Op mijn tijdlijn

Als ik Facebook moet geloven hebben jullie een drúkke week achter de rug (of ‘achter de boeg’ zoals een van mijn vrienden zo mooi schrijft).

Tientallen foto’s van finishende wandelaars (avondvierdaagse), zuchtende ouders (“dat hebben we ook weer gehad”) en afgedraaide kinderen (planking naar bed) bevestigen het beeld dat we de relatieve rust van de komende dagen goed kunnen gebruiken.

“Ik ga voor een uitgestelde kraamtijd. Onze dochter is vorige week geboren en ik heb nog geen moment rust gehad.”

Uithuizig weekend

Volgens Facebook kijken we massaal uit naar een lang en uithuizig weekend. Londen, zag ik voorbij komen, Parijs, Noordwijk, Keulen en zelfs Santa Cruz! Maar we bezoeken ook veel festivals. Lepeltje Lepeltje in Amersfoort of kunstinhetvolkspark.  Sommigen blijven wat dichter in de buurt. Op het hockeyveld, in de tuin van de buren of in bed met een pasgeboren baby.

“Best chill om even alleen thuis te zijn mam, heb ik tenminste éven geen gezeur aan mijn kop!”

Het woord barbecue kwam vaak voorbij op mijn tijdlijn. Bij vijftig ben ik gestopt met tellen. Ellen van Duijn van madebijellen.com (klik) – ook op Facebook – geeft tips voor lekkere groentegerechten! En ze heeft ook meteen de leukste foodfestivals op een rijtje gezet.

Genieten via FB

Ook de kinderen genieten mee. Van het mooie weer en van het Facebookaccount van hun ouders. Waterspelletjes, baby’s met bloemige haarbanden en het versieren van een echte meiboom. Het eerste plastic zwembadje op mijn tijdlijn is een feit en inderdaad, hier en daar wordt een tuin (ongevraagd) heringericht. “Having a twoyearold is like having a blender with no lid”. Zomaar een quote die op mijn tijdlijn voorbij kwam.

Runnersappje

Sportievelingen starten dit weekend een runnersappje op. (Hállo! Het wordt dertig graden!) Eentje kocht zelfs roze gymschoenen. Mijn kind staat op het hockeyveld en de komende dagen zijn er overal Pinkstertournooitjes. Sportief hoor. Maar misschien kán je ook beter een rondje gaan rennen, want met de auto naar het strand schiet ook niet op lees ik op nu.nl. Overal staan (nu al) dikke files!

Er is er een jarig

Ook de verjaardagen gaan gewoon door. Ze worden voornamelijk in de tuin gevierd. Met Ranje & Rosébier. En de terrassen zitten vol feestvierders die elkaar bij elke borrel taggen, waardoor mijn tijdlijn gisteravond veranderende in één groot Facebookbacchanaal. (En ik me maar uitsloven op een ladder – niet zat -op school!)

“Wat? Ga je morgen naar De Efteling? Ben je suïcidaal of zo?!”

En sommige mensen doen dit weekend helemaal niets. Saai? Welnee, lekker in de tuin met een goed boek. Dit boek bijvoorbeeld, of één van de andere uit deze rubriek.

Wat je ook gaat doen, naar de camping, een Ikeakast in elkaar zetten of Lemon Curd maken, ik wens je een heel fijn (lang) weekend. En misschien: tot op mijn tijdlijn!

Wil je mij volgen op Facebook? Like dan mijn pagina.

Nieuwsvacuüm

Ik zegde de krant op, maar nam niet meteen een nieuwe.

Aldus bevond ik me de afgelopen weken in soort nieuwsvacuüm. Ik keek af en toe naar het journaal, daar kreeg ik natuurlijk wel wat van mee, ik scande nu.nl en keek DWDD, maar er was weinig diepgang. De wereld ging grotendeels langs me heen.

Van hogerhand

Tot ik afgelopen zaterdag ineens (ongevraagd!) de Volkskrant in de bus kreeg. Kennelijk was van hogerhand besloten dat Esther Vuijsters nodig weer eens een krant moest gaan lezen omdat ze anders totaal van de wereld zou vervreemden.

