Wat een uitgekookte Kletsen!


Dat de Kletsen er een geheel eigen vocabulaire op na houden is onderhand wel bekend
.

Menigeen zal zich nog de ‘hooivork’ van Liz, de ‘geloofde’ van Annabel en het ‘putweer’ van de afgelopen tijd nog wel herinneren.
Maar dat de dames er een heel goede réden voor hebben om hun taalcreaties elke dag weer voor mijn voeten te gooien, dát wisten jullie nog niet.

Geeft niet.
Ik wist het zelf ook niet.
Ik dacht gewoon dat Annabel heel spontaan was, wanneer ze het over de Italiaanse griep had of wanneer ze aankondigde later balleres te willen worden. En dat ze toevallig een paar woorden door elkaar haalde als ze onder een ‘gloedhete’ douche stond of ‘een wollen plant’ (Koningskaars) zag.
En wat Liz betreft, dat was gewoon een klein taalwondertje. Vorige week nog, zei ze in bed zo schattig ‘dat ze ergens aan lag te dromen’ en dat, wanneer haar zusje medicijn moest, ik haar maar An-biotica moest geven.

Inmiddels ben ik weer een illusie armer.
Het is allemaal niet zo spontaan. Wat zeg ik, het gebeurt met voorbedachte rade!

Hoe ik dat weet? Simpel. Gisteren, tijdens een etentje bij vriendin, complimenteerde Annabel de gastvrouw met haar servies. Met name de glazen vielen in de smaak.
“Wauw,” zei ze, “coole wijnbakken!”
Het hele gezelschap moest lachen en iemand zei dat ik die uitspraak moest opschrijven.
“Ja,” zei Liz. “Wij zeggen soms zulke dingen, dat doen we omdat mamma dat zo leuk vindt.”
Annabel knikte instemmend. “Dan heeft ze weer wat te schrijven.”

Zes en acht jaar. En ik laat me nu al door ze in de luren leggen.

Advertisements

Think pink!


Het gaat goed met mijn kijkers. Heel goed zelfs.

“Hoe is het zicht?” vroeg de optometrist vanochtend, terwijl hij wat aan een van zijn psychedelische apparaten prutste.
“Geweldig,” zei ik. “Ik zie zelfs dingen die er niet zijn!”
(De optometrist reageerde niet,waardoor een enorme leuke grap wederom verloren ging.)

Nadat alle metingen gedaan waren constateerde de optometrist dat ik 125% zicht had. Hondervijfentwintig procent! Even vroeg ik me af of dat betekende dat ik écht dingen zag die er niet waren, maar de optometrist legde uit dat 125% zicht ‘slechts’ betekent dat je bovengemiddeld goed ziet. Ik heb dus écht een scherpe blik! Wetenschappelijk getest.

Gelukkig maar, want ik moet scherp blijven. Op mijn werk, thuis met de kindjes en achter de computer. Mijn manuscript is weliswaar af – en het is afgelopen week naar een indrukwekkende lijst uitgevers gestuurd – maar ik werk nog aan het laatste hoofdstuk. Dat zou ik eigenlijk pas schrijven als mijn handtekening onder een contract stond, maar ik ben alvast begonnen met het uitwerken van een aantal flashbacks.

Een van de flashbacks behelst de ‘beursgang’ van mijn boek: het moment dat ik het manuscript op TenPages.com plaatste. Wat lijkt dat alweer lang geleden. Vóór de zomervakantie, ná de laseringreep. Met mijn ogen is het daarna steeds beter gegaan, met de zomer ging het steeds slechter. En iInmiddels zijn de kindjes alweer twee weken naar school. Time flies when you’re having fun!

Zodirect moet ik een nieuwe column schrijven AssurantieMagazine, (er staat er inmiddels weer een online) maar niet voordat ik dit stukje op mijn weblog heb geplaatst. Tussendoor check ik elke vijf minuten mijn mailbox, er zou zomaar bericht kunnen komen van een uitgever. Zoals ik al zei, ik moet scherp blijven. Maar ik doe het graag, ik zit prima in mijn – nog steeds iets te ruime – vel. De koffie is lekker en ‘t is bijna weekend.

Je zou bijna denken dat ze een kleurtje meegelaserd hebben, zo rooskleurig zie ik de toekomst.

Penelope Cruz: Spaanse passie

Mooie paarden
Penelope’s hartenveroveringstocht in Hollywood begint in 2000, als ze tijdens het filmen van All the pretty horses het hart van Matt Damon steelt. Op dat moment is Matt volgens haar helemaal perfect: “Matt’s a very special man, he’s funny and he’s one of the most generous people I’ve met in my life. He has no defects.” Matt zat er een beetje blozend bij en wist niet goed wat hij moest zeggen. Schattig hè?

