Net je moeder

Het overvalt je opeens. Voor je het weet zegt of doet je kind iets en reageer jij met precies dezelfde stem van je moeder, met dezelfde intonatie, waar je vroeger zóóóóó’n hekel aan had: En als hij in de sloot springt, doe jij dat dan ook? Of iets dergelijks afgezaagds. Waar kwam dat vandaan?

Ach, je ontkomt er niet aan: Natuurlijk lijk jij op je moeder! Ze is je moeder en ze heeft je opgevoed. Hoe graag je ook je eigen persoon wilt zijn, je moeder zit in je, of je dat nu wilt of niet.

Leer van je moeder!
Maar dat heeft natuurlijk ook absoluut zijn voordelen. Je hebt het voorbeeld van je moeder gehad, hoe zij haar kinderen opvoedde, hoe de relatie tussen haar en je vader was, hoe de taakverdeling tussen haar en je vader was enz. En daar kun jij een hoop van leren!

Ga dus eens na wat jij goed en niet goed vond van je moeder. Had ze altijd volop tijd voor je of juist niet? Hoe deed ze het huishouden? Hoe ging ze om met je vader? Werkte ze buitenshuis of was ze een thuisblijfmoeder? En wat vond jij daar als kind van?

Kortom: Probeer de dingen waar jij niet zo’n goede herinneringen aan hebt met jouw kinderen anders aan te pakken. En de goede herinneringen? Die hou je lekker in ere!

Lezen over dit onderwerp
Ken je het boek Help! Ik ben precies mijn moeder al? Je kunt het boek hier bestellen!

Advertisements

5 x mama en kind in Scandinavië

1: Zwangerschapsverlof
In Zweden krijg je 96 weken vrij, in Noorwegen 52 weken, in Denemarken 50 weken. Ter vergelijking: In Nederland mag je na 16 weken weer aan het werk.

2: Hoeveel krijg je betaald tijdens je zwangerschapsverlof?
In Denemarken en Noorwegen krijg je in de eerste zes maanden een uitkering van € 11.000,-. In Zweden krijg je alle 96 weken je salaris gewoon uitbetaald. In Nederland krijg je in totaal zo’n € 6.750,-.

3: Vrede op aarde
Wil je dat je kind in vrede opgroeit? Dan moet in Noorwegen zijn. Dat is namelijk het vredigste land op aarde. Denemarken, Zweden en Finland staan ook in de top 10 veilige landen.

4: Dekentje vs dekbed
In heel Scandinavië is het aantal gevallen van wiegedood heel erg laag. En dat terwijl ze baby’tjes gewoon onder dekbedjes laten slapen! Babydekentjes zijn er bijna niet te vinden. 

5: Opvoedcursus
Als je mama bent in Zweden of Noorwegen, volg je na de geboorte van je kind een (gratis) opvoedcursus. Met resultaat: er is in deze landen veel minder geweld tegen kinderen dan in andere landen.

Voor de lieve vrede

Kling klokje klingelingeling.

Annabel houdt van klingklokjes. Ze rammelt met de kerstballen en zingt haar liedje. “Wij hadden vroeger twee zilveren kerstklokjes,” deel ik mijn herinnering met haar. Een van mijn broer en een van mij. Die konden echt klingelen. Ik glimlach bij de gedachte aan het mooie kerstsnuisterijtje.

Ik beloof Annabel een kerstklokje. Een met een klepeltje, die ze zelf elk jaar in de kerstboom kan hangen. Net zo’n mooie zilveren als mamma vroeger had. Eentje waarbij ze met recht klingkokje klingelingeling kan zingen. Ze glundert terwijl ze over het klokje fantaseert. Belletje en haar belletje. Ik ga meteen op zoek.

Eerst de Blokker. Dan de Hema. De Zeeman, de V& D en tenslotte zelfs Riviera en Villeroy & Boch. Van alles is er. Kunstiger dan kunstig. Van papier, van hout, plastic, zelfs van kristal is er genoeg. We kunnen labradors in onze boom hangen. Pinguïns. Een schoentje van Prada, bierflesjes, digitale kerstballen (met foto), Otazu kerstballen, versiering in de vorm van hartjes, fruit of met rare teksten. Van alles zie ik aan mijn geestesoog voorbijtrekken. Van alles. Maar géén gewoon kerstklokje.

Het tuincentrum dan maar. Daar zouden ze me wel kunnen helpen. Paarse kerstkevers, vogelkooitje voor in de kerstboom, een patrijs in een perenboom. Gepokte kerstballen, gemazelde kerstballen en zelfs kerstballen met houtsnippers. Elfen, trollen, heksen. Wederom, van alles. Behalve een kerstklokje.

