Keuzestress en afscheid

Of het nou gaat om het boeken van een vakantie, het uitzoeken van een telefoonabonnement of het samenstellen van mijn nieuwe keuken, steeds vaker zit ik met het zweet in mijn bilnaad. Omdat ik niet kan kiezen.

Keuzestress. Al voordat ik wist dat er een woord voor bestond had ik er last van.

“Kan ik dit niet uitbesteden?” roep ik regelmatig gefrustreerd. Waarop Paul dan zegt: “Natuurlijk, kies maar iemand uit!” Argh!

Het (aller)beste

Het is een feit. We hebben gewoon teveel keuzes. En ik weet niet hoe dat met jullie is, maar ik lijd daar onder. Teveel keuzes hebben verlamt, zegt psycholoog Barry Schwartz. “Was er maar niet zoveel,” zegt hij, “dan waren we gelukkiger”. En dat is niet zomaar een verzuchting, dat is een wetenschappelijk inzicht.
We hebben een natuurlijke neiging  om te zoeken naar het beste. Want alleen het beste is goed genoeg. Toch? “Nee hoor,” zegt Schwartz. Van al dat zoeken kan je écht gek worden. Gek. Of gékker, denk ik dan. Maar natuurlijk hebben we ook hierin een keus (haha) zegt Schwartz.  “Durf te gaan voor goed genoeg is in plaats van altijd het allerbeste”, zegt hij deze week in de Volkskrant. “Niet alles hoeft meteen perfect te zijn. Haal die druk van de ketel.”

Voornemen

Mensen, ik geloof dat ik mijn ultieme goede voornemen te pakken heb! Dit jaar ga ik voor ‘goed genoeg’. Bijsturen kan altijd nog. En of er nou vierkante of gebogen greepjes op de nieuwe keukenkastjes komen, het geheel wordt evengoed heus prachtig.

En tenslotte

Ook schrijven voor verschillende platforms is een keuze. In 2015 gaat er in dat opzicht wat veranderen. Ik stop bij Vrouwonline en verleg de focus naar mijn eigen blog. Wel blijf ik schrijven voor Sanoma. Waar? Bij Libelle! Als je mij wil blijven volgen, dan kan dat hier, op mijn eigen site of je volgt me via mijn facebookpagina.

Dit was in elk geval mijn laatste blog hier op Vrouwonline. Allemaal bedankt voor het (mee)lezen en tot snel elders!

Advertisements

Is het nou gezeik of niet?

Dat vuurwerkverbod, dat lijkt wel wat op die zwartepietendiscussie.

Aan de ene kant vind ik het vooral gezeik, aan de andere kant zit er natuurlijk wel wat in. In beide gevallen is er soms sprake van korte lontjes en kunnen omstanders in de problemen komen. En problemen, die willen we niet. Ik niet tenminste.

Vuurwerkverbod?

Wat betreft het vuurwerk betreft neig ik sowieso steeds meer naar ‘afschaffen’. Ik heb jaren geroepen dat we ‘maar gewoon een beetje moesten opletten’, dat vuurwerk gewoon erg leuk is, maar ik besef nu dat er toch wel wat meer aan de hand is. Als 90% van de slachtoffers omstanders betreft, dan gaat dit allang niet meer over een stelletje onverantwoordelijke branieschoppers.

Explosiegevaar

En het is – inderdaad, net als Zwarte Piet – ook niet meer van deze tijd. Open vuur, explosiegevaar. Het mag zo ongeveer nergens meer, er zijn veiliger alternatieven (vanuit de gemeente) en eigenlijk kost het ook gewoon teveel geld. Een paar sterretjes oké, maar zomaar honderden euro’s de lucht in knallen? Belachelijk.

Hypocriet

Paul is het met me eens. Desalniettemin ‘doet’ hij dit jaar gewoon nog vuurwerk met de meiden. Weliswaar met brillen op, maar hij kóópt het wel. “Dat is toch wel hypocriet”, zei ik hem nog, “dat je wel voor een verbod bent, maar het wél gaat halen!” Daar had hij eigenlijk geen antwoord op. Sterker nog, hij had geen tíjd om antwoord te geven want hij ging met die meiden naar de Action om vuurwerk te halen.

“De Action?!” riep ik verontwaardigd.
“Daar moet je niet heengaan, dat is echt een foute winkel! Allemaal veel te goedkoop spul uit derdewereldlanden, gemaakt door kindertjes in onveilige fabrieken, waarmee hier óók nog eens de markt wordt kapotgemaakt!”
“Tja”, zei Paul droog. “Min maal min is plus. Laten we het daar maar ophouden.”

