Hang ‘m high


En toen de boom ging, kreeg Paul het pas écht op zijn heupen!

Binnen de kortste keren had hij twee aanhangwagens zand weggeschept, nieuwe borders gemaakt, bilzen gezaagd, gras gelegd en een paar palen de grond in geslagen.

Vandaag plukten we daar de vruchten van. Vanochtend om elf uur belde de meneer van de pakketjesservice aan: onze nieuwe ‘familie’-hangmat was gearriveerd! Hadden wij even mazzel dat de kinderen hier net een week vrij waren en dat het ongeveer dertig graden was?! De hele dag hebben ze in de hangmat gespeeld, ze vonden het geweldig!

Relaxed voor mij? Welnee, ík stond de gehele dag de hangmat de duwen. (Waren we nét van de schommels af, had ik dit weer?!) Toen ik even met de buurman (over de schutting) stond te praten, en de kinderen de hangmat verlieten, had ik dat niet eens in de gaten. Stond ik gewoon een lege hangmat te duwen! (Volgens de buurman had ik last van het lege-hangmat-syndroom.)

Afijn, een succes dus, de hangmat. Of eigenlijk, de hele (nieuwe) tuin! Hieronder zie je Annabel in de hangmat. Wat wordt die meid lang he?!

DesIndes

In de schemerige lounges, de salons of aan de bar met franje is iedereen welkom: van spijkerbroek tot 3-delig fluweel.

Of het nu 7 uur in de ochtend of 1 uur ‘s nachts is, de hele dag kunnen zij peuzelen van prachtig vormgegeven hapjes met kreeft en kaviaar, de overbekende high-tea of een uitgebreid sterrendiner met salade met kreeft Parijse stijl, macaroni van mosselen en saffraan en vijgen uit de oven met een zabaglione van laurier en champagne.

Iedereen, hip jong en mijmerend oud, krijgt de service van weleer in een interieur waarin de sfeer van vroeger is gecombineerd met weldadige luxe van vandaag. En daarna kun je heerlijk wegzakken in een van de koninklijke kamers of zoeken naar sporen van Roosevelt, Mitterand of Lee Towers. Hoera voor deze metamorfose! 

Adres:
DesIndes
Lange Voorhout 54-56
Den Haag
Telefoon: (070) 361 23 45

Marmer I

Paul heeft (weer) een nieuwe hobby.

Sinds kort bezoekt hij veilingsites. Nou is bezoeken het probleem natuurlijk niet. Het bieden wél. Dagelijks ontdekt hij zaken – voor een prikkie – die bést noodzakelijk zijn in ons huishouden. (We noemen een ultrasonore douche, een zaagtafel en een partij golfschoenen.) Tot nu toe kon ik hem steeds tegenhouden, maar een week geleden is het misgegaan.

Ik deed net de kinderen in bad toen hij opgewonden de badkamer binnenrende. “Het is gelukt, ik héb het!” “Je hebt wát?” vroeg ik verward. Was zijn GVB zojuist door TNT bezorgd? Zijn nieuwe auto? Of had ik iets gemist waarover ik eigenlijk heel enthousiast moest zijn? Ik keek hem verwachtingsvol aan. “Twee kuub marmer!” zei hij. Met een stralend gezicht.

O ja. Die marmeren tegels. Daar had ik hem over gehoord, dat was waar ook. Die wilde hij in de kelder gaan leggen. Heel praktisch vond hij. (Ik had nog gezegd: “Het is een souterrain, geen balzaal!”.) Zou heel veel licht en ruimte geven. Makkelijk schoon te houden. (Alsof iemand hier de kelder schoonmaakt!) Zou huis in waarde doen stijgen.

In eerste instantie wilde hij de boel zelf gaan ophalen. Maar nadat hij had ontdekt dat de partij ergens in bijna-Duitsland lag opgeslagen, schakelde hij toch maar een vervoersbedrijf in. De hele week was hij in blijde verwachting.

En nu is het zaakje gebracht. Het ligt momenteel de voortuin aan een verzakking te helpen. “Hoe ga je dat eigenlijk aanpakken?” vroeg ik vanochtend. “De kelder staat vol met zooi.”

“Wacht maar af,” zei hij geheimzinnig.

Thumbs up!

We zijn de 300.000 gepasseerd.

Niet zonder slag of stoot mag ik wel zeggen. De laatste tijd vertoont de site wat kuren. Regelmatig een ‘debug’ waardoor alle weblogs blokkeren. En ook reageren gaat de laatste tijd niet zo soepel. Elke dag krijg ik wel een paar mailtjes over de één of andere functie die niet opstart.

En dat is balen. Voor mij, omdat ik dan niet kan vertellen hoe koud het werd toen alle verwarmingsknoppen werden vervangen. En hoe leuk het was om weer sushi te maken bij vriendin C. Hoe ik heb moeten lachen om Lizzy, die aankondigde fan te zijn van “Tante Lease Pais” (Totally Spies).

En het is balen voor jullie. Want jullie klikken niet voor niets op Vrouwonline. Jullie willen lezen. En nog fijner, jullie willen reageren. En het is rete-irritant als dat dan niet kan. Dat weet ik heus wel, want ik lees óók andere blogs. En dan baal ik ook, als ik telkens een foutmelding krijg.

Kortom, tijd voor een grote beurt. De redactie is er al mee bezig, mailden ze. Tot die tijd hoop ik dat jullie gewoon blijven komen. En dat jullie blijven reageren.Want niets is zo frustrerend als een blog zonder reacties.

Hierbij dus voor jullie allemaal een pluim op de maandagochtend. En ik zou zeggen, op naar het half miljoen!

Wat raar

‘Wat raar,’ denk ik ineens.

Wat raar, dat dit mijn huis is. Wat raar dat ik hier woon.

Wat raar dat ik zelfstandig ben. Wat raar dat ik een man heb.

Wat raar van die twee kinderen.

Wat raar dat ik ‘volwassen’ ben. Wat raar en serieus.

Wat raar dat het zo goed gaat. En dat ik daar niet bang van wordt. Wat raar van die verantwoordelijkheid. Wanneer is die gekomen?

Wat raar dit ik dit denk.

Wat raar dat ik dit deel met u. Wat raar, wat raar, wat raar.

Heeft u dat nou soms ook?