Hoe doe je dat, oorlog voeren?

“Mam?”

“Hm?”

“Hoe doe je dat eigenlijk, oorlog voeren?”

Continue reading

Advertisements

Met de billen bloot

Zaterdag word ik veertig. Van mijn collega’s krijg ik een kaart, van bol.com een cadeautje en van het RIVM een oproep voor het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker.

Ik ben natuurlijk blij met de oproep, als ik ‘iets’ heb dan kan ik er maar beter voor behandeld worden, maar ik word altijd zo zenuwachtig van die onderzoeken. Tegen de tijd dat ik de uitslag krijg, ben ik zowat psychotisch!

Tussen de plaatpers

Ik herinner me nog mijn eerste mammografie. Met mijn tieten tussen de plaatpers en met mijn tepels in een bankschroef. Maar de pijn was níets vergeleken bij de stress die ik voelde voordat ik de uitslag kreeg! Man, ik dacht dat ik ter plekke een hartaanval zou krijgen. Ik zie nu al op tegen het moment dat ik vijftig word, dan ‘moet’ ik om de twee jaar!

CA-125?

En ondertussen heeft ook het onderzoek naar eierstokkanker niet stil gestaan. In de Volkskrant van gisteren lees ik dat er mogelijk nieuwe screeningsmethodes gevonden zijn. Iets met een verhoogde concentratie van het eiwit CA-125 , echo’s en operaties. Er is nog niets zeker maar voor het eerst wordt aangetoond dat screening voor deze ziekte tóch zinvol zou kunnen zijn.

Fantastisch nieuws natuurlijk! Straks kunnen wij borst-, baarmoederhals-, én eierstokkanker in een vroeg stadium opsporen en behandelen. Medisch gezien een enorme vooruitgang. Maar het betekent ook dat er, behalve de eendenbek en de plaatpers, nog een mogelijke martelmethode bíj komt. Om over de met de uitslag gepaard gaande zenuwinzinking nog maar te zwijgen!

Met de billen bloot

Maar goed, voorlopig blijft het voor mij nog bij het uitstrijkje. Vanmiddag mag ik weer met de benen wijd. En daarna begint het wachten. Hét moment waarop ik me van alles in mijn hoofd ga halen. Zoals altijd na zo’n onderzoek. Wat als….

Ik houd jullie op de hoogte in één van de volgende blogs (als ik het haal).

Tussendoor meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over tien kleine negertjes.

Dooie boel

Sommige mensen bezuinigen op boodschappen, anderen op hun begrafenis. Het leven draait om keuzes maken. De dood ook.

Een gemiddelde uitvaart kost toch al snel zo’n zes- a zevenduizendeuro. Kist, koffie, cake, het is allemaal niet goedkoop. Als er niemand is om te betalen neemt de gemeente de kosten voor haar rekening. Dat laatste lijkt me zo ongeveer het meest trieste dat je kan overkomen. Dat de gemeente alles regelt en er verder geen hond kom opdraven. Eigenlijk mazzel dat je er dan niet meer bent om het te hoeven meemaken. Continue reading

Ik heb er zelf steeds minder van

Als financieel adviseur weet ik best veel van geld (al zeg ik het zelf), toch heb ik er zelf steeds minder van.

 

Ik werk nog maar weinig uren in loondienst. Meer en meer ben ik zelfstandig ondernemer/tekstschrijver. Steeds vaker vinden lezers (en opdrachtgevers) hun weg naar mijn website. Geweldig! Maar ondertussen heb ik mijn eigen (financiële) adviezen harder nodig dan ooit! Het één betaalt nou eenmaal beter dan het ander en het zijn lastige tijden.

pin

De recessie duurt voort. De Nederlandse economie is in het tweede kwartaal gekrompen met 0,2 procent ten opzichte van de eerste drie maanden van dit jaar. Vers van nu.nl. Natuurlijk, er zijn altijd nog mensen die geen krimp geven, maar ik hoor daar niet (meer) bij.

Snipperdag opnemen?

Onlangs heb ik onze hypotheek bij een andere bank ondergebracht. Als de rente vervalt loont shoppen, dat is maar weer bewezen! Ook heb ik een paar goede doelen de deur uit gedaan (vanaf nu ben ik mijn eigen goede doel) en ik heb de bezem door het verzekeringspakket gehaald. (Bekijk het positief: als je minder bezit, hoef je ook minder te verzekeren). Een ‘snipperdag’ opnemen om je afschrijvingen door te lopen verdient zich zo al snel terug.

De financieel adviseur bezuinigt!

Ja, ik bezuinig. Net als heel veel mensen. Soms is dat balen. De keuken moet wachten. Ik heb de hulp opgezegd en ik ga niet meer naar mijn favoriete sport- en lijnclubje. Toch, zolang ik mijn huis nog kan betalen en fatsoenlijk kan koken, hoor je mij niet klagen. Sterker nog, de crisis maakt me op een bepaalde manier bewust van mezelf. Van wat ik koop, wat ik doe en wat ik verbruik. Het kan allemaal best eens wat minder.

Money, money, money

En het zal niet altijd zo blijven, daar ben ik van overtuigd. Morgen wordt het beter, precies zoals in het liedje. Volgens DNB (De Nederlandse Bank) gaat de economie in 2014 groeien door een aantrekkende wereldhandel. In 2015 gaan de huizenprijzen weer stijgen en zal de werkloosheid dalen. Het komt goed, aldus de optimist.

En in de tussentijd? Gewoon doorgaan met ademhalen. En verstandige keuzes maken. Non blaterare sed polire. Niet lullen, maar poetsen! (En bloggen, natuurlijk.)

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl staat een leuk reisverslag van onze vakantie naar de Ardeche!