Ik droomde dat ik droomde


Om drie uur vannacht werd ik wakker.

Ik ging plassen, nam een slokje water en ik keek even uit het raam. Tot mijn verbazing was de hele wereld wit. Kleine vlokken dansten in het licht van de straatlantaarn en het boompje in de voortuin glinsterde zilverachtig.

Droomde ik? Kwam het door het boekje “The Night before Christmas” dat ik gisteravond wel vier keer aan de Kletsen had voorgelezen? Of had de tijd een sprongetje gemaakt en was het opeens kerstavond?
The moon on the breast of the new-fallen snow
Gave the lustre of mid-day to objects below,

Zoiets?

Ik keek naar naar die mooie, stille, witte wereld tot ik het koud kreeg. Snel kroop ik weer in bed alwaar ik direct weer in slaap viel. Ik droomde over kerstbomen, cadeautjes en vrede op aarde. Een paar uur later werd ik gewekt door het rauwe geluid van de wekker. De droom smolt en eindigde zoals hij was gekomen: op kousevoeten.

Ik zag het meteen toen ik mijn tanden ging poetsen. De witte wereld was weg. Er was geen sneeuw, er waren alleen druppels en jachtige parapluutjes. Het licht van de straatlantaarn scheen niet langer sprookjeachtig maar weerkaatste treurig in de plassen.
“Bah, wat een vies weer,” zei Paul toen we samen aan het ontbijt zaten.

“Vannacht sneeuwde het,” mijmerde ik. “Het was helemaal wit buiten. En het licht van de lantaarn scheen zo mooi op het boompje in de voortuin. Het was prachtig, net Kerstavond.”
“Nou,” zei Paul. “Dat zal je wel gedroomd hebben.”
Ik wierp een blik uit het raam, richting de trieste natte straat.
“Ja,” geeuwde ik. “Dat zal dan wel.”

Op dat moment wees Liz naar buiten, naar een hoekje tussen de schutting en de boom.
“Kijk!” zei ze verbaasd. “Daar ligt een hoopje sneeuw!”

NB
Op de blog van Maaike kan je meedoen met een leuke wedstrijd. Raad de leeftijd van de moeders van de bloggers (tezaam) en win een leuke prijs! Voor elke reactie doneert Maaike tien cent aan (de actie van) Serious Request

Advertisements