Is het nou gezeik of niet?

Dat vuurwerkverbod, dat lijkt wel wat op die zwartepietendiscussie.

Aan de ene kant vind ik het vooral gezeik, aan de andere kant zit er natuurlijk wel wat in. In beide gevallen is er soms sprake van korte lontjes en kunnen omstanders in de problemen komen. En problemen, die willen we niet. Ik niet tenminste.

Vuurwerkverbod?

Wat betreft het vuurwerk betreft neig ik sowieso steeds meer naar ‘afschaffen’. Ik heb jaren geroepen dat we ‘maar gewoon een beetje moesten opletten’, dat vuurwerk gewoon erg leuk is, maar ik besef nu dat er toch wel wat meer aan de hand is. Als 90% van de slachtoffers omstanders betreft, dan gaat dit allang niet meer over een stelletje onverantwoordelijke branieschoppers.

Explosiegevaar

En het is – inderdaad, net als Zwarte Piet – ook niet meer van deze tijd. Open vuur, explosiegevaar. Het mag zo ongeveer nergens meer, er zijn veiliger alternatieven (vanuit de gemeente) en eigenlijk kost het ook gewoon teveel geld. Een paar sterretjes oké, maar zomaar honderden euro’s de lucht in knallen? Belachelijk.

Hypocriet

Paul is het met me eens. Desalniettemin ‘doet’ hij dit jaar gewoon nog vuurwerk met de meiden. Weliswaar met brillen op, maar hij kóópt het wel. “Dat is toch wel hypocriet”, zei ik hem nog, “dat je wel voor een verbod bent, maar het wél gaat halen!” Daar had hij eigenlijk geen antwoord op. Sterker nog, hij had geen tíjd om antwoord te geven want hij ging met die meiden naar de Action om vuurwerk te halen.

“De Action?!” riep ik verontwaardigd.
“Daar moet je niet heengaan, dat is echt een foute winkel! Allemaal veel te goedkoop spul uit derdewereldlanden, gemaakt door kindertjes in onveilige fabrieken, waarmee hier óók nog eens de markt wordt kapotgemaakt!”
“Tja”, zei Paul droog. “Min maal min is plus. Laten we het daar maar ophouden.”

Volgend jaar….

Pfff. Hopelijk is er volgend jaar – naast een garde gekleurde Pieten – sprake van een vuurwerkverbod én een aantrekkende economie. Dan lossen we een hoop problemen in één keer op. Dunkt me.

En jullie, komt er bij jullie dit jaar nog vuurwerk aan te pas?

Foto geleend hier en wil je meer lezen van mij? Op www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over… mijn puberdochter.
Advertisements

Eerlijk is eerlijk!

Ik wil graag dat mijn kinderen eerlijk zijn. Maar dat betekent wél dat ik het óók moet zijn. Eerlijk is eerlijk, tenslotte. En kinderen kopiëren. Waarom zouden ze mij geloven als ik ze ‘bedonder’?

Ja en amen

Vroeger nam ik het niet zo nauw, met de eerlijkheid. Ik zei ja en amen als ze vroegen of ik honderd werd, ik vertelde schaamteloos over ‘de echte’ Sinterklaas, de Paashaas en de Hemel (oké, die laatste is een twijfelgevalletje) en natuurlijk waren de Teletubbies en Kabouter Plop écht. Mummies in musea waren ‘nep’ en kindjes werden nooit ziek. Althans, niet écht ziek.

“Dat skelet? Nee, ik denk dat het van plastic is.”

Niet ongezouten graag

Tegenwoordig let ik meer op eerlijkheid. Niet dat ik alles zomaar roep – eerlijkheid moet geen reden zijn om ongezouten je mening te geven – maar ik probeer wel goede antwoorden op hun vragen te geven. Over seks, de dood en relaties. We kijken het jeugdjournaal en ik probeer (op hun niveau) uitleg te geven over kaping, oorlog en misbruik. Het ís er nou eenmaal.

Ik vind pappa nog heel leuk hoor!

En toen Annabel onlangs maar blééf vragen of wij ooit gingen scheiden heb ik eerlijk gezegd dat ik dat niet van plan was (“ik vind pappa namelijk nog heel leuk!”), maar dat je zoiets nooit helemaal zeker weet. Maar dat áls dat mocht gebeuren we daarvoor met z’n allen een goede oplossing zouden vinden. Hierop zei Liz: “Mamma kan álles leuk maken!” (Een mooi compliment, al vraag ik me af hoe leuk ik een echtscheiding kan maken.)

