Keuzestress en afscheid

Of het nou gaat om het boeken van een vakantie, het uitzoeken van een telefoonabonnement of het samenstellen van mijn nieuwe keuken, steeds vaker zit ik met het zweet in mijn bilnaad. Omdat ik niet kan kiezen.

Keuzestress. Al voordat ik wist dat er een woord voor bestond had ik er last van.

“Kan ik dit niet uitbesteden?” roep ik regelmatig gefrustreerd. Waarop Paul dan zegt: “Natuurlijk, kies maar iemand uit!” Argh!

Het (aller)beste

Het is een feit. We hebben gewoon teveel keuzes. En ik weet niet hoe dat met jullie is, maar ik lijd daar onder. Teveel keuzes hebben verlamt, zegt psycholoog Barry Schwartz. “Was er maar niet zoveel,” zegt hij, “dan waren we gelukkiger”. En dat is niet zomaar een verzuchting, dat is een wetenschappelijk inzicht.
We hebben een natuurlijke neiging  om te zoeken naar het beste. Want alleen het beste is goed genoeg. Toch? “Nee hoor,” zegt Schwartz. Van al dat zoeken kan je écht gek worden. Gek. Of gékker, denk ik dan. Maar natuurlijk hebben we ook hierin een keus (haha) zegt Schwartz.  “Durf te gaan voor goed genoeg is in plaats van altijd het allerbeste”, zegt hij deze week in de Volkskrant. “Niet alles hoeft meteen perfect te zijn. Haal die druk van de ketel.”

Voornemen

Mensen, ik geloof dat ik mijn ultieme goede voornemen te pakken heb! Dit jaar ga ik voor ‘goed genoeg’. Bijsturen kan altijd nog. En of er nou vierkante of gebogen greepjes op de nieuwe keukenkastjes komen, het geheel wordt evengoed heus prachtig.

En tenslotte

Ook schrijven voor verschillende platforms is een keuze. In 2015 gaat er in dat opzicht wat veranderen. Ik stop bij Vrouwonline en verleg de focus naar mijn eigen blog. Wel blijf ik schrijven voor Sanoma. Waar? Bij Libelle! Als je mij wil blijven volgen, dan kan dat hier, op mijn eigen site of je volgt me via mijn facebookpagina.

Dit was in elk geval mijn laatste blog hier op Vrouwonline. Allemaal bedankt voor het (mee)lezen en tot snel elders!

Is het nou gezeik of niet?

Dat vuurwerkverbod, dat lijkt wel wat op die zwartepietendiscussie.

Aan de ene kant vind ik het vooral gezeik, aan de andere kant zit er natuurlijk wel wat in. In beide gevallen is er soms sprake van korte lontjes en kunnen omstanders in de problemen komen. En problemen, die willen we niet. Ik niet tenminste.

Vuurwerkverbod?

Wat betreft het vuurwerk betreft neig ik sowieso steeds meer naar ‘afschaffen’. Ik heb jaren geroepen dat we ‘maar gewoon een beetje moesten opletten’, dat vuurwerk gewoon erg leuk is, maar ik besef nu dat er toch wel wat meer aan de hand is. Als 90% van de slachtoffers omstanders betreft, dan gaat dit allang niet meer over een stelletje onverantwoordelijke branieschoppers.

Explosiegevaar

En het is – inderdaad, net als Zwarte Piet – ook niet meer van deze tijd. Open vuur, explosiegevaar. Het mag zo ongeveer nergens meer, er zijn veiliger alternatieven (vanuit de gemeente) en eigenlijk kost het ook gewoon teveel geld. Een paar sterretjes oké, maar zomaar honderden euro’s de lucht in knallen? Belachelijk.

Hypocriet

Paul is het met me eens. Desalniettemin ‘doet’ hij dit jaar gewoon nog vuurwerk met de meiden. Weliswaar met brillen op, maar hij kóópt het wel. “Dat is toch wel hypocriet”, zei ik hem nog, “dat je wel voor een verbod bent, maar het wél gaat halen!” Daar had hij eigenlijk geen antwoord op. Sterker nog, hij had geen tíjd om antwoord te geven want hij ging met die meiden naar de Action om vuurwerk te halen.

