Hij verdient zijn geld met het ontmaagden van vrouwen!

Het is crisis en dat merk je. De hulp wordt ontslagen, we shoppen bij Aldi en en masse kijken we uit naar creatieve manieren om aan geld te komen.

Verdien je geld met ontmaagden

Vooral dat laatste is een bron van vermaak. Een Italiaan begon een bedrijf in … wachten. Overal duiken vloggers op en de eerste bitcoin-handelaar is een feit. Maar. De 44-jarige André neemt het volgen van ‘zijn passie’ wel heel erg serieus. Hij verdient geld met het ontmaagden van vrouwen.

Ontstoppingen

Ja, dat lees je goed. André – mijn schaamhaar en mijn ballen zijn gewaxt – legt op zijn site “Mijn ontmaagding” uit dat zijn ‘concept’ vooral draait om liefde en respect. ‘Veel vrouwen zijn teleurgesteld na eerste keer’, schrijft hij. Of ze zien er tegenop en blijven (te) lang maagd. Gelukkig is dat nu verleden tijd. Want nu is er André. Voor al uw ontstoppingen.

Meewerkaftrek

André heeft ‘gewoon’ een vrouw (en drie kinderen). Het stel is monogaam, maar tegelijkertijd erg ruimdenkend. Zijn vrouw doet de administratie en de website. Het geeft een geheel andere betekenis aan het principe van de ‘meewerkaftrek’.

Sorry, mijn vagina is geen bezoek gewend

Vrouwen die door André ontmaagd willen worden (in hotel, met champagne, bad en tantrisch voorspel) kunnen hem een mailtje sturen. Dan volgt eerst een kennismaking – je mag hem het hemd (huh-huh) van het lijf vragen – en als de vrouw in kwestie dan heeft besloten ‘ja ik wil’ dan is zij vanaf dat moment in charge.

Nu ben je klaar voor de ontmaagding. Ik zal je voorzichtig en respectvol penetreren, zodat je hier geen onplezierige pijn aan beleeft. (…) Misschien moet jouw vagina even wennen aan de nieuwe bezoeker.(…) Daarna ga je beleven hoe het is als een man in jou klaarkomt.

Natte-vinger-werk

Goedkoop is het niet. Dat potje neuken met André. Ik vond nergens een bedrag maar in dit artikel op Spunk werd over ‘flink wat geld’ gesproken. Volgens André is dat nodig om uit de kosten te komen. Als hij straks meer vrouwen mag verwennen dan wordt het goedkoper. (Je kan natuurlijk ook groepskorting vragen, bedacht ik, of zou dat juist meer kosten dan?)

Relatiegeschenk

Afijn. Ben je ouder dan 21 en heb je ‘het’ nog nooit gedaan, dan kan je dus naar André, de Maagdfluisteraar. Hij doet ook aan extraatjes, want: “Je mag ook jouw meest erotische fantasie of wens uitspreken en misschien brengen we die wel gelijk in vervulling, als cadeautje bij jouw ontmaagding.”

Mooi, zo’n relatiegeschenk. En (daarmee) nog aftrekbaar ook!

NB Op www.esthervuijsters.nl staan twee nieuwe blogs en een actie waarbij je supercoole laarzen kan winnen voor je klaar! Kijk snel.

Disneyprinsessen zijn te dun!

Ooit een echte eend gezien met een matrozenpakje aan? Een spons die kan praten of een pony met regenboogmanen?

Karikatuurtje

Nee. Natuurlijk niet. Want die bestaan niet. Althans, ja, op televisie wel. Maar dat is niet echt. Dat zijn cartoons. En cartoons, dat zijn grapjes, karikatuurtje. Die hebben niets met ‘echt’ te maken. Toch?

Disney-sisters langs de meetlat

Wél dus! Want als het gaat om dámesmaten dan gelden kennelijk opeens régels. Dan moeten Ariel, Pocahontas en de andere Disney-sisters opeens langs de meetlat omdat ze mogelijk te dun zijn. Want te dun is niet oké. Dat ze altijd en eeuwig hetzelfde kleedje dragen, gedomineerd worden door een of andere lelijke oude Prins of klappen krijgen van (stief)moeder, dat is allemaal geen probleem, maar hun taillemaat? Nee, díe moet kloppen.

7 dwergen?!

