Vrouwen praten teveel? Nee, we praten selectíef!

Vrouwen praten teveel. Tenminste, dat wordt vaak gezegd. Maar is dat ook écht zo?

De Amerikaanse auteur Sylvia Ann Hewlett riep vrouwen eerder deze maand op om niet zoveel te praten op hun werkplek. “Women fill the air with words!” In dit artikel spreekt David Lazer haar tegen. En terecht.

Tuinvogeltelling

David Lazer, een wetenschapper uit Boston, ontwikkelde een apparaatje ter grote van een smartphone – een sociometer – dat real-time communicatiedata bij proefpersonen kon verzamelen. Handig, want eerdere studies gingen altijd uit van heel specifieke situaties of van ‘data’  verzameld door proefpersonen zelf.

Eerdere metingen waren van het niveau Nationale Tuinvogeltelling, maar dan in woorden.

Evengoed hadden eerdere onderzoeken wél al aangetoond dat de conclusie ‘vrouwen praten meer dan mannen’ niet zomaar getrokken kon worden. De sociometer bevestigde dit. Lazer gaf zijn apparaat mee aan 79 studenten and 54 callcenter werknemers. De resultaten waren opvallend.

Vrouwen praten (niet) teveel

Het verschil in de hoeveelheid woorden bleek vooral afhankelijk van de grote van de groep. De mannen waren aan het woord in grotere groepen (zes of meer). Werden de groepen kleiner, twee of drie personen, dan waren het de vrouwen. Tijdens het samenwerken waren vooral de vrouwen aan het woord. Wat logisch was omdat er vooral interactie was tussen twee, maximaal drie werknemers. Tijdens de (lunch)pauzes vielen deze verschillen weg, daar praatte iedereen evenveel.

Stempel

Maar als de verschillen dus niet zo groot zijn, waarom is die mythe over al die kletsende vrouwen dan zo hardnekkig? Het komt misschien, stelt Lazer, omdat meisjes eerder gaan praten en hun woordenschat sneller ontwikkelen dan jongens. “Zoiets drukt een stempel.”

Kwalijke zaak

Het artikel sluit af met een wijze les. Er mag dan kritiek zijn op dit soort M/V onderzoeken – oké, we zijn verschillend nou en?! – maar als vrouwen telkens maar weer wordt gezegd dat ze zoveel praten, terwijl ze dat naar verhouding dus niet doen, dan is dat een kwalijke zaak.

Helemaal mee eens. Deel dit bericht dus maar even op Facebook. We praten niet teveel. We praten selectief. En dat is wetenschappelijk bewezen.

Foto leende ik hier en een leuke winactie (Het Boek Overnight Millionaire!) vind je hier!

Driehoekskinderen

Heb je een driehoeksverhouding en wil je een kind? Goed nieuws, binnenkort is het misschien mogelijk!

Rosemary’s baby

Het klinkt misschien een beetje Rosemary’s baby, maar de wetenschap is er klaar voor: drie ouders die samen één kindje krijgen. Wetenschappers hebben een techniek weten te ontwikkelen waarbij de eitjes van twee vrouwen en het sperma van één man worden gebruikt. (Lees hier het hele artikel!)

Minnaars M/V

Nou niet meteen je twee minnaars (M/V) bellen: de techniek is in principe bedoeld om (dodelijke) stofwisselingsziektes te voorkomen. Eén op de 6500 baby’s wordt met zo’n ziekte – die via de moeder wordt overgegeven – geboren.

Eitje!

Het werkt als volg: twee eitjes worden bevrucht met sperma, zodat er twee embryo’s worden gecreëerd. Vervolgens wordt het genetische materiaal uit beide embryo’s gehaald en alleen dat van de beoogde ouders bewaard. Dat materiaal wordt toegevoegd aan de donor embryo, die uiteindelijk bij de moeder wordt ingeplant in de baarmoeder. Volgt u mij nog? (Eventueel meer uitleg hier! en ook hier in dit wat oudere artikel!)

