Nederland wint van Sloffarije!

Voetbal kijken is leuk. Voetbal kijken met kinderen is leuker.*

De kletsen kijken uit naar elke wedstrijd (al was het alleen maar om de chips!). Feest! Gezellig! Met z’n allen op de bank!

Het tweejarige dochtertje van mijn broer snapt geen bal van het spel maar is bij elk treffen in de gloria omdat ze haar oranje jurk weer aan mag. Annabel bodypaint zichzelf met roodwitblauwe krijtjes en een vriendje van Lizzy verraste zijn juf door op school te komen met een door beessies opgekalefaterde bril. Helaas moest hij van de juf de beessies verwijderen nadat hij voor de derde keer tegen zijn tafel was opgelopen.

Kinderen vinden voetbal leuk.

Voetbal is feest en de pappa’s en mamma’s doen dan zo lekker gek. Ze gaan heel hard schreeuwen als er een doelpunt wordt gemaakt en schreeuwen is leuk! Annabel begrijpt het verschijnsel ‘herhaling’ nog niet helemaal en juicht de hele wedstrijd door. Ze heeft zelf een rode en een gele kaart gemaakt en deelt die samen met haar zus naar hartenlust uit. Gelukkig maar dat Lizzy de spelregels al kent. Een bal over de lijn is ‘buitenspel’, als de scheidsrechter iets zegt is het ‘gelul’ en een corner is iets héél anders dan een hoekschop. Laatst deelden de kletsen een rode kaart uit aan de doelman van de tegenpartij. Hij had de bal uit zijn doel weten te houden en daarbijj ‘hands’ gemaakt.

Ook de deelnemende landen blijven fascineren. Hoe kunnen de Aussies nou wakker zijn als het in hun land nu nacht is? De Japansen zijn inmiddels verslagen en Nederland won afgelopen maandag van Sloffarije. Agretinie wordt wereldkampioen en anders wordt het Duitseland.

De mooiste opmerking kwam van de dochter van een vriendin. Tijdens de wedstrijd Mexico-Argentinie vroeg het meisje zich af ‘voor wie haar vader was’. “Maakt me niet veel uit,” had de vader geantwoord. “Maar ik weet wel voor wie Maxima is!” Hierop had zijn dochter even nagedacht en gezegd: “Die is natuurlijk voor Maxico!”

Wil je ook een leuke ‘voetbalopmerking’ kwijt? Bij de reacties is plaats genoeg!

* Dat vindt blijkbaar niet iedereen. Bizar bericht.

Es gaat commercieel

Ik ben de beroerdste niet.

Zo testte ik – speciaal voor mijn lezers – online al eens een wimperpermanent, probeerde ik diverse maskara’s, showde kleding & schoenen en verfde mijn haar roze. Dus toen ik een lippenstift van Dior kreeg aanboden om te ‘testen’, vond ik dat best kunnen.

Later bedacht ik me, dat zulks waarschijnlijk helemaal niet door de beugel kon. Dat ik me reclamedingen liet aansmeren – Dior of geen Dior – om er vervolgens in mijn weblog over te schrijven. Toch een soort van omkoperij lijkt me.

Maar goed, er is natuurlijk een verschil tussen op commando juichend een product beschrijven, en er gewoon kritisch naar kijken. Ik bedoel, door de kleine parelmoerdeeltjes (in verschillende kleuren) geeft het stickje een leuke shine (‘extra vibrerende kleuren’ in vaktermen) maar de vijf A-viertjes van het bijgesloten persbericht heb ík niet nodig om mijn mening te vormen.

Ik vond hem er eigenlijk vooral leuk uitzien. Mooi vormgegeven. En hij staat heel chique bij mijn nieuwe teenslippers. Ik voeg hem daarom dan ook graag toe aan de vaste collectie die is gehuisvest in mijn handtas. Nu ik er nog eens over nadenk. Eigenlijk bevalt het concept van dat ‘testen’ me wel.

De komende tijd houd ik me aanbevolen om te testen:

– Restaurants (liefst mét Michelenster)
– Fendi zonnebril
– Een flatscreen.
– Nieuw parket en nieuwe keuken
– BMW 3 Serie Cabrio

Wanneer de nood aan de man is ben ik tevens bereid om in het buitenland te ‘testen’. Zo behoort het testen van een luxueuze villa in Zuid-Spanje of een cruise door het Caribische gebied tot de mogelijkheden.

U kunt mij altijd mailen.