Kleine kans

Ook over nare ziektes en de dood probeer ik eerlijk te zijn. Zonder ze de stuipen op het lijf te jagen. Ja, er gaan ook kinderen dood aan kanker, maar laten we eens nagaan hoeveel kinderen jij kent en hoeveel zijn er zo ziek? De kans is erg klein maar hij ís er wel. Eerlijk is eerlijk. Liever even wakker van de realiteit dan op een dag ontwaken en beseffen dat de wereld heel anders is dan jij dacht.

Lachen met jou!

En soms is het juist heel prettig om met kinderen ‘zware’ gesprekken te voeren. Kunnen ze daar verrassend luchtig op reageren, waardoor je het zelf ook een beetje van je kan afzetten. Zo eindigde een gesprek over een kindje met kanker, over de dood en uitstrooien na de crematie met de opmerking van Annabel: “O nou, dan mogen ze mij uitstrooien in KidsCity!”

Dat dát dan weer níet mag, dat leg ik nog wel een keertje uit. Je hoeft tenslotte niet altijd direct eerlijk te zijn. Toch?

Meer lezen? Like mijn pagina op Facebook of kijk op www.esthervuijsters.nl

Dieper bewustzijn & de inwijdingsweg

Ik vergeet het elk jaar weer, dus ik heb maar weer even opgezocht.

Tijdens Hemelvaart reist de ziel van de aarde naar de hemel. En tijdens Pinksteren daalt de heilige Geest af naar het wereldse niveau. Aldus komen tijdens Pinksteren het Hemelse en het Aardse bij elkaar en kunnen we tot een dieper bewustzijn komen. Aha!

“Wat je met een lichaam verliest, ben je niet kwijt”

Liefde overwint alles

De gedachte achter Hemelvaart en Pinksteren is dat je niemand echt kunt verliezen in de dood. Liefde zal altijd overwinnen en ook al verdwijnt het lichamelijke, op een bepaald niveau blijven we allen samen. Iedereen van wie je ooit hebt gehouden, al was het maar een fractie, door een oogcontact of een klein contact, dat contact blijft in de geest. Geen zaadje gaat verloren. (Sorry, ik moest bij deze zin denken aan de spermabank. Maar dat is vast niet wat ze bij Spirit in Coaching bedoelen!)

“Lieve mensen, in deze tijden waar zoveel haat en chaos naar boven komt, is het zeer belangrijk om je geestelijke verbinding te houden.” (Spirit in coaching)

Angsten loslaten

Met Pinksteren kunnen we onze angsten loslaten en onze inwijdingsweg beginnen. Relaties verdiepen tijdens Pinksteren en we worden ons bewust van het één zijn van onze aardse en spirituele niveaus van bestaan. We kunnen loslaten zoals de Bijbel ons laat zien of ervaren conform spirituele wetten. Hm. En daar hebben we dan één dagje extra vrij voor? Magertjes.

Maar.

We kunnen ook gewoon lekker in de tuin gaan zitten met een rosétje. En genieten van een dagje extra vrij. Ook dat is een manier om tot een dieper bewustzijn te komen.

Ik vind het trouwens ook veel te warm vandaag om mijn angsten los te laten, mijn relaties te verdiepen en mijn inwijdingsweg te beginnen. Ik stel voor dat we dat verplaatsen. Naar ergens in de herfst of zo.

Op de hoogte blijven van columns, blogs en acties? Like mijn Pagina op Facebook.

Dat was het dan weer – DIVORCE bevat spoilers –

Dat was het dan weer.

DIVORCE seizoen II zit er op. Het doet pijn en dat is begrijpelijk. Scheiden doet immers lijden. Toch is het niet allemáál kommer en kwel wat er op de buis gebeurt. De tweeling van Joris komt gezond ter wereld en David en superbitch Tamar gaan ‘het’ weer samen proberen. Eén Divorce minder dus!

Aiaiai

Minder geluk is er voor Boudewijn, die zich in de schulden steekt om een dure ring voor ‘zijn’ Sophie te kopen maar die uiteindelijk achterblijft met het beeld op zijn netvlies van broerlief die zijn vrouw kust. Aiaiai. En dat terwijl híj (Bo) nou juist nét had bedacht dat vrouwen eigenlijk helemaal niet wíllen scheiden, diep in hun hart. Maar dat ze er alleen mee dreigen.

