Zeg eens eerlijk, hoe oud ben jij?

Zeg eens eerlijk, hoe oud ben jij?

Ben je jonger dan 36? Aiaiaiai. Dan heb je vast het licht nog niet gezien. Dan leef je waarschijnlijk nog behoorlijk ‘YOLO’ en neem je het niet zo nauw met alcohol, (on)gezonde vetten en sigaretten. Hoe ik dat weet? Simpel, uit een Brits onderzoek van het Spire Bristol Hospital.

Wijsheid komt met de jaren

Uit dit onderzoek blijkt namelijk, dat veel volwassenen zich pas op 36-jarige leeftijd extra bewust worden van hun kwetsbaarheid. Wijsheid komt met de jaren, het klopt dus. Met 36 jaren om precies te zijn. Ruim de helft van de 2000 onderzochte 20′ers en 30′ers hield er een minder gezonde levensstijl op na.

Fysieke top

Dat is voor de verschillende gezondheidsorganisaties natuurlijk géén reden om het erbij te laten zitten – ach, ze zijn nog jong, laat ze maar – want je fysieke top bereik je al rond je 25e. Dat betekent dus 11 jaar om de boel extra te verprutsen. Niet zo heel handig geregeld van de Schepper, als ik dat zo mag zeggen.

Goed nieuws!

Maar het goede nieuws is dat er zelfs vanaf je 40e nog een heleboel te herstellen is in je lijf. Dus heb je na je 36e nog minimaal 4 jaar de tijd om de slechte gewoontes alsnog af te leren. Hoe je dat doet, daarvoor zijn vele tips te vinden op het net. Ik vond deze van Health-spot erg leuk!

Mijn persoonlijke tip? Ik denk altijd: “Het kost 20 dagen om een gewoonte af te leren.” Even doorbijten dus!

Helemaal aangepast

Ikzelf ben inmiddels helemaal aangepast aan de nieuwste inzichten. Gojibessen, oervoedsel en tarwegras, dat soort dingen. Maar ja, ik word dan ook al bijna éénenveertig. Dan wéét je bepaalde dingen.

Bijvoorbeeld dat elke rage weer overwaait. 🙂

Meer lezen? Kennen jullie Dewi nog?! Sinds kort kan je hier haar gastblog lezen!

En wat doen we vanavond?

De kinderen zijn uit logeren.

Handig, want hoe gezellig die lange schoolvakantie ook is, Paul en ik moeten gewoon werken. En juist rond deze tijd hebben wij het altijd erg druk. Paul boekt nog snel een reisje om een project af te kunnen ronden, ik moet vooruitwerken én overdragen, we komen tijd te kort.

Wat doen we vanavond?

Maar – zoals ik al zei – de kinderen zijn  bij oma, dus dat biedt perspectief. Einde van de middag beginnen we met mailen en appen. Wat zullen we doen? De hele avond ligt voor ons, het is heerlijk weer! We besluiten een hapje te gaan eten bij ons favoriete restaurantje. Direct uit het werk fietsen we de stad in. Nog nahijgend van de drukke dag bestellen we een borrel.

Effe de stad in

De volgende dag gaan we wederom de stad in. We moeten nog wat kopen voor de vakantie en eigenlijk wil ik even kijken voor een nieuwe zonnebril. Na een uitputtende shopsessie (warm!) belanden we weer op het terras alwaar we snel een pizza bestelen. En een biertje. En nog een. Heerlijk hoor, maar ik ben kapot als we naar huis gaan.

Dag drie

Het is inmiddels dag drie en we zitten op de bank. “Wat gaan we doen?” vraag ik. Paul zucht. Zegt dat hij doodop is. Maar dat als ik graag iets wil gaan doen, dat hij natuurlijk meegaat. Filmpje? Naar vrienden? Stuk fietsen? Ik kijk eens om me heen. Rust. Schoon & opgeruimd huis want ik heb óók nog als een bezetene lopen poetsen. Wijntje in de koelkast en ingrediënten om een lekkere salade te maken in de koelkast.

“Eigenlijk”, zeg ik, “zit ik wel lekker, hier op de bank.”