“De Action?!” riep ik verontwaardigd.
“Daar moet je niet heengaan, dat is echt een foute winkel! Allemaal veel te goedkoop spul uit derdewereldlanden, gemaakt door kindertjes in onveilige fabrieken, waarmee hier óók nog eens de markt wordt kapotgemaakt!”
“Tja”, zei Paul droog. “Min maal min is plus. Laten we het daar maar ophouden.”

Volgend jaar….

Pfff. Hopelijk is er volgend jaar – naast een garde gekleurde Pieten – sprake van een vuurwerkverbod én een aantrekkende economie. Dan lossen we een hoop problemen in één keer op. Dunkt me.

En jullie, komt er bij jullie dit jaar nog vuurwerk aan te pas?

Foto geleend hier en wil je meer lezen van mij? Op www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over… mijn puberdochter.

“Jouw hamburger is ook niet bepaald duurzaam!”

Annabel (9) heeft iets gehoord.

Zonne-energie is duurzaam: het raakt niet op en er komt geen broeikasgas bij vrij. En dus wil Annabel nu zonnepanelen. Voor Kerst. (Ik zei nog: “Waar is de tijd gebleven dat kinderen gewoon een pop vroegen?”) Twee stuks. Op het dak.

Zonnepanelen op school

School krijgt ook zonnepanelen. En er zijn lessen geweest over ‘duurzaamheid’, en ‘het milieu’. Toen ik niet direct mijn portemonnee greep – ‘lieverdje, zonnepanelen zijn nogal duur, dus misschien moeten we daar even mee wachten’ – kreeg ik de wind van voren. We moesten goed voor de aarde zorgen en deze netjes achterlaten voor onze kinderen. Sowee! Milieuactivistje-in-de-dop dit!

Hamburger

Paul probeerde de zaak te redden door de bal terug te kaatsen. “Jouw hamburger is ook niet bepaald duurzaam hoor!” zei hij. “Want die komt van een koe en koeien zijn met hun scheten verantwoordelijk voor een groot deel van het gat in de ozonlaag.”

“Jij laat anders ook behoorlijk wat scheten”, zei Annabel nuffig.

Andere oplossingen

Een paar dagen later kwamen de zonnepanelen weer ter sprake. Of we echt geen zonnepanelen konden nemen, want dan zouden we echt iets goeds doen voor de aarde. En juist met Kerst moest je goede dingen doen. “Misschien over een tijdje”, zei ik. “Als de techniek wat goedkoper is.” Ik stelde voor om in plaats van zonnepanelen voor nu ándere duurzame oplossingen te bedenken.

Minder vlees

“Jij kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat de lichten uit zijn als je de kamer uitgaat. En misschien minder lang douchen. De oplader uit het stopcontact als je ipod is opgeladen.”
“Precies”, viel Paul bij. “En minder vlees eten. Géén hamburgers meer!”
Dat laatste viel niet lekker. “Maar hamburgers zijn harstikke lekker!” riep Annabel. Gevolgd door: “Dat vind ik nou zo flauw van jullie. Dan heb ik een goed idee en dan komt het er weer op neer dat ík iets niet mag!”

“O jee”, zei Paul bezorgd. “Ik geloof dat ze het leven begint te begrijpen!”

Meer lezen van mij? Op mijn blog www.esthervuijsters.nl lees je alles over korte lontjes en kerstwensen.

Waarom doen we niet gewoon aan Kerstspreiding?

December is bést een drukke maand.

Niet alleen omdat je zoveel móet, maar gewoon, omdat zovéél mensen zoveel moeten. Dus: file onderweg, rijen voor de kassa en winkels waar je je kont niet kunt keren.