Dus nu de vraag. De vraag der vragen. Want ik heb natuurlijk helemaal niets tegen kerst. In tegendeel, vind kerst hartstikke gezellig. Leuk. Familie enzo. Ben ik helemaal voor. Bling bling, ook leuk. Lekker eten, heerlijk. Tot zover geen probleem. Doe ik niet moeilijk over. Dat de kerstviering zo rond de zomervakantie al in de winkel ligt, vooruit, neem ik op de koop toe. Alles voor de vrede zeg ik dan.

MAAR WAAROM KAN IK WEL EEN FOKKING LABRADOR VOOR IN DE KERSTBOOM KOPEN MAAR NERGENS EEN NORMAAL KERSTKLOKJE VOOR MIJN DOCHTER?

WAAROM WAAROM WAAROM? Hijg.

Zweeds löfje

Paul heeft weer iets.

Via zijn favoriete veilingsite (denk aan het marmer en de kermisbuksen) heeft hij de hand weten te leggen op een ‘schitterende’ bestekset. Nou was de aanschaf van nieuw bestek wel eens nodig, onze bestekla is nog immer gevuld met restanten uit vorige levens, maar je kán overdrijven.

Zo bestaat onze nieuwe aanwinst bijvoorbeeld uit gerei voor tien man (waar moet ik al die mensen kwijt?) en telt wel twaalf onderdelen per couvert (ik krijg al buikpijn als ik aan het bijbehorende gekokkerel denk). Bovendien moet het bestek eerst ‘gebruneerd’ worden. Nog los van het feit dat ik geen idee heb wat dit is (of wat het kost) lijkt me dit allemaal nogal een onderneming.

“Had je niet beter gewoon een setje bij de Ikea kunnen kopen?” vroeg ik, toen ik de factuur zag. Paul schudde zijn hoofd. “Dit is véél beter, dit bestek heeft een geschiedenis.” Zo! Zullen de piepers daar even lekker van gaan smaken! “Bovendien,” ging hij verder, “twáálf delen per persoon,” stel je voor! “Ja,” dacht ik, “de kletsen hebben al moeite om een mes en een vork uit elkaar te houden, wat moeten die met al dat gereedschap?” Maar ik zei niets.

“Het is Haags Lofje,” ging Paul enthousiast verder, terwijl hij de site op de computer minitiues bekeek. “Haags Lofje, dat is een heel bekend bestekmerk. Klinkt beter dan Ikea hè?” Ik knikte, hoewel ik persoonlijk vond dat Haags Lofje meer klonk als iets eetbáárs dan iets om mee te eten. Ik loerde over Pauls schouder. Het zag er inderdaad mooi uit.

“Er staat dat het verzilverd is,” zei ik. Paul knikte. “Mooi hè?” “Nou,” reageerde ik een beetje bedenkelijk. “Daarom zal je het moeten bruneren. Wat het dan ook is.” Maar volgens Paul was dat allemaal geen probleem. (Alsof hij wél weet wat bruneren is!) “En je Haagse Lofje mag níet de vaatwasser!” “Echt niet?” Nu keek Paul me een beetje geschrokken aan. Hier had hij duidelijk geen rekening mee gehouden. “Nee schat,” zei ik. “Echt niet.”

“Tja,” zei hij uiteindelijk. “Misschien moeten we er dan toch maar zo’n Ikeasetje erbij kopen.”

Waar is Esther VII

Weer thuis.

De wegverzakking bleek mee te vallen. In de loop van de ochtend konden we, weliswaar via een omweg, aan de terugtocht beginnen. Het was opgehouden met sneeuwen en ook van overstromingen hadden we gelukkig geen last. Gisteravond dook ik dan ook moe maar voldaan mijn eigen bed in. Heerlijk.

En nu ik weer thuis ben, zal ik één en ander toelichten. Mijn ´plannetje´ was simpelweg het loggen vanuit het buitenland. Eerst Salzburgerland, daarna Tirol. Aangezien ik niets over mijn plannen naar Oostenrijk had verteld, leek het me grappig om ´ineens´ de grens over te zijn. Om jullie vervolgens laten raden waar ik was.

Maar blijkbaar had ik te hoge verwachtingen gewekt. Hoewel ik nog nooit vanuit het buitenland had gelogd, realiseer ik me nu dat het natuurlijk niet zo heel erg bijzonder is. Niettemin hebben Paul en ik erg gelachen om de suggestie dat we online zouden trouwen in een Frans chateau. Dat ik bezig was aan een boek in de bergen of zelfs dat ik van het ene moment op het andere op televisie zou verschijnen.

Afijn. Deze serie is hierbij afgesloten. Ik ben gewoon weer terug achter mijn eigen PC. Waar ik jullie weer kan gaan vervelen met mijn eigen suffe dagelijkse beslommeringen.

Evengoed hoop ik dat jullie tóch met plezier gelezen hebben.

Morgen plaats ik nog wat foto´s.