Volgend jaar….

Pfff. Hopelijk is er volgend jaar – naast een garde gekleurde Pieten – sprake van een vuurwerkverbod én een aantrekkende economie. Dan lossen we een hoop problemen in één keer op. Dunkt me.

En jullie, komt er bij jullie dit jaar nog vuurwerk aan te pas?

Foto geleend hier en wil je meer lezen van mij? Op www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over… mijn puberdochter.

“Jouw hamburger is ook niet bepaald duurzaam!”

Annabel (9) heeft iets gehoord.

Zonne-energie is duurzaam: het raakt niet op en er komt geen broeikasgas bij vrij. En dus wil Annabel nu zonnepanelen. Voor Kerst. (Ik zei nog: “Waar is de tijd gebleven dat kinderen gewoon een pop vroegen?”) Twee stuks. Op het dak.

Zonnepanelen op school

School krijgt ook zonnepanelen. En er zijn lessen geweest over ‘duurzaamheid’, en ‘het milieu’. Toen ik niet direct mijn portemonnee greep – ‘lieverdje, zonnepanelen zijn nogal duur, dus misschien moeten we daar even mee wachten’ – kreeg ik de wind van voren. We moesten goed voor de aarde zorgen en deze netjes achterlaten voor onze kinderen. Sowee! Milieuactivistje-in-de-dop dit!

Hamburger

Paul probeerde de zaak te redden door de bal terug te kaatsen. “Jouw hamburger is ook niet bepaald duurzaam hoor!” zei hij. “Want die komt van een koe en koeien zijn met hun scheten verantwoordelijk voor een groot deel van het gat in de ozonlaag.”

“Jij laat anders ook behoorlijk wat scheten”, zei Annabel nuffig.

Andere oplossingen

Een paar dagen later kwamen de zonnepanelen weer ter sprake. Of we echt geen zonnepanelen konden nemen, want dan zouden we echt iets goeds doen voor de aarde. En juist met Kerst moest je goede dingen doen. “Misschien over een tijdje”, zei ik. “Als de techniek wat goedkoper is.” Ik stelde voor om in plaats van zonnepanelen voor nu ándere duurzame oplossingen te bedenken.

Minder vlees

“Jij kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat de lichten uit zijn als je de kamer uitgaat. En misschien minder lang douchen. De oplader uit het stopcontact als je ipod is opgeladen.”
“Precies”, viel Paul bij. “En minder vlees eten. Géén hamburgers meer!”
Dat laatste viel niet lekker. “Maar hamburgers zijn harstikke lekker!” riep Annabel. Gevolgd door: “Dat vind ik nou zo flauw van jullie. Dan heb ik een goed idee en dan komt het er weer op neer dat ík iets niet mag!”

“O jee”, zei Paul bezorgd. “Ik geloof dat ze het leven begint te begrijpen!”

Meer lezen van mij? Op mijn blog www.esthervuijsters.nl lees je alles over korte lontjes en kerstwensen.

Waarom doen we niet gewoon aan Kerstspreiding?

December is bést een drukke maand.

Niet alleen omdat je zoveel móet, maar gewoon, omdat zovéél mensen zoveel moeten. Dus: file onderweg, rijen voor de kassa en winkels waar je je kont niet kunt keren.

Bepotelen

Cadeautjes bestel ik zoveel mogelijk online. Maar dat werkt natuurlijk niet altijd. Soms moet ik het leuks gewoon even bepotelen voordat ik weet of iets geschikt is voor (schoon)moeder, man of kind. Of ik wil in een tijdje in de etalage loeren om inspiratie te krijgen. Maar ja, daarin ben ik niet de enige.

Geen keukenprinses

Ook wat eten betreft is december één groot drama. Ik ben geen keukenprinses en áls ik dan een keertje iets bijzonders maak (rosbief is bij mij al heel exotisch), dan wil ik er wél een leuke versiering bij. Het recept roept om dingen als mierikswortel, steranijs en guavepitten. En dat terwijl ik doorgaans al moeite heb met het vinden van een pak melk. Tel daarbij op: een ramvolle supermarkt en een volkomen onduidelijk boodschappen-navigatiesysteem en ja, een paniekaanval ligt op de loer!

