Over de wetten van Murphy en het blauwe led licht

Anything than can go wrong, will go wrong.

Ik had gisteren mijn dag niet. Sterker nog, ik had mijn week niet. Alles ging mis, niets was zoals het moest zijn én ik had aan de lopende band ruzie met Newton, Murphy en andere humeurbepalers.

Bank met polio

Het begon maandag al. Er zou iemand langskomen – tussen twee en vier – om naar de poten van onze bank te kijken. Inderdaad, onze nieuwe bank. Die heeft namelijk polio. (En nee, wij zijn geen standaard obese familie, noch doen wij circusacts op de bank!). Om tien voor vier stond de ‘meubelspecialist’ voor de deur, om vijf voor vier was hij weer weg. Diagnose: bank terminaal. Amputatie gewenst. Binnen zes weken bericht. Zes weken?! En de vloer is nu al helemaal beschadigd!

Oppassen nu!

De volgende dag hoorde ik van Paul dat hij weer naar Rusland zou gaan. Precies in de week waarin ik 101 dingen gepland had. Die kon ik allemaal gaan afzeggen. Of ik moest oppas regelen. Dat laatste ging best aardig, tot de oppas even later mailde dat ze ‘toch niet kon’. Argh!

Het onzekerheidsprincipe

Het gevolg van alle irritatie was dat ik mijn ruimtelijk inzicht verloor. Nou ben ik motorisch al niet zo’n held, maar als ik gestrest raak dan krijg ik last van ‘het onzekerheidsprincipe van Heisenberg’ (ingewikkeld verhaal, iets met positie bepalen versus snelheid). Ik denk dat Murphy daar ook wel een wet over heeft. En zo niet, dan had hij die moeten hebben.

Natuurwetten vs Esther

Het is een feit. Ik heb het af en toe aan de stok met de natuurwetten. Waarom valt alles toch in godsnaam naar beneden? Kan het niet gewoon in de kast vallen, waar het hoort? En waarom draait de aarde niet wat langzamer, waardoor we wat meer dan 24 uur per etmaal hebben?  En hoe zit het met massa vs gewicht en het proces van permanente uitdijing? Mijn weegschaal en mijn lijf doen echt véél te braaf mee met al die wetmatigheden en principes.

Uitvinding!

Kortom. Heel leuk dat we weer een nobelprijswinnaar in de categorie natuurkunde hebben. Maar wanneer komt er nou eens een wetenschapper die ontdekt hoe we bepaalde natuurwetten kunnen omzeilen? Want echt, blauw ledl icht is leuk (en vast ook heel handig), maar een apparáát dat de zwaartekracht blokkeert! Dát zou pas een uitvinding zijn!

Foto komt van hier en wil je meer lezen, bijvoorbeeld over de GOEIE dingen van deze week, dan klik je hier!

Stop met elkaar ophemelen via Facebook (en negen andere tips to stay connected)

Als je elkaar al wat langer kent is het soms lastig om tijd voor elkaar te maken.

En ‘werken’ aan je relatie klinkt ook meteen weer zo zwaar. Ik zie mezelf al op de sofa liggen. Nee dánk je. Beter: op de site van het Amerikaanse tijdschrift Redbook vond ik een leuk, light lijstje met tips ‘how to stay connected’. Voor een lange en gelukkige verkering.

Voor het hele artikel klik je hier, ik vatte het voor jullie samen.