Ingewikkeld

Of de techniek ook legaal wordt bevonden, is nog te bezien. Doorgaans is de politiek erg terughoudend met betrekking tot kunstmatige geboorteregeling. “Bovendien”, zo merkte een tegenstander terecht op: “moet je eens nagaan hoe ingewikkeld de feestdagen dan wel niet worden! De meeste mensen komen er nu al niet uit, hoe ze de Kerstdagen moeten verdelen! Om over Moederdag nog maar te zwijgen!”

Foto is van hier en op wil je meer van mij lezen? Kijk dan eens op www.esthervuijsters.nl.

Dieper bewustzijn & de inwijdingsweg

Ik vergeet het elk jaar weer, dus ik heb maar weer even opgezocht.

Tijdens Hemelvaart reist de ziel van de aarde naar de hemel. En tijdens Pinksteren daalt de heilige Geest af naar het wereldse niveau. Aldus komen tijdens Pinksteren het Hemelse en het Aardse bij elkaar en kunnen we tot een dieper bewustzijn komen. Aha!

“Wat je met een lichaam verliest, ben je niet kwijt”

Liefde overwint alles

De gedachte achter Hemelvaart en Pinksteren is dat je niemand echt kunt verliezen in de dood. Liefde zal altijd overwinnen en ook al verdwijnt het lichamelijke, op een bepaald niveau blijven we allen samen. Iedereen van wie je ooit hebt gehouden, al was het maar een fractie, door een oogcontact of een klein contact, dat contact blijft in de geest. Geen zaadje gaat verloren. (Sorry, ik moest bij deze zin denken aan de spermabank. Maar dat is vast niet wat ze bij Spirit in Coaching bedoelen!)

“Lieve mensen, in deze tijden waar zoveel haat en chaos naar boven komt, is het zeer belangrijk om je geestelijke verbinding te houden.” (Spirit in coaching)

Angsten loslaten

Met Pinksteren kunnen we onze angsten loslaten en onze inwijdingsweg beginnen. Relaties verdiepen tijdens Pinksteren en we worden ons bewust van het één zijn van onze aardse en spirituele niveaus van bestaan. We kunnen loslaten zoals de Bijbel ons laat zien of ervaren conform spirituele wetten. Hm. En daar hebben we dan één dagje extra vrij voor? Magertjes.

Maar.

We kunnen ook gewoon lekker in de tuin gaan zitten met een rosétje. En genieten van een dagje extra vrij. Ook dat is een manier om tot een dieper bewustzijn te komen.

Ik vind het trouwens ook veel te warm vandaag om mijn angsten los te laten, mijn relaties te verdiepen en mijn inwijdingsweg te beginnen. Ik stel voor dat we dat verplaatsen. Naar ergens in de herfst of zo.

Op de hoogte blijven van columns, blogs en acties? Like mijn Pagina op Facebook.

De belangrijkste relatie in je leven is de relatie met jezelf

De populaire site redbookmag.com heeft iets nieuws. Mantra-Monday.

Elke maandag publiceren ze een quote à la mijn blog van 25 januari en daar schrijft vervolgens iemand een quasi filosofisch stukje bij. Vaak zijn het slappe verhaaltjes met inhoudsloze kreten maar dit keer stond er zowaar een aardige tussen.

Sex at the City

Schrijfster Margarita Bertsos vertelt in het stukje van afgelopen maandag over haar favoriete aflevering van Sex at the City: Carrie laat een voicemailbericht achter voor vriendin en zegt: “Hi, Ik wilde je even laten weten dat ik ga trouwen. Met mezelf. Het huwelijk staat ingeschreven bij Manolo Blahnik.” Carrie kiest voor de relatie met zichzelf en dat zouden meer vrouwen moeten doen, aldus Bertsos.

Ze heeft gelijk!

Uit een grootschalig onderzoek naar geluk blijkt dat egoïsme keihard gelukkig maakt. Mensen die geld aan zichzelf uitgeven voelen zich beter dan de mensen die hetzelfde bedrag aan een goed doel schenken. En een ander onderzoek laat zien dat mensen die gelukkig zijn óók betere relaties hebben.

Dus?

