Bijna vakantie II

Tijd voor actie.

Voor zover je een tentoonstelling in het Veluws museum tenminste ‘actie’ kan noemen. (Anderzijds, met vijfendertig graden vind ik het al snel actie.) Alice in Wonderland was het thema. Mooie platen, een levensgrote Alice en replica van het ‘piepkleine’ deurtje. Voor de kinderen was er een speurtocht. En een televisie met de Disneyfilm.

Na de tentoonstelling (klein maar leuk) togen we naar het naburige theehuisje waar, op vertoon van ons Alice-kaartje, een kopje thee (drink mij!) en een handgemaakte bonbon (eet mij!) geserveerd zouden worden. Dat bleek echter alleen voor volwassenen, dus bestelde ik voor de kinderen apart Icetea en bonbons.

Onze ober bleek een jongen met een verstandelijke beperking. En hoewel de bonbons gewoon op de kaart stonden, weigerde hij ze te serveren. “Bonbons horen bij thee of koffie. Niet bij Icetea.” Ik gaf hem mijn Alice-kaartje en herhaalde nogmaals mijn bestelling. De jongen keek wantrouwig naar mijn kaartje (Who the fuck is Alice?), maar nam het uiteindelijk aan.

Even later kwam hij terug. Met een kopje thee. En één bonbon. “Geen extra bonbons. Ook geen Icetea. Mag niet met dit kaartje.” De jongen had het nog niet gezegd of hij was alweer verdwenen. “Het lijkt het theepartijtje van Alice wel hier,” grinnikte ik. “Alleen heeft de Hatter hier geen hoed op.” We deelden de bonbon. En de thee.

De Maartse Haas
liet zich niet zien.