  1. Stop met elkaar ophemelen via Facebook. Het is nutteloos én vervelend voor (single) FB-vrienden. Geef elkaar liever de complimenten IRL. Op die manier is het oprecht én intiem.
  2. Vertel het hém als eerste als er iets grappigs gebeurt. Mail, of bewaar het verhaal voor thuis. Niet meteen op Twitter knallen of je vriendinnen appen. Mensen die samen lol hebben om iets, verstevigen hun band.
  3. Kap met #Trowbackthuesday en ga op zoek naar échte oude herinneringen (ouderwets zoenen achterin de bios? Best spannend!), beleef ze, zoek ze op. Weet je nog, dat kroegje van vroeger? Zit er vast nog wel.
  4. Skip de vaste cadeaumomenten (ben je nou alweer jarig?! Wat? Moederdag?) en kies een maandthema (FoodyFebruari, SexySeptember). Wissel cadeautjes uit en wees origineel. Leuk en je hoeft niet bang te zijn dat hij (of jij) de trouwdag vergeet.
  5. Geef elkaar vaker een knuffel. Dit stimuleert de aanmaak van oxytocine, een stofje waar je blij van wordt. Heeft een positief effect heeft op je zelfvertrouwen en dat is weer goed voor je relatie.
  6. Zoek een gezamenlijke hobby. Niet te vinden? Heus wel. Voeten masseren tijdens het voetbal, wijnproeverijtje met hapjes, fietsen naar een leuke bestemming. Zoek en gij zult vinden.
  7. Stuur het hele jaar door ‘Valentijntjes’. Kaartje, appje, verrassing (en af en toe een hint zodat hij ook uit z’n comfortzone komt). Briefje onder kussen, zakje drop in zijn auto, gewoon even creatief zijn.
  8. Stuur elkaar gekke foto’s via snapchat. Leuk & na tien seconden gedelete!
  9. Vier vaker een feestje. Ken je die reclame nog van dat stel dat de bank verplaatste en dat reden voor een feestje vond (“We hebben eindelijk een gezellige woonkamer!”)? Neem daar een voorbeeld aan.
  10. Sla het romantische diner voor twee over en spreek vaker af met vrienden. Uit onderzoek blijkt dat de feedback van anderen een boost is voor je relatie. Je ziet alles door andere ogen en negen van de tien keer levert dat een goed gevoel op.

Vooral met punt 1 ben ik het erg eens. En over punt 4 moet ik nog even nadenken. MoodyMarch lijkt me géén goed idee maar wat dachten jullie van MagischMaart? Of MaximaalMaart? MuziekMaart, MooieMaart, MijlpaalMaart? En voeten masseren tijdens voetbal? Ik ben voor. Nu hij nog.

Foto vond ik hier. Meer lezen? Klik door naar Esthervuijsters.nl voor nieuwe blogs!

Seksuele opvoeding op een briefje

Op het eiland Mangaia in de Stille Oceaan komt – naast de mens – slechts één zoogdier voor. De Tongavleerhond. Maar dat is niet het enige opvallende aan dit zogeheten ‘oudste’ eiland in de Pacific….

Op een oude fiets…

Op Mangaia heerst een ‘open’ sekscultuur. Men juicht het hebben van wisselende contacten toe. Moeders zijn er trots op, wanneer hun dochters meerdere partners hebben en jongens krijgen vanaf hun dertiende ‘seksuele opvoeding’ van een oudere vrouw. De aandacht gaat hierbij vooral uit naar tederheid en orale seks. De jongens leren ook dat een vrijpartij minstens vijftien minuten moet duren en dat de vrouw hierbij twee tot drie keer een orgasme moet hebben.

Vervelende reputatie

Intimiteit komt meestal achteraf op Mangaia (zoenen is niet populair) en als een vrouw onbevredigd blijft, zal zij haar man verlaten en het nieuws aan iedereen op het eiland vertellen. So I’ve heard. Het enige dat de man dan nog kan doen, is nog meer zijn best doen om van die vervelende reputatie verlost te raken.

Allemaal naar Mangaia?

Beter van niet. Niet alleen is het  51 km² grote eiland nogal snel vol en gaan kokosnoten als basisvoedsel vervelen, en is er momenteel ook sprake van een rupsenplaag op de Cook-eilanden. De beesten zitten echt overal. Desalniettemin, de ‘opleiding’ en de nadruk op het vrouwelijk orgasme, dáár kunnen we in de Westerse rang-pats-boem-landen nog wel wat van leren. Uit recent onderzoek blijkt immers dat 45% van de mannen altijd klaarkomt tijdens de seks, tegenover slechts 9% van de vrouwen. Gaat er toch iets niet helemaal goed, lijkt me.

Seksuele opvoeding

Leren hoe je partner te behagen is belangrijk. Voor zowel mannen als vrouwen. Maar hoe leer je zoiets? Anno 2014 ‘grijpen’ we snel naar de computer. Levert dat iets op? Misschien vinden we een dubieuze site over de Kamasutra, maar verder? Zoek je op internet, dan kom je al snel uit op porno. Deze moeder zag daar vooral een gevaar in. Om haar zoon te waarschuwen, te beschermen én om hem voor te bereiden op het échte (seks)leven, schreef ze hem een brief. A letter to my son about porn. Misschien niet het leukste onderwerp om met je kinderen te bespreken, maar wel belangrijk.

Dus?

Heb je kinderen (M/V, maar misschien vooral M) in ‘de’ leeftijd, vind je een gesprek over dit onderwerp moeilijk en ben je niet zo’n schrijver, schotel hem of haar dan deze brief eens voor.

