De verzonnen blog van Paulien

In de zomerspecial van Flair staat het verhaal van een jonge vrouw die jarenlang blogt over een verzonnen leven.

Als de waarheid aan het licht komt, zijn de lezers van de blog in alle staten. Waarom “Paulien” haar leven heeft verzonnen is – na het lezen van haar verhaal over het misbruik door haar opa – wel duidelijk. Maar waarom is een verzonnen blog nou eigenlijk zo schokkend?

Publiek geheim

Veel tijdschriften hebben een ‘dagboek’. De vrouwen in die stukjes zijn zonder uitzondering gescheiden, hebben een vervelende ex, ruzie met familie en/of worden bedrogen door hun beste vriendin. Floor Faber in Viva, Helen uit Vrouw en Manon in Libelle, jullie kennen ze vast wel. Dat hun beslommeringen uit de pen (en duim) van bekende redacteuren komen is al jaren een publiek geheim.

Columns zitten ertussenin

Bij een column is het anders. Over het algemeen zijn die ‘waargebeurd’. In mijn eigen columns (in bijvoorbeeld Viva, Carp en Miss Perfect) dikte ik wel eens wat aan, maar de basis klopte altijd wel. Als ik schreef dat ik op een feest was, dan was ik daar ook. ’t Kon alleen wel in Utrecht zijn geweest, in plaats van Amsterdam. Hele column, halve waarheid, heb ik ooit eens ergens gelezen.

Ongeschreven wet

En dan is er de blogger. Hij (of vaker zij) bungelt onderaan in de journalistieke voedselketen, maar staat bóvenaan als het aankomt op integriteit. Een blog, zo is de algemene opvatting – is niets meer en niets minder dan jouw observaties. Het gaat om jouw leven. Een blog is interactief, berichten verschijnen realtime en de reacties zijn persoonlijk. Het is een ongeschreven wet dat bloggers eerlijk zijn en geen dingen verzinnen.

Drie-eenheid

Ik heb het alle drie gedaan. Het dagboek, de column en de blog. Ik heb uiteindelijk gekozen voor dat wat het beste bij me past en ik houd me aan de ongeschreven regels. Het is prettig om te weten waar je aan toe bent. Zowel voor lezer als schrijver.

Wie weet met Paulien

Ik hoop dat het inmiddels beter gaat met Paulien. Misschien gaat ze nog eens bloggen over alles wat ze écht meemaakte. Haar blog werd goed gelezen, dus ze kan kennelijk schrijven. Misschien wordt ze wel columniste of gaat ze een verzonnen dagboek bijhouden voor een tijdschrift.

Of ze schrijft een boek over al die dingen door elkaar. Feit, fictie of ‘op waarheid gebaseerd’. Want in een boek mag dat mag dan weer wel. In boekvorm mag eigenlijk alles. Het duurt alleen zo vreselijk lang voordat het af is. Ook dat weet ik uit ervaring. 🙂

Foto heb ik geleend hier. Meer (persoonlijke) blogs lezen, klik hier.  Flair gratis downloaden via VakantieBieb-app klik hier.

Week van het Schrijven

Wie schrijft die blijft. En ik blijf nog even.

Hier en daar. Én in voorgelezen vorm! Ja ja, mijn boek ‘Je kan er maar beter om lachen’ mag zichzelf binnenkort officieel ‘luisterboek’ noemen! Ik ga het helemaal zelf inspreken en het zal nog vóór het einde van het jaar te downloaden zijn via luisterboek.nl.

untitled

Mijn tweede roman daarentegen, schiet niet bepaald op. Geen tijd, teveel losse stukjes in mijn hoofd en, als ik eerlijk ben, niet echt zin.  Ik boek momenteel  vooral succes met mijn blog en daarom geef ik het stokje dóór aan mijn oudste dochter Lizzy. Die is sowieso hard op weg om op tienjarige leeftijd haar moeder (in literair opzicht) voorbij te streven.

Boekenbakkers.nl

Zo stuurde ze begin dit jaar een verhaal in via Boekenbakkers.nl en ‘overleefde’ daarmee de ene na de andere auditieronde. Vanaf aanstaande zondag 8 september 16.45 kunnen jullie haar (en haar medestrijders) wekelijks volgen bij RTL 8 bij Telekids. (Alhoewel ze bij de tweede auditiedag zat, dus ik denk dat ze  voor het eerste te zien zal zijn in de uitzending van 15 september.)

