Vroeger, toen ik …


Annabel heeft een ‘sprongetje’ gemaakt.

Ineens past de ‘kleine’ Klets haar kleren niet meer, zijn de Petshops ‘voor babies’ en heeft ze niet meer genoeg aan twee boterhammen.

Drie tanden is ze onderweg kwijtgeraakt. In twee weken tijd! Het kind kan niet eens normaal meer eten (zoals ze het zelf zo mooi zegt: “Dat kan ik niet eten, ik heb niets om op te steunen.”) en ze slist als een slang met een spraakgebrek.

Ze heeft geleerd hoe ze moet klokkijken en ook de tafels (1 t/m 5) begint ze door te krijgen. Die had ze allang moeten kennen maar bij Annabel valt het kwartje soms wat later. En de laatste tijd zijn er flink wat kwartjes bij haar gevallen. Ze blijf Creatief met Taal (“Het was best mooi weer, jammer dat het ’s middags wat afklaarde!” en “Mam, mijn voet is helemaal be-eelt”), haar uitspraken zijn niet altijd even logisch maar ze is overduidelijk ‘gegroeid’ de laatste tijd.

En als er één groeit, dan groeit het gezin natuurlijk mee. Ik ben trots op het meisje dat zo haar best doet op school (het gaat haar niet allemaal even gemakkelijk af) en het is leuk om te zien hoe ze haar eigen kledingsmaak begint te ontwikkelen (‘de zigeuner’ noemen we haar nu). Liz ziet ook dat haar zusje groter wordt. Steeds vaker zitten de meiden bij elkaar om nagels te lakken of te kletsen over dingen waar ik niets van begrijp. (Denken ze dan, he.)

Dat het echter niet altijd even makkelijk is om alles plotseling in een nieuw perspectief te zien bleek wel uit het – bijna poëtische – gesprek dat ik nog niet zo lang geleden opving. Liz wilde Annabel iets uitleggen over een televisieprogramma. Maar hoe moest ze dat nou doen?

“Vroeger”, begon Liz, “toen ik zo klein was als jij.”
“Klein?!” – Boze blik van zusje –
Eh.. toen ik zo groot was als …. Eh… toen ik zoals jíj was…”

Toen ik zoals jij was. En zo is het uiteindelijk geworden.

Advertisements

7 thoughts on “Vroeger, toen ik …

  1. herkenbaar, al zijn onze meiden 6 jaar jonger dan jullie meiden. Af en toe knipper ik met mijn ogen en zie dat ze groot (groter) geworden zijn; een sprongetje hebben gemaakt. Pfff gaat zo hard!

    Like

  2. Ah lief, een kleine grote meid die Annabel!
    (net als mijn jongste ook haar tanden kwijt, en slissen joh, de logopedie van een jaar geleden heeft geen nut gehad! Hopelijk gaat t weer beter als er ook weer eens tanden voor terug komen…. ;-))

    Like

  3. Ja, echt? Komt het ooit weer goed, met dat gesop de hele tijd? Het opbergen van de maxi cosi (want, ze moet nu echt in een autostoeltje) en het opbergen van het babybadje (want, ik begin me een ontaarde moeder te voelen, dat gewurm met d’r knieën over het badrandje) geeft mij al ogen op sap … :$ 😉

    Like

  4. Haha, zo gaat het hier ook! Mijn meiden schelen evenveel en zijn ongeveer even oud als de jouwe.
    Ik vind mijn jongste nog zo jong, veel jonger dan toen mijn oudste die leeftijd had. Doe wij dat zelf (jonmger behandelen?) of lijkt het maar zo.

    Mijn jongste van 8 had gisteren een mooie tutti tijdens het Wii-en. Er is zo’n onderdeel bij Mario Bros dat ze op Yoshi rijden en dan kan Yoshi je in zijn bek nemen. Riep ze heel hard: Slik me uit, slik me uit!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s