Het hagelt… het hagelt…

De pyjama al aan want onze kleren zijn al eerder natgeregend.
Schoenen van pappa aan, snel snel.
Pluutje mee.
Naar buiten in de hagel!

En hebben jullie je al gemeld voor de Grote Geefwegweken?

Bij mij…
Bij Margje…
Bij Machteld…

Kraamvisite

We zien de blauwe slingers al van verre.

Het huis is nog een beetje rommelig; de baby is drie weken te vroeg geboren. Gelukkig helemaal gezond. Een jongetje is het. Een klein jongetje met pikzwart haar, net als zijn moeder.

Ik begroet de kersverse ouders in het Engels.

“Congratulations,” roep ik. “I’m so happy for you!” De moeder straalt. Lizzy en Annabel bekijken het kleine jongetje. Ik zeg dat het mannetje ‘Pedro’ heet waarop Lizzy opmerkt dat de hoofdpiet van Sinterklaas óók Pedro heet.

Paul bewondert het kindje. “So tiny!” zegt hij. “Unbelievable” De moeder kijkt de vader aan en roept iets in het Portugees. De vader loopt naar de keuken. Ondertussen gaat zijn mobiel. Hij begint een gesprek in het Portugees. “Olá! Olá!”

De moeder spreekt Paul aan in het Engels en de kraamhulp zegt, uiteraard in het Nederlands, iets tegen Lizzy. Annabel kijkt van de één naar de ander. Alsof ze een tenniswedstrijd volgt. Tenslotte blijft haar blik rusten op de kleine Pedro. Slechts één dag oud.

“Zeg,” vraagt de Kleine Klets, “wat voor taal spreekt die baby eigenlijk?”