Een kleine maand later had hij zijn spraak weer terug: “Ach, we hebben het allebei veel te druk om echt verliefd te worden”. Dat was dat. Hasta la vista, Matt!

Na Matt stort Penelope zich op Nicolas Cage, die toen net gescheiden was van Patricia Arquette. We vermoeden dat de date een tikje aburrido (gaahaap!) was, want Nicolas belt en belt, maar krijgt geen gehoor meer op zijn telefoontjes.

Un poco advies voor Nic: als je nog eens een date hebt, niet gaan lopen zeuren over je ex!

Vanille in de lucht
En toen kwam het filmen van Vanilla Sky in 2001, samen met Tom Cruise… En de speculaties zijn niet van de lucht, als Tom in dezelfde periode na 10 jaar huwelijk scheidt van Nicole Kidman, én vervolgens gespot wordt met Penelope.

Maar eh, ze hebben niks nada hoor! Tot een half jaartje later hun ‘niks’ officieel wordt. Eh, ja, misschien hebben ze toch een beetje gedate. En het wordt ook echt serieus: er wordt gespeculeerd over een gezinnetje, Penelope trekt bij Tom in en heel de wereld mag meegenieten van hun geluk.

Maar al snel komen er scheuren in dit geluk: Tom neemt Penelope niet mee naar de Oscaruitreiking, omdat ex-vrouw Nicole Kidman er ook is, genomineerd en wel.

Later, als het toch nog best wel gelukkige paar in Sydney is, vertelt Tom dat hij van plan is om de kerst door te brengen bij Nicole en hun twee kids Conner en Isabella. Penelope pikt dit natuurlijk niet, en vliegt inmediatemente terug naar Los Angeles. Alleentjes. Tom komt tot inzicht dat hij toch niet met haar wil trouwen en amper anderhalf jaar nadat deze romance (niet) begon, is Penelope weer alleen.

(G)een geheim
Maar ach, er zijn meer vissen in de zee. Om iedereen eens flink jaloers te maken, gaat Penelope lekker stappen met Orlando Bloom! Ze wilden hun date eigenlijk geheim houden, want ze probeerden heel onopvallend en sneaky weer in hun auto te kruipen.

Helaas vond dit sluipincident plaats voor de uiterst hippe club Hyde in Los Angeles. Een club waar op een gemiddelde doordeweekse avond half Hollywood vertoeft, en dus hele legers paparazzi op de loer liggen. Dan is het toch ietwat moeilijk om secretos te houden. Hoe dan ook, blijkbaar sluipt Orlando niet stiekem genoeg voor Penelope, want hij is niet vaker meer met haar gesignaleerd!

Boefje spelen met Salma
De mannen van de wereld fluisteren opgewonden met elkaar: Penelope heeft een lesbische relatie met Salma Hayek!

Dit naar aanleiding van de film Bandidas, waarin de Latinas twee wilde cowgirls spelen. Een ander soort Brokeback Mountain, maar dan de meest voorkomende mannenfantasie, zeg maar. Om de boel nog wat op te zwepen, kneep Penelope eens flink in Salma’s billen op een persconferentie van deze film. Een slimme zet van Penelope, want de bioscopen liepen vol met mannen die hun stoutste dromen hoopten te zien uitkomen.

In de woestijn
Penelope moet natuurlijk wel door blijven werken en het volgende project is de film Sahara. Met als tegenspeler Matthew McConaughey. En ja, je kunt inderdaad de rest wel raden: De Marokkaanse zandduinen waar ze filmden waren inderdaad heel romantisch en Matthew een lekker ding. En inderdaad voelden ze meer voor elkaar dan alleen collegiale affectie. En inderdaad, toen de film klaar was (en eigenlijk niet echt een succes), was de liefde ook voorbij. Cómo no!

Let love rule!
En toen was Lenny aan de beurt. En ze zijn wáánzinnig verliefd: Rocker Lenny Kravitz en onze Penelope. Het schijnt dat Penelope zelfs een winstgevende fotoshoot liet schieten om met haar rockende lover mee op tournee te kunnen.

Om zijn liefde aan haar duidelijk te maken had Lenny een heel gezellig verjaardagsfeestje georganiseerd voor zijn toen 33-jarige Spaanse schone: eerst gezellig uit eten in de Beatrice Inn in New York en daarna iets meer privé in zijn ‘bescheiden’ New Yorkse appartement.

Maar…
Ook deze liefde zat niet diep genoeg. Penelope wordt opeens weer gesignaleerd met een eerdere lover: Josh Hartnett. (Voor de echte gossip diehards onder ons: Josh deed het eerder met Scarlett Johanson.)

