Zeventien redenen waarom moeder zijn eigenlijk niet zo leuk is

Moeders zijn de gelukkigste mensen ter wereld, zo blijkt uit Canadees onderzoek. En wanneer zijn we het állergelukkigs? Als we onze kinderen verzorgen. Huh? Zit ik hier in een of andere  commercial uit de jaren vijftig of zo? Nee hoor. Het is gewoon 2014. Het onderzoek is zeer recent.

Tijd voor een tegenhanger! Ik plaatste oproepjes op Facebook en Twitter en zie hier het resultaat.

Zeventíen redenen waarom moeder zijn eigenlijk níet zo leuk is

– Babyjaren bestaan vooral uit smurrie, derrie, gezeul, gesleept, weiger-kinderwagens en opstandige buggy’s.

– Het gelach van een kind werkt inderdaad aanstekelijk. Maar het gehuil ook.

– Als kind nog niet praat weet je vaak niet het bedoelt. Als kind wel praat zegt het vaak dingen die je niet wil horen.

– Een kind is altijd ziek als het jou niet uitkomt (en nee, daar is niets schattigs aan)

– “Mamma, moet ‘pugen!” (Setting: midden in de supermarkt.)

– Je bent je partner voor de helft kwijt. En de andere helft ligt doorgaans op de bank te ronken.

– Zelfs voor een 10-minutengesprek moet je oppas regelen.

– Voor je het weet sta je met een zestienjarige oppas te overleggen over hoe laat je thuis ‘mag’ komen.

– Nooit meer spontaan weg dus. En als het dan toch lukt, dan heb je heimwee naar je kinderen.

– Merkwaardige discrepantie tussen ongelukjes en afwezigheid schone kleding.

– Kinderslaapjes komen nooit uit. En als ze wel uitkomen dan wil het kind niet slapen.

– Zelfs na bedtijd laten ze je niet met rust (‘Mamma! Ik heb zo’n dorst/ik moet plassen/waarom is Pluto geen planeet meer?!’)

– Nergens meer veilig. Zelfs niet op Facebook, Twitter en Blog. 

– Ze spreken een andere taal en vinden dan dat jij niet goed luistert.

– Je bent te meestal te moe zijn om iets gevats te kunnen zeggen. (Hoe zou die moeder in Good Luck Charlie dat toch doen? O ja, dat zijn acteurs!) (Die Disneyseries zijn trouwens al een reden op zich om ontslag te nemen, als moeder.)

– En altijd die eeuwige vraag – ‘”Mama, wat ben je aan het doehoen?” – als je net even rustig op de WC zit/je been breekt/controleert of je niet bent doorgelekt. (Of: een blogje schrijft!)

O, en nog even voor de duidelijkheid. Deze opsomming is natuurlijk NIET limitatief. 🙂

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl geef ik vandaag tips over hoe je je collega’s tevreden kan houden!

Vuur

Vuur is mooi.

En daarom stoken we op mooie herfstavonden graag de vuurhaard. Starend in de vlammen komen er diepe gesprekken. Of er komt niets. De kleuren, geel, oranje, soms een beetje blauw, stralen rust uit. En het ruikt lekker (als Paul tenminste niet weer een of ander afgebladderd kastje als brandhout gebruikt). Het ruikt naar oogst, naar vreugde. Naar warmte.

Lizzy mag langer opblijven. De vlammen weerspiegelen in haar glimmende ogen. Haar gezicht, haar blonde krullen, alles krijgt een gouden randje. Ze zegt weinig, ze kijkt. Haar blik volgt een vlam. Ze vraagt hoe het komt dat vuur zoveel kleuren heeft. Ze vraagt haar vader om nog eens in de as te porren. “Dan vliegen er allemaal sterren door de lucht,” zegt ze.

Lizzy weet dat vuur héét is. En dat ze er nooit mee mag spelen. Dat vlammen alleen leuk zijn als je ze onder controle hebt. Dat wat mooi is, ook bedrieglijk gevaarlijk kan zijn. Ze is wel eens geschrokken toen ze te dichtbij kwam.

Vuur is mooi. En wie verstandig is, maakt zijn kinderen er vertrouwd mee.