Ik wens u allen een fijne zondag!


Ik zei nog: “Vergeet Ed niet!”

Maar aangezien onze kinderen een soort Oost-Indische doofheid hebben ontwikkeld rondom de woorden ‘vergeet’ en ‘niet’ had ik net zo goed kunnen zeggen dat ze haar skisokken moest inpakken. Annabel vertrok zonder haar favoriete knuffel ‘Ed’ en om half negen ’s avonds ging de telefoon.

“Ik ben even weg,” zei Paul nadat hij had opgehangen. “Even Ed een slinger geven.”
Maar Paul was nog niet terug of de taxihotline werd weer gebeld: Ed moest weer worden opgehaald . Met Annabel erbij. Om kwart over negen ’s avonds waren Annabel en Ed weer samen. In hun eigen bed. “Ed wou niet,” zei Annabel.

Ik had het kunnen weten, thuis was ze de laatste tijd ook een beetje moeilijk met slapen, maar goed, ik dacht dat het wel goed zou gaan bij Vriendinnetje. Niet dus. De volgende ochtend echter had ze alweer praatjes voor tien. Ze wilde terug naar Vriendinnetje en wel nu. Liz mopperde ondertussen dat zij en háár logeetje alléén wilden spelen en dat ze Klein Zusje daarbij niet konden gebruiken. Bla bla bla. Zeur. Mekker. Het was nog géén negen uur en ik had al meer onderhandelingen gevoerd dan Mark Rutte tijdens een gemiddelde formatieweek.

Niet bepaald vrolijk vertrok ik met Annabel naar Vriendinnetje (ik had gelukkig een sms’je dat ze alweer welkom was), hier had ik helemaal geen zin. Dat gezeur ook altijd met die kinderen. Dat deden wij toch vroeger ook niet? Als je ging logeren, dan ging je gewoon logeren. Basta.
“Mogen we mee?” vroeg Lizzy.
“Nee,” snauwde ik.

Nadat ik Annabel had afgeleverd maakte ik nog maar even een ommetje. Het was nog zo vroeg, er was echt niemand op straat. Wat een rust. Niet dat eeuwige gekwebbel aan mijn kop, lekker koud en wat was de herfst mooi zo in het diffuse oktoberlicht. Ik liep een stukje door het bos en voor ik het wist was ik drie kwartier onderweg. In mijn eentje.

Vrolijk en met een leeg hoofd kwam ik weer thuis. Heerlijk zeg, zo’n ochtendwandeling. Zou ik vaker moeten doen. Terwijl ik koffie ging zetten zag ik Ed onderuitgezakt op de bank zitten. Hij keek me verdrietig aan.
“Ach Ed,” troostte ik. “Weet je wat, volgende keer mag je met mij mee. Wíj weten tenminste wat we aan elkaar hebben.”

Foto: (r) gejat van internet

11 thoughts on “Ik wens u allen een fijne zondag!

  1. Tja, als je moeder bent, dan ben je ook meteen taxichauffeur, maatschappelijk werker, scheidsrechter, en klaagmuur :-S . Gelukkig zijn vrouwen daar goed in, in dat multitasken 🙂

    Like

  2. ik snap het gevoel.
    Ik vind het heerlijk om soms even helemaal alleen te zijn, gebeurd alleen bijna nooit want jongens vinden dat zielig voor me 😀

    Like

  3. 😀
    Onze hersenen kennen het woord “niet” niet. Daarom hoort ze dus alleen dat ze Ed moet vergeten 😉
    Ik ging vroeger regelmatig logeren, maar geloof niet dat voortijdig naar huis gaan ooit in me op is gekomen als mogelijkheid. Vond het ook veel te leuk daar niet van.
    Oh kan me die irritatie zo goed voorstellen, als dat maar doorgaat en dan ook nog op je vrije vroege zondagochtend…. heerlijk om dan eff alleen uit te waaien.

    Like

  4. Ik wilde net zeggen wat een mooie foto. 😉
    Fijn dat je even lekker heb tgewandeld. Het is allemaal zo mooi nu!

    “Dat gezeur ook altijd met die kinderen. Dat deden wij toch vroeger ook niet? Als je ging logeren, dan ging je gewoon logeren. Basta.” 😀

    Like

  5. “Het was nog géén negen uur en ik had al meer onderhandelingen gevoerd dan Mark Rutte tijdens een gemiddelde formatieweek.” Kom niet meer bij van het lachen ! Wat is dat toch met die kinderen van tegenwoordig. Het lijkt soms wel of ze het woord NEE niet meer kennen 😉

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s