In het programma ‘Boekenbakkers’ gaat presentatrice Nicolette van Dam samen met bekende Nederlanders (o.a. Daphne Deckers en Angela Groothuizen), kinderboekenschrijvers en illustratoren op zoek naar jong schrijftalent. De serie, waarin het proces van het ‘boekbakken’ aan alle kanten wordt belicht, wordt afgesloten met een heuse liveshow op 26 oktober.

Week van het Schrijven

De eerste week van september is de landelijke Week van het Schrijven en zo komt het allemaal mooi bij elkaar.  Ieder doet daar op geheel eigen wijze aan mee. Op school schrijven de kinderen brieven aan elkaar,  in de Bieb bieden ze allerhande cursussen aan wij Bloggers grijpen de kans om weer een nieuw(s)stukje te produceren.

En jullie? Ach, je kunt op zoveel manieren meedoen. Leg vanavond eens een lief briefje bij iemand in bed. Of stop een kattebelletje in de lunchbox van je kind.

En natuurlijk: schrijf in je agenda dat je vanaf komende zondag niet vergeet om naar Boekenbakkers te kijken!

Meer Esther? Op www.esthervuijsters.nl vandaag een bijzondere foto. Verzin jij er de titel bij?

Kredietcrisis

Maatschappijen, notarissen, leveranciers, banken.

Normaliter zetten ze in december allemaal hun beste beentje voor. Altijd leuk. Mijn persoonlijke wijnvoorraad wordt rond deze tijd aangevuld, hier en daar geven we cadeautjes weg en we lachen om malle gadgets als miniklokken en vreemde mobieltjeshouders.

Begin december bracht de post de eerste ‘kerstwens’. Twee flessen wijn. “Zet maar op dat lege bureau,” zei ik tegen mijn collega. “We verzame- len alles daar alles en verdelen het vlak voor kerst. Of we verloten het.” Goed idee, vond iedereen. De twee flessen wijn werden op het lege bureau gezet.

En nu ís het vlak voor kerst. En ze staan er nog steeds, die twee flessen wijn. Maar dat was het dan ook wel. Er is namelijk niets bijgekomen. Tot grote hilariteit van ons allemaal is het bureau helemaal leeg gebleven. Op die twee treurige flessen wijn na. “Aldus ons kerstoptimisme,” grinnikt een collega. We staren naar onze ‘kerstopbrengst’.

“Eh, allemaal een glaasje dan maar?” opper ik.

Zomaar een tip

Ons land heeft veel te bieden voor de dagjesmens.

Zo wordt dit jaar voor het eerst in Nederland een scheidingsbeurs georganiseerd. Kijk, dat is weer eens wat anders dan die eeuwige meubelboulevard op zondag.

“Niet alleen voor wie inmiddels besloten heeft uit elkaar te gaan,” aldus de organisatie. “Óok handig voor mensen die nog twijfelen.” Op de scheidingsbeurs vind je namelijk óók een groot aanbod mediators en relatietherapeuten.

Voor wie belangstelling heeft; zaterdag 9 februari in Utrecht. Hartstikke goed initiatief. Ik ben benieuwd of het druk wordt, oftwel hoeveel mensen volgende week vrijdagavond tegen elkaar zeggen:

“Schat, zullen we morgen gezellig samen naar de scheidingsbeurs gaan?”

De peuterspeelzaal

Ze was er al dagen mee bezig.

En vandaag wás het dan zover. Annabel zou voor het eerst een ochtendje naar de peuterspeelzaal gaan. “Het kleine schooltje” zoals Lizzy het noemde. Samen hadden we kleren uitgezocht, de mooiste natuurlijk, en een tasje klaargezet.

Ikzelf was net zo opgewonden als Annabel. Heerlijk, zo’n ochtendje voor mezelf. Kon ik mooi aan de nieuwe fotoboeken beginnen, columns schrijven of gewoon lekker met een kop koffie en een boek op de bank hangen.

Groot was dan ook de teleurstelling toen we vanochtend, samen met een tiental andere kindjes, voor een dichte deur stonden. Leidster kwam niet opdagen, secretariaat was constant ingesprek. Er zat weinig anders op dan huiswaarts te keren.

Kortom, in plaats van een ochtendje ‘vrij’ zit ik nu opgescheept met een kwaaie peuter.

Bummer.