Bij tijd en wijle

De (werk)dag begon met een leuk telefoongesprek.

“Aha!” zei de beller, “U moest ik net hebben!”
“Komt dat even goed uit,” reageerde ik.
“Ja, uw collega zei al dat u er vandaag weer zou zijn!”
“Mooi is dat hè, dat ik er dan ook echt ben!”
“Nou zeker! Dan is mijn dag weer goed!”

Het was een erg leuk gesprek waarin de beller aangaf dat hij vrolijk van mij werd.
Dat had ik wel even nodig, want gisteren ontving ik een e-mail van iemand wiens dag ik had verpest. Dat zat zo, die iemand van die mail, die wilde iets wat bij ons niet kon. En daar was hij boos over. En hij was vooral boos op mij want ik had gezegd dat het niet kon.
Tja, je kunt het niet iedereen naar de zin maken.

Vlak voor dat mailtje had ik iemand gesproken die juist heel blij was met mij. Die vond me ‘een engel’. En zo ben ik ook wel eens ‘schat’, ‘lieverd’, en ‘topwijf’ genoemd. Maar, daar staat tegenover dat ik ook een ‘bitch’, ‘trut’, en ‘querulant’ ben. Dat laatste moest ik even opzoeken in het woordenboek voor de precieze betekenis. Echt positief is het niet. Maar goed, dat soort dingen gebeurt.

Een klant stuurde me eens een bos bloemen, de dag daarna kreeg ik een brief van een advocaat die met een rechtszaak dreigde. Ik kreeg chocolaatjes, complimenten en zelfs eens een huwelijksaanzoek (oké, dat was een grapje, maar toch). Daar staat tegenover dat ik ook wel eens boze brieven ontvang en lelijke mailtjes. Gelukkig niet zo vaak, maar lelijke dingen blijven vaak langer hangen dan leuke.

En bij tijd en wijle denk ik daar dan over na.

Een engel of een querulant.
De waarheid zal wel in het midden liggen.
(Maar stiekem hoop ik toch dat de waarheid meer richting engel ligt!)

En jij? Wat is het gekste, leukste of vervelendste dat jij hebt meegemaakt op je werk?

Advertisements

29 thoughts on “Bij tijd en wijle

  1. en dan zit jij nog in een branch waarin jet het bijna begrijpen kunt dat mensen niet altijd blij met je zijn, ik werk voor een meubelbedrijf maar krijg dezelfde dingen naar m’n hoofd….voor een bankstel dat niet op tijd geleverd kan worden… 8-/
    Ik ben er soms ook een beetje verdrietig van, maar gelukkig zijn er ook bij die wel blij zijn ! 🙂

    Like

  2. Het vervelendste, toen ik nog achter de receptie zat bij het kantoor waar ik werk. Een client kwam stukken afgeven aan de receptie (bij mij dus) en belde de volgende dag:
    hij: Hallo! Ik wilde even vragen of wat ik gisteren had afgegeven wel bij mijn advocaat terecht is gekomen.
    Ik: Ja hoor meneer, dat is bij uw advocaat neergelegd. Zal ik u even doorverbinden?
    Hij: Nee dat hoeft niet. Ik wilde alleen even weten of het wel goed terecht was gekomen. Er zat gisteren namelijk een buitenlandse.
    Dus…. :-S

    Like

  3. Ik ben al meer dan 10 jaar Es dr collega. En tis soms echt niet normaal wat je te horen krijgt. Mensen die je met de beste bedoeling wil helpen en ze je affikken tot op je bot. Maar wat Es zegt, er zijn ook genoeg leuke dingen.

    Zo heb ook ik diverse xeren een taartje, doosje bonbons etc gehad. Maar ook bij mij blijven de nare dingen vaker hangen. Klote is dat he? Op de een of andere manier trek je het je dan toch persoonlijk aan.

