Ik ben een stomme koe

Moeders trekken hun zonen voor.

Tenminste, zo gaat het bij de meeste dieren. Ben je een aap, een hert of een olifant dan heb als zoon per saldo meer overlevingskans. Je krijgt een grotere hoeveelheid voedsel en je wordt beter beschermd. Echte mannen? Welnee. Mamma’s kindjes.

Uitgemolken

Maar er zijn uitzonderingen. Koeien bijvoorbeeld. Na een heleboel jaren onderzoek, met heel veel koeien en liters melk, is er maar één conclusie mogelijk. De meiden zijn de grote winnaars! Hoe? Simpel, mama produceert méér melk als er een dochter wordt geboren dan wanneer er een zoon in het stro ligt.

Koetig

Hiervoor zijn verschillende verklaringen. Bijvoorbeeld: de dames krijgen extra voeding omdat ze dan eerder volwassen worden en zelf een kalf kunnen krijgen (de stieren hebben niet zo’n haast, dus die kunnen wachten). Andere onderzoekers beweren dat er niet echt een biologische reden voor is, dat de moeders gewoon een voorkeur hebben voor dochters.

De laatste – en meest recente – verklaring: het ligt niet aan de moeders, het ligt aan de dochters! Zij zorgen er op de één of andere manier voor (het woord manipuleren wordt in de tekst gebruikt) dat de moeder meer melk geeft. Hoe de meisjes dat doen? Door het produceren van een grote(re) hoeveelheid oestrogeen.

Oestrogeen?

Met mijn hoofd vol koeienconclusies sta ik in de keuken. De meiden zitten op de bank en roepen om ontbijt. Ze willen muesli, maar de yoghurt is op. Dus serveer ik pap. Die lusten ze niet, melden ze, dus rooster ik een boterham. “Mamma, mag ik thee.” “Mamma, wil je een glaasje water pakken!” Ik mopper dat mijn dochters luie varkens zijn  – om maar even op de boerderij te blijven – maar ik blíjf voor ze rennen.

En nu weet ik dus waarom. Omdat ze mijn dóchters zijn. En omdat hun moeder zo af en toe gewoon een stomme koe is.

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl is het weer Pink Saturday én kan je een thermomok van Rosti Mepal winnen!

Fitweek

Gisterochtend stond ik om half negen al te line-dancen.

Gelukkig was mijn reuma-aanval inmiddels op zijn retour waardoor ik zonder problemen de ietwat infantiele pasjes van de cowboy en cowgirl (in vol ornaat) op het podium kon volgen. Ach, je moet het een keer gedaan hebben. Line-dancen. Dus waarom niet om half negen ’s ochtends.

Vandaag is de laatste dag van de ‘fitweek’ op Lizzy’s school. Op het programma staat een workshop stoeien. En een springkussen. De hele week zijn de kinderen gezond bezig gehouden. In hun limegroene shirts (Lizzy: ‘Waarom zijn ze niet roze?’) deden ze spelletjes, ontbeten op school en volgden dansworkshops. De ‘fitweek’, een leuk initiatief.

En als klap op de fitte vuurpijl mag Lizzy vanmiddag afzwemmen voor haar B-diploma. Met haar A-diploma van vier weken geleden nog na- druppelend in de hand, ‘gaat’ Snelle Jelle vandaag voor alweer voor de volgende. ‘Het gat’ blijft nog even spannend (nog steeds haar zwakke punt), maar de zwemjuf heeft er alle vertrouwen in.

Kortom, een spannend einde van de fitweek, waarna we straks met de hele familie hopelijk al line-dancend langs het zwembad staan.

Duimen jullie mee?

Normen en waarden

Venco afdeling consumentenservice
Postbus 72
4900 AB Oosterhout

Geachte heer/mevrouw,

Onlangs heb ik een schokkende ontdekking gedaan.

In de door u vervaardigde zakjes zwartwitjes blijken de witte snoepjes te overheersen. De verhouding zwart/wit wordt, door de witte meerderheid, dusdanig verstoord dat er mijns inziens gesproken kan worden van een heuse zwarte minderheidsgroepering.

Op deze manier is de inhoud van het zakje geen juiste afspiegeling van onze maatschappij. Door de zwarte snoepjes een lagere status toe te kennen wordt discriminatie in de hand gewerkt. Dropeters zouden kunnen denken dat dit de norm is, en de waarden van gelijkheid hierdoor uit het oog kunnen verliezen.

Daarnaast vind ik de benaming ‘witjes’ in de omschrijving van het snoepgoed bijzonder aanstootgevend. Waarom ‘zwart’ naast het verkleinwoord ‘witjes’? In onze huidige maatschappij is het ‘not done’ om over ‘zwartjes’ te spreken, waarom dan wel over ‘witjes’?

Ik raad u aan het zwart en wit te combineren tot een veilig grijs. En wanneer u dan bijvoorbeeld de ronde opsodemietertjes, naast een grijze tint, een snuitje en een staartje zou geven, en u noemt het zakje ‘grijze muizen’, heeft u een prima alternatief.

Een veilige, claimvermijdende en volgens de grondwet toegestane afspiegeling van onze maatschappij.

Met vriendelijke groet,

Esther Vuysters