Run met gun: hype of happening?

Ongeveer een jaar geleden werd de Amerikaanse M.B. – haar echte naam wordt in het artikel niet genoemd – overvallen tijdens het joggen.

Mazzel

Ze had ‘mazzel’. Terwijl zij met een bloedend gezicht in het grind lag, sloegen twee zakenvrouwen alarm. De aanvaller ging er vandoor. “Of ik het gevecht tegen hem in mijn eentje had gewonnen?” schrijft ze, “dat betwijfel ik ten zeerste.”

Pistool op zak

De schrijfster van het artikel windt er geen doekjes om. “Ik doe aan hardlopen met een pistool op zak. Dat zou jij óók moeten doen!”

“I run with a gun. It’s a .380 made for concealed carry. The pistol is light, less than six inches long and doesn’t bang against my hip when I’m lunging up a hill. And I would not hesitate to pull the trigger to save my life.”

Cursus volgen

Na het incident volgde de geschrokken hardloopster een cursus zelfverdediging, vroeg een wapenvergunning aan en trainde hard om zichzelf te allen tijde te kunnen beschermen. Zomaar een pistool kopen heeft weinig zin, zegt ze. Koop dan maar een hond en een pepperspray. “Maar wil je jezelf écht goed te beschermen, koop een gun en volg een goede training!” aldus M.B.

Dansende tieten

De schrijfster jogt nog steeds. En nog steeds krijgt ze af en toe vervelende opmerkingen naar haar hoofd. En ja, grapjes over haar ‘dancing titties’ vindt ze nog steeds not amusing. Maar ze is niet meer bang voor wat er gebeurt als er iemand achter haar aankomt.

15 keer minder kans!

Rennen met een pistool. Werken we daarmee niet nóg meer geweld in de hand? Niet dus. Onderzoek wijst uit dat vrouwen doorgaans het officiële circuit en de juiste trainingen volgen. Hierdoor is de kans dat ze gewelddadig reageren op een bedreigende situatie niet erg groot. Maar het is wél zo vrouwen met een wapen tot wel 15 keer minder kans lopen om (seksueel) lastiggevallen te worden! In Amerika dan.

Hardlopen met een pistool op zak. Is dat nou echt nódig?

En in Nederland?

Maar hoe is het hier, in Nederland? Blijkbaar ook niet ongevaarlijk. Als ik google op ‘hardlopen’, ‘veilig’ en ‘gevaren’, vind ik tientallen sites met tips, waarschuwingen en ‘ervaringsverhalen’. Nee, geen van die (Nederlandse) tips heeft iets met een pistool te maken. Verder dan ‘volg een cursus zelfverdediging’ gaan het hier niet.

Hype of Happening?

Dus? De zoveelste Amerikaanse hype? Of een voorbode voor wat er komen gaat? Ben jij een hardloper? Voel jij dan veilig? Zou jij een wapen (inclusief de bijbehorende training) overwegen? Ik hoor graag je mening.

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl kan je de nieuwste bundel van Youp van ‘t Hek winnen!

Foto’s komen van hier en hier.

De Metroman is dood, leve de Spornoseksueel!

Een spornoseksueel. Een wát? Een spornoseksueel. Ken je die term? Nee? Nou, ik ook niet. En daarom ben ik éven in de wereld van de spornoseksuelen gedoken. En ik geef toe, er is daar bést wat leuks te vinden!

Sponsor-mij!

Ik dacht eerst dat ‘sporno’ iets te maken had met sponsoring. Misschien een man die zich voor zijn erotische activiteiten liet betalen? Ik riep nog tegen een denkbeeldige collega: “Vroeger noemden we dat gewoon een  gigolo!” Maar ja, vroeger. Vroeger is een verre ster.

sporno2Sport, spieren en social media

Nee, een spornoseksueel, kortgezegd ‘sporno’ (de term is bedacht door Mark Simpson, de journalist die ook de Metroman introduceerde) is iets heel anders. Het woord is een samenvoeging van de woorden ‘sport’ en ‘porno’. De spornoseksuele man kan dan ook het best getypeerd worden als een man die aan de lopende band selfies-met-ontbloot-bovenlijf op Instagram zet, bijvoorbeeld vanuit de sportschool.

Als je haar maar goed zit

We hebben allemaal wel een spornoseksueel in onze omgeving. (Ik heb zelfs met een sporno-avant-la-lettre samengewoond moet ik tot mijn schrik bekennen, gelukkig vóór instagram). Of we kennen ze van TV. Ze zijn over het algemeen zonnebankbruin, zijn erg druk met ‘haartjes doen’ en dragen soms sierraden. En bovenal: ze willen pronken met hun lijf. Denk, zeggen ze in dit artikel, voor een volledig beeld aan het mannelijk deel van de cast van Jersey Shore, of haal Christiano Ronaldo er even bij.

De metroman is dood, leve de spornoseksueel

Tja. Tijden veranderen. Was je tien jaar geleden nog hip als je een vrouwelijke touch had (zoals David Beckham in een sarong) , moet je het nu als man hebben van je body & biceps. En je instagram app natuurlijk.

Levert leuke plaatjes op, zeker. Maar hou het maar bij plaatjes kijken. Sporno’s zijn over het algemeen niet de meest empathische personen. En uit eigen ervaring kan ik zeggen dat met zo’n type samenwonen echt géén goed idee is!