We doen die avond helemaal niets. Zalig.

Vrouwen praten teveel? Nee, we praten selectíef!

Vrouwen praten teveel. Tenminste, dat wordt vaak gezegd. Maar is dat ook écht zo?

De Amerikaanse auteur Sylvia Ann Hewlett riep vrouwen eerder deze maand op om niet zoveel te praten op hun werkplek. “Women fill the air with words!” In dit artikel spreekt David Lazer haar tegen. En terecht.

Tuinvogeltelling

David Lazer, een wetenschapper uit Boston, ontwikkelde een apparaatje ter grote van een smartphone – een sociometer – dat real-time communicatiedata bij proefpersonen kon verzamelen. Handig, want eerdere studies gingen altijd uit van heel specifieke situaties of van ‘data’  verzameld door proefpersonen zelf.

Eerdere metingen waren van het niveau Nationale Tuinvogeltelling, maar dan in woorden.

Evengoed hadden eerdere onderzoeken wél al aangetoond dat de conclusie ‘vrouwen praten meer dan mannen’ niet zomaar getrokken kon worden. De sociometer bevestigde dit. Lazer gaf zijn apparaat mee aan 79 studenten and 54 callcenter werknemers. De resultaten waren opvallend.

Vrouwen praten (niet) teveel

Het verschil in de hoeveelheid woorden bleek vooral afhankelijk van de grote van de groep. De mannen waren aan het woord in grotere groepen (zes of meer). Werden de groepen kleiner, twee of drie personen, dan waren het de vrouwen. Tijdens het samenwerken waren vooral de vrouwen aan het woord. Wat logisch was omdat er vooral interactie was tussen twee, maximaal drie werknemers. Tijdens de (lunch)pauzes vielen deze verschillen weg, daar praatte iedereen evenveel.

Stempel

Maar als de verschillen dus niet zo groot zijn, waarom is die mythe over al die kletsende vrouwen dan zo hardnekkig? Het komt misschien, stelt Lazer, omdat meisjes eerder gaan praten en hun woordenschat sneller ontwikkelen dan jongens. “Zoiets drukt een stempel.”

Kwalijke zaak

Het artikel sluit af met een wijze les. Er mag dan kritiek zijn op dit soort M/V onderzoeken – oké, we zijn verschillend nou en?! – maar als vrouwen telkens maar weer wordt gezegd dat ze zoveel praten, terwijl ze dat naar verhouding dus niet doen, dan is dat een kwalijke zaak.

Helemaal mee eens. Deel dit bericht dus maar even op Facebook. We praten niet teveel. We praten selectief. En dat is wetenschappelijk bewezen.

Foto leende ik hier en een leuke winactie (Het Boek Overnight Millionaire!) vind je hier!

Doet u mij nog maar zo’n lekkere piemel!

Piemels. Ik schreef er al eens eerder over (klik). Over geslachtsorganen die kunnen zien, ruiken en zelfs … zingen!

Versieren & achterna lopen

Maar je kunt natuurlijk meer met een penis. Zo kun je hem recyclen (sommige stammen schrijven er een geneeskrachtige werking aan toe), versieren (pajazzling noemen we dat) en (gebeurt nogal vaak) achterna lopen. Maar je kunt hem natuurlijk ook.. opeten!

Daar kunnen we wat mee!

“Daar kunnen we wat mee,” moeten ze gedacht hebben bij restaurant Guolizhuang in China. Het chique restaurant in Peking  claimt het  enige gespecialiseerde penisrestaurant van China te zijn. Ze serveren er overigens niet alleen pielemuizen hoor. Ook testikels en perineum staan op het menu. Van de ezel, os, Canadese zeehond en hond. En natuurlijk van de slang, die als bijzonder potent wordt beschouwd omdat hij 2 penissen heeft. Verder is het mogelijk om geaborteerde rendierfoetus te eten, begeleid met een cocktail van rendierbloed. Jammie!

De ballen? In China kan je ze eten!

