De tijd vliegt… toch?!


“Shit, moet ik nou alwéér naar de tandarts?!”

Ik staar in mijn agenda. Het staat er echt. “Maandag 18 maart, tandarts.” Om half negen ‘mogen’ we weer (kom op mensen, dat is toch geen tíjd?! Wie heeft die afspraak gemaakt? Cruella De Vil?). Jippie.

“Ik heb het gevoel dat ik er twee maanden geleden nog geweest ben,” mopper ik.
“Tja,” zegt mijn broer, “zo’n half jaar is maar zo voorbij.”

Ik kijk nog een keer in mijn agenda. Is dat het? Vliegt de tijd en ben ik blijven hangen in de wachtkamer? Wat verdrietig! Maar het lijkt dit keer écht veel korter dan een half jaar geleden.
“Ik zou zweren dat ik er twee maanden geleden nog geweest ben.”
“Zegt iets over jou.”
“Ja, dat ik te druk ben.”

Even later bel ik de tandartsassistente. Ik kan de 18e helemaal niet. Met mijn hoofd nog steeds bij het afgelopen half jaar maken we een nieuwe afspraak. Ongelooflijk, hoe snel de tijd gaat. Ik zie mezelf nog staan aan die balie, voor mijn gevoel gisteren. Ik moet toch echt eens rustiger aan gaan doen anders glipt het leven me door de vingers.

“Dat het alweer tijd is joh,” zeg ik, vlak voor we ophangen. “Ik heb het gevoel alsof ik twee maanden geleden nog bij jullie was.”
“Je was hier ook twee maanden geleden.”
“Huh?”
“Toen werd je dochters kies getrokken. Weet je nog?”
“O. O ja.”

NB Er staan weer leuke blogs op MissPerfect. Klik hier.