Nieuwsvacuüm

Ik zegde de krant op, maar nam niet meteen een nieuwe.

Aldus bevond ik me de afgelopen weken in soort nieuwsvacuüm. Ik keek af en toe naar het journaal, daar kreeg ik natuurlijk wel wat van mee, ik scande nu.nl en keek DWDD, maar er was weinig diepgang. De wereld ging grotendeels langs me heen.

Van hogerhand

Tot ik afgelopen zaterdag ineens (ongevraagd!) de Volkskrant in de bus kreeg. Kennelijk was van hogerhand besloten dat Esther Vuijsters nodig weer eens een krant moest gaan lezen omdat ze anders totaal van de wereld zou vervreemden.

Cryptisch

Ik las de krant met veel… nou ja, plezíer kan ik niet zeggen, daarvoor waren de artikelen niet gezellig genoeg. Alleen de puzzels vond ik leuk. Ik las de krant met áándacht. Vooral omdat ik al een tijdje geen krant meer had gelezen.

Let op de kleintjes!

Ik deed er in totaal twee dagen over. Ik las over de positie van de vrouw in India – verkracht worden en te horen krijgen dat het jouw schuld is-, grootschalige fraude met PGB’s (degene die het nodig hebben krijgen het straks niet meer), jonge meiden die en masse op zoek gaan naar criminele vriendjes, Donders die niet ‘mag’ in Barneveld (kunnen wij hier ook niet zoiets verzinnen?) studies voor ‘de rijken’ en Prince die denkt dat we allemáál een meter vijftig lang zijn.

Interbellum

Ietwat moedeloos gooide ik de krant bij het oud papier. Natuurlijk, je moet op de hoogte blijven. Geen kennis = geen mening (althans, zo zou het moeten zijn!). En geen mening betekent doorgaans weinig inzet voor een betere wereld. Maar toch. Af en toe, zo heel af en toe, is zo’n interbellum waarin je voornamelijk de ontluikende hortensia’s in je tuin bestudeert, gewoon héél erg lekker.

Ik wacht nog even met een nieuwe krant.

 Foto komt van hier. Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl staat elke dag een nieuwe blog!

Het is hier geen hotel!?

In de jaren tachtig struikelde ik nog wel eens over mijn hormonen. Het resultaat: een spoor van rommel. Lege verpakkingen, tijdschriften en niet zelden een vieze badkamer. Dat ik zelf verantwoordelijk was voor die afvalberg kwam niet bij me op.

Het is hier geen hotel

Mijn moeder riep in die tijd regelmatig: ‘Het is hier geen hotel!’, waarop ik dan vilein zei: ‘Jawel, een nul-sterren hotel!’ Vond ik zelf bijzonder gevat, want er was tenslotte geen roomservice en ik moest mijn eigen bed opmaken (wat ongeveer gelijk stond aan dwangarbeid).

Vrijheidsbeperking

Als ik écht een slechte bui had, dan riep ik dat het thuis ‘een gevangenis’ was. Ik was immers niet volledig vrij en ik werd regelmatig gecontroleerd (huiswerk, vriendjes). Natuurlijk, die vergelijking ging mank, maar aan de andere kant? Bewakers…  straf als je de regels overtrad…. vervelende celgenoten (broertje)….

Inmiddels heb ik zelf kinderen en roep ik regelmatig ‘dat het hier geen hotel is’. De meiden zijn gelukkig nog te jong om me van repliek te dienen, maar ik zie aan de ogen van de probeerpuber (Liz, 11) dat het eraan zit te komen. Vandaag of morgen krijg ik een sneer terug en dan kan het feest beginnen.

Doe het lekker zelf!

Ondertussen begin ik zélf op mijn moeder te lijken. Ik zeur over troep, ik mopper dat ze het eten eerst moeten próeven voordat ze roepen dat ze iets niet lusten en ik wil dat ze cosmetica zelf betalen. Ja, ook deo’s die je niet nodig hebt. En het voer voor je (eigen!) goudvis. En kan je niet éven je eigen bed opmaken?! Kom op zeg, het is hier geen hotel!

Got the t-shirt

Ik bereid me voor op het ergste. Vandaag of morgen komt die sneer en vlak daarna de vergelijking met de gevangenis. Been there. Done that. Got the t-shirt. Vroeger ging het toch precies zo?!

Of, wacht eens even, misschien toch niet helemáál precies zo.

Want als míjn kinderen straks gaan roepen dat het hier een gevangenis is, dan houd ik gewoon mijn hand op en zeg: “Prima. Dat is dan 16 euro per nacht!” (KLIK)

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over… cadeautjes!

Terugbrengfraude

Een zesde van vrouwen brengt gedragen kleding terug naar de winkel (klik).

Een zésde? Gedragen kleding? Terug naar winkel? Echt? Hebben jullie dat ooit gedaan? Ik niet. Echt niet. Nou is het in mijn geval ook onmogelijk om zogeheten ‘terugbrengfraude’ te plegen; mijn kleding zit altijd direct onder de vlekken, dus ik zou onmiddellijk door de mand vallen. Maar los van mijn onhandigheid: het zou niet in me óp komen.

Kulonderzoeken

Nou verschijnen dit soort kulonderzoeken regelmatig in de media (‘vrouwen geven meer geld uit als ze samen winkelen’ ‘winkelen bevredigt meer dan seks’ dat soort geneuzel) en meestal zal er wel een kern van waarheid inzitten. Dat je meer geld uitgeeft wanneer je samen winkelt, nou ja, in mijn geval is dat meestal wel zo. Maar is dat omdat je samen bent of omdat je gewoon datgene wat je nodig hebt opspaart tot je gezellig met een vriendin de stad in kan?