Emmy Award-winnaar en topillustrator Loryn Brantz ontwierp in dit kader een serie ‘vrouwvriendelijke’ prinsesjes. Op haar tekeningen hebben de dames een ‘fatsoenlijke’ maat 40/42 en kunnen ze ‘gelukkig weer ademen’. (Eerlijk gezegd zag ik in eerste instantie het verschil niet eens!) Dat ze ondertussen nog steeds worden afgemaakt door gemene heksen, gegijzeld worden door een eng beest of de rommel van 7 dwergen moeten opruimen zonder hiervoor betaald te krijgen, dáár hoor je niemand over.

Dansende borden?

Toch is het goed dat dit artikel met vergelijkingsfoto’s online staat. Want ik heb me erg vermaakt met de reacties. “Ik vind het ook balen dat vrachtwagens niet écht in kunnen veranderen in Optimus Prime,” schampert een lezer, ”maar ja, het leven gaat dóór!” “Borden dansen ook niet in het echt! Hallo! Ze bestáán niet!”

“A realistic image of a mermaid? Really?” (reactie op artikel)

disney-prinsessen-te-dik3Anorexia Ariel

Maar een beetje gelijk hebben de tegenstanders van Anorexia Ariel en Dunne Doornroosje natuurlijk wel. We willen onze meiden niet opzadelen met een onrealistisch beeld van hoe een lichaam er uit zou moeten zien. Daar worden ze onzeker van. En dat geldt ook voor onze jongens. Want de prinsen hebben ook allemaal een six-pack! En wat te denken van dit soort ‘geleuter’ over Hulk-poppen met piemels die tot de knieën hangen?!

Kabouter Plop

Ach ja. Gedeelde smart is halve smart. Als we dat maar onthouden. Dan kunnen we ons nu weer bezig gaan houden met dingen die er echt toe doen. Want er zijn genoeg plekken in de wereld waar kleine kinderen grote zorgen hebben.

En die hebben niets met cartoons en sprookjes te maken.

disney-prinsessen-te-dik

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl vind je elke dag een verse blog!

Romantiek, wat willen we nou écht?

Goed nieuws voor de mannen! Romantiek is veel minder ingewikkeld – en ook nog eens minder duur – dan de meeste mensen denken. 

Wat is romantiek

Deze Amerikaanse journaliste vroeg tien mannelijke én vrouwelijke bekenden naar hun idee van romantiek. De ‘proefpersonen’ kenden elkaar niet en er waren geen onderlinge relaties. Toch gaven ze allemaal min of meer gelijke antwoorden. Opvallend: de meeste mannen dachten dat dure cadeautjes nodig waren om de vrouwen tevreden te stellen. En de vrouwen? Die wilden die opgelegde romantiek helemaal niet.

Romantiek is toch zo’n gezeik. Ik wou maar dat ze gewoon zei: “Laten we pizza en bier bestellen en lekker Netflix gaan kijken!” (Quote uit het onderzoek van Pamela Morris.)

Lekker goedkoop!

Romantiek is eigenlijk heel makkelijk als je het de vrouwen vraagt, stelt Pamela Morris in haar artikel. Het kost weinig inspanning  en het hoeft geen cent te kosten. Samen giechelend een zak chips leeg eten vinden we vele malen romantischer dan een geforceerd diner bij kaarslicht. En trek er vooral een oude broek bij aan want jezelf zijn is essentieel. Romantiek moet comfy zijn.

“Romantiek is interesse in elkaar hebben. Merken dat iemand trots op je is. De hobby van de ander respecteren en je er in verdiepen.”

De vrouwen die hun ‘romantische’ ideeën met Pamela deelden, spraken over samen koken, een voetbalwedstrijd kijken onder een dekentje, voetjevrijen in bed en knipogen naar elkaar in een ruimte vol mensen. Het gevoel dat je elkaar centraal stelt, dat je er 100% voor elkaar bent, dát is romantiek, riepen de dames in koor.

Romantiek, wat willen we?

De mannen uit het onderzoek zochten zoals gezegd de romantiek vooral in chocolaatjes, bloemen en sieraden. Tegelijk gaven ze aan onzeker te zijn over al die cadeautjes. Stel dat ‘zij’ het geldverspilling zou vinden? De vrouwen waren zich van geen kwaad bewust. Niemand vroeg om cadeaus. Romantiek is niet in geld uit te drukken. Het is een gevoel.

Serie kijken M/V

Romantiek is samen een goede serie samen kijken. Een kopje thee zonder dat je er om vroeg. Een kneepje in je zij op het juiste moment. Een blik van verstandhouding, een gemeend compliment, gemixt met een beetje begrip M/V.