Bepotelen

Cadeautjes bestel ik zoveel mogelijk online. Maar dat werkt natuurlijk niet altijd. Soms moet ik het leuks gewoon even bepotelen voordat ik weet of iets geschikt is voor (schoon)moeder, man of kind. Of ik wil in een tijdje in de etalage loeren om inspiratie te krijgen. Maar ja, daarin ben ik niet de enige.

Geen keukenprinses

Ook wat eten betreft is december één groot drama. Ik ben geen keukenprinses en áls ik dan een keertje iets bijzonders maak (rosbief is bij mij al heel exotisch), dan wil ik er wél een leuke versiering bij. Het recept roept om dingen als mierikswortel, steranijs en guavepitten. En dat terwijl ik doorgaans al moeite heb met het vinden van een pak melk. Tel daarbij op: een ramvolle supermarkt en een volkomen onduidelijk boodschappen-navigatiesysteem en ja, een paniekaanval ligt op de loer!

Hysterische toestanden

En dan heb ik het nog niet eens over school gehad! Over de hysterische toestanden die dáár aan de kerstvakantie vooraf gaan. Iets maken voor het kerstdiner, nette (als het even kan nieuwe) kleren scoren en helpen met versieren en knutselen (kwam je vroeger nog wel eens weg met een stuk oasis voor een kerststukje, tegenwoordig worden er complete pallets ontmanteld om houten kerstbomen te maken!). Vind je het gek dat alle ouders halverwege december sterretjes zien en het op een zuipen zetten tijdens de glühweinborrel in de aula?!

Gezanik

De schaapjes zijn ondertussen ook toe aan vakantie – moe & mekkerig – en die maken het er niet gezelliger op. Gezeur over cadeautjes, gejengel bij het uit bed komen, gymspullen die net in de was zitten blijken opeens nodig en hoepsasa, drinkbeker nummer zes is kwijtgeraakt tijdens het oefenen van het kerstspel. Lekker weer.

Zucht. Nog een weekje, dan is het schoolgedoe in elk geval voorbij. Kunnen we achter aansluiten in de (kassa) rij bij het tuincentrum of in de file staan onderweg naar opa en oma. Waarom, bedenk ik me terwijl ik dit stukje schrijf, waarom doen we met Kerst niet aan spreiding, zoals met bijvoorbeeld de zomer- en herfstvakantie?

Kerstspreiding

Dan viert deze regio het gewoon een maandje eerder dan de rest? En een andere regio een maand later? Lijkt me echt ideaal. Geen files, geen massahysterie en eeuwig uitverkoop.

Wat? Niet handig in verband met (familie) bezoeken? O. Tja. Dat vond ik er nou juist zo lekker relaxed aan! 🙂

Meer lezen van mij? Op www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over mijn puberdochter!

Meegaan met je tijd? Check deze Kerstcadeautjes?

“Ik wou dat ik met mijn ogen kon inzoomen!” zei Annabel (9) laatst.

“Dan moet je een Google Glass voor Kerst vragen,” antwoordde Liz (11) prompt.

Wetenschap rules

De wetenschap krijgt ons steeds meer in zijn greep. Bedrijven grijpen crises aan om mensen versneld te vervangen door technologie. Robots namen al 154.000 administratieve banen over! Therapeuten zijn het ‘veiligst’ wat hun baan betreft, dat las ik een tijd geleden in de Volkskrant. Verpleegkundigen gaan het zwaar krijgen.

3D Dino koekjes bakken!Hersenchirurg?

Nieuwe technologieën. Onze kinderen groeien er mee op en ze weten niet beter. Liz wordt twaalf en gaat naar de middelbare. Ze vraagt een smartphone voor haar verjaardag. Ze wil hersenchirurg worden en Ebola genezen (ja, ik moet nog even uitleggen dat dat niet bij elkaar hoort). Als ik haar vertel dat ik mijn eerste mobieltje kreeg toen ik in de twintig was, is ze geschokt. “Ik ben blij dat ik in een moderne tijd leef!”