Prachtig, liefdevol geschreven. En een stuk goedkoper dan een ticket naar Mangaia.

Meer Esther? Op www.esthervuijsters.nl lees je hoe vermoeiend een weekendje weg kan zijn.

I (dis)like you: digitaal ruziemaken voor beginners

Digitaal ruziemaken een nieuwe relatietrend!

Ha! We hebben een nieuwe trend! En nee, dit keer heeft het niets met vreemdgaan, flirten of seks te maken. Nee, het nieuwste op relatiegebied is: digitaal ruziemaken. Ah, leuk, ruziemaken! Weer eens wat anders.

Mokkend naar kantoor

Digitaal ruziemaken schijnt behoorlijk ‘in’ te zijn. (Is er al een cursus voor? Nou?) Gingen we vroeger mokkend naar kantoor om daar weer tot onszelf te komen (best wel handig want tegen de tijd dat het avond was deed iedereen weer normaal), gaan de verwijten nu via whats app en e-mail gewoon door. En – je voelt hem vast al aankomen – mannen gaan daar heel anders mee om dan vrouwen.

I (dis)like you

Onderzoekers van de Brigham Young Universiteit ontdekten dat mannen meer neigen tot aanvallen, terwijl vrouwen liever sussen. Volgens de onderzoekers: “Vrouwen sturen in een ruzie vaker berichten waarin ze excuses aanbieden en waarmee ze het conflict willen oplossen, mannen sturen berichten om emotionele intimiteit te vermijden.”

Beter live ruziemaken

En, schiet je er wat mee op? Met digitaal ruziemaken? Nee, natuurlijk niet. Stellen die zich hierin verliezen zijn minder gelukkig in hun relatie en praten de dingen niet goed uit. Ze gebruiken vaak harde woorden en missen de non-verbale signalen. Niet heel handig als je nader tot elkaar wil komen, aldus de onderzoekers. Dus: is er gezeur, laat je smartphone en mailbox dan even met rust. Ruziemaken kan je beter ‘live’ doen.

Nijdig sms’je?

Trouwens, nu we het tóch over de digitalisering hebben, Paul zit al uren te Candy Crushen op de bank. Hij zou koken maar hij maakt geen aanstalten! Daar baal ik flink van. Zal ik hem een nijdig sms’je sturen? Gewoon, vanaf mijn plek achter de laptop? De neiging is groot want ik ben érg trendgevoelig!

Toetje

Ach nee. Laat ik het maar gewoon zéggen tegen hem. Kom eens met je luie reet van die bank af. Af en toe (live-)ruziemaken is tenslotte goed voor je relatie. (Live-)goedmaken ook. Maar dat doen we dan wel ná het eten!

Ja! Ik ben er weer! Terug van weggeweest! Waar ik was? Je leest het hier! 
De foto vond ik hier

Met de billen bloot

Jippie, er komt er een einde aan de recessie!

En dat is goed nieuws voor onze billen. Huh? Billen? Ja. Billen. Er is onlangs namelijk een onderzoek gedaan, naar de staat van openbare wc’s in Nederland. Dat onderzoek werd uitgevoerd door vakblad Service Management en hygiëneaanbieder Tork. En de conclusie? Wil je niet weten.

Entero-wat?

Of misschien toch wel. Dan weet je tenminste waaróm je altijd boven de (openbare) WC moet hangen, in plaats van erop te gaan zitten.  Het zit zo: slechts 29 procent van de openbare wc’s in Nederland is bacteriologisch schoon. Een op de vijf wc’s bevat de Entero-bacterie, afkomstig uit ontlasting. Dus: mensen die op ’t gemaeck gaan zitten lopen risico op buikgrijp en andere ongemaecken (én pukkels op hun billen heb ik gelezen).

Jakkes. Ja, inderdaad, jakkes. Ook kraan-, spoel- en deurknoppen zijn veelal bevuild met de Entero-bacterie. En de meest smerige wc’s zijn die in de ziekenhuizen. Tja, alsof er daar nog niet genoeg ziektes rondhangen.

Openbare toiletten

En wat heeft de recessie daar dan mee te maken? Nou, hoofdredacteur Ronald Bruins van Service Management vermoedt dat de slechte staat van ziekenhuis-wc’s het gevolg is van bezuinigingen en daar kan ik me wat bij voorstellen. Dus. Ik ben heel blij dat er een einde komt aan de recessie.