Eigenlijk is het zo simpel. We moeten alleen even de aandacht erbij houden. Dingen wat bewuster doen. Iets beter kijken. En het verder niet al te ingewikkeld maken.

Wij eten pizza. Met bier. Bij de TV.

Meer lezen? Ik ging een ‘romantisch’ weekendje weg naar Amsterdam. Hier lees je hoe het daar was.

Zoiets zou een vrouw nooit overkomen!

Enthousiast komt Paul thuis.

Zijn vervolgcursus Russisch is goed begonnen. Veel geleerd, “Ja njemnoka kavarjoe paroeskie“*  en raad eens wat!? Hij was in gesprek geraakt met een medecursist, die nota bene een vriend bleek te zijn van zíjn Russische collega! Tjonge, wat is de wereld toch klein hè?!

Nog kleiner

Maar. De wereld was nog véél kleiner dan Paul dacht, want bij het horen van de voornaam van de cursist, in combinatie met het soort werk dat hij kennelijk deed, begon ik te vermoeden dat Paul nog wat ánders met de man gemeen had,

“Hoe heet die gast van zijn achternaam?”

“Weet ik niet, heb ik niet gevraagd.”

“Vraag eens aan jullie gezamenlijk Russische maatje dan!”

(Paar apps later) “Verrek, je hebt gelijk! Dat is ’m. Hoe weet jij dat?”

“Omdat zijn kinderen bij die van jou ik de klas zitten. Al zeven jaar.”

Goh, zo ontmoet je nog eens iemand

Totale verbazing. Nee, cursist kwam hem écht niet bekend voor, nee ook niet van ouderavonden of zo. En nee, cursist had zelf ook niets gezegd, sterker nog, die had gezegd: “Goh, zo ontmoet je nog eens iemand! Op een cursus Russisch!”

Fokking Rusland

Afijn. Jullie begrijpen waar dit heen gaat. We hebben het hier dus over twee mannen die op een dinsdagavond anderhalf uur naast elkaar hebben gezeten, hebben gepraat over van alles en nog wat, waarbij ze tot de ontdekking kwamen dat ze gezamenlijke vriend in fokking Rusland hebben… maar dat ze al zeven jaar hetzelfde schoolplein bezoeken – dat ze kinderen in dezelfde klas hebben zitten – nee. Dát was de mannen niet bekend.

Echt, zoiets zou een vrouw nooit overkomen.

* Ik spreek een beetje Russisch

Meer lezen over ons? Kijk eens op www.esthervuijsters.nl.

Verliefde mannen krijgen opnieuw baard in de keel

Wel eens een volwassen man tegenover je gehad wiens stem oversloeg? Alsof hij weer dertien was? Ha! Dan vond hij je leuk! Uit onderzoek blijkt namelijk dat mannen, wanneer ze verliefd worden, opnieuw de baard in de keel kunnen krijgen.

Macho maar niet té

Om hun mannelijkheid te bewijzen, laten de heren in eerste instantie hun toonhoogte een stuk zakken om een diepere stem te creëren. Tegelijkertijd willen ze ook niet té macho overkomen, dus gaan ze weer omhoog. Het resultaat is een zangerige op- en neergaande stem. Ook hormonen spelen een rol (al zijn de meningen daarover verdeeld).

Onzeker

Als man kán je daar natuurlijk onzeker van worden, maar dat is – zo blijkt uit onderzoek van Stirling University – nergens voor nodig. Want zoals baby’s de zoetgevooisde woordjes van hun moeder waarderen, zo vinden vrouwen deze stemuitschieters bij mannen …. Sexy!

Tja, waarom eigenlijk?

De vrouwen die meewerkten aan het onderzoek voelden zich meer aangetrokken tot de mannen die hen blijkbaar leuk vonden (die met de overslaande stem dus). Al kon geen één vrouw uitleggen waarom. Vrouwen die een mán leuk vinden gaan doorgaans met een hogere stem praten. Inderdaad, net zoals ze doen bij een baby.

Misschien zegt dat iets over hoe vrouwen mannen zien. Misschien ook niet.

Op www.esthervuijsters.nl lees je vandaag over Liz en haar beugel

Vrouwen praten teveel? Nee, we praten selectíef!

Vrouwen praten teveel. Tenminste, dat wordt vaak gezegd. Maar is dat ook écht zo?