Lullig gerechtje

Een speciaal en kostbaar gerecht dat maanden tevoren besteld moet worden is de penis van een bedreigde tijger, tegen een prijs van duizenden dollars. En hoewel het restaurant zich ook richt op vrouwen, wordt voornamelijk bezocht door (zaken)mannen en bureaucraten, mede vanwege de discretie: elke tafel staat in een afgescheiden ruimte.

Het bestellen van dure varianten is soms vooral een kwestie van status, maar aan mannelijke geslachtsdelen worden traditioneel geneeskrachtige eigenschappen toegeschreven, ook voor vrouwen. En wat te denken van het slangenpiemelafrodicium?

Steek maar in je …

Dus kan je seksleven een oppepper gebruiken? Ga dan eens naar restaurant Guonlizhuang. Boek zo’n discreet tafeltje en voer elkaar romantisch hapjes. “Jij nog een stukje ezelsperineum, lieverd?”

Foto komt van hier en wil je onze TV uitzending dagje Hellendoorn SBS6 bekijken, klik dan hier!

The Killer Fungi & andere hersenparasieten

Horrorfans opgelet!

Zombies bestaan écht. Om ze te vinden moeten we weliswaar afdalen naar het rijk der insecten maar hè, het verhaal is er niet minder mooi om.

Het is waar, voor sommige soorten mieren is een zombieaanval een reële dreiging. De schuldige? Een gevaarlijke schimmel, de Ophiocordyceps unilateralis (ook wel bekend als The Killer Fungi).

parasietHoe het werkt?

Als een mier iets verkeerds eet, komen de sporen van de Killer Fungi zijn lichaam binnen. De schimmel infecteert het brein van de mier waardoor zijn gedrag verandert. Als een willoze zombie klimt de mier naar een plek waar de schimmel zich het best kan verspreiden, zet zich daar stevig vast met zijn kaken en… sterft.

Zombie-attack!

Vervolgens groeit er een lange staak uit zijn kop (ieuw, ieuw, driewerf ieuw!). Uit deze staak komen weer nieuwe sporen, die op hun beurt weer andere mieren besmetten. Zo kunnen hele mierenkolonies vernietigd worden!

Mierensnatchers

Gelukkig hebben ook mieren zo hun superhelden die – zoals het een goede zombiefilm betaamt – doen wat ze kunnen om verdere verspreiding te voorkomen. Sommige mieren herkennen het gedrag van een geïnfecteerde soortgenoot. Als er een mogelijke zombie ontdekt wordt, brengt Supermier hem zo snel mogelijk naar een afgelegen plek, voor hij echt gevaarlijk wordt.

En zo weten de Mega Mindymier, Supermier en Spidermier in sommige gevallen de zombie-Apocalyps tijdig te voorkomen!

Hersenparasieten

De Killer Fungi dringt soms ook het brein van andere insectensoorten binnen. Voor mensen is hij ongevaarlijk. En ben je nog niet uitgehorrord? Er bestaan nog véél meer soorten hersenparasieten. Kijk hier maar eens. Veel leesplezier!

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl kan je de uitzending bij SBS van ons gezin in Avonturenpark Hellendoorn bekijken!

Vrouwen zijn meedogenloos op Facebook

Het leek zo leuk

Ik zou op vakantie gaan, poepie bruin worden en dan een mooie zwoele strandfoto van mezelf of Facebook zetten. Dat zou dan mijn nieuwe profielfoto worden. Es, the beachbabe! Maar dat is dus geen goed idee, begrijp ik nu.

Waarom niet? Nou, omdat jullie een stel meedogenloze vrouwen zijn!

Ja echt! Dat zijn jullie. Lees dit maar. Vrouwen zijn meedogenloos op Facebook! Mijn sexy foto zal ervoor zorgen dat jullie mij onaantrekkelijk, onaardig en een beetje dom vinden. En bedankt.

Het zit in ons

Niet dat jullie er wat aan kunnen doen. Het zit in ons. In vrouwen. Dat constateert althans onderzoekster Elizabeth Daniels. Zij ‘bedacht’ twee Facebookaccounts voor de niet bestaande Amanda Johnson. Het enige verschil tussen de twee profielen was de foto. De ene Amanda droeg een sexy rode jurk mét decolleté, de andere droeg een spijkerboek en een hooggesloten shirt.