Eén en één is twee. Egoïsme leidt tot betere relaties. Maar alleen – dat kwam ook naar voren tijdens het onderzoek -als we ons er niet vervolgens weer heel schúldig over gaan voelen. Want ja, nu heb jíj nieuwe schoenen maar de kindjes in Afrika verhongeren nog steeds.

De truc is dus om egoïstisch te zijn zonder jezelf schuldig te voelen. Met jezelf te trouwen en jezelf trouw blijven. In de spiegel te kijken en jezélf consequent op nummer één te zetten. Niet: wat denkt mijn partner? Nee: wat denk ík!

Lastig hoor. Want vrouwen worden zo ongeveer met een schuldgevoel gebóren en volgens mij kúnnen vrouwen ook écht niet egoïstisch zijn zonder schuldgevoel. Ik zou het wel willen. Maar hoe moet ik het mezelf leren?

Wordt het niet eens tijd dat LOI of Teleac hier een cursus voor bedenkt? Of moet ik gewoon vaker Sex at the City kijken?

Boudewijn uit Divorce vindt dat er gradaties zijn in vreemdgaan

Boudewijn, uit de populaire Nederlandse dramaserie Divorce is boos op ex Sophie.

Híj heeft weliswaar zijn lul tijdens hun huwelijk niet bepaald in zijn broek weten te houden, maar zíj doet iets veel ergers (in Bo’s ogen): ze legt het aan met zíjn broer! En kennelijk hádden die twee al een band toen zij en Boudewijn nog een stel waren!

Gradaties in vreemdgaan

Als we Boudewijn moeten geloven zijn er gradaties in vreemdgaan. De gebruikelijk platte seks – toevallig datgene waar híj een zwak voor heeft – is slechts een oprisping. Iets dat géén bedreiging vormt voor een bestaande relatie. Veel erger is de psychische ontrouw waarbij één van de partners in feite de diepte  in gaat met een ander. Géén lichamelijke penetratie, wél een geestelijke!

Dat dóe je niet

Maar de allerergste vorm van verraad is – aldus Boudewijn – vreemdgaan (lichamelijk dan wel geestelijk) met iemand uit de directe omgeving van je partner. Inderdaad, zoals Boudewijns ex Sophie, die het nu aanlegt met Bo’s broer. Ook al zijn zij en haar man nu uit elkaar, zoiets dóe je niet.

Maar dat doen we dus wél

Maar is dat ook zo? Door alle datingsites is vreemdgaan de laatste jaren een stuk makkelijker geworden. Toch houdt de gemiddelde Dokter Love het bij voorkeur dicht bij huis: 15 % gaf aan ‘het’ wel eens gedaan te hebben met een collega. Familieleden, beste vrienden en buren staan óók hoog in de top 10. Second Love ‘bereikt’ slechts 20% van de markt maar iedereen heeft buren!

“Van de 2,2 miljoen singles in Nederland, staan er 3 miljoen op Relatieplanet” grapte iemand ooit.

Ergens heeft Boudewijn natuurlijk wel gelijk. Wanneer je partner er met je broer of je BFF vandoor gaat dan word je in feite twee keer verraden. Maar of mentaal vreemdgaan nou erger is dan fysiek, ik weet het niet. Van mentaal vreemdgaan krijgt je partner geen soa en troost zoek je nou eenmaal niet voor niets dicht bij huis.

Etiquette voor vreemdgaan

Ingewikkelde materie, vreemdgaan en alles daaromheen. Tijd voor een leuk boekje met duidelijke etiquette? Wat regeltjes op papier? “De do’s en don’ts van het vreemdgaan”? Of: Vreemdgaan voor gevorderden?

Ik zal er eens wat gaan rondvragen en mocht het boekje er komen, dan stuur ik zowel Bo als Soof een exemplaar toe. Kunnen ze alsnog kijken wie gelijk had.

Op de hoogte blijven mijn blogs, columns en leuke acties? Like mijn pagina op Facebook!

Probeer een man zo weinig mogelijk kritiek te geven

Volgens relatiedeskundige Sylvia van der Spek kunnen mannen niet tegen kritiek.