De Amerikaanse auteur Sylvia Ann Hewlett riep vrouwen eerder deze maand op om niet zoveel te praten op hun werkplek. “Women fill the air with words!” In dit artikel spreekt David Lazer haar tegen. En terecht.

Tuinvogeltelling

David Lazer, een wetenschapper uit Boston, ontwikkelde een apparaatje ter grote van een smartphone – een sociometer – dat real-time communicatiedata bij proefpersonen kon verzamelen. Handig, want eerdere studies gingen altijd uit van heel specifieke situaties of van ‘data’  verzameld door proefpersonen zelf.

Eerdere metingen waren van het niveau Nationale Tuinvogeltelling, maar dan in woorden.

Evengoed hadden eerdere onderzoeken wél al aangetoond dat de conclusie ‘vrouwen praten meer dan mannen’ niet zomaar getrokken kon worden. De sociometer bevestigde dit. Lazer gaf zijn apparaat mee aan 79 studenten and 54 callcenter werknemers. De resultaten waren opvallend.

Vrouwen praten (niet) teveel

Het verschil in de hoeveelheid woorden bleek vooral afhankelijk van de grote van de groep. De mannen waren aan het woord in grotere groepen (zes of meer). Werden de groepen kleiner, twee of drie personen, dan waren het de vrouwen. Tijdens het samenwerken waren vooral de vrouwen aan het woord. Wat logisch was omdat er vooral interactie was tussen twee, maximaal drie werknemers. Tijdens de (lunch)pauzes vielen deze verschillen weg, daar praatte iedereen evenveel.

Stempel

Maar als de verschillen dus niet zo groot zijn, waarom is die mythe over al die kletsende vrouwen dan zo hardnekkig? Het komt misschien, stelt Lazer, omdat meisjes eerder gaan praten en hun woordenschat sneller ontwikkelen dan jongens. “Zoiets drukt een stempel.”

Kwalijke zaak

Het artikel sluit af met een wijze les. Er mag dan kritiek zijn op dit soort M/V onderzoeken – oké, we zijn verschillend nou en?! – maar als vrouwen telkens maar weer wordt gezegd dat ze zoveel praten, terwijl ze dat naar verhouding dus niet doen, dan is dat een kwalijke zaak.

Helemaal mee eens. Deel dit bericht dus maar even op Facebook. We praten niet teveel. We praten selectief. En dat is wetenschappelijk bewezen.

Foto leende ik hier en een leuke winactie (Het Boek Overnight Millionaire!) vind je hier!

Vrouwen luisteren naar vrouwen. Mannen gaan liever …

Of het nou gaat om hypotheekadvies of je relatie, vrouwen voelen zich er prettig bij om dingen te bespreken met… vrouwen.

Het elkaar kénnen is daarbij geen vereiste. Uit onderzoek blijkt dat vrouwen de online meningen van andere vrouwen – via forum, blog of online review – even belangrijk vinden als de mening van vrienden of kennissen.

Mannen gaan niet off-topic

Mannen zijn hierin selectiever. Om te beginnen gooien ze niet alles op één hoop. Zeker niet online. Op autosites praten ze over auto’s en op het forum voor hengelsport wordt gepraat over dobbers en vissen. Wie ‘off-topic’ gaat krijgt al snel een waarschuwing. Van de moderater of van een mede-forummer. Potje praat doe je maar in de kroeg.

Praten, klagen en delen

Misschien dat er daarom zoveel vrouwensites zijn. Vrouwonline, maar ook het Vivaforum waar ik jaren heb ‘rondgehangen’ en waar ik elk denkbeeldig onderwerp voorbij heb zien komen (en mijn vriendin maar roepen: ‘ga nou naar de dókter, in plaats van hier advies te vragen’ als er weer eens iemand met een keur aan klachten lang kwam). Vrouwen zoeken vrouwen. Om te praten, te klagen en te delen.

Bloggers?

En wat te denken van de blogs? Mannen bloggen nauwelijks. En negentig procent van de bezoekers op een blog  is, inderdaad, vrouw!

“Op de een of andere manier vind ik jouw blog veel betrouwbaarder dan die marketing-praatjes van de maker!” (Een reactie van een lezer op mijn blog over de Airfryer)

Dekmantel

Dus. Wat doen die mánnen dan op internet? Ze zitten er tenslotte net zo vaak op als wij. Maar kennelijk niet om elkaar advies te geven. Of naar elkaar te luisteren. Simpel, ze kijken vieze plaatjes. Onderzoek toont aan dat 80% van onze boefjes dagelijks naar porno kijkt op internet. Dat visforum is dus gewoon een dekmantel.

