Een timbaaltje?


Ik ben nog niet binnen of ik krijg een glas wijn over me heen.

Witte wijn weliswaar, maar toch. Ik sta er weer gekleurd op. En aangezien ik nergens servetten zie, droog ik mezelf (en mijn nieuwe jurkje) maar een beetje af met het tafelkleed dat over een of ander chique hoektafeltje ligt. Op dat moment komt de eigenaar van het restaurant binnen. “Gaat het, mevrouw?” vraagt hij, met opgetrokken werkbrauwen.

Afijn. De toon is gezet en de workshop kan beginnen. Ik moet een timbaaltje maken. “Een timbaaltje?” “Ja. Een timaaltje.” Van kool en spek. En nog een paar dingen die ik niet lekker vind. Mijn naam ligt bij de snijmachine want daar moet ik beginnen. Paul kijkt bezorgd in mijn richting. (Hij staat bij het toetje.) “Zou je dat wel doen?” vragen zijn ogen, “met die snijmachine?”

Een kwartier later krijg ik van de juf op mijn kop omdat ik met een verkeerd mes sta te snijden. Ik heb inmiddels een flink blaar op mijn rechterwijsvinger. Ik krijg witte-kool-snijles. Jammer dat ik nooit witte kool eet omdat ik witte kool háát. Paul staat kletskoppen te bakken. Hij grapt dat hij thuis ook drie kletskoppen heeft.

“Ik wil geen eendenborst,” zeg ik. “Vind ik zielig.”
“Waarom?” vraagt een collega van Paul.
“Omdat wij vroeger een eend als huisdier hadden.”
“O,” zegt de collega. “Ik had vroeger een varken als vriendin.”

De wijn is goed. Misschien wel te goed. Opeens staan mijn timbaaltjes in de oven en heb ik er een brandwond bij. We gaan zo aan tafel om ons zelfgemaakte diner op te eten. Ik eet geen eendenborst, ik krijg vis. Of ik dat niet zielig vind? Nee, vis eten vind ik niet zielig. Ik heb niets met vissen.

We eindigen met ijswijn en het toetje van Paul. Smakelijk, ik kan niets anders zeggen. Na een erg leuke avond gaan we voldaan naar huis. Alles was lekker. Het toetje, mijn timbaaltje en de vis. De wijn was ook lekker.

En vandaag ben vooral ikzelf gaar. En een beetje aangebrand.

13 thoughts on “Een timbaaltje?

  1. 😀 😀 😀 die is goed. Gaat het, mevrouw?” vraagt hij met opgetrokken werkbrauwen. pfff
    Mij treft ook altijd zulk soort dingen. Ik zat op een verjaardag met mijn mooie verjaardagsschoenen aan. En ja hoor iemand gooit zijn wijn om. Richting mij ik zat verdorrie aan de andere kant en het gutst over mijn pumps ‘suede’ en beige… hmmm

    Like

  2. 🙂 🙂 🙂 Wat een pech. Dat je dan uitgerekend iets moet maken met allemaal stomme ingrediënten… verbaast me wel dat het eindresultaat toch lekker bleek.

    Like

  3. Hahaha, krijg meteen een visioen van mr. Bean die in een openbaar toilet – staande op een vuilnisbak – zijn natgespetterde kruis staat te drogen bij de handendroger…. 🙂 Ben jij niet klaar voor een carriere als actrice? 😀

    En:
    “Ik wil geen eendenborst,” zeg ik. “Vind ik zielig.”
    “Waarom?” vraagt een collega van Paul.
    “Omdat wij vroeger een eend als huisdier hadden.”
    “O,” zegt de collega. “Ik had vroeger een varken als vriendin.”
    😀 😀 😀

    Like

  4. Gaar en aangebrand? Gaar omdat de wijn iets te lekker was en daar door slecht humeur door een kater= aangebrand? En letterlijk aangebrand door de oven, iets wat ik zelf ook vaak heb. Let ik alleen op het eten en niet op mezelf ;-)Wist je dat jullie gingen koken of was dat een verrassing? Ik haat nl zulke verrasingen :{

    Like

  5. Gelukkig lieten ze je niet de eend uitbenen…
    Zou lekker volgende keer gewoon de timbaaltjes gebruiken om mooie rijst torentjes te maken, geen enkel gevaar

    Like

  6. Wij gingen ook een keer met onze afdeli8ng naar zo’n workshop. Grote tafel met allerlei ingredienten en je kreeg het recept op papier. Zelf alles bij elkaar zoeken. Ik wist van de helft van de ingredienten niet hoe het eruit zag dus gokken maar. Moest een soort gehaktballen maken, bleek een totaal verkeerd ingredient te hebben toegevoegd (bakzout ipv iets anders, geen idee meer wat). Ballen waren niet erg geslaagd en veel te groot (ik had gewone gehaktballen in gedachten). Maar goed, de dag na ons uitje ging een andere afdeling daar koken, onder leiding van een andere dame. In het overdrachtsschrift, dat open en bloot daar lag maar waarvan het blijkbaar niet de bedoeling was dat je het las had de begeleidingsdame vermeld over onze afdeling: Ik hoop dat ze beter hypotheken kunnen advisren dan koken want dat is niet veel -S. Goed, dan weet je weer waar je staat.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s