“Zodra ze maar het gevoel hebben dat ze iets verkeerds doen, gaan ze gelijk in de verdediging of in de aanval”, schrijft Sylvia in een artikel op Telegraaf.nl.

Komma, sukkel

Maar eigenlijk, zo lees ik verderop, ligt dat vooral aan ons vrouwen zelf. Want we zeuren. We vragen niet: “Hoe kunnen we dit anders doen?” Nee, we gebruiken de komma-sukkelmethode en gillen meteen: “Heb jij nou ALWEER geen nieuwe WC-rol opgehangen?!”(Komma, sukkel!) En ja, dan slaat zo’n man dicht. Of hij gaat ruziemaken. Niet zo gek, volgens Sylvia.

V1 en M1

En in plaats van de kwestie op een andere maníer aan te kaarten – lees: communiceren op taalniveau M1 (man1) – blijven de vrouwen hun grieven maar herhalen op V1 (vrouw1) waardoor de man zich steeds meer gaat ergeren. Het gevolg: de kwestie wordt niet oplost en een paar dagen later weer aanhangig gemaakt omdat er wederom een leeg WC rolletje wordt gevonden.

Mannen en kritiek

Gelukkig heeft Sylvia in haar artikel over dit mooie onderwerp een heleboel tips (op niveau T1/Telegraaf1) voor ons. Je kunt ze hier allemaal lezen maar het komt erop neer dat we meer rekening met onze mannen kunnen houden, we ze vóórzichtig kunnen vrágen of ze ons commentaar aankunnen en de allerbeste tip: “Probeer  een man zo weinig mogelijk kritiek te geven.”

Jeetje. Wat een goeie tip. Dat ik daar zélf niet op ben gekomen. Ik weet nu wat ik al die jaren fout doe. Waarom ik geen symbiotische relatie heb en waarom ik nog altijd strijd heb over het niet- verwisselde wc-rolletje! Ik moet het helemaal niet hébben over lege wc-rolletjes, ik moet de gevoeligheid van mijn tuttikoettiemannetje erkennen!

“Ervaren van kritiek is echt heel gevoelig bij een man.”

Bedankt Sylvia!

Thumbs up voor je mooie artikel. Je hebt zo goed als mijn relatie gered. Zonder jou hadden mijn kinderen met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid over een paar maanden gescheiden ouders gehad.  Vanaf nu probeer ik mijn gevoelige man zo weinig mogelijk kritiek te geven.

Behalve natuurlijk als hij het in zijn hóófd haalt om op zaterdag weer eens de Telegraaf te kopen. Want dát kan ik toch écht niet langer door de vingers zien.

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over uhm… oorlogje spelen tijdens het lasergamen.

I (dis)like you: digitaal ruziemaken voor beginners

Digitaal ruziemaken een nieuwe relatietrend!

Ha! We hebben een nieuwe trend! En nee, dit keer heeft het niets met vreemdgaan, flirten of seks te maken. Nee, het nieuwste op relatiegebied is: digitaal ruziemaken. Ah, leuk, ruziemaken! Weer eens wat anders.

Mokkend naar kantoor

Digitaal ruziemaken schijnt behoorlijk ‘in’ te zijn. (Is er al een cursus voor? Nou?) Gingen we vroeger mokkend naar kantoor om daar weer tot onszelf te komen (best wel handig want tegen de tijd dat het avond was deed iedereen weer normaal), gaan de verwijten nu via whats app en e-mail gewoon door. En – je voelt hem vast al aankomen – mannen gaan daar heel anders mee om dan vrouwen.

I (dis)like you

Onderzoekers van de Brigham Young Universiteit ontdekten dat mannen meer neigen tot aanvallen, terwijl vrouwen liever sussen. Volgens de onderzoekers: “Vrouwen sturen in een ruzie vaker berichten waarin ze excuses aanbieden en waarmee ze het conflict willen oplossen, mannen sturen berichten om emotionele intimiteit te vermijden.”