O jee, wat nu?

Wat je daar tegen doet? Waarschijnlijk niets. Het is natuurlijk ook niet zo heel erg. Je moet het gewoon alleen niet zo op jezelf betrekken. Hoe je dat leert? Geen idee eigenlijk. Mij lukt dat nooit zo goed.

Heeft iemand advies?

Wil je mij blijven volgen? Like dan mijn pagina op Facebook.

De Metroman is dood, leve de Spornoseksueel!

Een spornoseksueel. Een wát? Een spornoseksueel. Ken je die term? Nee? Nou, ik ook niet. En daarom ben ik éven in de wereld van de spornoseksuelen gedoken. En ik geef toe, er is daar bést wat leuks te vinden!

Sponsor-mij!

Ik dacht eerst dat ‘sporno’ iets te maken had met sponsoring. Misschien een man die zich voor zijn erotische activiteiten liet betalen? Ik riep nog tegen een denkbeeldige collega: “Vroeger noemden we dat gewoon een  gigolo!” Maar ja, vroeger. Vroeger is een verre ster.

sporno2Sport, spieren en social media

Nee, een spornoseksueel, kortgezegd ‘sporno’ (de term is bedacht door Mark Simpson, de journalist die ook de Metroman introduceerde) is iets heel anders. Het woord is een samenvoeging van de woorden ‘sport’ en ‘porno’. De spornoseksuele man kan dan ook het best getypeerd worden als een man die aan de lopende band selfies-met-ontbloot-bovenlijf op Instagram zet, bijvoorbeeld vanuit de sportschool.

Als je haar maar goed zit

We hebben allemaal wel een spornoseksueel in onze omgeving. (Ik heb zelfs met een sporno-avant-la-lettre samengewoond moet ik tot mijn schrik bekennen, gelukkig vóór instagram). Of we kennen ze van TV. Ze zijn over het algemeen zonnebankbruin, zijn erg druk met ‘haartjes doen’ en dragen soms sierraden. En bovenal: ze willen pronken met hun lijf. Denk, zeggen ze in dit artikel, voor een volledig beeld aan het mannelijk deel van de cast van Jersey Shore, of haal Christiano Ronaldo er even bij.

De metroman is dood, leve de spornoseksueel

Tja. Tijden veranderen. Was je tien jaar geleden nog hip als je een vrouwelijke touch had (zoals David Beckham in een sarong) , moet je het nu als man hebben van je body & biceps. En je instagram app natuurlijk.

Levert leuke plaatjes op, zeker. Maar hou het maar bij plaatjes kijken. Sporno’s zijn over het algemeen niet de meest empathische personen. En uit eigen ervaring kan ik zeggen dat met zo’n type samenwonen echt géén goed idee is!

Wil je checken of jij een sporno ken of bent? Doe dan deze test en je hebt meteen zekerheid!

Vandaag op www.esthervuijsters.nl een nieuwe Pink Saturday én een leuke winactie! O ja, de foto’s vond ik hier  en hier.

Mannen en horrormonen

Terwijl ik met persweeën op bed lag, antwoordde Paul op de vraag van de verloskundige ‘of we de kruikjes hadden klaarstaan’: “O, ik vul wel even twee lege colaflessen!”

Glazig kijken

Oké. Áls er al zoiets bestond als een veranderende hormoonspiegel bij ‘zwangere’ mannen, dan had die van mij daar niet zoveel van meekregen. Hij had – als goed huisvader – het wiegje geschilderd en de muren gewit, maar de babyuitzet was volledig door mij aangeschaft. Bij het woord rompertje keek hij nog even glazig als voorheen en van navelklemmen wilde hij niets weten.

Horrormonen

Ook na de geboorte was het wennen. Niet alleen voor hem, ook voor mij. Het duurde best lang voordat de voorraad oxytocine (het “geluks- en knuffelhormoon”) waar ik volgens mij recht op had, werd bezorgd. De neurotransmitter kwam uiteindelijk met de nalevering, een maand of vier na de geboorte, toen onze dochter eindelijk ophield met huilen.

“Niks zak zaad op pootjes, mannen willen ook zorgen!”

Paul kreeg ook zijn deel oxytocine. Tot zover geloof ik de Amerikaanse Sarah Blaffer Hrdy onmiddellijk. Zij stelde in de jaren zeventig al dat de hormoonspiegel van de man helemaal niet zo veel van de vrouw verschilt. Ook mannen voelen die ‘onverklaarbare’ liefde voor het eigen kind. Niks ‘zak zaad op pootjes’, zij willen óók zorgen.