Maar mocht het waar zijn (volgens het artikel komt het vooral voor bij vrouwen die in de entertainmentwereld werken, ik geef toe, daar ken ik er niet zo héél veel van) dan vind ik het knap sneu. En zolang ‘men’ elkaar op die manier de ogen blijft uitsteken, blijft zulk soort fraude dus gewoon plaatsvinden. Maar serieus, ik betwijfel of het waar is.

Broodje aap?

Evengoed, broodje aap of shopperslatijn, ik zou het in elk geval niet in mijn hóófd halen om iets terug te brengen nadat ik het heb gedragen. Nee, als bij míj het prijskaartje er tijdens het dragen nog aanhangt – komt regelmatig voor – dan is dat uit onnozelheid.

En zeg nou zelf, dat is toch véél charmanter dan fraude?

Meer nieuws? Lees mijn nieuwsoverzicht op www.esthervuijsters.nl of like mijn pagina op Facebook.

Esthers Weekoverzicht

“Werkenden ontzien!” kopte de krant vanochtend.

Nou, ik heb mezelf vanochtend níet ontzien. Ik ben superdruk! Niet alleen met het wassen van de bedden (voor jullie wellicht niet zo interessant) maar vooral met een nieuwe rubriek op mijn eigen website: Esthers Nieuwsoverzicht! En dát is wel interessant. En grappig. En een leuke mix van belangrijke nieuwsfeiten, mijn mening en mijn privé.

En daarom vandaag ook op Vrouwonline.nl – een site die toch bovenop het nieuws zit – even aandacht voor deze nieuwe rubriek, lees ‘m voor de grap eens hier (klik) en vergeet niet om volgende week maandag terug te komen voor meer!

Morgen lees je hier weer ‘gewoon’ een nieuwsblog. Waar we het dan over gaan hebben… lees je morgen.

Broodje Poep

Ik weet niet hoe het bij jullie is, maar míjn kinderen eten dus écht geen vlees meer.

Sinds het vlees- en poepschandaal uitgebreid in beeld is gebracht door Het Jeugdjournaal, wordt elke worstje hier met argwaan bekeken. Zelfs een blikje leverworst is verdacht. En dan kan ik aankomen met het verhaal dat poep wel de minste is van al onze voedselproblemen – de vele kunstmatige toevoegingen zijn een veel groter issue – maar daar wordt natuurlijk niet naar geluisterd. Het was op het journaal, dus het is waar. Vrij naar Camera Obscura.

Lekker tijdens de barbecue

En dus hebben we een probleem. Want ik ben er weliswaar helemaal vóór om mínder vlees te eten (laten we wel wezen, tevéél vlees is niet goed voor je, met of zonder poep) en de boel hoeft zeker niet te worden ingekocht bij de lokale kiloknaller, maar het is nou ook weer niet zo dat elke hamburger ‘een hoop stront’ is, zoals Liz laatst zo fijntjes opmerkte tijdens een barbecue bij opa en oma. (Waarop Annabel er nog een schepje bovenop deed (heu, leuke beeldspraak) door te zeggen dat ze nu zeker ook haar handen niet meer hoefde te wassen voor het eten.) Bovendien, welbeschouwd zit aan heel veel dingen poep en die heel veel dingen komen óók ons systeem binnen.

Poep in je ogen

Maar goed. De dames – ze waren al vogeltarier – willen nu alleen nog maar vis eten. Dat de oceanen in 2048 leeggevist zijn als ze we in dit tempo doorgaan met schubjes verzamelen, daar hebben ze geen boodschap aan. Ook zijn ze niet onder de indruk van mijn verhaal over de hoeveelheden gif die we doorgaans in vis aantreffen. (Alleen haringen blijft qua gif onder de norm van het RIVM heb ik begrepen, maar ja, die lusten ze dan weer niet.) Nee, poep is een codewoord. Stront aan de knikker en poep in je ogen, niet voor niets zijn er tientallen uitdrukkingen met een luchtje eraan.

Ten einde raad – ik heb voor vanavond een stoofschotel met rundvlees gepland – leg ik uit dat vis vol zit met dioxine en mythylkwik. En ik ben net bij de gevaren van een serieuze kwikvergiftiging aangekomen (“daarvan slaan je hersens op hol!”) als ik plotseling word onderbroken door Annabel. “Dioxdinges? En wat-voor-kwik? Nou mamma, dat klinkt toch echt lang zo erg niet als….poep!”

Tja. Let’s face it. Van poep kan ik niet winnen. Serieus shit it is. Ik denk dat ik voor vanavond maar een ei kook. Daar zit ook poep aan, het komt namelijk uit een kippenkont, maar dát is tenminste niet op het Jeugdjournaal geweest.

Meer Esther? Like mijn pagina op Facebook (klik) en je wordt op de hoogte gehouden van al mijn blogberichten.

Deze blog werd mede mogelijk gemaakt door gezond verstand

Vandaag in het nieuws: Troonwisseling duurder dan begroot  

Nee! Echt?! De Tróónwisseling? Duurder?  En daar zijn we verbáásd over? Nieuwsflits voor de politiek: feestjes zijn áltijd duurder dan begroot, zeker als pappa (of in dit geval: Mark Rutte) gaat roepen dat het allemaal binnen de perken (‘sober’) moet blijven. Duh.

Continue reading