Dreigen met…

Is dat laatste zo? Ik vraag het me opeens af. Zijn wij vrouwen zo doortrapt? Als ik Google raadpleeg komt ik vooral veel tegen over de financiën. Scheiden is duur voor vrouwen, vrouwen zijn de dupe, gescheiden vrouw blijft berooid achter. “Ik wil wel scheiden maar ik kan het niet betalen!” verzucht zelfs iemand. Hoe treurig! Over vrouwen die alleen maar dréigen met een echtscheiding vind ik niets. Vrouwen dreigen met van alles, van het buiten hangen van de vuile was tot en met zelfmoord, maar ze dreigen níet met een scheiding.

Het ‘s’-woord

Sterker nog, vrouwen houden hun twijfels juist heel lang voor zich, als ik de verschillende fora moet geloven. Ze wikken en wegen in stilte en pas als ze helemaal klaar met alles zijn dan komen ze met het ‘s’ –woord. Scheiden. Ik wil (niet meer). En als ze het eenmaal hebben uitgesproken, zijn ze er niet meer vanaf te brengen. Vrouwen zijn doortastender als het een scheiding betreft dan mannen. Na afloop zijn ze gelukkiger.

Divorce & ik

Dus. Boudewijn had zich het geld en de moeite kunnen besparen. Zijn Divorce is nog steeds een Divorce en of het ooit nog goed komt, dat zal moeten blijken uit het volgende seizoen. Eén ding is zeker, ik zit dan weer voor de buis. Want Divorce en ik, wij gaan (voorlopig) nog niet uit elkaar!

Meer lezen? Op http://www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over mijn ‘puberende’ dochter.

DIVORCE en de kokende mannen

David kan het uitstekend, maar Joris heeft toch liever dat een vrouw het doet. Boudewijn kan het niet en probeert er onderuit te komen. En als hij het dan tóch een keer doet, dan vindt niemand het lekker….

Mannen koken minder vaak dan vrouwen, maar als ze koken zit er wel meer uitdaging in.

Bij ons thuis is van die uitdaging niet zoveel te merken – alhoewel hij héérlijke pizza’s maakt is Paul bepaald geen ‘keukenprins’  – maar het schijnt echt zo te zijn. Niet voor niets zijn de meeste topkoks mannen en duiken de heren en masse de keuken in voor de uitgebreide(re) diners!

Snelle winst

Het is wel te verklaren. Vrouwen zijn zorgzamer ingesteld, koken vaker en meer op de automatische piloot. Mannen gaan voor de snelle winst. Ze willen wel koken maar ze moeten er wél mee kunnen scoren. Bijvoorbeeld als er vrienden komen eten of met de feestdagen. Ze laten zich ook minder leiden door het idee dat eten gezond moet zijn.

Minder seks

Daarnaast wordt koken meestal niet als erg mannelijk ervaren. Onderzoek wijst zelfs uit dat mannen die regelmatig iets in het huishouden doen (koken, wassen) minder seks hebben dan hun ‘luie’ soortgenoten. Daar ligt natuurlijk een eeuwenoude overlevingsstrategie aan ten grondslag (lees ik in het boek Het beest in ons, van Dagmar van der Neut) maar het helpt niet mee om vriendlief achter het aanrecht te krijgen.

KOOKbier

Een poging om de mannen tóch de keuken in te krijgen werd gedaan door Janneke Pieters die het KOOKbier bedacht. Een ‘pakjesvervanger’ in de vorm van bier om mee te koken. Gezonde (en vooral simpele) ingrediënten erbij en voilà, een kind kan de was doen (want die gaan de mannen er natuurlijk niet óók nog bij doen). Geschikt voor drukke, vrijgezelle mannen en voor mannen die door hun vrouw de keuken ingeschopt zijn.

Toetje!

KOOKbier dus. Vast best lekker. En makkelijk. Iets voor Paul misschien. En voor Boudewijn. Maar we zitten nog wel met dat stukje van die kokende mannen en minder seks. KOOKbier of niet, dat scoort niet goed in de meeste huishoudens! Misschien dat Janneke daar ook iets op kan verzinnen? Een speciaal toetjesboekje voor vrouwen wellicht? Iets met aardbeien, room en blote navels?

Foto vond ik hier! Op Esthervuijsters.nl vandaag: even uitrusten!

Year of the bush III “Baardvrouws”

Vroeger hadden we Sinéad O’Connor. Die was cool, met haar kale kop. Nu hebben we Conchita Wurst. Die heeft lang haar en een baard. Wat ging er mis?

