Wat wil jij aan je lichaam veranderen?

Vraag een volwassene wat hij of zij aan zijn of haar lichaam wil veranderen en je hoort steevast ‘mijn oren!’, ‘ik wil grotere ogen!’ en ‘o, een beter huid’.

Verrassende antwoorden

Stel kinderen dezelfde vraag en je krijgt heel andere antwoorden. Om te beginnen wordt er héél lang nagedacht. Sommige van hen weten het antwoord gewoon echt niet, zijn verbaasd over de vraag. “Ik vind mijn lichaam eigenlijk gewoon goed!” zegt een meisje ietwat verlegen. En wanneer er dan nóg langer wordt nagedacht, “tja, als ik dan tóch mag kiezen…” dan komen er heel verrassende antwoorden.

Grote Mensen-Wereld

Ikzelf zat aan het einde van dit prachtige filmpje met tranen in mijn ogen. Ik weet niet precies waarom. Was het de eerlijkheid van de kinderen, de treurige waarheid van de Grote Mensen-Wereld of het zo scherp in beeld gebrachte verlies van onze onschuld ergens onderweg naar volwassenheid?

Jubilee project

Benieuwd? Kijk zelf en laat je betoveren door de eerlijkheid van de mensen uit dit filmpje van Jubilee project.

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl lees je vandaag over de voordelen van… een nieuwe keuken!

Ochtendritueel

Om kwart over zes.

“Ik wil er nog niet uit.” “Ik wil er wel uit.” “Dan wil ik er ook uit.” “Maar ik wil niet dat zij eruit gaat!” “Stommerd.” – Gesteggel over wie er voorop de trap mag – “Dat wil ik niet voor ontbijt.” “De melk is niet warm genoeg.” “De melk is te warm.” “Mag ik zelf mijn kleren uitzoeken?” “Waarom niet?” “Dat wil ik niet aan.” “Wat voor tienuurtje heb ik mee?” “Ik wil een appel.” “Toch liever banaan.” “Mijn lepel is gevallen.” “Je mág niet op mijn helft komen.” “Ik moet poepen, wil je helpen?” –Als je net wegloopt:- “Je bent vergeten het licht aan te doen.” “Auw, auw, je doet me pijn. Jij doet me altijd pijn als je mijn haar kamt.” “Klaar, billen vegen!” “Deze kleren zitten niet lekker.” “Wil je een verhaaltje voorlezen?” “Mag ik nog wat warme melk?” “Mahaam! Mijn sokken zitten niet goed.” – Gemopper over vijf jaar en zelf je sokken nog niet kunnen aantrekken. “Die sokken zijn stom. Mag ik slippers aan?” “Ik wil op blote voeten.” “Ik heb mijn tanden al gepoetst.” “Hoezo moet ik het zelf doen als jij het daarna nog een keer doet?” “Die schoenen wil ik niet.” “Omdat ze de verkeerde kleur zijn.” – De deur gaat open, we staan op straat – “O mam, mijn tienuurtje.” “Mag ik op je rug?” “Kijk mam, ik kan op het randje lopen.” “Mij er ook optillen!” “Juf vraagt of je speelgoed wil meenemen om schoon te maken.” “Lees je nog een Bobo voor?” “Ik wil ook zitten!” “Nee, je mag me niet aanraken.” “Dag, zwaai je bij het raam?” “Ik wil ook op school blijven, ik wil niet naar huis.” “Op je rug!” “Mag ik thuis limonade?”

Hoe zou het toch komen dat ik, wanneer ik rond half negen op mijn werk kom, altijd het gevoel heb dat ik er al een hele dag heb opzitten?! En dat ik nog maar aan een ding kan denken: Koffie!

Kruidenknudde

Dat geloof je niet!

Heb ik, speciaal om vanavond Janneke’s Pangasiusfilet met peterselietopping te gaan maken, een verse peterselieplant gekocht.

Vragen ze; “wat voor bloemen zijn dat?”. (Weet je ook meteen hoe vaak ik verse kruiden in huis heb.) Afijn, dus ik uitleggen. Dat is een eetbare plant, dat noem je kruiden. Dat kan je door het eten doen. Nou, dat was wat zeg. Of ze mochten proeven. “Natuurlijk,” zeg ik. Ik geef ze een klein stukje peterselie. Daarna ga ik naar boven om de bedden te verschonen.

Kom ik even later weer beneden. Wat denk je?

Heeft dat tuig mijn hele peterselieplant kaalgevreten!