Oké, ze deden hun best om niet herkend te worden: Ze liepen vermomd met hoeden en zonnebrillen over straat, maar dat wekte juist de interesse van menig voorbijganger (en paparazzi), omdat de zon niet scheen!

Eerder dit jaar hadden Penelope en hij zitten zoenen en handjes vasthouden in een intiem New Yorks restaurant. Althans, volgens een ober die hen beloofd had uiterst discreet te zijn. En daarvoor een royale fooi ontving. Ook gingen ze samen op een romantische cruise, waar ze ook hun handjes niet thuis konden houden.

Jamón Jamón
Echt lang kon Josh Penelope niet boeien, want hij werd van z’n plek gestoten door collega Javier Bardem. Jawel: Wederom Penelope’s tegenspeler. Ze hadden elkaar al eerder ontmoet, tijdens het filmen van Jamón Jamón in 1992. De vonken sloegen pas echt over toen ze elkaar nogmaals ontmoeten tijdens het filmen van Vicky Cristina Barcelona in 2007. In de zomer van 2009 werd gefluisterd dat Penelope zelfs zwanger zou zijn, maar dat was (helaas voor Penelope, die al meerdere keren heeft aangegeven dat ze graag kinderen wilt) niet zo.

Gebroken?
Bij de première van Penelope’s film Broken Embraces droeg ze trouwens een knots van een verlovingsring. Zou deze ontembare serial dater dan toch echt gaan trouwen? En is Javier Bardem echt de ware? We wachten het nog even af!

Stemmen

“Natuurlijk ga ik stemmen!”

Ik heb een stemwijzer ingevuld, verschillende sites bekeken en mijn keus gemaakt. Al dat geneuzel over wel of niet stemmen, ik doe daar niet aan mee. Je stem uitbrengen is dé manier om invloed uit te oefenen op wat er om je heen gebeurt.

Afijn, vanochtend lag het stembiljet al klaar. Ik was goed op tijd. Auto starten, radio aan. Leuk liedje! Humtidumtidum. Ik reed de gebruikelijke route. Weerbericht. Rechtsaf. Ik was er bijna. Hé, een praatprogramma over de vermoedelijk opkomst morgen. Wat? Mórgen?

Ietwat gegeneerd reed ik het parkeerterrein bij het stembureau weer af. Tot zover mijn betoog over hoe goed ik op de hoogte ben van wat er in de wereld gebeurt.

Zeg het met bloemen

Bij de groenteboer.

“Dat is dan zesenvijftig euro,” zegt de jongen die me heeft geholpen. Zesenvijftig euro!? Ik schrik me een hoedje. “Tja,” zegt de groenteboer. “U koopt eetbare viooltjes. Die zijn erg duur.”

Een beetje grommend haal ik mijn pinpas door het apparaat. Zesenvijftig euro. Voor een beetje groente en fruit. En een bos violen.

‘Tja,” zegt de groenteboer droog. “U kunt ook wel naar het tuincentrum gaan. Maar daar zijn ze niet zo lekker!”

Hoe de vlag erbij hangt

Zo leuk, dat komende EK!

Niet alleen het spannende gevoel, de gelegenheidsgekte en de oranje M&M’s. Nee, het is vooral de harmonie van Oranje die me goed doet. Even geen economische recessies, terrorisme en vervuild drinkwater. Even gewoon ‘samen sterk’.

En ik steun ze natuurlijk. Onze jongens in Zwitserland en Oostenrijk. Ik draag de leeuw op handen, heb de rood-wit-blauwe schmink al in huis (zo leuk voor de kletsen) en kijk vast in de supermarkten naar oranje franje.

Want ik ben dól op voetbalprullaria. En ik was dan ook behoorlijk in mijn sas met de enorme oranje ‘HOERA’- vlag die ik van een van onze zakenpartners ontving. Mijn collega’s vonden het maar een raar ding. Maar ík hing hem direct boven mijn bureau.

Daarna gebeurde er iets vreemds. In plaats van respect voor mijn patriottisme kreeg ik voortdurend rare blikken toegeworpen. De één na de ander liep grinnikend langs. Ze bleven zelfs verdacht lang rond mijn bureau hangen. Gniffelden. En stelden stomme vragen als: “Goh, Es, carrièreswitch?”

Uiteindelijk was ik het méér dan zat. Káppen met dat pispaalgedoe. “Wat is er aan de hand?” snauwde ik “Heb ik soms wat van jullie ‘an?” Mijn broer wees naar het teken aan de wand. “Je moet even kijken hoe de vlag er bij hangt, Es,” zei hij grijnzend.

Ik draaide me om en toen begreep ik het. Klik hier