Herkenbaar?

Een zaterdag-situatie:

Na dagen knutselen aan een ingenieus (maar in mijn ogen totáál onnodig) afzuigsysteem in de kelder (“kijk eens hoe mooi, die buizen, echt industrieel”) is Paul klaar en helemaal tevreden. “Heel praktisch als we een keer moeten frituren!”

Ik knik instemmend, kijk bewonderend, en zeg dan: “Heel prachtig schat. Heel hándig ook. En wil je dan nu alsjeblieft dan eindelijk de Wc-bril repareren?”

Multi culti weekend

Het weekend was druk en smakelijk.

Dat begon vrijdagavond al. Een dineetje bij vrienden. De man des huizes – hij kan heerlijk koken én heeft ‘iets’ met Thailand – had zich uitgeleefd op pompoensoep met koriander, twee soorten curry’s én een gerecht met ossenhaas. Heerlijk.

Zaterdagmiddag kregen we bezoek van schoonzus en zwager. Zwager – hij is Surinamer – vond het weer eens tijd voor een ‘hapje thuisland’ en bracht een paar goed gevulde bakken roti, noodles ander lekkers mee. Wederom smullen.

Zondag – die afspraak stond al een tijdje – heb ik met vriendin C. sushi gemaakt. Terwijl de mannen zich met de kinderen vermaakten knutselden wij met vis, ingelegde groenten en speciaal gebakken ‘sushiomelet’ orientaalse heerlijkheden in elkaar.

Vanochtend werd ik – voor mijn gevoel ettelijke kilo’s zwaarder – wakker met rommelende ingewanden. Mijn maag voelde een beetje raar, mijn darmen gaven een noodsignaal. Ik rende meteen naar het toilet. En daar zit ik nu nog steeds.

Volgens mij heeft mijn Hollandse lijf rust nodig.