om de meiden een knuffel te geven lagen ze met z’n drieën ‘verstopt’ onder het dekbed en ze gierden het uit toen ik ze eindelijk ‘vond’. Echt zo leuk, die drie meisjes bij elkaar!

Paul en ik hebben het heerlijk gehad. Lekker uitslapen, op ons gemak boodschappen gedaan, een lamp gekocht en meer ‘interessants’ gedaan. Lekker om een keer door het huis te lopen zonder dat die twee Kletsen als een soort appendixjes achter me aan wurmen. En op zaaggate na bleef het verder ook heerlijk rustig. Vrijdagavond Surinaams gegeten, geborreld met de buren, erg leuk. Ook met mijn boek ben ik opgeschoten dit weekend, nieuws daarover volgt.

Onderweg terug naar huis gisteren – ik zat achterin bij de meiden – kroop Annabel tegen me aan. We waren de oprit nog niet af of ze miste oma. “Zal ik gaan huilen?” vroeg ze. “Doe maar niet,” zei ik. “Denk maar aan de leuke dingen.” En dat deed ze. In plaats van huilen ging ze slapen. Zo makkelijk gaat dat met die kinderen.

Vanochtend waren ze weer blij om thuis te zijn, ze hadden Tuffy gemist. Even knuffelen. En spelen met onze spulletjes. Tijdens de koffie kwam oma weer ter sprake. “Bij oma kregen we wel twéé koekjes, mamma.”

Kijktips: André van Duin doet auditie

Zij speelt de moeder van Esmee, een nieuweling bij het politiekorps Maastricht. Esmee wordt geschept door een auto en belandt in kritieke toestand in het ziekenhuis.

Van Duin op z’n best – Nederland 1, 21.30 uur. André van Duin-typetje mijnheer Wijdbeens is te gast in de studio van X Factor-jurylid Eric van Tijn. Wijdbeens doet auditie, maar of er voor hem een plaats in de tweede ronde is weggelegd valt te nog te bezien.

Kill Bill: Vol. 2 – RTL 5, 22.35 uur. In dit tweede en laatste deel van de Kill Bill-reeks, van regisseur Quentin Tarantino, gaat huurmoordenares The Bride (Uma Thurman) vrolijk verder met het aanrichten van dood en verderf. Haar ultieme doel is het uit de weg ruimen van Bill, de man die haar leven verpestte.

Film op 2: Yasmin – Nederland 2, 23.10 uur. Wat betekent het als je Aziatisch, moslim en Brits bent in de 21e eeuw? Yasmin is sterk verwesterd en werkt in Engeland, maar toch leeft ze in haar eigen traditionele cultuur. Deze documentaire vertelt haar persoonlijke verhaal.

Fans! – SBS 6, 23.20 uur. Voor de echte fans, want het gaat hier om een herhaling. Anny Schilder en Jan Keizer waren samen lang het boegbeeld van de Volendamse band BZN. Beiden gingen daarna aan de slag als soloartiest, maar onlangs besloten de twee om weer samen te gaan optreden. De reacties op hun reünie lopen, zacht uitgedrukt, nogal uiteen.

Hemelse rust?!

Paul en ik zijn vrij én de kinderen zijn uit logeren, tel uit je winst!

Heerlijk, die rust, echt ik was er aan toe. Eerst lekker borrelen uit werk, dan uiteten, daarna lekker euh, nou ja, jullie hoeven niet alles te weten en tenslotte heerlijk (uit) slapen.

Nog helemaal rozig en slaperig stiefel ik naar beneden voor een kop versgezette koffie, mijn man is immers al een tijdje geleden opgestaan en ik heb de geur van verse koffie allang waargenomen. Ik zie hem nergens, mijn man, vermoedelijk is hij ergens in de tuin waar hij onze nieuwe schutting staat te bewonderen. (Annabel zei gisteren toen, ze de nieuwe schutting zag: “Wat mooi! Net een gevangenis!” )

Met de kop koffie in mijn hand sta ik voor het raam. Het regent zachtjes maar alles is zo sereen. Man wat een zaligheid, die totale afwezigheid van geluid. Hemelse stilte, absolute rust. Alleen Tuffy die zachtjes fluit op de achtergrond. In de verte hoor ik een kat miauwen, dat is alles.

Béng, beng, beng, Ngggggggg, ngggggggg.

Plots wordt de stilte ruw verstoord door het rauwe geluid van wat een kettingzaag moet zijn. Nee hè, denk ik, welke idioot gaat er nou net op míjn vrije dag staan zagen?! Het antwoord is simpel; mijn eigen idioot, het geluid komt uit onze eigen achtertuin. En ja hoor, Paul is de oude schuttingdelen aan het verzagen.

“Ik heb een nieuwe ketting voor de zaag gekocht,” zegt hij als hijj tussen twee zaagsessies binnenkomt voor een kop koffie. Het feit dat ik tandenknarsend op de bank zit valt hem niet op. “Goed he?” Met de koffie in zijn hand loopt hij weer naar buiten om verder te gaan met zijn zagerij. “Heerlijk, dat die kinderen even weg zijn,” hoor ik hem nog net zeggen voordat hij weer een ruk aan het koord geeft. “Vooral die rust!”
Ngggggggg, ngggggggg

NB Leuk detail: de foto van de oorlopjes komt van de site “55+ toolbox” Grinnik.

‘Kate Moss ontwerpt eigen trouwjurk’

De Britse modeontwerpster Vivienne Westwood heeft het volste vertrouwen in Kate. ‘Ze heeft haar eigen kledinglijn gehad en ze weet veel over kleding. Ze weet wat ze doet, ze heeft mijn hulp niet nodig.’ Moss ontwierp eerder al verschillende kledinglijnen voor modeketen Topshop.

Op 2 juli treden het 37-jarige model en de 40-jarige muzikant Jamie Hince in het huwelijk. De locatie is nog onduidelijk, maar wel is bekend dat de 8-jarige dochter van Kate, Lila, het bruidsmeisje zal zijn. Het stel heeft al 3,5 jaar een relatie. Ze leerden elkaar kennen door hun wederzijdse vriendin Sadie Frost.

Daar zit een luchtje aan …

Lizzy klaagde al een paar dagen over haar naveltje.

Branderig, schraal, van alles. Weer zo’n kinderkwaaltje dat direct werd gepresenteerd als een ernstige vorm van een of andere aandoening. Ik had er al een watje ingedaan, sussende woordjes gesproken en nu moest het maar over zijn.

Maar ze bleef klagen. Dus besloot ik het naveltje eens goed te bekijken. En terwijl ik daar zo hing, met mijn neus boven Lizzy’s buik en geflankeerd door assistent Annabel, zag ik inderdaad wat ze bedoelde, er zat een smetplekje, misschien zelfs een soort navelbreukje want ik zag ook een bobbeltje. “Hm,” snuffelde ik en ik bracht mijn hoofd wat dichterbij.

“Misschien zit er een onsteking,” zei ik. “Want het naveltje stinkt nogal.” Lizzy keek me een beetje geschrokken aan en ik keek een beetje geschrokken terug want het stonk écht heel erg. Op dat moment meldde assistent Annabel zich. “Eh. Ik heb een scheetje gelaten,” zei ze.