Oor-Bel


Het weekend stond in het teken van de vier V’s: Voetbal, Verjaardag en Vertellen over Vrijdag.

In dat (middelste) kader togen we op zaterdag al naar de juwelier om gaatjes in Bells oren te laten schieten. Cadeautje voor haar zevende verjaardag. Zo gepiept en ze reageerde een stuk relaxter dan haar zus destijds, zelfs toen het schietapparaat bleef hangen en er enorm geprutst moest worden om het achterkantje goed vast te krijgen.

Zondag – op de ‘familie’ verjaardagdag – liep de kleine Klets heel stoer en groot door het huis: compleet hyper op haar nieuwe roze all stars en met échte oorbellen in. Gelukkig was het best mooi weer kon er heerlijk in de tuin gespeeld worden, mét de hoepels en de hangmat. Alleen bleek hangmat niet bepaald (oor)belvriendelijk: binnen vijf minuten was de Klets één knopje kwijt.

Lizzy vond de oorbel terug, maar niet het achterkantje. Naarstig werd er gezocht naar een vervangend achterkantje terwijl we ondertussen probeerden het knopje weer in Annabel haar oor te krijgen (wat nog helemaal niet meeviel, eigenlijk zijn oorlellen helemaal niet zo flexibel!). Uiteindelijk zat alles weer op zijn plek en kon er weer gespeeld worden. “Doe een beetje voorzichtig,” zei ik nog.

Tegen dovemans oren natuurlijk, want we waren nog geen uur verder of de oorbel lag er weer uit. En dit keer kregen we hem er helemaal niet meer in. Het zweet stond inmiddels op mijn voorhoofd en Annabel was in tranen (pijnlijk!) toen de buurvrouw bedacht dat we het knopje er misschien van achteren door moesten steken. Dat lukte, maar toen mocht de bel er van Bel niet meer uit. We knepen het achterkantje met een tangetje stevig dicht en verzekerden de freule dat het heus, nee écht niet, raar was dat ze nu één oorbel achterstevoren in had.

Vannacht om twee uur werd ik wakker van een kleine gil. Annabel zat rechtop in haar bed met een knuffel (eend) aan haar oor. “Ik zit vast!” riep ze boos. “Ik zit vast aan Eend!”
Voorzichtig peuterde ik (slaapdronken en in het donker) Eend van mijn dochters oor. Daarna gooide ik alle knuffels uit bed. Better safe than sorry. Ik sliep die nacht verder niet heel goed, ik droomde over (oor) bellen en alles wat daarmee mis kon gaan.

Had ik nou toch maar gewoon playmobil gegeven…

15 thoughts on “Oor-Bel

  1. Ik heb net je boek binnengekregen. Zo leuk, door jou gesigneerd en mijn “naam” Moppiepop bij de aandeelhouders. Ik wilde hem bewaren voor de vakantie maar dat gaat niet lukken. Ga vanmiddag beginnen!!!

    Like

  2. Na de nederlaag van oranje gisterenavond was ik niet blij. Maar toen ik net thuis kwam en mijn brievenbus opende dacht ik; “Ach je kunt er maar beter om lachen”.

    Jaja ook deze aandeelhouder heeft haar boek binnen. Ik probeer hem te bewaren voor de vakantie maar denk niet dat dat gaat lukken 😉

    Like

  3. Mikki haar oorbelavontuur verliep ook zo en is uiteindelijk na een paar maanden geeindigd met een compleet uitgescheurde oorlel. Vorig jaar wilde ze opnieuw, maar mocht niet van de juwelier. Lel nog niet genoeg genezen. Nu zeurt ze weer, maar ik zit er eigenlijk niet meer op te wachten.

    Like

  4. Wat een oorbel ellende! 😥 Arme Bel Ik kreeg (heel, heel) lang geleden eerst zweer ringetjes die je af en toe een beetje moest draaien.Met die ringetjes bleef je nergens aan hangen en gingen ook niet snel eruit. Misschien een idee?
    Ik kreeg je boek zaterdag binnen, was hem gister al bijna kwijt aan een dochter die hem “even” wilde lenen :-S Ze moet netjes op haar beurd wachten 😉

    Like

  5. Boehoe, ik heb hem ‘nogsteeds’ niet binnen! Ik verwacht hem morgen toch wel in de bus, want heb de bevestiging al een tijdje in de mail. Onze postbezorging is vast traag. Ik verheug me er al dagen op want ik moet rustiger aan doen van de verloskundige dus had al gelijk bedacht dat ik dan lekker op de bank zou kruipen met jouw boek. Of zou geregeld flink lachen toch te intensief zijn? ;-P

    Like

  6. Dat is echt balen miss e… Ik weet dat er een paar boeken tekort waren dus ik moet morgen extra gesigneerde exemplaren brengen, als die van jou daarbij zit dan vrees ik dat je m pas woe hebt.. Sorry 😥

    Like

  7. Ik wacht (on)geduldig af hoor, komt vast wel goed. Ik lig hier prima onder de brievenbus ;-P. Ach joh, die ene dag (of wat) overleef ik prima hoor, hoe langer je moet wachten hoe leuker iets is toch?! 😉

    Like

  8. En ik vond het nog wel zo’n leuk idee, die oorbelletjes. Wat een ellende voor Annabel. Ik ben ook nog uit de tijd van de zweerringetjes. Misschien was dat toch niet zo gek. En…………….het kan nou alleen nog maar beter gaan met de oorbelletjes!! 🙂

    Like

  9. Miss E; ik denk dat je postbode ook hier leest en nu (stiekem)in je boek bezig is….

    Dat is dan wel een voordeel van een blog; je kunt gewoon niet verder lezen (is tevens ook een nadeel)
    Heb het boek maar even verstopt, toch eigenlijk ook jammer om het zooo snel uit te lezen

    Wat jammer van het oorbellen gedoe.

    Hier ook kinderfeestje woensdag, veel plezier alvast!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s