2012


Gisteravond heb ik de film 2012 gekeken, een film waarin de voorspelling van de Maya’s bewaarheid wordt en waar de wereld as we know it ophoudt te bestaan.

Qua verhaal is 2012 geen fantastische film – om te beginnen hebben de wetenschappers zich verrekend, het einde van de wereld, als het komt, zou pas in 2220 plaatsvinden – maar de beelden vond ik geweldig. Ik ben altijd wel in voor een goeie ramp, filmtechnisch. Ik smul van films als Deep Impact, Vulcano, I am Legend en The Day after tomorrow. In dat opzicht vind ik het echt jammer dat De zwerm van Frans Schatzing nog niet verfilmd is. In dat boek vindt een tweede Storregaverschuiving plaats waardoor heel europa door een grote tsunami wordt weggevaagd. Heerlijk!

Na het kijken van zo’n film volgt altijd de eeuwige discussie over ‘wat als het echt zou zijn’. Ik bedoel, het kan zomaar gebeuren, in feite is het al eeuwen erg rustig op de aardbol. Er komt een dag dat het carnaval echt is afgelopen, dunkt me. Zo zijn er zijn aanwijzingen dat het aardmagnetisch veld op het moment bezig is om te draaien. Dat omwisselen van die polen kan enkele leuke gevolgen hebben: vrijkomen van straling door wegvallen elektromagnetisch veld, klimaatverandering en verandering van evenwicht. Daarvan zullen we met z’n alleen beslist van uiit balans raken.

Maar het is heel goed mogelijk dat we zo’n polenwisseling niet meer meemaken omdat we voor die tijd al zijn getroffen door een meteoor, weggevaagd zijn door een tsunami vanwege het instorten van de grote vulkaan op La Palma of bevroren zijn na uitbarsting van de vulkaan onder Yellowstonepark. Om waar wat te noemen.

Afijn. Het was dus weer een gezellige avond. Wijntje erbij, lekker griezelen en blij zijn dat het nog niet écht zo ver is. (Mijn God, je zal afscheid moeten nemen van je kinderen terwijl je weet dat er een meteoor op je afkomt.) Meestal droom ik na zo’n avond bijzonder heftig. Ik zit in een neerstortend vliegtuig, ik word meegezogen door een draaikolk of ik raak verdwaald in een sneeuwstorm. Maar afgelopen nacht sliep ik ongewoon rustig. Ik werd wakker en bedacht dat als zoiets dan moest gebeuren, dan maar terwijl we allemaal sliepen.

En jij, wat is jouw worst-case-scenario?

15 thoughts on “2012

  1. 🙂 kijk nooit zulke film.. vind ze vreselijk… vanwege het denken wat als het echt zou gebeuren en dat het echt ook kan (weten wij veel wat de natuur aan het bekokstoven is ondertussen…) dus horror scenario’s… ja meestal dan toch dat je probeert te vluchten (voor bij watergolf of lava stroom en dat dat dan niet lukt (voor iedereen)… dan maar snachts ja..zonder het te weten… brrrrr wordt er nu alweer eng van…

    Like

  2. Echt waar? Word je daar eng van? Ik vind het altijd wel mooi om daar over na te denken, eng, maar ook mooi. Heeft wel bepaalde aantrekkingskracht op mij. Vandaar dat ik die films over (natuur)rampen altijd wel fijn vind. Hou wel van beetje griezelen. 😉

    Like

  3. Worst case scenario: Wij gaan op vakantie maar kinderen willen niet meer met paps en mams mee. Ons vliegtuig stort neer en kids blijven alleen achter.
    of: wij zitten lekker op de vakantiebestemming en thuis verongelukt er een en voor je dan thuis bent………………
    Of: Oudste gaat van de jaar naar Griekenland op vakantie en daar breekt de pleuris uit :{

    Geloof niet dat vaders zich daar ook maar een moment druk om maken, maar deze moeder heeft t ‘s nachts allemaal al een keer meegemaakt.

    Like

  4. Mooie film idd. Mijn best-of-worst-scenario is dat idd de wereld s nachts vergaat, voordeel daarvan is dat je met zn allen gaat, geen gerouw of verlies maar samen ten einde, dat vind ik er wel mooi aan, aan zo”n wereldramp :).
    Worst-case-scenario is alleen achterblijven, in 1 klap man en kinderen kwijt, oh hell!

    Van dat dromen herken ik wel, van t weekend ”de tondeldoos” gelezen en ik droom al 2 nachten van honden en andere wezens met hele grote ogen %-P.

