Tja, ik blijf toch mezelf he?


Langzaam maar zeker word ik een ander mens.

Om te beginnen word ik minder mens – in letterlijke zin – door het gewichtsverlies. Maar ook in mijn hoofd is iets aan de gang. Met elke wegsmeltend pondje voel ik me sterker en – niet onbelangrijk – zelfverzekerder.

Gistermiddag haalde ik wat oude kleding van zolder. Aangezien ik altijd ongeveer tien maten kleding op voorraad heb, zit daar meestal wel iets tussen wat ik ‘weer pas’. Zo vond ik een superleuke paarse broek van Didi, een roze levi’s en nette grijze broek. Sommige items moesten even in de was, andere konden ze de kast in.

Vanochtend was ik in mijn nopjes. De zon scheen, de weegschaal was lief, ik had een fijn weekend gehad en ik had voor vandaag twee leuke afspraken in mijn agenda staan (met potentiele nieuwe opdrachtgevers). Ik stond lang voor de kast en koos uiteindelijk een strakke spijkerbroek, een paars shirt en een wit vest. Hoge laarzen eronder, klaar.

Na het ontbijt stond ik voor de spiegel. Jeetje, dacht ik, ik straal! Mijn haar zit leuk, mijn gezicht staat vrolijk, ik ben een professional. Ik kan prima voor de dag komen. Tomtiedom. Ik draaide nog een rondje en lachte naar mezelf terwijl Annabel achter me kwam staan. Ze hield haar hoofd een beetje schuin en keek naar me via de spiegel.

“Sta je mamma te bewonderen?” vroeg ik lachend.
“Mampje,” zei ze, “je hebt je vest binnenstebuiten aan.”

12 thoughts on “Tja, ik blijf toch mezelf he?

  1. Fijn dat ze op de details let, beter zo dan dat je er aan het einde van de dag achterkomt ( of bij je potentiële opdrachtgever :D)

    Like

  2. Fijn, zo’n kritisch kind! Had mijn zoon mij vele jaren geleden maar kunnen helpen en zo kunnen voorkomen dat een wildvreemde mevrouw mij in de supermarkt op mijn schouder tikte en mij erop attent maakte dat de onderste helft van mijn kanten body uit mijn broek hing (in de haast van het vertrek de knoopjes tussen de benen niet dichtgeknipt)! Helaas was mijn zoon toen pas twee weken oud…..verklaart tevens mijn ongeconcentreerde haast toen. Maar ik krijg nog een kleur als ik eraan denk!

    Like

  3. Marlieke 😀 Wat pikant trouwens, twee weken na de geboorte van de kinderen liep ik er echt nog niet sexy bij, hahaha.

    Muis: inderdaad. 😉

    Like

  4. Oeps, ze heeft je mooi gered 😀 Ik moest meteen aan Brigitte Kaandorp denken, de rok achter in de panty 😛 DAT is pas erg hahaha

    Like

  5. Fijn die positiviteit!

    Werkt ook motiverend; eens kijken of ik ook (zonder zakjes) wat kilo’s kwijt kan raken…. wil ook wel stralen 🙂

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s