Lady Gardens

Wat er mis ging was dat Emer O’Toole in The Guardian The Year of the Bush voorspelde. Ik schreef daar al eerder over (lees YOTB I en YOTB I). Over harige trends en Cameron Diaz, die riep dat haargroei niet voor niets is. En dat afscheren zoiets zou zijn als zeggen dat je je neus niet nodig hebt.

cochintaOpgeschoven haargrens

En het bleef niet bij welig tierend schaam-, been- en okselhaar. Het scheren, epileren en harsen ging volledig in de ban en sommige haren moesten zelfs verléngd worden. Hairextentions, wimperextentions en de nieuwste trend: brow-extentions! Miley Cyrus zette de toon en wij volgen trouw.

Haartje gekrenkt

Maar blijkbaar kan er nog meer (haar) bij. Want waar de Russen thans massaal hun baard afscheren om hun onvrede kenbaar te maken, stemde West-Europa afgelopen zaterdag tijdens het Eurovisie Songfestival massaal op ‘de vrouw met baard’. (Die overigens dan wél weer haar oksels had geschoren, wat ik niet heel erg consequent vind!). Een statement, een persoonlijke boodschap. Mooi hoor. Maar kom op. Met een báárd?! Dat ziet er toch niet uit?!

Baardvrouws

Op Twitter vlogen de grappen je om de oren. “Sturen wij volgend jaar Tante Es?” “Het is doorgestoken baard dit!” en: “Ilse is beter maar het is niet baardig om dat te zeggen!” Ook de foto waarop “Conchita” in een doorschijnende jurk voor het raam staat, trok veel bekijks. Terecht want grappig.

Scheer je weg!

Ik was één van die ‘kritische’ twitteraars. Ik heb niets met zijige vrouwen met baarden. Ik vond het liedje niet leuk en ik vind het belachelijk dat het songfestival is gewonnen door ‘een statement’. Enige voordeel van de ‘tolerantie’ in dezen is dat niemand mij kan verbieden eerlijk te zijn over wat ik van Conchita en haar aanstellerige baard vind.

Afijn. Het mag duidelijk zijn. Wat mij betref is The Year of the Bush nu definitief doorgeschoten. Kappen en ontbossen die handel. Misschien ooit opnieuw beplanten maar nu even niet. Sinéad moet terugkomen.

Ik ga in elk geval alles nú afscheren. Ook een statement. (Nou oké, mijn hoofdhaar niet dan.)

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl vandaag een hilarisch artikel over #verspreekuur

Foto is van site The Guardian, zie link naar artikel.

Werkt Oranje erotiserend?

Dat we van oranje allemaal een beetje raar worden, dát is onderhand wel bekend. Maar wist je dat de zeges van het Nederlands elftal aanzetten tot onveilige seks?

Echt waar.

Het is een tijdje geleden onderzocht en de resultaten waren opvallend! Uit het onderzoek werd ook duidelijk dat mindere resultaten van het Nederlands elftal de seksuele driften negatief beïnvloeden. Na de uitschakeling in de halve finale door Italië in 2000 lag het aantal morning-afterpillen 10 procent onder het gemiddelde peil. Na de zeges op Joegoslavië, Tsjechië en Denemarken lag dat percentage ruim veertig procent daarboven!

Scoren!

Kennelijk raken we opgewonden van een mooi doelpunt. En worden we er nog overmoedig van ook. Of zou het komen omdat er op die avonden (te)veel gedronken wordt? Na een verlies blijf je meestal minder lang in de kroeg hangen. Het kan ook met de overdaad aan oranje te maken hebben, lees ik elders op het net. De kléur oranje staat voor genot, energie, vitaliteit en … seksualiteit.

Zin in wilde seks

Ik bespreek het verschijnsel met een paar vriendinnen. Vriendin A geeft toe dat ze na de euforie van een gewonnen EK of WK-wedstrijd inderdaad méér zin heeft in wilde seks. Maar ze ervaart de kleur oranje daarbij niet als extra erotiserend. “Het ligt echt aan de roes”, zegt ze. “Niet aan de kleur.”

Vriendin B is het met haar eens. “Anders zouden we na Koninginnedag/ Koningsdag toch ook massaal met elkaar de koffer in duiken?” Vriendin A knikt instemmend. Na díe dag heeft ze meestal juist géén zin in seks. Als ik haar vraag of ze daar dan óók een verklaring voor heeft barst ze in lachen uit.

“Ja zeg! Dan zie ik de hele tijd dat hoofd van Koning Willy voor me!”

Meer over Koningsdag? Je volgt me op mijn blog www.esthervuijsters.nl