Bandjes met een boodschap

Krab bandje
Heb je tijdens de collecteweek geen of te weinig geld gegeven aan de KWF kankerbestrijding? Met een geluksarmbandje kun jij ook je steentje bijdragen! Ingrid Oosterbeek heeft de website “armbandjes voor het goede doel’’ opgezet waar zij zelfgemaakte armbandjes verkoopt om geld in te zamelen voor KWF kankerbestrijding. Ze bestaan uit houten kralen, metalen kralen en geluksbedels (hartje en muntje). Daarnaast blaast Inge, om te laten zien dat het armbandje bedoeld is voor de KWF kankerbestrijding, zelf kleine glazen krabjes voor het midden van de armband. Erg uniek dus!
Je kunt een armband voor € 7,95 bestellen op www.armbanden.beading.nl. Van elke band gaat €5,00 naar het goede doel.

Vita
Vita bangle
Dit armbandje is speciaal gemaakt om geld in te zamelen voor het International Rescue Committee, dat onder andere 2,5 miljoen vluchtelingen in Darfur helpt. Verschillende celebrities zijn al gespot met de armband. Zo zijn bijvoorbeeld Kirsten Dunst, Lindsay Lohan, Paris Hilton en Cameron Diaz grote fans.
De armband is gemaakt van zilver en bewerkt met slangenleer en zilveren schakels. Ze worden gemaakt in verschillende uitvoeringen en kleuren, zodat er voor ieder wat wils is.
Voor 44 dollar per stuk heb jij zo’n must-have item aan je pols hangen. Via revolveclothing kun je ze bestellen (deze webshop levert ook aan Nederland).

Pink
Pink
Dit jaar heeft stichting Pink Ribbon niet één, maar zeven armbandjes gemaakt om geld op te halen. Aan elk bandje zit een bedeltje dat een aparte betekenis heeft. Zo hangt er een hoefijzer (geluk en bescherming), zonnetje (welvaart, gezondheid en geluk), Matroesjka (vruchtbaarheid en eeuwigheid), eindeloze knoop (eeuwigheid en onsterfelijkheid), klavertje vier (geluk), boeddha hoofd (verlichting) en het logo van Stichting Pink Ribbon aan.
De armbandjes kosten gezamenlijk € 9,95. Check www.geluksarmband.nl voor de verkoopadressen.

Humanity for all
Het merk Humanity for all verkoopt mooie leren armbandjes die bedoelt zijn om een statement te maken. Op de bandjes staan een aantal leuzen als “receive a hand”, “accept love” en “speak kindness” gedrukt. Erg mooi: van elk bandje gaat 25% naar het Rode Kruis en draag je volgens Humanity for all dus bij aan het bouwen van een beter wereld. De prijzen van de armbandjes (er zijn verschillende soorten) zijn vanaf € 24,90. Klik op mersible-couture voor meer informatie.

Humanity

Waar is Esther III

Op een Sinterklaasviering.

De Pieten strooien pepernoten. “Weet je nog,” zegt Lizzy tegen Annabel. “Dat jij vorig jaar op het podium je rode laarsjes ging halen?” Annabel schudt haar hoofd. Ze weet het niet meer. Ze weet nog wel dat er toen ook pepernoten waren. En cadeautjes.

Het is een gezellige middag. Met dansende kinderen en veel muziek. Annabel struikelt over haar te lange jurk maar ze staat lachend weer op. Je moet er wat voor overhebben om op je grote zus te lijken. Als twee échte Spaanse danseressen dwarrelen de meisjes over het podium.

“Zeg mamma,” zegt Lizzy na afloop. “Er is iets raars met die Sinterklaas.” Vragend kijk ik mijn meisje aan. “Wat dan?” “Nou,” gaat Lizzy verder. “Deze Sinterklaas lijkt helemaal niet op die uit het winkelcentrum.” “O nee?” zeg ik verbaasd. “Maar die had toch ook een rode mantel en een witte baard.” “Dat wel,” knikt Lizzy. “Maar déze Sinterklaas heeft een heel ander gezicht bóven zijn baard. En véél bollere wangen.”

“Die gelooft niet lang meer,” fluister ik Paul in zijn oor.

Uitgerekend of uitgeteld?

Ik vind het zo spannend!

Mijn schoonzusje – de vrouw van mijn broer – krijgt bijna haar baby. Dinsdag was ze uitgerekend; lang kan het nu niet meer duren.

Ikzelf ben ondertussen al drie keer bevallen. De eerste keer thuis, de tweede keer herinner ik me niet (ik weet alleen nog dat ik was bevallen en mijn kind niet meer kon vinden) en de derde keer wierp ik zelfs op kantoor (waarbij ik na de bevalling weer fluks aan het werk ging.) Wat kunnen dromen toch veelzeggend zijn.

Omdat ik broer en schoonzus niet elk kwartier wil lastigvallen (“Is er al wat?”) betrap ik mezelf erop dat ik listen verzin. Schoonzusje bellen met onnozele vragen (hoor ik haar daar nou een wee wegpuffen?), broer lastigvallen op kantoor just to check if he’s there. Ik heb zelfs op het punt gestaan dit weekend een verrassingstripje naar hun huis te plannen, maar eigenlijk vond ik dat zelf ook een beetje te ver gaan.

Ondertussen ben ik dus nog steeds geen tante. En dat terwijl ik er zo aan tóe ben. Ik word er helemaal zenuwachtig van. Nog zenuwachtiger dan voor mijn eigen bevalling(en) eigenlijk. Vandaar ook deze digitale noodkreet.

Schoonzus, de tonic en de ananas! Hou me niet langer in spanning