Even zag ik het niet meer zitten…

Zo zeg, ik ben er weer!

Dat was een fijn weekendje weg, echt heerlijk! Superrelaxed, geen zak gedaan en toch heel veel. Gezwegen en gesprekken gevoerd op elk denkbaar niveau (puzzels maken met Paul en mijn schoonvader blijft leuk.
“Wat is ‘slap-lant?” “Slapland?”
“Ja. Slap lant. Met een ‘t’.”
“O, een sláplant!”)

Heerlijk hoe de kindjes alleen de hort op gingen. Door het bos, naar het speeltuintje en het springkussen. Nog niet naar het zwembad, dat mag nog niet. Maar met een beetje afwisselen en om de beurt gaan konden we voorkomen dat we allemaal ’t hele weekend in het water lagen.

We bezochten Het Kristalmuseum in Borculo waar de meisjes zelf stenen mochten ‘wassen’ en we gingen voor het eerst met de kinderen bowlen. Echt lang geleden, dat ik dat gedaan heb! Het was heel leuk, vooral toen ik twee keer achter elkaar een strike gooide. Ik heb nu wel spierpijn.

De laatste avond ging ik voor het eten nog even snel een uurtje met de meiden zwemmen. Dat had ik beter niet kunnen doen want na ’s ochtends zwemmen, ‘s middags bowlen (ik tikte ‘blowen’, ach, bijna geen verschil) en urenlang springen op het springkussen waren de dames eigenlijk niet meer de harden.
Tot overmaat van ramp schoot mijn lens dubbel en belandde onder mijn bovenste ooglid. Auw auw auw en kut.
Half blind kleedde ik de kinderen (en mezelf) aan en strompelde ik terug naar het huisje. Paul keek in mijn oog, we zetten de douche erop, niets hielp.

“Eerst ontspannen,” zei mijn schoonmoeder waarop ze me een flink glas prosecco inschonk. Daarna gingen we samen een cryptogram maken. Ik met één oog.

De rest van de familie vond me zo zielig dat mijn glas even vaak werd bijgevuld als er ‘gaat het nog?’ werd gevraagd. En, eerlijk is eerlijk, het ging steeds beter. Ik had steeds minder last van die lens.
Vlak voor we uiteten gingen, de fles prosecco was bijna leeg, voelde ik hem er opeens uitglijden en kon ik hem (met enige moeite want mijn coördinatie was niet meer wat het eigenlijk al nooit was) uitpeuteren. Zo zeg, wat een bevrijding.

De pijn in mijn oog was snel verdwenen.
Ik bleef echter wel de hele avond dronken.


De eerste afbeelding (bovenin!): toch jammer dat Tuffy niet mee mocht! Links: bowlen, rechts: stenen wassen.
De laatste afbeelding: helemaal kapot in de auto naar huis.

Advertisements