Eerste Kerstdag

Dat is ook wat!

Heb ik hele mooie teksten in gedachten, is mijn Blog in kerststaking! Al die mooie kerstwensen van een tijdje geleden, ik kan ze (nu) niet lezen, laat staan erover schrijven. Lastig, maar Kerst blijft Kerst en zonder mijn blog is Kerst nog net zo mooi.

Onze Kerstavond was overigens een groot succes. Na een borreltje bij de buurvrouw kwam ik thuis in een heerlijk warm huis; Paul had de openhaard aangestoken en de kletsen zaten zoet te puzzelen. Snel maakte ik een soepje (voor de geïnteresseerden; bloemkoolsoep en iedereen wilde een refill) en daarna kon de pret beginnen; de chocoladefontein kwam op tafel.

Het duurde even voordat de samenstelling van de chocolade goed was, maar uiteindelijk was het alsof we in een scène uit Sjakie en Chocoladefabriek beland waren. Stromende chocolade, wat en weelde! De kletsen vonden het geweldig, ze klommen op de tafel om er beter bij te kunnen en haalden peer, aardbei en marshmallows door het bruine goedje.

Afijn, het moge duidelijk zijn; na afloop kon iedereen in bad. Vooral Annabel want halvewege het ‘diner’ was ik haar gaan bodypainten (ik zei nog tegen Paul; “Wij kunnen er vanavond ook nog leuk mee spelen!”) dus ze zag eruit als een schoffie dat door de modder had liggen rollen. Zelfs haar haar zat onder.

Na het bad lazen we, in pyjama, kerstverhaaltjes bij de kerstboom. The night before Christmas en Rudolf the red noses rendeer. Ja, ik houd van traditites. En uiteindelijk legde ik de kletsen op bed. De engeltjes sliepen binnen een minuut.

While visions of sugarplums danced in their heads.