Beter live ruziemaken

En, schiet je er wat mee op? Met digitaal ruziemaken? Nee, natuurlijk niet. Stellen die zich hierin verliezen zijn minder gelukkig in hun relatie en praten de dingen niet goed uit. Ze gebruiken vaak harde woorden en missen de non-verbale signalen. Niet heel handig als je nader tot elkaar wil komen, aldus de onderzoekers. Dus: is er gezeur, laat je smartphone en mailbox dan even met rust. Ruziemaken kan je beter ‘live’ doen.

Nijdig sms’je?

Trouwens, nu we het tóch over de digitalisering hebben, Paul zit al uren te Candy Crushen op de bank. Hij zou koken maar hij maakt geen aanstalten! Daar baal ik flink van. Zal ik hem een nijdig sms’je sturen? Gewoon, vanaf mijn plek achter de laptop? De neiging is groot want ik ben érg trendgevoelig!

Toetje

Ach nee. Laat ik het maar gewoon zéggen tegen hem. Kom eens met je luie reet van die bank af. Af en toe (live-)ruziemaken is tenslotte goed voor je relatie. (Live-)goedmaken ook. Maar dat doen we dan wel ná het eten!

Ja! Ik ben er weer! Terug van weggeweest! Waar ik was? Je leest het hier! 
De foto vond ik hier

Wat een uitgekookte Kletsen!


Dat de Kletsen er een geheel eigen vocabulaire op na houden is onderhand wel bekend
.

Menigeen zal zich nog de ‘hooivork’ van Liz, de ‘geloofde’ van Annabel en het ‘putweer’ van de afgelopen tijd nog wel herinneren.
Maar dat de dames er een heel goede réden voor hebben om hun taalcreaties elke dag weer voor mijn voeten te gooien, dát wisten jullie nog niet.

Geeft niet.
Ik wist het zelf ook niet.
Ik dacht gewoon dat Annabel heel spontaan was, wanneer ze het over de Italiaanse griep had of wanneer ze aankondigde later balleres te willen worden. En dat ze toevallig een paar woorden door elkaar haalde als ze onder een ‘gloedhete’ douche stond of ‘een wollen plant’ (Koningskaars) zag.
En wat Liz betreft, dat was gewoon een klein taalwondertje. Vorige week nog, zei ze in bed zo schattig ‘dat ze ergens aan lag te dromen’ en dat, wanneer haar zusje medicijn moest, ik haar maar An-biotica moest geven.

Inmiddels ben ik weer een illusie armer.
Het is allemaal niet zo spontaan. Wat zeg ik, het gebeurt met voorbedachte rade!

Hoe ik dat weet? Simpel. Gisteren, tijdens een etentje bij vriendin, complimenteerde Annabel de gastvrouw met haar servies. Met name de glazen vielen in de smaak.
“Wauw,” zei ze, “coole wijnbakken!”
Het hele gezelschap moest lachen en iemand zei dat ik die uitspraak moest opschrijven.
“Ja,” zei Liz. “Wij zeggen soms zulke dingen, dat doen we omdat mamma dat zo leuk vindt.”
Annabel knikte instemmend. “Dan heeft ze weer wat te schrijven.”

Zes en acht jaar. En ik laat me nu al door ze in de luren leggen.

Effesneleenstukkietussendoor

Bericht van Bezig Bijtje.

Eerst bracht ik de kinderen naar school (drie stuks want leenkind), daarna moest ik hun tasjes pakken want het spul gaat ’t weekend logeren. En ik moest krentenbollen regelen voor in de auto. We rijden namelijk direct door.

Als ik de kinderen heb weggebracht moet ik de trein halen. Die van 15.28 naar Amsterdam. Als het goed is staat vriendin F. daar op mij te wachten. Evengoed moeten we vervolgens éérst naar haar huis om mijn spullen daar te brengen. Ík ga vanavond namelijk óók logeren!

Vervolgens moeten we rattenrap wat eten want we moeten op tijd in Carré zijn voor de voorstelling van Najib Amhali. Daarna staat nog een borrel met de ex-collega’s op het ex-werk van vriendin F. op het program. Kortom, het is en wordt een drukke dag.

Denk aan mij. Ik heb het zwaar.