 “Huilen, troosten, knuffelen: veel mannen herkennen zichzelf niet meer terug na hun geboorte als vader.” (Artikel in De Volkskrant ‘Het brein van pap’ van 14 juni)

Maar. Je hebt zorgen en zorgen. O, er zullen best mannen zijn, die na de geboorte van hun kind spontaan veranderen in een weekdier, zoals de geïnterviewde in ‘Het brein van pap’. Maar ik geloof dat dat bij de meeste mannen toch allemaal wel meevalt. Ik hoor het Paul nog zo roepen, ergens rond middernacht nadat we alles geprobeerd hadden om Pure Evil stil te krijgen: “Hier vind ik dus echt NIETS aan hè!”

Bráák

En ook het verkleden en verschonen liet hij liever aan mij over. “Dat gefriemel met die armpjes!” Onze homevideo’s starring een kokhalzende Paul boven een volle luier zijn werkelijk hilarisch. Dat zijn testosteronniveau lager was, dat zou kunnen. Er zijn in die tijd geen luidruchtige of gevaarlijke hobby’s bijgekomen (op de baby na dan). Maar zou dat niet gewoon komen omdat hij er te moe voor was?

Nesteldrang? Nou en of!

Wat het verhoogde prolactineniveau (zorgt voor een nesteldrang) tenslotte waarover in De Volkskrant wordt gesproken, ja dáár had hij wel ‘last’ van. Ik ook trouwens. Prolactine. Nesteldrang.

We hadden beiden een enórme drang om ons nest in te gaan. En om er héél lang niet meer uit te komen.

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl ga ik vandaag…. met de billen bloot.

Oranjeseks! Of niet?

Nou nou nou. Wat ik nu toch weer lees (klik)?

Veertig procent van de mannen zou seks afslaan om voetbal te kunnen kijken. En tweeënveertig procent geeft toe ‘het’ snel af te willen maken als er een wedstrijd op TV komt. Van de 37% die nog wél willen ‘scoren’, wil het overgrote deel tijdens de daad de TV aanlaten!

“De TV erbij aan schat? Prima. Maak ik ondertussen even een boodschappenlijstje.”

Waarom eigenlijk?

Maar eh. Waarom zou je dat vrouw eigenlijk wíllen? Seks, nét als Oranje speelt? Of moet spelen? Persoonlijk zit ik daar óók niet zo op te wachten.  Niet alleen omdat de meeste wedstrijden om zes uur ’s middags zijn maar ook omdat ik dan gewoon voetbal wil kijken! En tíjdens de wedstrijd lijkt me al helemaal onhandig. Telkens stoppen om te kijken of de bitterballen al klaar zijn. Nee.

 “Beter: geen seks voor de wedstrijd!”

Potentie verhogend!

Bovendien, zo blijkt uit eerder onderzoek, werken overwínningen van Oranje juist weer potentie verhogend! Jammer genoeg was mijn man er afgelopen vrijdag niet, maar ik zie de komende tijd zeker mogelijkheden! Australië moeten we kunnen hebben, Chili ook. Mmmmm. Niets mis mee om netjes op je beurt te wachten. In de blessuretijd kan je ook scoren, moet je maar denken.

Punten scoren?

Of gaat het in dit artikel over het gehele WK? Over mannen die de komende weken hun bed (& partner) compleet mijden omdat ze te druk zijn met Beste Stuurlui aan Wal spelen. Tijdens zo ongeveer elk moment van de dag? Die niet meer ‘wil je daarmee ophouden’, zeggen tegen een kind, maar meteen ‘geel!’ of ‘rood!’ gaan gillen? Nee, daar scoort hij geen punten mee.

Ego-en

Als dát zo is dan hebben we een probleem. Niet alleen vanwege de seks maar ook vanwege de Lege Plek in Bed. Ik vind VI Oranje ook best leuk hoor, maar we moeten natuurlijk niet volkomen buiten spel raken. Dus, laat hij het de komende tijd nou helemáál afweten? Gaat hij ego-en en speelt hij de bal niet meer terug? Tja. Dan zit er weinig anders op.

Dan moeten wij vrouwen gaan kijken of er euh.. ‘reservespelers’ voor handen zijn.

Er kán natuurlijk ook een andere reden zijn dat hij seks weigert. Lees dit artikel op Vrouwonline maar eens!