    Like

  5. Voor wie de film Melancholica gezien heeft, het start wanneer er een gigantische komeet op de aarde afkomt. De lucht kleurt paars/groen wanneer de planneet eraan komt. De volgende dag keek ik uit het raam (woon op de 12de verdieping) en de lucht kreeg precies de kleur uit de film. Dan kijk je toch wel even extra goed of er geen komeet achter aan komt 😉

    Like

  6. worst case scenario: dat de oorlog uitbreekt/een natuurramp zich voordoet en ik niet meer bij mijn man en kind kan komen (ik werk in een andere stad dan wara ik woon) – ik droom dat ook regelmatig.
    ‘I am legend’ vond ik vreselijk eng! Daar heb ik ook echt nachtmerries van gehad.
    Ik kan lekker griezelen bij vampieren (True Blood iemand?), maar ook daar kan ik eng over dromen.

    Like

  7. Heb vannacht ook eng gedroomd. Ik moest mijn oudste dochter ( bijna15) identificeren. Er was alleen maar een doosje ter grootte van een schoenendoos en daar zou de deksel af gaan. Net toen dat zou gebeuren werd ik wakker, pffieuw! Gisteren had ik met iemand een gesprek dat ze zo groot en zelfstandig was…. :{

    Like

  8. Ik bescherm mezelf en wil niet eens aan rampen denken. De bekende struisvogelpolitiek dus 😀 Anders heb ik geen leven meer. Dus zulke films kijk ik beslist niet.

    Like

  9. Ow, nee ik wil er niet aan denken. En ik hoef he ook allemaal niet te weten! STeek samen met Tanja H mijn kop in t zand.

    Worse case? Alles wat met doodgaan te maken heeft en dan in combi met mijn kids of love… NIET AAN DENKEN!

    Ik kijk, zoals je weet, al die films niet en ook geen harrypotter toestanden. Bij mij is t wat dat betreft; doe maar gewooooon, dan doe je al gek genoeg! 😉
    x

    Like

  10. Van dat soort rampenfilms kijk ik niet, die vind ik doodvermoeiend.. In het echt denk ik ook weinig over dat soort grote rampen na. Dat is zo groot en onvatbaar. Mijn worst case scenario is inderdaad dat man en ik samen op stap zijn en er met ons iets gebeurt. Of dat er iets met één van de kinderen zou gebeuren. 😦

    Like

  11. Ik steek mijn kop ook stevig in het zand.
    Alleen al bij het idee dat we ooit getroffen kunnen worden door een ramp bezorgd me slapeloze nachten.
    Voorbeeldje: op mijn werk ( tandarstassistente) hebben een een leestafel met verschillende tijdschriften.
    Lag me daar onlangs de KIJK. Daarop stond groot op de voorpagina: aan welke pandemie gaan we ten onder?
    Nouuuuu, dan kun je mij al bijna wegdragen, kippenvel krijg ik dr van.
    Ik heb dat sinds ik kinderen heb, soms vindt ik mezelf echt abnormaal, maar ik wordt er echt naar van!!
    Nee, mijn hoofd zit stevig vast onder de grond haha.

    Like

  12. Met carnaval is er in IJsselstein een jongen neergestoken. Ik ben zo bang dat dat mijn kind zal overkomen.
    Gelukkig gaat hij nu nog niet uit (hij is 15) maar het zal niet lang meer duren.
    Bah .. ik moet er niet aan denken

    Like

  13. ik snap je fascinatie wel, vind dat soort films soms ook wel leuk, vooral omdat het dan een film is en je je geen zorgen hoeft te maken en idd na afloop het wat-als denken. Inderdaad waarom zou bijvoorbeeld de IJstijd alleen in de ijstijd voorkomen? kan best nog eens! En nog veel meer dan dat!

    Mijn worst case: een atoombom valt. ik zie m vallen en weet dat alles dan besmet is en dat ik ook mogelijk door de straling ter plekke kan overlijden.En dan kun je nergens naar toe! Heb ik verschillende keren gedroomd, vooral in de jaren 80/90. Vreselijk! Werd ik echt huilend wakker met wanhoopsgevoel!!
    En nog 1: levend begraven worden, door een instorting ofzo van een brug, grot, gebouw oid (dus niet zozeer in een kistje omdat ze denken dat je dood bent). Dat ik me dan niet meer kan bewegen en weet dat ik ga stikken. vorige week nor gedroomd. brrrrrr.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s