    Gelukkig vertelde gister een klant dat ik TOP was. Dat maakte het chagarijnige, onbegrijpelijk, irritante mailtje van eerder die ochtend weer goed… 🙂

    xxx

    Like

  4. Zo snel kan ik me niet echt een vervelend voorval herinneren (gelukkig). Waar mijn werkdag soms wel door verpest kan worden is de slappe werkhouding van sommige collega’s van de werkvloer (ik erger me nogal aan de paar collega’s die de plichten die bij het contract horen lijken te vergeten). Gelukkig zijn er ook heel vaak leuke momenten, vooral met collega’s op kantoor (we lachen wat af!).

    PS Miran kom jij zaterdag ook?

    Like

  5. Deze week nog:
    Ik had een spoedklusje gedaan voor een collega. Hij was er erg blij mee, en in zijn enthousiasme riep hij luid door de gang ‘bedankt, je bent echt een schat’. Om direct een knalrood hoofd te krijgen, en te stamelen: ‘sorry, daar bedoel ik verder niets mee, hoor’…
    Schattig, hè?

    Like

  6. Toen ik nog management assistente was, had ik eens een man aan de lijn, wel 4 of 5 per week, die met de opleidingscoordinator wilde spreken en die was elke keer als ie belde niet op z’n plek. Op een gegeven moment werd die man zo zat ervan, dat ie tegen mij begon te foeteren dat ie hem nooit kon spreken (hij wilde nl. zelf geen telefoonnummer geven om teruggebeld te worden, tja)…zei ik tegen hem: tja meneer, wat wilt u dan, dat ik hem vastbindt op z’n stoel? 😀 Kon ie niet helemaal waarderen, maar uiteindelijk gaf ie toen maar es z’n telefoonnummer en kon de coordinator hem es terugbellen…(die was trouwens behoorlijk onder de indruk dat ik dat nummer had weten te krijgen, die man gaf nl. echt nooit zijn nummer af…LOL)

    Like

  7. Ik werk in de ICT detachering en als externe krijg je standaard overal de schuld van, dus dat went snel. Maar er zijn ook heel dankbare klanten bij en dat doet dan extra goed.
    Waar ik nog wel eens last van heb zijn de mannen die het nog niet begrepen hebben. Een klant “complimenteerde” me eens bloedserieus dat het zo fijn was eindelijk een vrouw op het project te hebben. Dan werd er tenminste koffie gehaald. Of dat je gebeld wordt in de veronderstelling dat je de secretaresse van de afdeling bent (want eerste vrouwelijke naam op de telefoonlijst)….

    Like

  8. Tja,je kunt het niet iedereen naar de zin maken.Je schreef het al. Hoe goed je je best ook doet en aardig bent. Eerst raakte de rot reactie’s me heel erg maar later dacht ik: dat is hun probleem. Sommige mensen zijn nu eenmaal nooit tevreden.Dus onthield ik alleen de leuke momenten 🙂

    Like

  9. 🙂 🙂 🙂 Nou, ik werk voor de Nederlandse markt ( 22 meubelwinkels in Nederland),en behalve 1 hele fijne klant die voor mij drop meeneemt tijdens de beurzen, krijg ik van de andere niks noppes, geen taart noch bonbons…. :-@
    Is er bij jullie toevallig nog een plaatsje vrij of hebben jullie een filliaal in Frankrijk ???

    Like

  10. Ik ben Zorgbemiddelaar……………. 🙂

    De ene dag ben je TOP! De andere dag een absoluut niet begripvolle mw die zich alleen met wet- en regelgeving wil bezighouden en geen oog heeft voor de klant. (terwijl daar echt alles om draait….)

    Like

  11. Ik werk op een reisburo
    Altijd vrolijke mensen zou je denken.
    Helaas zijn veel mensen ontevreden en chagrijnig. Nog voor ze op vakantie gaan.
    Want veel klachten krijgen we niet.
    Gelukkig is het merendeel erg leuk en heb ik een superleuke baan.