Verlanglijstjes Kerst

Als ik de verlanglijstjes voor verjaardag & Kerst bekijk weet ik niet of ik moet lachen of huilen. Hoesje voor iPod, beltegoed, nieuwe oordopjes en, o ja, een eigen account voor Netflix. Annabel wil een “3-Dee printer!” Welja. Ik weet, het klinkt erger dan is hoor. Ze lezen nog steeds elke avond een ‘gewoon’ boek en onze nieuwe familiekwartet komt regelmatig op tafel. Maar ik voel me zo oud als ik weer eens zeg: “Wij gingen gewoon bij onze vriendinnen lángs was we wilden afspreken.”

Smartphone-home

Natuurlijk wil ik met mijn tijd meegaan. De smartphone gaat er komen en – naast Stratego – koop ik ook gewoon de felbegeerde selfie-stick. Al googlend naar originele cadeautjes – om te laten zien dat mamma heus wel met de tijd meegaat – kwam ik terecht op deze site. Cadeautjes gebaseerd op de toekomst. For science-lovers!

Ik zoek niet verder. (Ik vind vooral de knuffel-microben leuk, jullie dan?)

Meer lezen? Ook een origineel cadeautje? Lees deze blog en win ook zo’n superleuk DIY familiekwartet!

Bestel een pizza met … je onderbewuste!

Hebben jullie dat nou ook?

Dat het bestellen van een pizza altijd zo veel tijd kost? Zal ik nou met kaas en ananas? Of toch weer gewoon mozzarella? Tonijn? En neem ik dan mét of zonder kappertjes. En wat doen we met de ansjovis? Vaak ben ik vóór de beslissing al afgehaakt. Toch maar weer friet.

Goed nieuws van Pizza Hut

Ben jij ook zo’n pizza-lut? Dan heb ik nu goed nieuws voor je. De pizzaketen Pizza Hut experimenteert met een systeem dat binnen 2.5 seconden zorgt voor een échte custommade pizza zónder dat je daarover na hoeft te denken.

Onbewust ingrediënten kiezen op basis van oogbewegingen, dát is pizza-bestellen 3.0!

Via een tablet krijgen klanten afbeeldingen te zien van twintig verschillende pizza ingrediënten. Zij hoeven daar slechts naar te kijken. Door hun oogbewegingen te volgen registreert het systeem naar welke ingrediënten zij onbewust het langst hebben gekeken.

98% tevreden!

Tests zouden een tevredenheidspercentage van 98 procent hebben opgeleverd. Hallo?! Zo tevreden ben ik over mezelf nog niet eens! 80% tevreden, hooguit. 90% Als ik een extreem goede dag heb. Maar 98% tevreden! Binnen slechts 2,5 seconden! Dat is nogal wat!

Mogelijkheden te over!

Het is niet bekend of Pizza Hut het systeem ook naar Nederland gaat halen. Maar dat hoop ik natuurlijk wel. Ik zie namelijk niet alleen mogelijkheden voor pizza’s. Ik wil die 98% tevredenheid wel voor meer dingen. Zeker als mijn onderbewuste ook nog al het werk voor me doet! Online shoppen, mijn werk achter de computer, hell yes, ik wil die software zelfs in mijn weegschaal!

Je partner lezen!

Stel je toch voor! Nooit meer de verkeerde kleren bestellen. Of de verkeerde man kiezen. Een seintje krijgen wanneer je op dieet moet, je partner kunnen ‘lezen’ en de TV die meteen op het op de juiste Netflix-serie afstemt. En natuurlijk een op maat gemaakte pizza op de koop toe!

Man, wat zal het leven een feest worden!

Foto is van hier. Meer lezen over mij doe je hier op mijn blog.

Niet poetsen is goed voor het milieu!

Ik ben tegenwoordig heel snel klaar met schoonmaken duurzaam bezig!

Om te beginnen maak ik de bedden niet meer op. Ik heb namelijk gelezen dat het beter is om het beddengoed gewoon ‘luchtig’ open te slaan. Wanneer je een bed te strak opmaakt, dan kan het zweet van die nacht niet verdampen en dat resulteert (bah!) in zure lakens.