Want einde recessie betekent einde bezuinigingen! Kunnen de toiletjuffrouw en schoonmaakster weer terugkomen en kunnen wij weer gerust met de billen bloot bij de HEMA, V&D of in het ziekenhuis.

(Evengoed blijf ik er wel boven hangen, zeker nadat ik de Entero-bacterie even gegoogeld hebt. En jij? Hang jij altijd? En doe je dan ook met je ellenbogen de deur open?)

Meer nieuws? Op www.esthervuijsters.nl vind je vandaag weer een erg actuale nieuwsblog.

Esthers Weekoverzicht

“Werkenden ontzien!” kopte de krant vanochtend.

Nou, ik heb mezelf vanochtend níet ontzien. Ik ben superdruk! Niet alleen met het wassen van de bedden (voor jullie wellicht niet zo interessant) maar vooral met een nieuwe rubriek op mijn eigen website: Esthers Nieuwsoverzicht! En dát is wel interessant. En grappig. En een leuke mix van belangrijke nieuwsfeiten, mijn mening en mijn privé.

En daarom vandaag ook op Vrouwonline.nl – een site die toch bovenop het nieuws zit – even aandacht voor deze nieuwe rubriek, lees ‘m voor de grap eens hier (klik) en vergeet niet om volgende week maandag terug te komen voor meer!

Morgen lees je hier weer ‘gewoon’ een nieuwsblog. Waar we het dan over gaan hebben… lees je morgen.

Broodje Poep

Ik weet niet hoe het bij jullie is, maar míjn kinderen eten dus écht geen vlees meer.

Sinds het vlees- en poepschandaal uitgebreid in beeld is gebracht door Het Jeugdjournaal, wordt elke worstje hier met argwaan bekeken. Zelfs een blikje leverworst is verdacht. En dan kan ik aankomen met het verhaal dat poep wel de minste is van al onze voedselproblemen – de vele kunstmatige toevoegingen zijn een veel groter issue – maar daar wordt natuurlijk niet naar geluisterd. Het was op het journaal, dus het is waar. Vrij naar Camera Obscura.

Lekker tijdens de barbecue

En dus hebben we een probleem. Want ik ben er weliswaar helemaal vóór om mínder vlees te eten (laten we wel wezen, tevéél vlees is niet goed voor je, met of zonder poep) en de boel hoeft zeker niet te worden ingekocht bij de lokale kiloknaller, maar het is nou ook weer niet zo dat elke hamburger ‘een hoop stront’ is, zoals Liz laatst zo fijntjes opmerkte tijdens een barbecue bij opa en oma. (Waarop Annabel er nog een schepje bovenop deed (heu, leuke beeldspraak) door te zeggen dat ze nu zeker ook haar handen niet meer hoefde te wassen voor het eten.) Bovendien, welbeschouwd zit aan heel veel dingen poep en die heel veel dingen komen óók ons systeem binnen.

Poep in je ogen

Maar goed. De dames – ze waren al vogeltarier – willen nu alleen nog maar vis eten. Dat de oceanen in 2048 leeggevist zijn als ze we in dit tempo doorgaan met schubjes verzamelen, daar hebben ze geen boodschap aan. Ook zijn ze niet onder de indruk van mijn verhaal over de hoeveelheden gif die we doorgaans in vis aantreffen. (Alleen haringen blijft qua gif onder de norm van het RIVM heb ik begrepen, maar ja, die lusten ze dan weer niet.) Nee, poep is een codewoord. Stront aan de knikker en poep in je ogen, niet voor niets zijn er tientallen uitdrukkingen met een luchtje eraan.

Ten einde raad – ik heb voor vanavond een stoofschotel met rundvlees gepland – leg ik uit dat vis vol zit met dioxine en mythylkwik. En ik ben net bij de gevaren van een serieuze kwikvergiftiging aangekomen (“daarvan slaan je hersens op hol!”) als ik plotseling word onderbroken door Annabel. “Dioxdinges? En wat-voor-kwik? Nou mamma, dat klinkt toch echt lang zo erg niet als….poep!”

Tja. Let’s face it. Van poep kan ik niet winnen. Serieus shit it is. Ik denk dat ik voor vanavond maar een ei kook. Daar zit ook poep aan, het komt namelijk uit een kippenkont, maar dát is tenminste niet op het Jeugdjournaal geweest.

Meer Esther? Like mijn pagina op Facebook (klik) en je wordt op de hoogte gehouden van al mijn blogberichten.