    Like

  12. Het leukste: een docent die mij spontaan een kus gaf toen ik iets voor hem vond wat heel belangrijd was maar waarvan we dachten dat het kwijt was.
    Het vervelendste: sommige studenten die je behandelen als een stuk vuil

    Like

  13. ben reisleidster geweest :-), ene moment doe je alles goed en het andere alles fout.
    ben ook help desk medewerker (technische ondersteuning geweest) dat van een vrouw heb ik ook wel gehad (liever een man aan de telefoon) en ook daar kan je van alles toegewenst krijgen 🙂
    dat maakt het ook weer spannend en leuk en ik heb wel eens tot in tranen gezeten en ook wel eens euforisch (maar dat lag dan aan mijn eigen staat zeg maar) tegenwoordig weet ik meestal wel of het echt is, of ze ergens gelijk hebben of dat het helemaal fout bekeken is 🙂

    Like

  14. Oja, en deze. Ik heb ooit letterlijk te horen gekregen: “Vraag ik een projectleider en wat krijg ik? Een wijf!”. En toen zei ik: “Ja, maar wel 1 met meer ballen dan al die kerels hier!”. En toen was het goed. 😉

    Like

  15. Haha prachtig al deze verhalen.
    Ik kreeg een keer iemand die wilde spreken met de “directeur”, werd aan mij doorverbonden, toen zei hij; “wát? een vrouw? vrouwen kunnen geen bedrijven leiden” (was overigens een buitenlander en belde voor iets on interessants) Toen hij vervolgens vroeg naar de “echte” directeur, heb ik hem er gewoon maar opgepleurd:)

    Like

  16. Ik heb op een bank gewerkt. Wat je dan soms naar je hoofd krijgt :$
    Heb ook 2 keer meegemaakt dat een collega geld uit mijn portemonnee gehaald had, niet op het zelfde bedrijf trouwens.

    Like

  17. Oh, ik werk op de klachtenafdeling Op diverse fora ben ik met naam en toenaam een Mongool genoemd. Was niet leuk .. vandaar dat ik nooit meer onderteken met mijn eigen naam.

    Like

  18. herinner me wat, deed duitse support, belde vlak voor 6 uur een man op en die ging al zijn problemen met het apparaat vertellen, ik ijverig meeschrijven, toen hij daarmee klaar was moest ik wat zeggen en ‘beginnen’ met troubleshooten. als aanvang zei ik so sie haben sechs problemen (maar ik spreek niet echt goed helemaal niet na een lange dag-kwam eruit als sex problemen) hij moest lachen en zie freud hatte sie recht gegeben 🙂

    Like

  19. Ik maak heel vaak gekke dingen mee, maar het grappigst was de man die eerst heel boos was omdat ie examen moest doen en niet wilde, vervolgens probeerde af te kijken, vervolgens boos werd dat we hem in de gaten hielden, en na afloop zijn excuses kwam maken en vertelde dat hij eigenaar van een coffeeshop is dus als we ooit eens “wat” nodig hebben moesten we maar bij hem langskomen 🙂

    Like

  20. Wat ik ook nooit zal vergeten, dat ik ooit eens een klacht kreeg van mevrouw X, in de tijd dat ze in de gemeenteraad van Amsterdam zat. Haar telefoonnummer stond niet goed vermeld in de telefoongids. Dat was rampzalig, want ze moest bereikbaar zijn, de hele gidsoplage van Amsterdam moest overnieuw gedrukt worden, was haar eis. Ik was de gelukkige die de klacht mocht afhandelen, en een hele telefoongids oplage overnieuw drukken behoorde niet tot de opties. Aan de telefoon was ze furieus, er viel geen gesprek met haar te voeren, haar brieven waren 3 pagina’s lang en ratelden maar door over hoe belangrijk ze wel niet was. Ik heb die naam altijd onthouden (en dan moet je het wel heel bont maken want ik kreeg dagelijks tig klachten op de klachten lijn) en had toen ze later op tv kwam echt zo’n aha moment.

    Like

  21. Ikke ben tandartsassistente,

    Ik heb wel eens meegemaakt dat iemand zijn “versgetrokken” verstandskies per abuis doorslikte, we een afdruk maakten van de ene kies en de andere kies in de afdruk bleef “hangen”, dat iemand de slappe lach kreeg tijdens het boren of dat iemand door onze stoel zakte…

    Oh ja, ook was een meneer zeer gecharmeerd van mijn werkgever!
    Op het moment dat hij naar binnen werd geroepen door mijn baas flapte hij eruit: ik kom eraan hoor, ik wil graag door u doorboord worden ( en dit is dus écht gebeurd he!)