Cryptisch

Ik las de krant met veel… nou ja, plezíer kan ik niet zeggen, daarvoor waren de artikelen niet gezellig genoeg. Alleen de puzzels vond ik leuk. Ik las de krant met áándacht. Vooral omdat ik al een tijdje geen krant meer had gelezen.

Let op de kleintjes!

Ik deed er in totaal twee dagen over. Ik las over de positie van de vrouw in India – verkracht worden en te horen krijgen dat het jouw schuld is-, grootschalige fraude met PGB’s (degene die het nodig hebben krijgen het straks niet meer), jonge meiden die en masse op zoek gaan naar criminele vriendjes, Donders die niet ‘mag’ in Barneveld (kunnen wij hier ook niet zoiets verzinnen?) studies voor ‘de rijken’ en Prince die denkt dat we allemáál een meter vijftig lang zijn.

Interbellum

Ietwat moedeloos gooide ik de krant bij het oud papier. Natuurlijk, je moet op de hoogte blijven. Geen kennis = geen mening (althans, zo zou het moeten zijn!). En geen mening betekent doorgaans weinig inzet voor een betere wereld. Maar toch. Af en toe, zo heel af en toe, is zo’n interbellum waarin je voornamelijk de ontluikende hortensia’s in je tuin bestudeert, gewoon héél erg lekker.

Ik wacht nog even met een nieuwe krant.

 Foto komt van hier. Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl staat elke dag een nieuwe blog!

Dat was het dan weer – DIVORCE bevat spoilers –

Dat was het dan weer.

DIVORCE seizoen II zit er op. Het doet pijn en dat is begrijpelijk. Scheiden doet immers lijden. Toch is het niet allemáál kommer en kwel wat er op de buis gebeurt. De tweeling van Joris komt gezond ter wereld en David en superbitch Tamar gaan ‘het’ weer samen proberen. Eén Divorce minder dus!

Aiaiai

Minder geluk is er voor Boudewijn, die zich in de schulden steekt om een dure ring voor ‘zijn’ Sophie te kopen maar die uiteindelijk achterblijft met het beeld op zijn netvlies van broerlief die zijn vrouw kust. Aiaiai. En dat terwijl híj (Bo) nou juist nét had bedacht dat vrouwen eigenlijk helemaal niet wíllen scheiden, diep in hun hart. Maar dat ze er alleen mee dreigen.

Dreigen met…

Is dat laatste zo? Ik vraag het me opeens af. Zijn wij vrouwen zo doortrapt? Als ik Google raadpleeg komt ik vooral veel tegen over de financiën. Scheiden is duur voor vrouwen, vrouwen zijn de dupe, gescheiden vrouw blijft berooid achter. “Ik wil wel scheiden maar ik kan het niet betalen!” verzucht zelfs iemand. Hoe treurig! Over vrouwen die alleen maar dréigen met een echtscheiding vind ik niets. Vrouwen dreigen met van alles, van het buiten hangen van de vuile was tot en met zelfmoord, maar ze dreigen níet met een scheiding.

Het ‘s’-woord

Sterker nog, vrouwen houden hun twijfels juist heel lang voor zich, als ik de verschillende fora moet geloven. Ze wikken en wegen in stilte en pas als ze helemaal klaar met alles zijn dan komen ze met het ‘s’ –woord. Scheiden. Ik wil (niet meer). En als ze het eenmaal hebben uitgesproken, zijn ze er niet meer vanaf te brengen. Vrouwen zijn doortastender als het een scheiding betreft dan mannen. Na afloop zijn ze gelukkiger.

Divorce & ik

Dus. Boudewijn had zich het geld en de moeite kunnen besparen. Zijn Divorce is nog steeds een Divorce en of het ooit nog goed komt, dat zal moeten blijken uit het volgende seizoen. Eén ding is zeker, ik zit dan weer voor de buis. Want Divorce en ik, wij gaan (voorlopig) nog niet uit elkaar!

Meer lezen? Op http://www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over mijn ‘puberende’ dochter.