Anticiperen

Daarbij krijgen we binnenkort een nieuwe keuken, dus het soppen van kastjes en plinten kan wachten. En aangezien de tegels er straks helemaal uit gaan, ga ik die ook niet langer staan poetsen. Anticiperen heet dat en ik ben daar heel goed in.

Deze leukerds wil ik evengoed wel hebben!Heel duurzaam!

Waar ik ook goed in ben is delegeren. De meiden poetsen inmiddels hun eigen kamer (in de vakantie) en sinds ik eens van de ladder viel, lapt Paul de ramen. Daarbij lees op de site van duurzaam MKB dat álle schoonmaakactiviteiten een negatief effect hebben op het milieu. “Zo min mogelijk water en schoonmaakmiddel gebruiken en niet vaker poetsen dan nodig”,  is het devies. Ik sop daarom per definitie bijna niet meer en voel me thans heel duurzaam.

Slimme apparaten!

En het wordt echt alleen maar beter! Op deze site las ik over een apparaat dat zuigt, dweilt en droogt tegelijk! Hij is nog wel niet op de markt, maar ik heb hem toch maar vast op mijn verlanglijstje gezet. Mijn kast puilt uit van Swiffers en microvezeldoekjes die slechts vluchtig over een oppervlak hoeven te dánsen om alles stofvrij te maken en vogelkooi zet ik gewoon af en toe in de tuin. Kooi én vogels waaien dan vanzelf schoon.

Laat die WC dan ook maar zitten!

Last but nog least lees ik hier dan ook nog eens dat binnen vijf uur na het schoonmaken van het toilet de oorspronkelijke bacteriepopulaties op brillen, vloeren en pompjes alweer terug zijn. Binnen vijf uur! Tja, dan kan ik dat schoonmaken dáár eigenlijk ook wel gewoon overslaan. Net als de douche/badkamer want daar geldt ongetwijfeld (ongeveer) hetzelfde voor.

Op deze manier heb ik lekker veel tijd over en ben ik ook nog eens heel duurzaam bezig! Ha!

Foto is van Like and Love en wil je meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl staan weer leuke blogs klaar!

Hoe word je een optimist?

Het is een feit. Optimisten leven 7,2 jaar langer dan pessimisten. En dan hebben ze het ook nog eens stukken beter naar hun zin! Redenen genoeg dus om jezelf vanaf vandaag een optimist te gaan noemen. Maar hoe doe je dat? Hoe word je een optimist?

Tip 1 Benoem het

Vanaf vandaag bén je een optimist. Jouw glas is niet halfleeg, maar halfvol. Als je ergens in gelooft, gedraag je je er naar en zo beïnvloed jij je eigen gedrag. Probeer het positieve te zien. Bedenkt dat het niet gaat om de gebeurtenis, maar hoe je ermee omgaat.

Tip 2 Smak-smak

Vergeet niet je partner te kussen voor je de dag instapt, want ook kussen helpt je gelukkiger te worden. Een tip voor je partner: mannen die hun vrouw kussen voor ze naar het werk gaan, blijken vijf jaar langer te leven dan mannen die dit niet doen.

Tip 3 Verander ‘moeten’ in ‘willen’

Pas je taalgebruik aan. Je moet immers niet naar de supermarkt. Je wil inkopen doen, zodat je vanavond lekker kan koken voor je gezin. Als je moeten verandert in willen, krijg je een ander, positiever gevoel bij je dagelijkse activiteiten.

Tip 4 Verras de mensen om je heen

Zit je hele dagen op een suf kantoor? Zorg dan voor een aangename geur of iets leuks aan de muur. Zet thuis bloemen neer, koop een mooie nieuwe plant of maak iets verrassends voor de kinderen als vieruurtje. Een koek met een smartiegezichtje of een bananenbootje met biscuitzeil bijvoorbeeld.

Tip 5 Maak nieuwe vrienden

Wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat mensen met een grote vriendengroep minder vaak ziek zijn en sneller herstellen na een operatie of ziekte. Noteer op een blaadje wie je vriendinnen zijn en stuur ze vandaag nog allemaal een kaartje of een berichtje.