De jeans deed het beter!

Zowel tienermeisjes als volwassen vrouwen kregen de pagina’s te zien. Ze moesten de verschillende Amanda’s beoordelen op het op gebied van uiterlijk, aardigheid en of ze dachten dat Amanda een taak uit kon voeren. Op alle drie de punten kwam scoorde sexy Amanda slecht, maar op gebied van wat capaciteit het allerslechtst. Haar alterego in jeans? Die deed het véél beter!

De conclusie? Sexy is niet populair onder vrouwen. En jezelf van je meest sexy kant laten zien wordt je niet in dank afgenomen. Zei ik toch!

Geen bikini dus

Dus als ik wil dat jullie me aardig blijven vinden – en dat wil natuurlijk – en competent, dan post ik geen foto’s in bikini (ha! Alsof ik dat anders wél zou doen), tanktopjes of sexy poses. (Nog mazzel dat ik geen wimperextentions meer heb, daar werd ik vast ook heel onsympatiek van!)

Een spijkerbroek en hooggesloten shirt moeten het worden.

Pfffff. 35 graden is het in Kroatie. Jullie worden bedankt!

En… wil je nog een leuk vakantieboek? Op www.esthervuijsters.nl vind je een heleboel tips en je kan er het boek “De onverbiddelijke tijd” van Justin Go winnen!

Ouders vervolgd voor het plaatsen van blote kinderfoto’s op social media

In Zuid-Afrika zijn ze er kort over: het posten van foto’s op internet van (half) blote kindertjes is strafbaar. Het valt onder de  pornography laws en ouders kunnen voor het plaatsen van de foto’s vervolgd worden.

Harde maatregel

Een harde maatregel. Maar kennelijk is het nodig. Want hoe goed de bedoelingen van zulke foto’s ook zijn, ze kunnen misbruikt worden door anderen, aldus de nationaal gerechtelijke autoriteiten van Zuid-Afrika. Sterker nog, ze worden niet zelden bewerkt tot kinderporno! Bijvoorbeeld door er geslachtsdelen van volwassen in te shoppen. Ziek? Ja. Maar het gebeurt.

Lientje en Leo in bad!

Ik verbaas me er elke keer weer over. Dat er nog steeds mensen zijn die zulke foto’s van hun kroost online zetten. Google eens op ‘in bad’ en je weet niet wat je ziet. Of: ‘op het strand’ en ‘in het zwembad!’. En als ík dit kan verzinnen dan een pedoseksueel het ook. Wat zeg ik, die kan het béter. En hij dóet het ook, dat lijdt geen twijfel.  En wordt hij betrapt met een (onbewerkte) foto van jouw kind op zijn PC, dan is hij niet eens strafbaar. Fijn he?

Blote kinderfoto’s op social media

In Zuid-Afrika zijn de meningen over de maatregel verdeeld. “Los eerst de meer urgentere zaken op!” roepen ouders en belangenorganisaties. (cijfers mb.t. kindersterfte door mishandeling en misbruik liggen in Afrika veel hoger dan in andere landen). Begrijpelijk, maar waarom niet en/en? Het plaatsen van ongepaste foto’s óók een vorm van kindermishandeling. Eén die zijn sporen voor altijd letterlijk nalaat!

Niet strafbaar in Nederland

“In Nederland is het niet strafbaar een foto van een kind te publiceren, ook niet als het kind naakt is of badkleding draagt”, aldus Arnoud Engelfriet ICT-jurist, gespecialiseerd in internetrecht. Pas als de foto seksueel suggestief is, inzoomt op de genitalia of met begeleidende tekst/context een seksuele sfeer oproept, zou deze strafbaar zijn als kinderporno. Wel kan er sprake zijn van schending van het portretrecht. Bij besloten groepen is dit niet van toepassing, maar hoe ‘besloten’ is besloten nog?

Waarschuwingen

Er wordt veel gewaarschuwd, maar weinig aan gedaan. Te weinig wat mij betreft, want zoals ik al zei, een rondje surfen leert ons al snel dat de waarschuwingen massaal in de wind geslagen worden. Vaak focussen we op de kinderen als het over omgaan met social media gaat, en vergeten we de ouders.