Hysterische toestanden

En dan heb ik het nog niet eens over school gehad! Over de hysterische toestanden die dáár aan de kerstvakantie vooraf gaan. Iets maken voor het kerstdiner, nette (als het even kan nieuwe) kleren scoren en helpen met versieren en knutselen (kwam je vroeger nog wel eens weg met een stuk oasis voor een kerststukje, tegenwoordig worden er complete pallets ontmanteld om houten kerstbomen te maken!). Vind je het gek dat alle ouders halverwege december sterretjes zien en het op een zuipen zetten tijdens de glühweinborrel in de aula?!

Gezanik

De schaapjes zijn ondertussen ook toe aan vakantie – moe & mekkerig – en die maken het er niet gezelliger op. Gezeur over cadeautjes, gejengel bij het uit bed komen, gymspullen die net in de was zitten blijken opeens nodig en hoepsasa, drinkbeker nummer zes is kwijtgeraakt tijdens het oefenen van het kerstspel. Lekker weer.

Zucht. Nog een weekje, dan is het schoolgedoe in elk geval voorbij. Kunnen we achter aansluiten in de (kassa) rij bij het tuincentrum of in de file staan onderweg naar opa en oma. Waarom, bedenk ik me terwijl ik dit stukje schrijf, waarom doen we met Kerst niet aan spreiding, zoals met bijvoorbeeld de zomer- en herfstvakantie?

Kerstspreiding

Dan viert deze regio het gewoon een maandje eerder dan de rest? En een andere regio een maand later? Lijkt me echt ideaal. Geen files, geen massahysterie en eeuwig uitverkoop.

Wat? Niet handig in verband met (familie) bezoeken? O. Tja. Dat vond ik er nou juist zo lekker relaxed aan! 🙂

Meer lezen van mij? Op www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over mijn puberdochter!

Meegaan met je tijd? Check deze Kerstcadeautjes?

“Ik wou dat ik met mijn ogen kon inzoomen!” zei Annabel (9) laatst.

“Dan moet je een Google Glass voor Kerst vragen,” antwoordde Liz (11) prompt.

Wetenschap rules

De wetenschap krijgt ons steeds meer in zijn greep. Bedrijven grijpen crises aan om mensen versneld te vervangen door technologie. Robots namen al 154.000 administratieve banen over! Therapeuten zijn het ‘veiligst’ wat hun baan betreft, dat las ik een tijd geleden in de Volkskrant. Verpleegkundigen gaan het zwaar krijgen.

3D Dino koekjes bakken!Hersenchirurg?

Nieuwe technologieën. Onze kinderen groeien er mee op en ze weten niet beter. Liz wordt twaalf en gaat naar de middelbare. Ze vraagt een smartphone voor haar verjaardag. Ze wil hersenchirurg worden en Ebola genezen (ja, ik moet nog even uitleggen dat dat niet bij elkaar hoort). Als ik haar vertel dat ik mijn eerste mobieltje kreeg toen ik in de twintig was, is ze geschokt. “Ik ben blij dat ik in een moderne tijd leef!”

Verlanglijstjes Kerst

Als ik de verlanglijstjes voor verjaardag & Kerst bekijk weet ik niet of ik moet lachen of huilen. Hoesje voor iPod, beltegoed, nieuwe oordopjes en, o ja, een eigen account voor Netflix. Annabel wil een “3-Dee printer!” Welja. Ik weet, het klinkt erger dan is hoor. Ze lezen nog steeds elke avond een ‘gewoon’ boek en onze nieuwe familiekwartet komt regelmatig op tafel. Maar ik voel me zo oud als ik weer eens zeg: “Wij gingen gewoon bij onze vriendinnen lángs was we wilden afspreken.”

Smartphone-home

Natuurlijk wil ik met mijn tijd meegaan. De smartphone gaat er komen en – naast Stratego – koop ik ook gewoon de felbegeerde selfie-stick. Al googlend naar originele cadeautjes – om te laten zien dat mamma heus wel met de tijd meegaat – kwam ik terecht op deze site. Cadeautjes gebaseerd op de toekomst. For science-lovers!

Ik zoek niet verder. (Ik vind vooral de knuffel-microben leuk, jullie dan?)

Meer lezen? Ook een origineel cadeautje? Lees deze blog en win ook zo’n superleuk DIY familiekwartet!

Bestel een pizza met … je onderbewuste!

Hebben jullie dat nou ook?

Dat het bestellen van een pizza altijd zo veel tijd kost? Zal ik nou met kaas en ananas? Of toch weer gewoon mozzarella? Tonijn? En neem ik dan mét of zonder kappertjes. En wat doen we met de ansjovis? Vaak ben ik vóór de beslissing al afgehaakt. Toch maar weer friet.