    Like

  22. Ik werk nu al 7 jaar bij hetzelfde bedrijf maar toen ik er in het begin werkte schrok ik wel van de volgende klant: meneer had een torenhoge rekening, overigens aan zichzelf te danken, en wenste vrolijk dat als ik kids had dat ze hopelijk stierven aan kanker.
    Ik schrik niet gauw van de reactie van een klant maar bij dit had ik echt even zoiets kom op mens dit kan niet….
    Gelukkig ging dit per e-mail dus kon even van mijn werkplek af om mijn schrik en toch ook wel vreselijke woede te laten zakken.
    Dit is toen gelijk overgenomen door mijn manager maar was niet een erg leuk begin.

    Later een meneer gekregen van 81 die nu eindelijk snapte hoe zijn pc werkte en me vertelde dat als hij wist waar ik werkte hij een bloemenstal wilde komen brengen;-)
    Kijk en daar doe je het uiteindelijk allemaal voor;-)

    Like

  23. Met enige regelmaat krijg ik van gasten (zoals ik mijn klanten noem) grote boeketten, flessen parfum, handschoenen, dozen bonbons, kaarten en bakken vol complimenten.
    Ze durven mij nooit ongemanierd of onbeschoft te woord te staan, anders zullen ze het bezuren 😛 😛

    Like

  24. Ik, en met mij mijn directe collega’s, worden wekelijks wel een paar keer uitgescholden. Ik werk bij een sociale woningcorporatie als woonconsulente en wij moeten helaas váák slecht nieuws brengen, ‘nee, de wachttijd bedraagt 12 jaar dus u bent nog niet aan de beurt voor een woning’, ‘nee, u krijgt geen urgentie’, ‘nee, wij vergoeden dit-of-dat niet’. En kijk, 9 van de 10 keer snap ik de gevoelens en reacties van onze huurders of woningzoekenden. Het ís ook heel vervelend om iets te horen wat je niet wilt horen. Maar wat ik niet snap, is de botheid en lompheid daarvan, het uitschelden én, naast verbaal geweld, ook fisiek geweld. Wij krijgen tegenwoordig 2x per jaar een agressietraining, waarin wij proberen om te gaan met mensen die wij ook écht op kantoor krijgen: mensen met messen, pistolen, loden pijpen en honkbalknuppels, ja, die zijn er dus écht! Een collega van mij heeft zelfs eens tijdens een oplevering van een woning een stuk laminaat naar haar hoofd gesmeten gekregen omdat de oudhuurder, op zijn zachtst gezegd niet blij was met dat wat zij te melden had.

    Ik kan dan ook meedelen dat ik vaak schoon genoeg heb van al die mensen en soms wilde dat ik dierenarts was geworden. Maar goed, ik heb een zwak hart en kan nog geen vlieg doodslaan, dus een goed idee is dat nou ook weer niet. 😉
    En wanneer je vervolgens iemand aan de lijn krijgt die zegt ‘ik ben zó fijn door u geholpen’ weet je ook weer waar je het voor doet!

    Wat me er overigens ook toe brengt te zeggen dat mensen die nooit stennis schoppen en zich altijd keurig, respectvol en rustig gedragen, daar nou nooit eens voor beloond worden. Herrieschoppers, druktemakers en agressievelingen daarentegen blijven natuurlijk langer ‘hangen’ en krijgen vaak tóch wat ze willen. Brutalen hebben dus écht de halve wereld!

    AMEN 🙂

    Like

  25. @Bet: Herkenbaar! Dat van die kinderen dan. Is bij ons ook wel eens gebeurd, dat dat door iemand gezegd werd! Dáár zijn wij toen zó boos over geworden! Zoiets kán gewoon niet!!!!

    Als ik er aan terugdenk, kan ik daar nóg boos over worden!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s