Dus.

Misschien moeten ‘m hier ook maar invoeren. Die drastische maatregel. Want als ouders hun kinderen niet beschermen, dan moet de overheid het maar doen. Wat vinden jullie?

Meer lezen over ICT en internetrecht? Klik hier voor de site van Arnoud Engelfriet.
Meer lezen van mij? Klik hier? Vandaag is Dewi te gast op mijn blog. Kennen jullie haar nog?

Driehoekskinderen

Heb je een driehoeksverhouding en wil je een kind? Goed nieuws, binnenkort is het misschien mogelijk!

Rosemary’s baby

Het klinkt misschien een beetje Rosemary’s baby, maar de wetenschap is er klaar voor: drie ouders die samen één kindje krijgen. Wetenschappers hebben een techniek weten te ontwikkelen waarbij de eitjes van twee vrouwen en het sperma van één man worden gebruikt. (Lees hier het hele artikel!)

Minnaars M/V

Nou niet meteen je twee minnaars (M/V) bellen: de techniek is in principe bedoeld om (dodelijke) stofwisselingsziektes te voorkomen. Eén op de 6500 baby’s wordt met zo’n ziekte – die via de moeder wordt overgegeven – geboren.

Eitje!

Het werkt als volg: twee eitjes worden bevrucht met sperma, zodat er twee embryo’s worden gecreëerd. Vervolgens wordt het genetische materiaal uit beide embryo’s gehaald en alleen dat van de beoogde ouders bewaard. Dat materiaal wordt toegevoegd aan de donor embryo, die uiteindelijk bij de moeder wordt ingeplant in de baarmoeder. Volgt u mij nog? (Eventueel meer uitleg hier! en ook hier in dit wat oudere artikel!)

Ingewikkeld

Of de techniek ook legaal wordt bevonden, is nog te bezien. Doorgaans is de politiek erg terughoudend met betrekking tot kunstmatige geboorteregeling. “Bovendien”, zo merkte een tegenstander terecht op: “moet je eens nagaan hoe ingewikkeld de feestdagen dan wel niet worden! De meeste mensen komen er nu al niet uit, hoe ze de Kerstdagen moeten verdelen! Om over Moederdag nog maar te zwijgen!”

Foto is van hier en op wil je meer van mij lezen? Kijk dan eens op www.esthervuijsters.nl.

Twijfel jij over je relatie?

“Moppie?”

“Hm?”

“Wil jij even mijn portemonnee pakken?”

“Hoezo?”

“Nou, ik twijfel een beetje. Aan onze relatie.”

Cd van ons allebei

Stel je bent jong en je relatie loopt niet zo lekker. Dan kan je meerdere dingen doen. Je kan ‘even afstand nemen’ (of met een collega M/V het bed in duiken en kijken of dat beter bevalt), je kan in therapie gaan of je doet niets en wacht af. Zomaar een relatie verbreken, dat doen we niet zo snel. Niet alleen omdat we dan alle cd’s weer moet gaan verdelen (cd van jóuuuuu, cd van míjjjjjjj) maar ook omdat wij Nederlanders een relatief trouw volkje zijn.

“Dus je twijfelt over ‘ons’?”

“Ja.”

“Wat heeft je portemonnee daarmee te maken?”

Should I stay or should I go

Toch is het soms beter om uit elkaar te gaan. Onderzoek wijst uit dat slechts 33% van de twijfelaars na een breuk ongelukkiger is. Dat betekent dat 67 procent er dus van opknapt. Maar hoe weet je nou of tot die saddies of de smileys behoort? Want je twijfelt natuurlijk niet voor niets. Hoe kom je er vanaf, van dat eeuwige ‘Should I stay or should I go now’-gevoel?

“Hier is je portemonnee. Gaat het om geld? Gaan we een weekendje weg? Om te praten?”

“Nee.”

“Zoek je misschien een kaartje? Van een mediator of zo?”

“Ook dat niet. Ik zoek een muntje.”