Tip 6 Omring je met lachende mensen

Zeuren doet zeuren. Als je omringd wordt door zeurende en klagende mensen, kom je zelf al snel in een negatieve spiraal terecht. Ga op zoek naar mensen met positieve energie. Lachende mensen, mensen met humor. Schroom het maken van nieuw vrienden niet, ook al heb je het druk.

Tip 7 Geef je dag een doel

Elke dag een doel geeft betekenis aan de tijd. Er zijn tegenwoordig zoveel dag- en doeboekjes, zoals deze. Elke dag een vraag, elke dag een mooie gedachte, een doel. En het goede van een (haalbaar!) doel: je kunt succes oogsten, wat ook weer, inderdaad, gelukkig maakt!

Tip 8 Word vrijwilliger

Het is bekend dat mensen die iets doen voor een ander, gelukkiger zijn. In vrijwilligerswerk kan je nieuwe talenten ontplooien en dat uitproberen waar je in je werk de kans niet toe krijgt. Geen tijd? Ook in je directe omgeving vind je ongetwijfeld mensen die af en toe jouw hulp goed kunnen gebruiken.

Tip 9 Bekijk de site Leo Bormans.

Bormans, Ambassadeur van geluk en levenskwaliteit, verzamelt tips, filmpjes en wetenswaardigheden voor iedereen die ernaar neigt het leven te serieus te nemen. (Je kan op de site ook meteen de Gelukskalender 2015 bestellen!)

Tip 10 Hoe word je een optimist?

En tenslotte, de ultieme tip, lees boeken en blogs waar je blij van wordt. Deze blog hier bijvoorbeeld, waar ik vandaag weer een nieuw boek bespreek, speciaal voor jou!

Elke dag is tenslotte een cadeautje (aldus een optimist-in-wording).

Foto geleend hier en hier. Mijn optimisme volgen op Facebook? Dat kan hier.

I (dis)like you: digitaal ruziemaken voor beginners

Digitaal ruziemaken een nieuwe relatietrend!

Ha! We hebben een nieuwe trend! En nee, dit keer heeft het niets met vreemdgaan, flirten of seks te maken. Nee, het nieuwste op relatiegebied is: digitaal ruziemaken. Ah, leuk, ruziemaken! Weer eens wat anders.

Mokkend naar kantoor

Digitaal ruziemaken schijnt behoorlijk ‘in’ te zijn. (Is er al een cursus voor? Nou?) Gingen we vroeger mokkend naar kantoor om daar weer tot onszelf te komen (best wel handig want tegen de tijd dat het avond was deed iedereen weer normaal), gaan de verwijten nu via whats app en e-mail gewoon door. En – je voelt hem vast al aankomen – mannen gaan daar heel anders mee om dan vrouwen.

I (dis)like you

Onderzoekers van de Brigham Young Universiteit ontdekten dat mannen meer neigen tot aanvallen, terwijl vrouwen liever sussen. Volgens de onderzoekers: “Vrouwen sturen in een ruzie vaker berichten waarin ze excuses aanbieden en waarmee ze het conflict willen oplossen, mannen sturen berichten om emotionele intimiteit te vermijden.”

Beter live ruziemaken

En, schiet je er wat mee op? Met digitaal ruziemaken? Nee, natuurlijk niet. Stellen die zich hierin verliezen zijn minder gelukkig in hun relatie en praten de dingen niet goed uit. Ze gebruiken vaak harde woorden en missen de non-verbale signalen. Niet heel handig als je nader tot elkaar wil komen, aldus de onderzoekers. Dus: is er gezeur, laat je smartphone en mailbox dan even met rust. Ruziemaken kan je beter ‘live’ doen.

Nijdig sms’je?

Trouwens, nu we het tóch over de digitalisering hebben, Paul zit al uren te Candy Crushen op de bank. Hij zou koken maar hij maakt geen aanstalten! Daar baal ik flink van. Zal ik hem een nijdig sms’je sturen? Gewoon, vanaf mijn plek achter de laptop? De neiging is groot want ik ben érg trendgevoelig!