Goed nieuws van Pizza Hut

Ben jij ook zo’n pizza-lut? Dan heb ik nu goed nieuws voor je. De pizzaketen Pizza Hut experimenteert met een systeem dat binnen 2.5 seconden zorgt voor een échte custommade pizza zónder dat je daarover na hoeft te denken.

Onbewust ingrediënten kiezen op basis van oogbewegingen, dát is pizza-bestellen 3.0!

Via een tablet krijgen klanten afbeeldingen te zien van twintig verschillende pizza ingrediënten. Zij hoeven daar slechts naar te kijken. Door hun oogbewegingen te volgen registreert het systeem naar welke ingrediënten zij onbewust het langst hebben gekeken.

98% tevreden!

Tests zouden een tevredenheidspercentage van 98 procent hebben opgeleverd. Hallo?! Zo tevreden ben ik over mezelf nog niet eens! 80% tevreden, hooguit. 90% Als ik een extreem goede dag heb. Maar 98% tevreden! Binnen slechts 2,5 seconden! Dat is nogal wat!

Mogelijkheden te over!

Het is niet bekend of Pizza Hut het systeem ook naar Nederland gaat halen. Maar dat hoop ik natuurlijk wel. Ik zie namelijk niet alleen mogelijkheden voor pizza’s. Ik wil die 98% tevredenheid wel voor meer dingen. Zeker als mijn onderbewuste ook nog al het werk voor me doet! Online shoppen, mijn werk achter de computer, hell yes, ik wil die software zelfs in mijn weegschaal!

Je partner lezen!

Stel je toch voor! Nooit meer de verkeerde kleren bestellen. Of de verkeerde man kiezen. Een seintje krijgen wanneer je op dieet moet, je partner kunnen ‘lezen’ en de TV die meteen op het op de juiste Netflix-serie afstemt. En natuurlijk een op maat gemaakte pizza op de koop toe!

Man, wat zal het leven een feest worden!

Foto is van hier. Meer lezen over mij doe je hier op mijn blog.

Niet poetsen is goed voor het milieu!

Ik ben tegenwoordig heel snel klaar met schoonmaken duurzaam bezig!

Om te beginnen maak ik de bedden niet meer op. Ik heb namelijk gelezen dat het beter is om het beddengoed gewoon ‘luchtig’ open te slaan. Wanneer je een bed te strak opmaakt, dan kan het zweet van die nacht niet verdampen en dat resulteert (bah!) in zure lakens.

Anticiperen

Daarbij krijgen we binnenkort een nieuwe keuken, dus het soppen van kastjes en plinten kan wachten. En aangezien de tegels er straks helemaal uit gaan, ga ik die ook niet langer staan poetsen. Anticiperen heet dat en ik ben daar heel goed in.

Deze leukerds wil ik evengoed wel hebben!Heel duurzaam!

Waar ik ook goed in ben is delegeren. De meiden poetsen inmiddels hun eigen kamer (in de vakantie) en sinds ik eens van de ladder viel, lapt Paul de ramen. Daarbij lees op de site van duurzaam MKB dat álle schoonmaakactiviteiten een negatief effect hebben op het milieu. “Zo min mogelijk water en schoonmaakmiddel gebruiken en niet vaker poetsen dan nodig”,  is het devies. Ik sop daarom per definitie bijna niet meer en voel me thans heel duurzaam.

Slimme apparaten!

En het wordt echt alleen maar beter! Op deze site las ik over een apparaat dat zuigt, dweilt en droogt tegelijk! Hij is nog wel niet op de markt, maar ik heb hem toch maar vast op mijn verlanglijstje gezet. Mijn kast puilt uit van Swiffers en microvezeldoekjes die slechts vluchtig over een oppervlak hoeven te dánsen om alles stofvrij te maken en vogelkooi zet ik gewoon af en toe in de tuin. Kooi én vogels waaien dan vanzelf schoon.

Laat die WC dan ook maar zitten!

Last but nog least lees ik hier dan ook nog eens dat binnen vijf uur na het schoonmaken van het toilet de oorspronkelijke bacteriepopulaties op brillen, vloeren en pompjes alweer terug zijn. Binnen vijf uur! Tja, dan kan ik dat schoonmaken dáár eigenlijk ook wel gewoon overslaan. Net als de douche/badkamer want daar geldt ongetwijfeld (ongeveer) hetzelfde voor.

Op deze manier heb ik lekker veel tijd over en ben ik ook nog eens heel duurzaam bezig! Ha!

Foto is van Like and Love en wil je meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl staan weer leuke blogs klaar!