Twijfel over relatie

Het is eigenlijk vrij eenvoudig. De beste manier om te bepalen of je de relatie wel of niet moet verbreken is het opgooien van een muntje. Dat advies geven althans de schrijvers Steven Levitt en Stephen Dubner in hun nieuwe boek Think like a Freak. Onderzoek wijst namelijk uit dat in geval van twijfel het bekende ‘kop of munt’ uitstekend werkt! Dat is nog eens een advies! En goedkoper dan relatietherapie! (Lees hier het hele artikel).

“Ah. Hier heb ik er eentje. Een euro. Daar lukt het wel mee.”

“Wat lukt daarmee?”

“Als ik kop gooi blijven we bij elkaar, bij munt vertrek ik vanavond nog.”

“??????”

* Al langer bij elkaar? Kinderen in het spel? Niet meteen die euro pakken hoor. Bovenstaande gaat alleen op voor jonge stellen die nog niet zo lang bij elkaar zijn.

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl  win je vandaag toegangskaarten winnen voor … Avonturenpark Hellendoorn!

De verzonnen blog van Paulien

In de zomerspecial van Flair staat het verhaal van een jonge vrouw die jarenlang blogt over een verzonnen leven.

Als de waarheid aan het licht komt, zijn de lezers van de blog in alle staten. Waarom “Paulien” haar leven heeft verzonnen is – na het lezen van haar verhaal over het misbruik door haar opa – wel duidelijk. Maar waarom is een verzonnen blog nou eigenlijk zo schokkend?

Publiek geheim

Veel tijdschriften hebben een ‘dagboek’. De vrouwen in die stukjes zijn zonder uitzondering gescheiden, hebben een vervelende ex, ruzie met familie en/of worden bedrogen door hun beste vriendin. Floor Faber in Viva, Helen uit Vrouw en Manon in Libelle, jullie kennen ze vast wel. Dat hun beslommeringen uit de pen (en duim) van bekende redacteuren komen is al jaren een publiek geheim.

Columns zitten ertussenin

Bij een column is het anders. Over het algemeen zijn die ‘waargebeurd’. In mijn eigen columns (in bijvoorbeeld Viva, Carp en Miss Perfect) dikte ik wel eens wat aan, maar de basis klopte altijd wel. Als ik schreef dat ik op een feest was, dan was ik daar ook. ’t Kon alleen wel in Utrecht zijn geweest, in plaats van Amsterdam. Hele column, halve waarheid, heb ik ooit eens ergens gelezen.

Ongeschreven wet

En dan is er de blogger. Hij (of vaker zij) bungelt onderaan in de journalistieke voedselketen, maar staat bóvenaan als het aankomt op integriteit. Een blog, zo is de algemene opvatting – is niets meer en niets minder dan jouw observaties. Het gaat om jouw leven. Een blog is interactief, berichten verschijnen realtime en de reacties zijn persoonlijk. Het is een ongeschreven wet dat bloggers eerlijk zijn en geen dingen verzinnen.

Drie-eenheid

Ik heb het alle drie gedaan. Het dagboek, de column en de blog. Ik heb uiteindelijk gekozen voor dat wat het beste bij me past en ik houd me aan de ongeschreven regels. Het is prettig om te weten waar je aan toe bent. Zowel voor lezer als schrijver.

Wie weet met Paulien

Ik hoop dat het inmiddels beter gaat met Paulien. Misschien gaat ze nog eens bloggen over alles wat ze écht meemaakte. Haar blog werd goed gelezen, dus ze kan kennelijk schrijven. Misschien wordt ze wel columniste of gaat ze een verzonnen dagboek bijhouden voor een tijdschrift.

Of ze schrijft een boek over al die dingen door elkaar. Feit, fictie of ‘op waarheid gebaseerd’. Want in een boek mag dat mag dan weer wel. In boekvorm mag eigenlijk alles. Het duurt alleen zo vreselijk lang voordat het af is. Ook dat weet ik uit ervaring. 🙂

Foto heb ik geleend hier. Meer (persoonlijke) blogs lezen, klik hier.  Flair gratis downloaden via VakantieBieb-app klik hier.