Toetje

Ach nee. Laat ik het maar gewoon zéggen tegen hem. Kom eens met je luie reet van die bank af. Af en toe (live-)ruziemaken is tenslotte goed voor je relatie. (Live-)goedmaken ook. Maar dat doen we dan wel ná het eten!

Ja! Ik ben er weer! Terug van weggeweest! Waar ik was? Je leest het hier! 
De foto vond ik hier

Dat boek is nu gesloten (De val van Tenpages.com)

Tenpages.com, hét online platform voor (beginnende) auteurs, heeft het niet gered.

2000 aandelen

Twee jaar geleden plaatste ik de eerste tien pagina’s van mijn boek Je kan er maar beter om lachen op TenPages.com. De bedoeling: 2000 aandelen verkopen, dan zou mijn boek worden uitgegeven door een ‘gerenommeerde’ uitgever. Lezers van mijn columns en blogs – maar ook onbekende weldoeners – kochten massaal aandelen.

Je kan er maar beter om lachen!Binnen drie weken was het boek ‘uitverkocht’. Samen met Tenpages.com voerde ik gesprekken met House of Books en Karakter (en al eerder met Sijthoff) waarbij de boodschap steeds dezelfde was: “We vinden je een leuke auteur, maar je hebt het verkeerde boek geschreven.” De een wilde dat ik er een thriller van zou maken, de ander een soort literaire smartlap.

“Schrijf eerst maar een ander boek!”

Kill your darlings

Maar ik kon toch niet zomaar een ander boek schrijven? De aandeelhouders hadden ingezet op dít boek, op deze synopsis en deze opzet. Een boek met humor, gebaseerd op de blogs die ik de afgelopen vijf jaar schreef. Dan kon ik daar toch niet zomaar een thriller van maken? En wie moest ik dan in hemelsnaam (laten) vermoorden? Mijn man? Ook een manier om het principe van Kill your darlings toe te passen.

Kleine uitgever

Uiteindelijk koos ik voor een kleine uitgever die mijn boek wél zag zitten. We gingen aan de slag en het resultaat mocht er zijn. Maar toen kwam toen het volgende probleem: zo’n kleine uitgever heeft macht noch middelen om zo’n boek in de boekhandel te krijgen. Geen folder, geen mogelijkheid om te onderhandelen. Niets.

Ik had eigenlijk nog mazzel

Het boek verkocht uiteindelijk aardig. Mijn ‘bekendheid’ als blogger en columnist waren in mijn voordeel maar het was – al met al – niet helemaal hoe ik me het had voorgesteld. Bij andere TenPages-auteurs was het probleem nog groter. Soms vónden ze niet eens een uitgever. Ook geen kleine. Hierop besloot TenPages.com  zelf boeken uit te gaan geven, waardoor het platform in feite een soort gesubsidieerde vorm van eigen beheer werd.

“Het idee was mooi maar de ‘gerenommeerde’ uitgevers zaten helemaal niet te wachten op fröbelende auteurtjes met een zak geld!”

Ondertussen hadden ze bij Tenpages.com last van de recessie. Ze hadden het economisch klimaat niet mee, ze hadden de boekhandels niet mee en ze hadden vooral de (grote) uitgevers niet mee. Dat was míj in elk geval wel duidelijk.

De val van Tenpages.com

En dus viel het doek. Jammer. Heel jammer, voor alle mensen daar die geloofden in het platform en er zo hard voor hebben gewerkt. Jammer ook voor investeerders en auteurs die nu hun geld kwijt zijn. Jammer, met andere woorden, voor ons.

Samenvattend?

De kloof tussen het crowdfunding-ideaal en de harde uitgeversrealiteit was gewoon te groot. De brug Tenpages.com niet sterk genoeg. Dit verhaal is afgelopen. Maar de vraag blijft: wie beslist er nou eigenlijk in boekenland?

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over de perverse prikkel van de Blogger.