Oeps… sorry!


Ik ben niet iemand die er zomaar van alles uitflapt.

Mij zul je niet zo snel horen zeggen dat ik een bepaalde opmerking niet leuk vind, dat ik je nieuwe vriend niet mag of dat ik vind dat je kind zich niet goed gedraagt. Ik ben meer van de mantel der liefde, van de splinter in het eigen oog. En van het ‘kijk eens in de spiegel’-principe.

Toch komt wat ik zeg niet altijd even goed over. Dat dit meer te maken heeft met onbenulligheid dan eerlijkheid blijkt wel uit het voorbeeld van gisteravond: tijdens het lenteklaar maken van de school joeg ik een collega/moeder de stuipen op het lijf door heel verongelijkt te zeggen dat ik vreselijk naar brand stonk. Dat kwam natuurlijk door het vuur op de Middeleeuwse boerderij, maar die moeder schrok zich een ongeluk omdat ze dacht dat mijn huis was afgebrand. Niet handig.

Ik heb ook wel eens tegen een accountmanager gezegd: “En hoelang duurt dat, schat je?” Als je het hardop zegt snap je wel waarom ik daarna hevig moest blozen. En wat te denken van de keer dat ik een grapje maakte over ‘rare Chinees’ tegen iemand die bleek met een Chinees getrouwd te zijn.

Het stomst wat ik ooit heb gezegd was eens tijdens Jazz hier in de stad. Het was onwijs druk en op de een of andere manier kwam ik allemaal mensen tegen waaraan ik echt geen behoefte had. Een ex, een duffe collega, iemand die ik niet mocht, die types. Later die avond – borreltje op – kwam ik een oude vriendin tegen met wie het destijds allemaal een beetje vreemd was gelopen.
“Gezellige drukte hè!” zei ze, toen we even stonden te kletsen.
“Nou,” zei ik. “Alleen kom ik op de een of andere manier alleen maar mensen tegen aan wie echt ik totaal geen behoefte heb.”

Daar bedoelde ik haar niet mee, echt niet. Maar ze liep wel boos weg. Oeps.

Wat is het stomste dat jij ooit per ongeluk gezegd heb?

Advertisements

Moet Hij Gewoon Niet Doen!

Even een verzoekje van mijn kant.

Het stukje werknemer van de week was nogal een succes. “Herkenbaar!” “Zo, ben mijn frustratie weer kwijt.” En: “Fijn dat ik niet de enige ben.” Zomaar een greep uit de reacties. Dus vandaar een item in dezelfde categorie; Moet Hij Gewoon Niet Doen.

Zo pakte ik vanochtend een beschuitje om het te beboteren; zit me daar toch weer zo’n teruggesmeerde boterklets aan de zijkant?! Je weet wel, zo’n gerulde vetveeg, voorzien van andermans broodkruimels. Ik ben misschien een zeikerd, maar ik heb tenslotte een gevoelige maag, ik vínd me dat toch smerig! Moet Hij Gewoon Niet Doen.

En zo zijn er talloze voorbeelden. Op Mars is het gewoon, op Venus walgen we ervan. Of we begrijpen het gewoon niet. Het zijn dingen die mannen meekrijgen van thuis, zaken die ze zich tijdens hun singletijd hebben aangeleerd of gewoontes die zijn overgenomen van ex-vriendinnen. Van tandpastadopje niet aandraaien tot plassen met de bril omlaag; Moet Hij Gewoon Niet Doen.

Doe me een lol en help me er een leuk lijstje van te maken.