Lentekriebels III

Na een periode vol impertinente vragen en confronterende opmerkingen (‘mam, wat is arale seks?) is het nu pay-back time!

Passie- en piemelfeiten

Het boek Het beest in ons van Dagmar van der Neut – ik lees het voor mijn rubriek ‘In bed met een auteur’ – staat boordevol passie- en piemelfeiten. Dus wanneer Annabel vraagt waar mijn boek over gaat, grijp ik mijn kans. “Het gaat over seks”, zeg ik expres hard. “Over hoe dieren het met elkaar doen en over bijzondere piemels. Wist jij dat er piemels zijn die kunnen ruiken?”

Bezorgde tiener

Liz kijkt bezorgd op van het artikel in Meiden. Haar moeder gaat het nu toch niet over seks hebben?!  Oké, ze hebben het allemaal uitgebreid besproken tijdens de lessen lentekriebels (klik voor de blogs I en II) maar dat was met de juf, in de klas. En met vriendinnen. En ja, het was lollig om tijdens het avondeten over porno en piepshow te beginnen, maar dat wil niet zeggen dat mámma er opeens zomaar over moet gaan praten. Gatver!

Ook Annabel lijkt verontrust. “Mag ik een appel?” vraagt ze, duidelijk van plan om direct van onderwerp te veranderen. “Met kaneel?”

Onverstoorbaar

“Weet je”, ga ik onverstoorbaar verder, “het mannetje van de bedwants heeft zo’n scherpe piemel, dat hij zomaar door het vrouwtje kan heen prikken en zijn sperma direct in haar bloedbaan injecteert.”

De meiden kijken nu ronduit ongelukkig. Maar ik ben nog niet klaar met ze. “Seks is heel natuurlijk, want we willen ons voortplanten. Seks was er eerst, liefde kwam later”, ga ik verder. “sommige dieren paren de hele dag door. En weten jullie dat wij mensen qua relaties veel meer op pinguïns lijken dan op apen? Nou, zou je niet zeggen he?”

Overshare

Liz is inmiddels de kamer uitgevlucht. Ze heeft aangekondigd dat ze ‘boven’ loombandjes gaat knopen. Annabel staart een beetje glazig voor zich uit, duidelijk onder de indruk.

Zo. Denk ik tevreden. Dat hebben we ook weer gehad. Met hun lentekriebels. En hun coole gedoe. Dat zal ze leren. Die zullen nu wel drie keer nadenken voordat ze weer over iets a la lentekriebels beginnen. Tevreden ga ik theezetten.

Ehhhhhh?

Als ik weer binnenkomt zit Annabel nog steeds voor zich uit te staren. Op haar voorhoofd tekent zich een denkrimpel af. “Mamma”, zegt ze tenslotte. “Jij zei dat we meer op pinguïns lijken dan op apen, toch?” “Ja….” Zeg ik voorzichtig. “Nou”, zegt Annabel. “dat moet je dan wel even uitleggen. Want ík vind dat jij wel op een aap lijkt. Méér dan op een pinguïn.”

En op www.esthervuijsters.nl is het weer… Pink Saturday! Dit keer met een cadeautje waar niemand op zit te wachten.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s