Wil je checken of jij een sporno ken of bent? Doe dan deze test en je hebt meteen zekerheid!

Vandaag op www.esthervuijsters.nl een nieuwe Pink Saturday én een leuke winactie! O ja, de foto’s vond ik hier  en hier.

Het WK turnen komt eraan!

Als mensen mij wel eens vragen of ik vroeger óók aan turnen deed, dan zucht ik meestal mysterieus. “Jaaaa”, zeg ik, “dát was een mooie tijd.”

Dat ik een stoethaspel was, die nog geen fatsoenlijke sprong over het paard kon maken, laat staan een bruggetje of een handstand, dat zeg ik er meestal niet bij.

Van Paul heeft ze het ook niet echt. Die was (en is) weliswaar erg sportief maar bij hem draaide het vooral om balsporten. Op enige lenigheid heeft zijn moeder hem nooit kunnen betrappen, zo vertrouwde ze onlangs toe.

Wie, jij?!

Het is ons dan ook een groot raadsel hoe onze jongste dochter in hemelsnaam in de turnselectie terecht is gekomen. Ongeveer een jaar geleden begon ze bij de recreanten, een paar maanden later won ze haar eerste wedstrijd, promoveerde naar Jong Talent en inmiddels is ze ingedeeld bij de districtselectie.

trunen

Epke

Haar grote voorbeeld is Epke Zonderland. Een paar keer per week staat ze stil bij de grote poster van haar held. “Was ik maar zoals Epke”, zucht ze dan.

“Hard trainen”, zegt de juf.

“Met zulke armen?” grap ik.

Ze is pas acht, maar de trainingen zijn behoorlijk serieus. Aanwezigheidsplicht, discipline en geen geklets. Ze heeft een split- en spagaatdiploma en hardere buikspieren dan haar moeder ooit heeft gehad (oké, dat is ook niet zo heel moeilijk).  “Als zíj het maar leuk vindt”, zeggen Paul en ik regelmatig tegen elkaar.

Hoe doet die gozer dat?

Vorig jaar zomer keken we met z’n allen naar Epke, naar de prachtige oefening die hem rechtstreeks naar het Olympische Goud slingerde. Vlak daarna zagen we een programma op televisie over het harde leven dat topturners leiden. Of is ‘lijden’ is dit verband beter? Het plaatste de overwinning van Epke meteen in perspectief.

Het is leuk als je kind ergens goed in is. Het is nog leuker als ze er niet zó goed in zijn dat ze het serieus als toekomst gaan zien. Een medaille winnen is een feestje.  Anorexia, blessures en je complete leven opgeven, dát lijkt me wat minder gezellig.

Epke gaat binnenkort naar de wereldkampioenschappen. Hij gaat zijn ingewikkelde sprong niet doen, daarvoor heeft hij te weinig getraind. Hij studeert medicijnen en hij heeft zijn opleiding voor laten gaan.

Winnaar!

Ik hoop natuurlijk dat hij wint, straks in Antwerpen. Maar eigenlijk is hij voor mij al een winnaar. Niet vanwege het olympisch goud, maar vanwege de keuzes die hij maakt. Hij ís al een prachtig voorbeeld en hij wórdt vast een fantastische dokter. Of hij nou wel of niet scoort op het WK.

En over winnaars gesproken, op www.esthervuijsters.nl is het weer verrassingsvrijdag. Dit keer maakten de meiden en ik, speciaal voor jullie, een moderne versie van het programma ‘Dinges’. Raad jij welk woord bedoeld wordt?

Zo’n balletje kan raar rollen II

Het Nederlands elftal; de look-a-likes.

Wie gistermiddag toevallig op het Leidseplein was, heeft ze kunnen zien. In voetbaltenue. Een oranje shirt, hun ‘eigen’ naam en rugnummer achterop. De ballen die ze speelden vlogen alle kanten op (ze hadden ernstige spierpijn vanochtend), toch werden er handtekeningen gevraagd. “Je zag mensen twijfelen,” zei ‘mijn’ Cocu, “is dat nou de échte?” Nana van Nie nam interviews af. “Je lijkt wél,” had ze tegen Paul gezegd, “maar je hebt niet zo’n eh.. neus.” Maar ondanks de neus zat hij er toch bij. Beroemd voor één dag.

“Ik ga even met Van der Sar een biertje drinken,” sms-te Cocu aan het einde van de dag. Een beetje gaar van het filmen en voetballen (en het lopen op te kleine voetbalschoenen) waren ze wel. “Maar het was wel lachen,” zei hij later, toen hij weer thuis was, “je denkt constant ‘wat komt die gozer me bekend vóór’!”

“Waarom komt pappa op televisie,” vroeg Lizzy, nadat ze een gesprek tussen mij en de buurvrouw had opgevangen. “Dat is voor het voetbal,” antwoordde ik. “Pappa komt op televisie omdat hij lijkt op een voetballer. Want héél veel mensen vinden voetbal leuk” Lizzy pakte haar roze nepmobieltje en ‘belde’ oma. “Pappa komt op TV. Pappa lijkt op voetbal.” Pas als je de oranjehype aan een kind probeert uit te leggen, hoor je hoe debiel het eigenlijk allemaal klinkt.

Maar goed. Debiel of niet. Voorlopig staan ze ‘erop’. Vanavond is hun TV debuut. Ik ben rete-benieuwd. Volgens Paul lijken ze allemaal sprekend.
Op de neus na dan.