Doneer een IKEA knuffel voor ‘t goede doel

“Zo, zullen we jou dan maar even afzetten bij Småland?”

Liz (10 jaar bijna 11) kijkt me boos aan. “Ik ga echt niet in de ballenbak, als je dat soms dacht, mam.” Het woord ‘mam’ wordt met enige minachting uitgesproken.

Maar ze heeft natuurlijk gelijk. Als je tien bijna elf bent, en je wil schrijver worden, dan ga je niet meer in de ballenbak bij IKEA, nee, dan ga je met je moeder mee. Naar een heuse persconferentie!

ikeabanner-600x233

Persconferentie? Een echte?

Jazeker. Want vandaag geeft IKEA in Amsterdam het startsein voor de jaarlijkse Pluchen speelgoedactie: tot  en met 5 januari 2014 doneert de IKEA Foundation wereldwijd voor elk verkocht pluchen speelgoedbeest of kinderboek 1 euro aan onderwijsprojecten van UNICEF en Save the Children. Uw blogger mocht bij de aftrap aanwezig zijn. En hej, wij hebben een IKEA FAMILY kaart, dus ik neem gewoon mijn dochter mee.

ikea6

“De Pluchen Speelgoedactie heeft sinds 2003 wereldwijd 57 miljoen euro opgebracht”, fluister ik Liz in haar oor. “Met dat geld krijgen ruim 10 miljoen kinderen in 46 landen beter onderwijs.” “Ik kan lezen mam,” fluistert mijn dochter terug. “Dat staat op mijn factsheet.”

Goed. Ik zeg niets meer. Hoeft ook niet, want Sipke Jan Bousema, ambassadeur van UNICEF, verschijnt ten tonele. Hij aarzelt geen moment en nodigt ‘iedereen onder de veertien’ uit om bij hem op het podium te komen zitten. (Ik roep voor de grap dat ik ook nog jong genoeg ben, wat me direct een vernietigende blik van dochterlief oplevert.) Al snel zitten alle grote én kleine kinderen vooraan.

Vieze wc’s
“Wat vinden jullie belangrijk op school?” wil Sipke Jan van de kinderen weten. Hij praat met ze over rekenen, vieze wc’s en beroepskeuzes. Drie kinderen willen voetballer worden, ééntje schrijver. (Inderdaad, mijn dochter.) “Schrijver, dat is een mooi beroep”, knikt Sipke Jan. Hij legt uit dat kinderen niet overal ter wereld iets te kiezen hebben. Bijvoorbeeld omdat ze niet naar school kunnen. En dat IKEA, Unicef én Save the children (“red hun toekomst”) daar, samen, iets aan willen doen.

“IKEA helpt Unicef om kinderen in arme landen een toekomst te geven. De pluchen knuffelactie is voor ons dus héél belangrijk!” – Sipke Jan Bousema, ambassadeur UNICEF –

Krullig het elfje en Nojsig de Prinses
ikea7

Klinkt prachtig, maar het wordt pas écht mooi als de knuffels voor zich gaan spreken. We maken kennis met de nieuwe collectie: KRULLIG (het elfje), de vliegende draak FLYGDRAKE en NOJSIG de Prinses. In de premièrevoorstelling van het IKEA Sprookjestheater* komen de figuurtjes tot leven in het verhaal van ‘De Prinses en het Geluk’. Het is wat rumoerig in de zaal en af en toe vliegt het IKEA snoep je om de oren, maar de boodschap is duidelijk: tel je zegeningen en zoek geluk dicht bij huis.

Lokale goede doelen

Want dichtbij is hulp óók nodig, aldus Kristina Johansson algemeen directeur van IKEA Nederland. Dit jaar kunnen klanten voor het eerst niet één, maar twee keer een bijdrage leveren. Bij de uitgang van elke IKEA vestiging staat een doneerbak. Hierin kunnen klanten gekochte knuffels of kinderboeken doneren. Aan het einde van de actie wordt de inhoud geschonken aan lokale goede doelen die zich inzetten voor kwetsbare kinderen in Nederland.

Dus: als het sprookjestheater is afgelopen drinken Liz en ik niet alleen een lekker kopje thee (met roze taartje!) in het restaurant, we kopen ook nog snel wat extra knuffels. Liz gooit er twee in de speciale doneerbak maar NOJSIG de Prinses (die ze heeft gekregen bij de persconferentie) houdt ze zelf. Want, zoals Sipke Jan het zo mooi zei: “Voor een knuffel ben je nooit te oud! En zo is het natuurlijk ook (of je nou tien bent of bijna elf).

IKEA Foundation, Unicef en Save the Children, succes met jullie mooie Pluchen Speelgoedactie van IKEA. Aan ons zal het niet liggen, wij knuffelen wat af! Zo kan je vandaag op www.esthervuijsters.nl een IKEA knuffel winnen!

ikea3

Meer lezen?

Volg de blog van Ikeafoundation over hun lopende projecten.

Meer zien? *Sprookjestheater van IKEA de komende weken langs alle vestigingen in Nederland. Op diverse woensdag-  en zaterdagmiddagen kunnen kinderen en hun ouders genieten van een spannende voorstelling.

Meer knuffelen? Kijk op www.ikea.nl (en op www.esthervuijsters.nl voor de knuffel-verloting)

Waar is Esther I

Op de officiële opening van een nieuw pand.

Collega M. stootte me aan. “Volgens mij komt Hans Kazan zo binnen.” En inderdaad, een in het zwart gekleede illusionist schreed het podium op. Uit een paraplubak viste hij een oude krant. Deze verfrommelde hij. En toen hij vervolgens het nieuwsblad weer ontvouwde, onthulde hij een witte duif. Cool!

Zes vogels later ging hij een stapje verder. Hij liet er twee verdwijnen. Ik applaudisseerde. Als enige. “Ssstt,” stootte M. me aan. “De truc is nog niet afgelopen.” Een beetje beschaamd verstopte ik mijn handen achter mijn rug. Alsof ik daarmee het door mij geproduceerde lawaai kon wegnemen. Sukkel.

Maar M. deed zelf ook leuk mee. Bij de volgende klapsessie (vier duiven waren omgegoocheld tot een groot wit konijn), was ze zo druk aan het kletsen dat ze niet door had dat iedereen al stil was. Ze klapte werktuigelijk door. Nu was het mijn beurt om haar aan te stoten. “Je mag wel ophouden met nu,” fluisterde ik grinnikend. M. bloosde.

De voorstelling eindigde met de officiële opening van het nieuwe gebouw. De illusionist hield de vlam van een fakkel onder een lont. Het touw brandde in de vorm van een V, een zwart doek viel en onthulde een groot wit bord. ‘Geopend’ stond erop. Tegelijkertijd werden een paar pijlen met zilveren franje afgeschoten.

De camera richtte zich op het publiek dat ‘oh’ en ‘ah’ riep. En daarna op het spiksplinternieuwe plafond. Gaten! De knallers hadden er een paar gaten in geschoten! En een van de plafondpanelen hing nu met de punt naar beneden. De illusionist keek alsof hij overwoog zichzelf weg te toveren. De eigenaar keek bedremmeld omhoog. M. en ik onderdrukten een lachbui.

Over een ‘opening’ gesproken.